Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
एवं ब्रुवाणं जनकः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते कुलं नः परिकीर्तितम् ॥ १.७१.१ ॥
So angesprochen antwortete Janaka mit gefalteten Händen: Mögest du Glück haben. Die Abstammung unseres Geschlechts, wie sie verkündet wurde, verdient es, von dir gehört zu werden.
1.71.2
प्रदाने हि मुनिश्रेष्ठ कुलं निरवशेषतः।
वक्तव्यं कुलजातेन तन्निबोध महामते ॥ १.७१.२ ॥
Denn beim Berichten, o Bester der Weisen, muss das Geschlecht vollständig von dem erzählt werden, der darin geboren ist; höre es, o Großweiser.
1.71.3
राजाभूत् त्रिषु लोकेषु विश्रुतः स्वेन कर्मणा।
निमिः परमधर्मात्मा सर्वसत्त्ववतां वरः ॥ १.७१.३ ॥
König Nimi wurde in den drei Welten durch seine eigenen Taten berühmt; er war von höchst rechtschaffener Natur, der Beste unter allen Wesen.
1.71.4
तस्य पुत्रो मिथिर्नाम जनको मिथिपुत्रकः।
प्रथमो जनको राजा जनकादप्युदावसुः ॥ १.७१.४ ॥
Sein Sohn hieß Mithi; er wurde auch Janaka genannt und war der Sohn des Mithi; der erste König Janaka war dieser, und von Janaka stammte Udāvasu.
1.71.5
उदावसोस्तु धर्मात्मा जातो वै नन्दिवर्धनः।
नन्दिवर्धसुतः शूरः सुकेतुर्नाम नामतः ॥ १.७१.५ ॥
Von Udāvasu wurde der rechtschaffene Nandivardhana geboren; und Nandivardhanas tapferer Sohn hieß Sukētu.
1.71.6
सुकेतोरपि धर्मात्मा देवरातो महाबलः।
देवरातस्य राजर्षेर्बृहद्रथ इति स्मृतः ॥ १.७१.६ ॥
Auch Sukētus rechtschaffener und mächtiger Sohn war Devarāta; und vom königlichen Weisen Devarāta heißt es, sein Sohn sei Bṛhadratha gewesen.
1.71.7
बृहद्रथस्य शूरोऽभून्महावीरः प्रतापवान्।
महावीरस्य धृतिमान् सुधृतिः सत्यविक्रमः ॥ १.७१.७ ॥
Von Bṛhadratha wurde Śūra geboren, ein großer Krieger und mächtiger Held. Vom großen Krieger wurde der standhafte Sudhṛti geboren, dessen Tapferkeit wahrhaft war.
1.71.8
सुधृतेरपि धर्मात्मा धृष्टकेतुः सुधार्मिकः।
धृष्टकेतोश्च राजर्षेर्हर्यश्व इति विश्रुतः ॥ १.७१.८ ॥
Von Sudhṛti wurde Dhṛṣṭaketu geboren, rechtschaffenen Geistes und sehr tugendhaft. Vom königlichen Weisen Dhṛṣṭaketu wurde der als Haryaśva berühmte Sohn geboren.
1.71.9
हर्यश्वस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रतीन्धकः।
प्रतीन्धकस्य धर्मात्मा राजा कीर्तिरथः सुतः ॥ १.७१.९ ॥
Der Sohn Haryaśvas war Maru; der Sohn Marus war Pratīndhaka; der rechtschaffene Sohn Pratīndhakas war König Kīrtiratha.
1.71.10
पुत्रः कीर्तिरथस्यापि देवमीढ इति स्मृतः।
देवमीढस्य विबुधो विबुधस्य महीध्रकः ॥ १.७१.१० ॥
Der Sohn Kīrtirathas wird auch als Devamīḍha überliefert. Der Sohn Devamīḍhas war Vibudha, und der Sohn Vibudhas war Mahīdhraka.
1.71.11
महीध्रकसुतो राजा कीर्तिरातो महाबलः।
कीर्तिरातस्य राजर्षेर्महारोमा व्यजायत ॥ १.७१.११ ॥
Der Sohn Mahīdhrakas war der mächtige König Kīrtirāta. Vom königlichen Weisen Kīrtirāta wurde Mahāroma geboren.
1.71.12
महारोम्णस्तु धर्मात्मा स्वर्णरोमा व्यजायत।
स्वर्णरोम्णस्तु राजर्षेर्ह्रस्वरोमा व्यजायत ॥ १.७१.१२ ॥
Von Mahāroma wurde der rechtschaffene Svarṇaroma geboren. Vom königlichen Weisen Svarṇaroma wurde Hrasvaroma geboren.
1.71.13
तस्य पुत्रद्वयं राज्ञो धर्मज्ञस्य महात्मनः।
ज्येष्ठोऽहमनुजो भ्राता मम वीरः कुशध्वजः ॥ १.७१.१३ ॥
Dieser König, der das Dharma kannte und großen Geistes war, hatte zwei Söhne. Ich war der Ältere, und mein jüngerer Bruder war der tapfere Kuśadhvaja.
1.71.14
मां तु ज्येष्ठं पिता राज्ये सोऽभिषिच्य पिता मम।
कुशध्वजं समावेश्य भारं मयि वनं गतः ॥ १.७१.१४ ॥
Mein Vater salbte mich als den Älteren zum König, übergab Kuśadhvaja die Verantwortung, legte die Last auf mich und ging in den Wald.
1.71.15
वृद्धे पितरि स्वर्याते धर्मेण धुरमावहम्।
भ्रातरं देवसंकाशं स्नेहात् पश्यन् कुशध्वजम् ॥ १.७१.१५ ॥
Nachdem mein greiser Vater in den Himmel gegangen war, trug ich die Last gemäß dem Dharma und blickte liebevoll auf meinen gottgleichen Bruder Kuśadhvaja.
1.71.16
कस्यचित्त्वथ कालस्य सांकाश्यादागतः पुरात्।
सुधन्वा वीर्यवान् राजा मिथिलामवरोधकः ॥ १.७१.१६ ॥
Nach einiger Zeit kam der mächtige König Sudhanvā aus der Stadt Sāṅkāśya und belagerte Mithilā.
1.71.17
स च मे प्रेषयामास शैवं धनुरनुत्तमम्।
सीता च कन्या पद्माक्षी मह्यं वै दीयतामिति ॥ १.७१.१७ ॥
Er schickte mir den unvergleichlichen Bogen Śivas und ließ sagen: "Die lotusäugige Jungfrau Sītā soll mir gegeben werden."
1.71.18
तस्याप्रदानान्महर्षे युद्धमासीन्मया सह।
स हतोऽभिमुखो राजा सुधन्वा तु मया रणे ॥ १.७१.१८ ॥
O großer Weiser, weil ich sie ihm nicht gab, entstand zwischen uns ein Kampf. Im Gefecht, Angesicht zu Angesicht, wurde König Sudhanvā von mir erschlagen.
1.71.19
निहत्य तं मुनिश्रेष्ठ सुधन्वानं नराधिपम्।
सांकाश्ये भ्रातरं शूरमभ्यषिञ्चं कुशध्वजम् ॥ १.७१.१९ ॥
O bester der Weisen, nachdem ich jenen Herrscher der Menschen Sudhanvān erschlagen hatte, salbte ich in Sāṅkāśya meinen tapferen Bruder Kuśadhvaja.
1.71.20
कनीयानेष मे भ्राता अहं ज्येष्ठो महामुने।
ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते मुनिपुंगव ॥ १.७१.२० ॥
Dieser hier ist mein jüngerer Bruder, ich bin der ältere. O großer Weiser, o bester der Weisen, hocherfreut gebe ich dir deine beiden Bräute.
1.71.21
सीतां रामाय भद्रं ते ऊर्मिलां लक्ष्मणाय वै।
वीर्यशुल्कां मम सुतां सीतां सुरसुतोपमाम् ॥ १.७१.२१ ॥
Sītā für Rāma und Ūrmilā für Lakṣmaṇa — möge dir Glück beschieden sein. Meine Tochter Sītā, deren Brautpreis Tapferkeit war, gleicht einer Göttertochter.
1.71.22
द्वितीयामूर्मिलां चैव त्रिर्वदामि न संशयः।
ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते मुनिपुंगव ॥ १.७१.२२ ॥
Und die zweite, Ūrmilā — ich sage es dreimal, daran ist kein Zweifel. O bester der Weisen, hocherfreut gebe ich dir deine beiden Bräute.
1.71.23
रामलक्ष्मणयो राजन् गोदानं कारयस्व ह।
पितृकार्यं च भद्रं ते ततो वैवाहिकं कुरु ॥ १.७१.२३ ॥
O König, lass die Kuhspende für Rāma und Lakṣmaṇa vollziehen. Möge dir Glück beschieden sein. Dann vollziehe das Ahnenopfer und danach das Hochzeitsritual.
1.71.24
मघा ह्यद्य महाबाहो तृतीयदिवसे प्रभो।
फल्गुन्यामुत्तरे राजंस्तस्मिन् वैवाहिकं कुरु।
रामलक्ष्मणयोरर्थे दानं कार्यं सुखोदयम् ॥ १.७१.२४ ॥
O Starkarmiger, o Herr, heute steht das Gestirn Maghā; am dritten Tag, o König, unter Uttarā Phalgunī, vollziehe an jenem Tag das Hochzeitsritual. Eine glückbringende Gabe soll für Rāma und Lakṣmaṇa gegeben werden.