வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः ।
प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुरस्वरम् ॥ १.२७.१ ॥
அப்பொழுது அந்த இரவைக் கழித்த பெரும்புகழ் பெற்ற விश्वामित்ரர், புன்னகைத்தபடி ராகவனை நோக்கி இனிய குரலில் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
1.27.2
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः ।
प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ॥ १.२७.२ ॥
அரச குமாரனே, பெரும்புகழ் கொண்டவனே, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்! நான் மிகவும் மகிழ்ந்திருக்கிறேன். மிகுந்த அன்புடன் உனக்கு எல்லா வகை அஸ்திரங்களையும் தருகிறேன்.
1.27.3
देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् भुवि ।
यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि ॥ १.२७.३ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள் கூட்டங்களையும், பூமியிலுள்ள கந்தர்வர்களையும் நாகர்களையும் கூட, அவற்றால் போரில் பகைவர்களை வலிந்து அடக்கி நீ வெல்வாய்.
1.27.4
तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव ॥ १.२७.४ ॥
அந்தத் தெய்வீக அஸ்திரங்களை உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும் — எல்லா வகையிலும் நான் தருகிறேன். ராகவா, பெரிய தெய்வீக தண்டசக்கரத்தையும் உனக்குத் தருவேன்.
1.27.5
धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च ।
विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रं चक्रं तथैव च ॥ १.२७.५ ॥
பின்னர், வீரனே, தர்மசக்கரமும், அவ்வாறே காலசக்கரமும், மிகவும் உக்கிரமான விஷ்ணுசக்கரமும், இந்திரனின் சக்கரமும்.
1.27.6
वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव ॥ १.२७.६ ॥
நரசிரேஷ்டனே, வஜ்ராஸ்திரம், சிவனின் சிறந்த சூலம், அவ்வாறே பிரம்மசிரம் என்னும் அஸ்திரம், ராகவா, ஐஷீக அஸ்திரமும்.
1.27.7
ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम् ।
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकीशिखरी शुभे ॥ १.२७.७ ॥
மகாபாகுவே, உனக்கு உயர்ந்த பிரம்மாஸ்திரத்தை நான் தருகிறேன். காகுத்ஸ்தா, மோதகி, சிகரி என்ற இரண்டு மங்கலமான கதைகளையும் தருகிறேன்.
1.27.8
प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज ।
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च ॥ १.२७.८ ॥
ஒளிவீசும் நரசார்தூலனே, அரசகுமாரனே, தர்மபாசத்தையும் காலபாசத்தையும் உனக்குத் தருகிறேன்.
1.27.9
वारुणं पाशमस्त्रं च ददान्यहमनुत्तमम् ।
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन ॥ १.२७.९ ॥
அநுத்தமமான வருண பாசம் என்ற அஸ்திரத்தையும் தருகிறேன். ரகுநந்தனா, சுஷ்கம், ஆர்த்ரம் என்ற இரண்டு இடிகளையும் தருகிறேன்.
1.27.10
ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः ॥ १.२७.१० ॥
பைநாக அஸ்திரத்தையும் நாராயண அஸ்திரத்தையும் தருகிறேன். பிரியமான ஆக்னேய அஸ்திரமான சிகரம் என்ற பெயருடையதையும் தருகிறேன்.
1.27.11
वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव चानघ ।
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.२७.११ ॥
பாவமற்றவனே, முதலில் வாயவ்ய அஸ்திரத்தை உனக்குத் தருகிறேன். ஹயசிரஸ் என்ற அஸ்திரத்தையும் க்ரௌஞ்சாஸ்திரத்தையும் அவ்வாறே தருகிறேன்.
1.27.12
शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव ।
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ किङ्किणीम् ॥ १.२७.१२ ॥
காகுத்ஸ்தா, ராகவா, இரண்டு சக்திகளையும் உனக்குத் தருகிறேன். பயங்கரமான கங்காலம், முசலம், காபாலம், கிங்கிணி ஆகியவற்றையும் தருகிறேன்.
1.27.13
वधार्थं रक्षसां यानि ददाम्येतानि सर्वशः ।
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः ॥ १.२७.१३ ॥
அரக்கர்களை அழிப்பதற்காக உள்ள அனைத்து அஸ்திரங்களையும் நான் உனக்குத் தருகிறேன்; வித்யாதரர்களுக்குரிய மகா அஸ்திரமும், நந்தனம் என்ற பெயருடையதும் பெயரால் தருகிறேன்.
1.27.14
असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ॥ १.२७.१४ ॥
மகாபாகுவே, நரச்ரேஷ்டரின் மகனே, உனக்கு அசிரத்னத்தைத் தருகிறேன்; கந்தர்வர்களுக்குரிய, அன்பிற்குரிய மோஹனம் என்ற அஸ்திரத்தைப் பெயரால் தருகிறேன்.
1.27.15
प्रस्वापनं प्रशमनं दद्मि सौम्यं च राघव ।
वर्षणं शोषणं चैव संतापनविलापने ॥ १.२७.१५ ॥
ராகவா, உனக்கு பிரஸ்வாபனம், பிரசமனம், சௌம்யம் ஆகியவற்றைத் தருகிறேன்; வர்ஷணம், சோஷணம், சந்தாபனம், விலாபனம் ஆகியவற்றையும் தருகிறேன்.
1.27.16
मादनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः ॥ १.२७.१६ ॥
மாதனம், துர்த்தர்ஷம், காமனுக்குப் பிரியமானது ஆகியவற்றையும்; கந்தர்வர்களுக்குரிய பிரியமான அஸ்திரமும், மானவம் என்ற பெயருடையதும் பெயரால் தருகிறேன்.
1.27.17
पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ।
प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः ॥ १.२७.१७ ॥
பைசாசமான, பிரியமான மோஹனம் என்ற அஸ்திரத்தைப் பெயரால் தருகிறேன். நரசார்தூலனே, ராஜபுத்திரனே, மகாயசஸ்வியே, இவற்றை ஏற்றுக்கொள்.
1.27.18
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् ।
संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज ॥ १.२७.१८ ॥
நரசார்தூலனே, தாமசமும், மகாபலமுள்ள சௌமனமும்; சம்வர்த்தமும், துர்த்தர்ஷமும், மௌசலமும், நிருபபுத்திரனே.
1.27.19
सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायामयं परम् ।
सौरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम् ॥ १.२७.१९ ॥
மகாபாகுவே! சத்தியம் என்ற அஸ்திரம், மாயையால் ஆன உயர்ந்த அஸ்திரம், சௌரம் என்ற ஒளிவீசும் அஸ்திரம், எதிரியின் ஒளியைக் கவர்வது.
1.27.20
सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रमस्त्रं सुदारुणम् ।
दारुणं च भगस्यापि शीतेषुमथ मानवम् ॥ १.२७.२० ॥
சோமாஸ்திரம் என்ற சிசிரம், மிகக் கொடிய த்வாஷ்டிரம், பகனின் கொடிய அஸ்திரம், பின்னர் குளிர்ந்த அம்பான மானவம்.
1.27.21
एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।
गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज ॥ १.२७.२१ ॥
ராமா! மகாபாகுவே! விருப்பம்போல் உருவம் கொள்ளக்கூடிய, மிகுந்த பலமுள்ள, மிகவும் உதாரமான இவற்றை விரைவாக ஏற்றுக்கொள், அரசகுமாரா!
1.27.22
स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा ।
ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम् ॥ १.२७.२२ ॥
அப்போது கிழக்கு நோக்கி நின்று தூய்மையடைந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர், மிகவும் மகிழ்ந்து ராமனுக்கு ஒப்பற்ற மந்திரத் தொகுதியை அளித்தார்.
1.27.23
सर्वसंग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम् ।
तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत् ॥ १.२७.२३ ॥
எவற்றை முழுமையாக அழைப்பது தேவர்களுக்கும் அரிதோ, அந்த அஸ்திரங்களை அப்போது அந்த அந்தணர் ராகவனுக்கு அறிவித்தார்.
1.27.24
जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ।
उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम् ॥ १.२७.२४ ॥
ஜபித்துக்கொண்டிருந்த அறிவுமிக்க விசுவாமித்திர முனிவரின் அருகே, விலைமதிப்பற்ற எல்லா அஸ்திரங்களும் ராகவனிடம் வந்து நின்றன.
1.27.25
ऊचुश्च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस्तदा ।
इमे च परमोदार किंकरास्तव राघव ॥ १.२७.२५ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த அவை அனைத்தும் கைகூப்பி ராமரிடம் கூறின: உயர்ந்த உதாரகுணம் கொண்ட ராகவரே, இவை அனைத்தும் உமது ஏவல் பணியாளர்கள்.
1.27.26
यद्यदिच्छसि भद्रं ते तत्सर्वं करवाम वै ।
ततो रामः प्रसन्नात्मा तैरित्युक्तो महाबलैः ॥ १.२७.२६ ॥
நீர் எதை விரும்பினாலும், உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும், அதையெல்லாம் நாங்கள் செய்வோம். அப்படி அந்த மகாபலசாலிகள் கூறியதும் பிரசன்ன மனமுடைய ராமர்...
1.27.27
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना ।
मनसा मे भविष्यध्वमिति तान्यभ्यचोदयत् ॥ १.२७.२७ ॥
காகுத்ஸ்தர் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, கையால் தொட்டு, "என் மனதில் இருங்கள்" என்று அவற்றை ஏவினார்.
1.27.28
ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम्।
अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे ॥ १.२७.२८ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மனமுடைய மகாதேஜஸ்வியான ராமர் மகாமுனி விஸ்வாமித்திரரை வணங்கி, புறப்படத் தொடங்கினார்.