Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.27.1

अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः ।
प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुरस्वरम् ॥ १.२७.१ ॥

അപ്പോൾ ആ രാത്രി അവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ മഹായശസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാഘവനോട് മധുരസ്വരത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

1.27.2

परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः ।
प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ॥ १.२७.२ ॥

രാജകുമാരാ, മഹായശസ്വിയേ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ! ഞാൻ അത്യധികം സന്തുഷ്ടനാണ്. പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ നിനക്ക് എല്ലാ വിധ അസ്ത്രങ്ങളും ഞാൻ നൽകുന്നു.

1.27.3

देवासुरगणान् वापि सगन्धर्वोरगान् भुवि ।
यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि ॥ १.२७.३ ॥

ദേവ-അസുരഗണങ്ങളെയും ഭൂമിയിലെ ഗന്ധർവന്മാരെയും നാഗങ്ങളെയും പോലും — അവകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെബലാൽ കീഴടക്കി നീ ജയിക്കും.

1.27.4

तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
दण्डचक्रं महद् दिव्यं तव दास्यामि राघव ॥ १.२७.४ ॥

ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ — എല്ലാ വിധത്തിലും ഞാൻ നൽകുന്നു. രാഘവാ, മഹത്തായ ദിവ്യ ദണ്ഡചക്രവും ഞാൻ നിനക്ക് തരും.

1.27.5

धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च ।
विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रं चक्रं तथैव च ॥ १.२७.५ ॥

പിന്നെ, വീരാ, ധർമ്മചക്രം, അതുപോലെ കാലചക്രം, അത്യുഗ്രമായ വിഷ്ണുചക്രം, ഇന്ദ്രന്റെ ചക്രവും.

1.27.6

वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव ॥ १.२७.६ ॥

നരശ്രേഷ്ഠാ, വജ്രാസ്ത്രം, ശിവന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ശൂലം, അതുപോലെ ബ്രഹ്മശിരസ്സ് എന്ന അസ്ത്രം, രാഘവാ, ഐഷീക അസ്ത്രവും.

1.27.7

ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम् ।
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकीशिखरी शुभे ॥ १.२७.७ ॥

മഹാബാഹോ, നിനക്ക് അത്യുത്തമമായ ബ്രാഹ്മാസ്ത്രം ഞാൻ നൽകുന്നു. കാകുത്സ്ഥാ, മോദകി, ശിഖരി എന്നീ രണ്ടു ശുഭ ഗദകളും നൽകുന്നു.

1.27.8

प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज ।
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च ॥ १.२७.८ ॥

നരശാർദൂലാ, രാജപുത്രാ, പ്രകാശിക്കുന്ന ധർമ്മപാശവും കാലപാശവും നിനക്ക് ഞാൻ നൽകുന്നു.

1.27.9

वारुणं पाशमस्त्रं च ददान्यहमनुत्तमम् ।
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन ॥ १.२७.९ ॥

അത്യുത്തമമായ വാരുണപാശാസ്ത്രം ഞാൻ നൽകുന്നു. രഘുനന്ദനാ, ശുഷ്കം, ആർദ്രം എന്ന രണ്ടു അശനികളും നൽകുന്നു.

1.27.10

ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा ।
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः ॥ १.२७.१० ॥

പിനാകാസ്ത്രവും നാരായണാസ്ത്രവും ഞാൻ നൽകുന്നു. ശിഖരം എന്ന പേരുള്ള പ്രിയമായ ആഗ്നേയാസ്ത്രവും നൽകുന്നു.

1.27.11

वायव्यं प्रथमं नाम ददामि तव चानघ ।
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.२७.११ ॥

നിഷ്പാപനേ, ആദ്യം വായവ്യം എന്ന അസ്ത്രം നിനക്ക് ഞാൻ നൽകുന്നു. ഹയശിരസ്സ് എന്ന അസ്ത്രവും ക്രൗഞ്ചാസ്ത്രവും അപ്രകാരം നൽകുന്നു.

1.27.12

शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव ।
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ किङ्किणीम् ॥ १.२७.१२ ॥

കാകുത്സ്ഥാ, രാഘവാ, രണ്ടു ശക്തികളും നിനക്ക് ഞാൻ നൽകുന്നു. ഭയങ്കരമായ കങ്കാലം, മുസലം, കാപാലം, കിങ്കിണി എന്നിവയും നൽകുന്നു.

1.27.13

वधार्थं रक्षसां यानि ददाम्येतानि सर्वशः ।
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः ॥ १.२७.१३ ॥

രാക്ഷസ വധത്തിനായുള്ളവയെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; വൈദ്യാധരമെന്ന മഹാസ്ത്രവും നന്ദനമെന്ന പേരുള്ളതും പേരുപേരായി തരുന്നു.

1.27.14

असिरत्नं महाबाहो ददामि नृवरात्मज ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ॥ १.२७.१४ ॥

മഹാബാഹോ, നരശ്രേഷ്ഠപുത്രാ, നിനക്കു അസിരത്നം ഞാൻ തരുന്നു; ഗന്ധർവരുടെ പ്രിയമായ മോഹനമെന്ന അസ്ത്രം പേരുപേരായി തരുന്നു.

1.27.15

प्रस्वापनं प्रशमनं दद्मि सौम्यं च राघव ।
वर्षणं शोषणं चैव संतापनविलापने ॥ १.२७.१५ ॥

രാഘവാ, പ്രസ്വാപനവും പ്രശമനവും സൗമ്യവും ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; വർഷണം, ശോഷണം, സന്താപനം, വിലാപനം എന്നിവയും തരുന്നു.

1.27.16

मादनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा ।
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः ॥ १.२७.१६ ॥

മാദനം, ദുർധർഷം, കന്ദർപ്പന് പ്രിയമായത് എന്നിവയും; ഗന്ധർവരുടെ പ്രിയമായ അസ്ത്രവും മാനവമെന്ന പേരുള്ളതും പേരുപേരായി തരുന്നു.

1.27.17

पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः ।
प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः ॥ १.२७.१७ ॥

പൈശാചമെന്ന പ്രിയമായ മോഹനമെന്ന അസ്ത്രം പേരുപേരായി തരുന്നു. നരശാർദൂലാ, രാജപുത്രാ, മഹായശസ്വീ, ഇവ സ്വീകരിക്കുക.

1.27.18

तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबलम् ।
संवर्तं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज ॥ १.२७.१८ ॥

നരശാർദൂലാ, താമസവും മഹാബലമുള്ള സൗമനവും; സംവർത്തവും ദുർധർഷവും മൗസലവും, നൃപപുത്രാ.

1.27.19

सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायामयं परम् ।
सौरं तेजःप्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम् ॥ १.२७.१९ ॥

ഹേ മഹാബാഹോ! സത്യം എന്ന അസ്ത്രം, മായാമയമായ പരമാസ്ത്രം, സൗരം എന്ന തേജഃപ്രഭ അസ്ത്രം, ശത്രുതേജസ്സിനെ അപഹരിക്കുന്നത്.

1.27.20

सोमास्त्रं शिशिरं नाम त्वाष्ट्रमस्त्रं सुदारुणम् ।
दारुणं च भगस्यापि शीतेषुमथ मानवम् ॥ १.२७.२० ॥

ശിശിരം എന്ന സോമാസ്ത്രം, അതിഭയങ്കരമായ ത്വാഷ്ട്രാസ്ത്രം, ഭഗന്റെ ദാരുണാസ്ത്രം, പിന്നെ ശീതേഷു എന്ന മാനവം.

1.27.21

एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।
गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज ॥ १.२७.२१ ॥

ഹേ രാമാ! ഹേ മഹാബാഹോ! ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം കൊള്ളുന്ന, മഹാബലമുള്ള, പരമോദാരമായ ഇവയെ വേഗം സ്വീകരിക്കൂ, നൃപപുത്രാ!

1.27.22

स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा ।
ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम् ॥ १.२७.२२ ॥

അപ്പോൾ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ചു നിന്ന്, ശുദ്ധനായ മുനിവരൻ അത്യന്തം പ്രസന്നനായി രാമന് അനുത്തമമായ മന്ത്രസമൂഹം നൽകി.

1.27.23

सर्वसंग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम् ।
तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत् ॥ १.२७.२३ ॥

ദേവന്മാർക്കുപോലും ദുർല്ലഭമായ, സമ്പൂർണ്ണമായി വിളിച്ചുവരുത്താവുന്ന ആ അസ്ത്രങ്ങളെ അപ്പോൾ ആ വിപ്രൻ രാഘവനോട് അറിയിച്ചു.

1.27.24

जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ।
उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम् ॥ १.२७.२४ ॥

ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ബുദ്ധിമാനായ വിശ്വാമിത്ര മുനിയുടെ സമീപത്ത്, വിലപിടിപ്പുള്ള സർവ്വ അസ്ത്രങ്ങളും രാഘവന്റെ അടുക്കൽ ഉപസ്ഥിതമായി.

1.27.25

ऊचुश्च मुदिता रामं सर्वे प्राञ्जलयस्तदा ।
इमे च परमोदार किंकरास्तव राघव ॥ १.२७.२५ ॥

അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടരായ അവയെല്ലാം കൈകൂപ്പി രാമനോടു പറഞ്ഞു: പരമോദാരനായ രാഘവാ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ ദാസന്മാരാണ്.

1.27.26

यद्यदिच्छसि भद्रं ते तत्सर्वं करवाम वै ।
ततो रामः प्रसन्नात्मा तैरित्युक्तो महाबलैः ॥ १.२७.२६ ॥

നീ എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, നിനക്കു മംഗളം; അതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം. അങ്ങനെ ആ മഹാബലന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രസന്നമനസ്സായ രാമൻ...

1.27.27

प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना ।
मनसा मे भविष्यध्वमिति तान्यभ्यचोदयत् ॥ १.२७.२७ ॥

കാകുത്സ്ഥൻ അവയെ സ്വീകരിച്ച്, കൈകൊണ്ടു തൊട്ട്, "എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുവിൻ" എന്നു പറഞ്ഞ് അവയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

1.27.28

ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम्।
अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे ॥ १.२७.२८ ॥

അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ മഹാതേജസ്വിയായ രാമൻ മഹാമുനിയായ വിശ്വാമിത്രനെ വന്ദിച്ച് യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങി.