ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत् ॥ १.७६.१ ॥
ପରଶୁରାମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦଶରଥପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ହେତୁ ସଂଯତ ବାଣୀରେ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.76.2
कृतवानसि यत् कर्म श्रुतवानस्मि भार्गव।
अनुरुध्यामहे ब्रह्मन् पितुरानृण्यमास्थितः ॥ १.७६.२ ॥
ହେ ଭାର୍ଗବ, ତୁମେ ଯେଉଁ କର୍ମ କରିଛ ତାହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପିତାଙ୍କ ଋଣମୁକ୍ତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ତାହାକୁ ମାନୁ।
1.76.3
वीर्यहीनमिवाशक्तं क्षत्रधर्मेण भार्गव।
अवजानासि मे तेजः पश्य मेऽद्य पराक्रमम् ॥ १.७६.३ ॥
ହେ ଭାର୍ଗବ, ବୀର୍ଯ୍ୟହୀନ ଓ ଅଶକ୍ତ ପରି କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ମୋତେ ଅବଜ୍ଞା କରୁଛ। ଆଜି ମୋର ପରାକ୍ରମ ଦେଖ।
1.76.4
इत्युक्त्वा राघवः क्रुद्धो भार्गवस्य वरायुधम्।
शरं च प्रतिजग्राह हस्ताल्लघुपराक्रमः ॥ १.७६.४ ॥
ଏହା କହି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାଘବ ଦ୍ରୁତ ପରାକ୍ରମରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ହାତରୁ ଉତ୍ତମ ଆୟୁଧ ଓ ଶର ନେଇଲେ।
1.76.5
आरोप्य स धनू रामः शरं सज्यं चकार ह।
जामदग्न्यं ततो रामं रामः क्रुद्धोऽब्रवीदिदम् ॥ १.७६.५ ॥
ତା'ପରେ ରାମ ଧନୁ ଉଠାଇ ଶରକୁ ଜ୍ୟା ଉପରେ ଯୋଗ କଲେ। ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାମ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.76.6
ब्राह्मणोऽसीति पूज्यो मे विश्वामित्रकृतेन च।
तस्माच्छक्तो न ते राम मोक्तुं प्राणहरं शरम् ॥ १.७६.६ ॥
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ ମୋ ପାଇଁ ପୂଜ୍ୟ। ତେଣୁ ହେ ରାମ, ପ୍ରାଣହରୀ ଶର ତୁମ ଉପରେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
1.76.7
इमां वा त्वद्गतिं राम तपोबलसमर्जितान्।
लोकानप्रतिमान् वापि हनिष्यामीति मे मतिः ॥ १.७६.७ ॥
ହେ ରାମ! ତୁମ ଏହି ଗତିକୁ, ଅଥବା ତପୋବଳରେ ଅର୍ଜିତ ଅନୁପମ ଲୋକସମୂହକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନଷ୍ଟ କରିବି — ଏହା ମୋର ସଂକଳ୍ପ।
1.76.8
न ह्ययं वैष्णवो दिव्यः शरः परपुरंजयः।
मोघः पतति वीर्येण बलदर्पविनाशनः ॥ १.७६.८ ॥
ଏହି ଦିବ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବ ବାଣ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟକାରୀ ଏବଂ ବଳଦର୍ପ ବିନାଶକାରୀ; ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହା ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
1.76.9
वरायुधधरं रामं द्रष्टुं सर्षिगणाः सुराः।
पितामहं पुरस्कृत्य समेतास्तत्र सर्वशः ॥ १.७६.९ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁଧଧାରୀ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଋଷିଗଣ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେଠାରେ ସବୁଆଡ଼ୁ ମିଳିତ ହେଲେ।
1.76.10
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धचारणकिन्नराः।
यक्षराक्षसनागाश्च तद् द्रष्टुं महदद्भुतम् ॥ १.७६.१० ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ମହା ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
1.76.11
जडीकृते तदा लोके रामे वरधनुर्धरे।
निर्वीर्यो जामदग्न्योऽसौ रामो राममुदैक्षत ॥ १.७६.११ ॥
ତେବେ ଜଗତ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଯିବାରୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ନିର୍ବୀର୍ଯ୍ୟ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମ ରାମଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ।
1.76.12
तेजोभिर्गतवीर्यत्वाज्जामदग्न्यो जडीकृतः।
रामं कमलपत्राक्षं मन्दं मन्दमुवाच ह ॥ १.७६.१२ ॥
ତେଜରେ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଯିବାରୁ, ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ଜଡ଼ୀଭୂତ ହୋଇ ପଦ୍ମପତ୍ରନୟନ ରାମଙ୍କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ କହିଲେ।
1.76.13
काश्यपाय मया दत्ता यदा पूर्वं वसुंधरा।
विषये मे न वस्तव्यमिति मां काश्यपोऽब्रवीत् ॥ १.७६.१३ ॥
ପୂର୍ବେ ଯେବେ ମୁଁ ଏହି ବସୁନ୍ଧରାକୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲି, ସେତେବେଳେ କଶ୍ୟପ ମୋତେ କହିଥିଲେ ଯେ ମୋ ରାଜ୍ୟରେ ତୁମେ ବାସ କରିବ ନାହିଁ।
1.76.14
सोऽहं गुरुवचः कुर्वन् पृथिव्यां न वसे निशाम्।
तदाप्रभृति काकुत्स्थ कृता मे काश्यपस्य ह ॥ १.७६.१४ ॥
ଗୁରୁଙ୍କ ବଚନ ପାଳନ କରି ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଗୋଟିଏ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ବାସ କରେ ନାହିଁ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ସେହି ସମୟରୁ ଏହା ମୋ ପାଇଁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଆଦେଶ ହୋଇଗଲା।
1.76.15
तामिमां मद्गतिं वीर हन्तुं नार्हसि राघव।
मनोजवं गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.१५ ॥
ହେ ବୀର ରାଘବ, ମୋ ଏହି ଗତିକୁ ତୁମେ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମନର ବେଗରେ ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତକୁ ଯିବି।
1.76.16
लोकास्त्वप्रतिमा राम निर्जितास्तपसा मया।
जहि ताञ्छरमुख्येन मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ १.७६.१६ ॥
ହେ ରାମ, ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ଅତୁଳନୀୟ ଲୋକସମୂହ ଜିଣିଛି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କର; ସମୟରେ ବିଳମ୍ବ ନ ହେଉ।
1.76.17
अक्षय्यं मधुहन्तारं जानामि त्वां सुरेश्वरम्।
धनुषोऽस्य परामर्शात् स्वस्ति तेऽस्तु परंतप ॥ १.७६.१७ ॥
ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ, ମଧୁହନ୍ତା ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱର ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ। ହେ ପରନ୍ତପ, ଏହି ଧନୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରୁ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
1.76.18
एते सुरगणाः सर्वे निरीक्षन्ते समागताः।
त्वामप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ १.७६.१८ ॥
ଏଠାରେ ସମବେତ ଏ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଅତୁଳନୀୟ କର୍ମ କରୁଥିବା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ତୁମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
1.76.19
न चेयं मम काकुत्स्थ व्रीडा भवितुमर्हति।
त्वया त्रैलोक्यनाथेन यदहं विमुखीकृतः ॥ १.७६.१९ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ତ୍ରିଲୋକନାଥ ଆପଣ ମୋତେ ପରାସ୍ତ କଲେ, ଏଥିରେ ମୋର ଲଜ୍ଜା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.76.20
शरमप्रतिमं राम मोक्तुमर्हसि सुव्रत।
शरमोक्षे गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.२० ॥
ହେ ରାମ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ଆପଣ ଏହି ଅତୁଳନୀୟ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତୁ। ବାଣ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯିବି।
1.76.21
तथा ब्रुवति रामे तु जामदग्न्ये प्रतापवान्।
रामो दाशरथिः श्रीमांश्चिक्षेप शरमुत्तमम् ॥ १.७६.२१ ॥
ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ପ୍ରତାପୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଦଶରଥ-ପୁତ୍ର ରାମ ଉତ୍ତମ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
1.76.22
स हतान् दृश्य रामेण स्वाँल्लोकांस्तपसार्जितान्।
जामदग्न्यो जगामाशु महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.२२ ॥
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ୟାରେ ଅର୍ଜିତ ନିଜ ଲୋକସମୂହ ନଷ୍ଟ ହେବାର ଦେଖି ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
1.76.23
ततो वितिमिराः सर्वा दिशश्चोपदिशस्तथा।
सुराः सर्षिगणा रामं प्रशशंसुरुदायुधम् ॥ १.७६.२३ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ଅନ୍ଧକାରଶୂନ୍ୟ ହେଲା; ଦେବତା ଓ ଋଷିଗଣ ଉଦାୟୁଧ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
1.76.24
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्यः प्रपूजितः।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य जगामात्मगतिं प्रभुः ॥ १.७६.२४ ॥
ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମ ଦଶରଥ-ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ତା'ପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ସେହି ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।