ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.47.1
सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परमदुःखिता।
सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत् ॥ १.४७.१ ॥
ଗର୍ଭ ସାତ ଭାଗରେ ଖଣ୍ଡିତ ହେବାରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତା ଦିତି, ଦୁର୍ଧର୍ଷ ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ବିନୀତଭାବେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
1.47.2
ममापराधाद् गर्भोऽयं सप्तधा शकलीकृतः।
नापराधो हि देवेश तवात्र बलसूदन ॥ १.४७.२ ॥
ମୋ ଅପରାଧ ଯୋଗୁଁ ଏହି ଗର୍ଭ ସାତ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଛି; ହେ ଦେବେଶ, ହେ ବଳସୂଦନ, ଏଥିରେ ତୁମର କୌଣସି ଅପରାଧ ନାହିଁ।
1.47.3
प्रियं त्वत्कृतमिच्छामि मम गर्भविपर्यये।
मरुतां सप्त सप्तानां स्थानपाला भवन्तु ते ॥ १.४७.३ ॥
ମୋ ଗର୍ଭର ଏହି ବିନାଶରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଏକ ଉପକାର ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ: ମରୁତମାନଙ୍କର ସାତ-ସାତ ସାତଟି ଦଳ ତୁମ ସ୍ଥାନର ରକ୍ଷକ ହେଉ।
1.47.4
वातस्कन्धा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रक।
मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा ममात्मजाः ॥ १.४७.४ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଏହି ସାତ ବାୟୁ-ଶାଖା ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ; ମରୁତ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ଦିବ୍ୟରୂପୀ ଏମାନେ ମୋ ପୁତ୍ର।
1.47.5
ब्रह्मलोकं चरत्वेक इन्द्रलोकं तथापरः।
दिव्यवायुरिति ख्यातस्तृतीयोऽपि महायशाः ॥ १.४७.५ ॥
ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ, ଅନ୍ୟଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟବାୟୁ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ତୃତୀୟଜଣ ମଧ୍ୟ ମହାଯଶସ୍ବୀ ହେଉ।
1.47.6
चत्वारस्तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात्।
संचरिष्यन्ति भद्रं ते कालेन हि ममात्मजाः ॥ १.४७.६ ॥
ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଚାରି ପୁତ୍ର ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଯଥା ସମୟରେ ଦିଗରେ ବିଚରଣ କରିବେ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
1.47.7
त्वत्कृतेनैव नाम्ना वै मारुता इति विश्रुताः।
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरन्दरः ॥ १.४७.७ ॥
"ତୁମ ଦେଇଥିବା ନାମରେ ହିଁ ସେମାନେ 'ମରୁତ୍' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।" ତାଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସହସ୍ରାକ୍ଷ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)...
1.47.8
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यमतीदं बलसूदनः।
सर्वमेतद् यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः ॥ १.४७.८ ॥
ବଳସୂଦନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ହାତଯୋଡ଼ି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: "ତୁମେ କହିଥିବା ପରି ଏ ସବୁ ଘଟିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"
1.47.9
विचरिष्यन्ति भद्रं ते देवरूपास्तवात्मजाः।
एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने ॥ १.४७.९ ॥
"ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଦେବରୂପ ଧାରଣ କରି ବିଚରଣ କରିବେ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।" ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି ସେହି ମାତା-ପୁତ୍ର ତପୋବନରେ...
1.47.10
जग्मतुस्त्रिदिवं राम कृतार्थाविति नः श्रुतम्।
एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्राध्युषितः पुरा ॥ १.४७.१० ॥
"ହେ ରାମ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ କୃତାର୍ଥ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଏହି ସେହି ଦେଶ ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ବାସ କରୁଥିଲେ।"
1.47.11
दितिं यत्र तपःसिद्धामेवं परिचचार सः।
इक्ष्वाकोस्तु नरव्याघ्र पुत्रः परमधार्मिकः ॥ १.४७.११ ॥
"ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧା ଦିତି ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ଏହିପରି ବିଚରଣ କରୁଥିଲେ। ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପରମ ଧାର୍ମିକ...
1.47.12
अलम्बुषायामुत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः।
तेन चासीदिह स्थाने विशालेति पुरी कृता ॥ १.४७.१२ ॥
ଅଲମ୍ବୁଷାଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିତ 'ବିଶାଳ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନରେ 'ବିଶାଳା' ନାମକ ନଗରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।
1.47.13
विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः।
सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्रादनन्तरः ॥ १.४७.१३ ॥
ହେ ରାମ, ବିଶାଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାବଳୀ ହେମଚନ୍ଦ୍ର। ହେମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ (ରାଜା ହେଲେ)।
1.47.14
सुचन्द्रतनयो राम धूम्राश्व इति विश्रुतः।
धूम्राश्वतनयश्चापि सृञ्जयः समपद्यत ॥ १.४७.१४ ॥
ହେ ରାମ, ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲେ। ଏବଂ ଧୂମ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୃଞ୍ଜୟ ହେଲେ।
1.47.15
सृञ्जयस्य सुतः श्रीमान् सहदेवः प्रतापवान्।
कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परमधार्मिकः ॥ १.४७.१५ ॥
ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ ଓ ପ୍ରତାପୀ ସହଦେବ। ସହଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରମ ଧାର୍ମିକ କୁଶାଶ୍ୱ।
1.47.16
कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान्।
सोमदत्तस्य पुत्रस्तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः ॥ १.४७.१६ ॥
କୁଶାଶ୍ୱଙ୍କ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ସୋମଦତ୍ତ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର କାକୁତ୍ସ୍ଥ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲେ।
1.47.17
तस्य पुत्रो महातेजाः सम्प्रत्येष पुरीमिमाम्।
आवसत् परमप्रख्यः सुमतिर्नाम दुर्जयः ॥ १.४७.१७ ॥
ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ପରମ ଯଶସ୍ୱୀ, ଅଜେୟ ସୁମତି ନାମକ; ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ନଗରୀରେ ବାସ କରିଥିଲେ।
1.47.18
इक्ष्वाकोस्तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः।
दीर्घायुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥ १.४७.१८ ॥
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ କୃପାରେ ସେହି ବୈଶାଳିକ ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ମହାତ୍ମା, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଓ ଅତି ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।
1.47.19
इहाद्य रजनीमेकां सुखं स्वप्स्यामहे वयम्।
श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.४७.१९ ॥
ଏଠାରେ ଆଜି ଗୋଟିଏ ରାତି ଆମେ ସୁଖରେ ଶୋଇବା। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାଲି ପ୍ରଭାତରେ ତୁମେ ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
1.47.20
सुमतिस्तु महातेजा विश्वामित्रमुपागतम्।
श्रुत्वा नरवरश्रेष्ठः प्रत्यागच्छन्महायशाः ॥ १.४७.२० ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଓ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ସୁମତି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।
1.47.21
पूजां च परमां कृत्वा सोपाध्यायः सबान्धवः।
प्राञ्जलिः कुशलं पृष्ट्वा विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.४७.२१ ॥
ପରମ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଗୁରୁ ଓ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ, ହାତ ଯୋଡ଼ି, କୁଶଳ ପଚାରି, ତାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.47.22
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे विषयं मुने।
सम्प्राप्तो दर्शनं चैव नास्ति धन्यतरो मम ॥ १.४७.२२ ॥
ହେ ମୁନି, ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଓ ଅନୁଗୃହୀତ; ମୋ ରାଜ୍ୟକୁ ଆପଣ ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳିଛି; ମୋଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।