ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः ।
प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुरस्वरम् ॥ १.२७.१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ରାତି ସେଠାରେ ରହି ମହାଯଶସ୍ୱୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ହସି ରାଘବଙ୍କୁ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.27.2
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः ।
प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ॥ १.२७.२ ॥
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ! ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ପରମ ସ୍ନେହରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି।
1.27.3
देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् भुवि ।
यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि ॥ १.२७.३ ॥
ଦେବ-ଅସୁର ଗଣଙ୍କୁ, ପୃଥିବୀର ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଉରଗମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ — ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ବଶ କରି ଜୟ କରିବ।
1.27.4
तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव ॥ १.२७.४ ॥
ସେହି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ — ସବୁ ପ୍ରକାରରେ ମୁଁ ଦେବି। ହେ ରାଘବ, ମହାନ ଦିବ୍ୟ ଦଣ୍ଡଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେବି।
1.27.5
धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च ।
विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रं चक्रं तथैव च ॥ १.२७.५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ବୀର, ଧର୍ମଚକ୍ର, ସେହିପରି କାଳଚକ୍ର, ଅତି ଉଗ୍ର ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ।
1.27.6
वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव ॥ १.२७.६ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର, ଶିବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂଳ, ସେହିପରି ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର, ହେ ରାଘବ, ଐଷୀକ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ।
1.27.7
ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम् ।
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकीशिखरी शुभे ॥ १.२७.७ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ମୋଦକୀ ଓ ଶିଖରୀ ନାମକ ଦୁଇ ଶୁଭ ଗଦା ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
1.27.8
प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज ।
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च ॥ १.२७.८ ॥
ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ, ହେ ରାଜକୁମାର, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଧର୍ମପାଶ ଓ କାଳପାଶ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି।
1.27.9
वारुणं पाशमस्त्रं च ददान्यहमनुत्तमम् ।
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन ॥ १.२७.९ ॥
ଅନୁତ୍ତମ ବାରୁଣ ପାଶାସ୍ତ୍ର ମୁଁ ଦେଉଛି। ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ, ଶୁଷ୍କ ଓ ଆର୍ଦ୍ର ନାମକ ଦୁଇ ଅଶନି ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
1.27.10
ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः ॥ १.२७.१० ॥
ପିନାକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଉଛି। ଶିଖର ନାମକ ପ୍ରିୟ ଆଗ୍ନେୟ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
1.27.11
वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव चानघ ।
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.२७.११ ॥
ହେ ଅନଘ, ପ୍ରଥମେ ବାୟବ୍ୟ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ହୟଶିରା ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ କ୍ରୌଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଦେଉଛି।
1.27.12
शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव ।
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ किङ्किणीम् ॥ १.२७.१२ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ହେ ରାଘବ, ଦୁଇ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଭୟଙ୍କର କଙ୍କାଳ, ମୁସଳ, କାପାଳ ଓ କିଙ୍କିଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
1.27.13
वधार्थं रक्षसां यानि ददाम्येतानि सर्वशः ।
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः ॥ १.२७.१३ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ଯାହା ଅଛି ସେ ସମସ୍ତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ବୈଦ୍ୟାଧର ନାମକ ମହାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ନନ୍ଦନ ନାମକ (ଅସ୍ତ୍ର) ମଧ୍ୟ ନାମରେ ଦେଉଛି।
1.27.14
असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ॥ १.२७.१४ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ଅସିରତ୍ନ ଦେଉଛି; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ମୋହନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ନାମରେ ଦେଉଛି।
1.27.15
प्रस्वापनं प्रशमनं दद्मि सौम्यं च राघव ।
वर्षणं शोषणं चैव संतापनविलापने ॥ १.२७.१५ ॥
ହେ ରାଘବ, ତୁମକୁ ପ୍ରସ୍ୱାପନ ଓ ପ୍ରଶମନ ଏବଂ ସୌମ୍ୟ (ଅସ୍ତ୍ର) ଦେଉଛି; ବର୍ଷଣ ଓ ଶୋଷଣ, ଏବଂ ସନ୍ତାପନ ଓ ବିଳାପନ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
1.27.16
मादनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः ॥ १.२७.१६ ॥
ମାଦନ ଓ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ଏବଂ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କର ପ୍ରିୟ (ଅସ୍ତ୍ର) ମଧ୍ୟ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମାନବ ନାମକ (ଅସ୍ତ୍ର) ମଧ୍ୟ ନାମରେ ଦେଉଛି।
1.27.17
पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ।
प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः ॥ १.२७.१७ ॥
ପୈଶାଚ, ପ୍ରିୟ ମୋହନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ନାମରେ ଦେଉଛି। ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ, ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ହେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ଏସବୁ ଗ୍ରହଣ କର।
1.27.18
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् ।
संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज ॥ १.२७.१८ ॥
ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ, ତାମସ ଏବଂ ମହାବଳ ସୌମନ (ଅସ୍ତ୍ର) ମଧ୍ୟ; ସଂବର୍ତ୍ତ ଓ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ଏବଂ ମୌସଳ (ଅସ୍ତ୍ର) ମଧ୍ୟ, ହେ ନୃପପୁତ୍ର।
1.27.19
सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायामयं परम् ।
सौरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम् ॥ १.२७.१९ ॥
ହେ ମହାବାହୁ! ସତ୍ୟ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର, ମାୟାମୟ ପରମ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌର ନାମକ ତେଜଃପ୍ରଭ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହା ଶତ୍ରୁର ତେଜ ହରଣ କରେ।
1.27.20
सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रमस्त्रं सुदारुणम् ।
दारुणं च भगस्यापि शीतेषुमथ मानवम् ॥ १.२७.२० ॥
ଶିଶିର ନାମକ ସୋମାସ୍ତ୍ର, ଅତି ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତ୍ର, ଭଗର ଦାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ପରେ ମାନବ ନାମକ ଶୀତେଷୁ।
1.27.21
एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।
गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज ॥ १.२७.२१ ॥
ହେ ରାମ! ହେ ମହାବାହୁ! ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରୀ, ମହାବଳୀ ଓ ପରମ ଉଦାର ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ନୃପପୁତ୍ର!
1.27.22
स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा ।
ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम् ॥ १.२७.२२ ॥
ତା'ପରେ ପୂର୍ବମୁଖୀ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ, ଶୁଚି ହୋଇଥିବା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ଅନୁତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ପ୍ରଦାନ କଲେ।
1.27.23
सर्वसंग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम् ।
तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत् ॥ १.२७.२३ ॥
ଯାହାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବାହନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ, ସେହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ବିପ୍ର ସେତେବେଳେ ରାଘବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
1.27.24
जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ।
उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम् ॥ १.२७.२४ ॥
ଜପ କରୁଥିବା ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନିଙ୍କ ନିକଟରେ, ସମସ୍ତ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଅସ୍ତ୍ର ରାଘବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
1.27.25
ऊचुश्च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस्तदा ।
इमे च परमोदार किंकरास्तव राघव ॥ १.२७.२५ ॥
ଏଥିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ— ହେ ପରମ ଉଦାର ରାଘବ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କ ସେବକ।
1.27.26
यद्यदिच्छसि भद्रं ते तत्सर्वं करवाम वै ।
ततो रामः प्रसन्नात्मा तैरित्युक्तो महाबलैः ॥ १.२७.२६ ॥
ଆପଣ ଯାହା ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତାହା ସମସ୍ତ ଆମେ କରିବୁ। ଏହିପରି ସେହି ମହାବଳୀମାନେ କହିବାରୁ ପ୍ରସନ୍ନମନା ରାମ...
1.27.27
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना ।
मनसा मे भविष्यध्वमिति तान्यभ्यचोदयत् ॥ १.२७.२७ ॥
କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, "ମୋ ମନରେ ରୁହ" ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ।
1.27.28
ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम्।
अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे ॥ १.२७.२८ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରସନ୍ନମନା ମହାତେଜସ୍ବୀ ରାମ ମହାମୁନି ବିଶ୍ବାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଯାତ୍ରାର ଉଦ୍ୟୋଗ କଲେ।