رامايانا فالميكي · السارغا 1.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.47.1
सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परमदुःखिता।
सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत् ॥ १.४७.१ ॥
لما قُطع الجنين إلى سبعة أجزاء، تكلمت ديتي الحزينة جدًا بكلمات تلطيف إلى ساهاسراكشا (إندرا)، الذي يصعب الاقتراب منه.
1.47.2
ममापराधाद् गर्भोऽयं सप्तधा शकलीकृतः।
नापराधो हि देवेश तवात्र बलसूदन ॥ १.४७.२ ॥
بسبب خطئي قُطع هذا الجنين إلى سبعة أجزاء، ولا ذنب لك في ذلك، أيها سيد الآلهة، يا قاتل بالا.
1.47.3
प्रियं त्वत्कृतमिच्छामि मम गर्भविपर्यये।
मरुतां सप्त सप्तानां स्थानपाला भवन्तु ते ॥ १.४७.३ ॥
في خراب جنيني أرغب في معروف منك: ليكن سبع مجموعات، كل منها سبعة من المارُت، حرّاسًا لمواطنك.
1.47.4
वातस्कन्धा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रक।
मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा ममात्मजाः ॥ १.४७.४ ॥
ليجُب هذه الأغصان السبعة للريح السماء أيها الابن. إنهم معروفون بالمارُت، أبنائي، ذوو الهيئة الإلهية.
1.47.5
ब्रह्मलोकं चरत्वेक इन्द्रलोकं तथापरः।
दिव्यवायुरिति ख्यातस्तृतीयोऽपि महायशाः ॥ १.४७.५ ॥
فليتجول أحدهم في عالم براهما، والآخر في عالم إندرا؛ وليكن الثالث المعروف بالريح الإلهية ذا شهرة عظيمة.
1.47.6
चत्वारस्तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात्।
संचरिष्यन्ति भद्रं ते कालेन हि ममात्मजाः ॥ १.४७.६ ॥
يا خير الآلهة، سيتجول أبنائي الأربعة في الجهات بأمرك في حينه. فليكن لك الخير.
1.47.7
त्वत्कृतेनैव नाम्ना वै मारुता इति विश्रुताः।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरन्दरः ॥ १.४७.७ ॥
"بالاسم الذي أطلقتِه عليهم سيُعرفون بالمَرُوت." ولما سمع سهسراكشا بورندارا (إندرا) كلامها...
1.47.8
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यमतीदं बलसूदनः।
सर्वमेतद् यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः ॥ १.४७.८ ॥
قال بالا-سودانا (إندرا) وهو يضم كفيه: "سيتحقق كل ذلك كما قلتِ، ولا شك في ذلك."
1.47.9
विचरिष्यन्ति भद्रं ते देवरूपास्तवात्मजाः।
एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने ॥ १.४७.९ ॥
"سيتجوّل أبناؤك بهيئات إلهية؛ فليكن لك الخير." وبعد أن عقدا هذا العزم، الأم والابن في غابة التقشف...
1.47.10
जग्मतुस्त्रिदिवं राम कृतार्थाविति नः श्रुतम्।
एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्राध्युषितः पुरा ॥ १.४७.१० ॥
"يا راما، سمعنا أن الاثنين، بعد أن بلغا غايتهما، صعدا إلى السماء. يا من من نسل كاكوتستها، هذه هي المنطقة التي سكنها ماهيندرا من قبل."
1.47.11
दितिं यत्र तपःसिद्धामेवं परिचचार सः।
इक्ष्वाकोस्तु नरव्याघ्र पुत्रः परमधार्मिकः ॥ १.४७.११ ॥
"حيث كانت ديتي، المكتملة بالتقشف، كان يتجول بهذه الطريقة. يا نمر الرجال، ابن إكشفاكو، الأشد تقوى...
1.47.12
अलम्बुषायामुत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः।
तेन चासीदिह स्थाने विशालेति पुरी कृता ॥ १.४७.१२ ॥
وُلد من ألامبوشا، فاشتهر باسم فيشالا؛ وبه أُسّست في هذا الموضع مدينة تُسمّى فيشالا.
1.47.13
विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः।
सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्रादनन्तरः ॥ १.४७.१३ ॥
يا راما، كان هيمachandra القوي ابنَ فيشالا. وبعد هيمachandra اشتهر سوتشاندرا (ملكًا).
1.47.14
सुचन्द्रतनयो राम धूम्राश्व इति विश्रुतः।
धूम्राश्वतनयश्चापि सृञ्जयः समपद्यत ॥ १.४७.१४ ॥
يا راما، كان ابن سوتشاندرا مشهورًا باسم دهومراشفا. وكان ابن دهومراشفا سريينجايا.
1.47.15
सृञ्जयस्य सुतः श्रीमान् सहदेवः प्रतापवान्।
कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परमधार्मिकः ॥ १.४७.१५ ॥
كان سهاديفا المجيد القوي ابنَ سريينجايا. وكان ابن سهاديفا كوشاشفا، الأشد تقوى.
1.47.16
कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान्।
सोमदत्तस्य पुत्रस्तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः ॥ १.४७.१६ ॥
كان سوماداتا العظيم البهاء القوي ابنَ كوشاشفا. واشتهر ابن سوماداتا باسم كاكوتستها.
1.47.17
तस्य पुत्रो महातेजाः सम्प्रत्येष पुरीमिमाम्।
आवसत् परमप्रख्यः सुमतिर्नाम दुर्जयः ॥ १.४७.१७ ॥
وكان ابنه، عظيم البهاء، بالغ الشهرة، لا يُقهر، واسمه سومتي، يسكن الآن هذه المدينة.
1.47.18
इक्ष्वाकोस्तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः।
दीर्घायुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥ १.४७.१८ ॥
وبفضل إكشفاكو، كان جميع أولئك الملوك من سلالة فيشالا طويلي العمر، كبار النفوس، شجعانًا، بالغي التقوى.
1.47.19
इहाद्य रजनीमेकां सुखं स्वप्स्यामहे वयम्।
श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.४७.१९ ॥
ننام هنا الليلة براحة. يا أفضل الرجال، عند الفجر غدًا ينبغي لك أن تذهب لرؤية جنكا.
1.47.20
सुमतिस्तु महातेजा विश्वामित्रमुपागतम्।
श्रुत्वा नरवरश्रेष्ठः प्रत्यागच्छन्महायशाः ॥ १.४७.२० ॥
أما سوماتي، ذو البهاء العظيم والشهرة العظيمة، أفضل الرجال الأخيار، فلما سمع بقدوم فيشفاميترا خرج لاستقباله.
1.47.21
पूजां च परमां कृत्वा सोपाध्यायः सबान्धवः।
प्राञ्जलिः कुशलं पृष्ट्वा विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.४७.२१ ॥
بعد أن أدى أسمى التكريم، مع معلمه وذويه، ويداه مضمومتان، وسأل عن سلامته، تكلم بعدئذ إلى فيشفاميترا.
1.47.22
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे विषयं मुने।
सम्प्राप्तो दर्शनं चैव नास्ति धन्यतरो मम ॥ १.४७.२२ ॥
يا حكيم، أنا مبارك ومنعم عليّ، إذ جئت إلى أرضي ونلت رؤيتك؛ ليس أحد أكثر بركة مني.