வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.76.1
श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत् ॥ १.७६.१ ॥
ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) வார்த்தைகளைக் கேட்ட பின், தசரதரின் மகன் அப்போது தந்தையின் மீதுள்ள மரியாதையால் அடக்கிய பேச்சுடன் பரசுராமரிடம் கூறினார்.
1.76.2
कृतवानसि यत् कर्म श्रुतवानस्मि भार्गव।
अनुरुध्यामहे ब्रह्मन् पितुरानृण्यमास्थितः ॥ १.७६.२ ॥
பார்கவரே, நீர் செய்த செயலை நான் கேள்விப்பட்டேன். பிராமணரே, தந்தையின் கடனிலிருந்து விடுபடுவதை ஏற்று நாங்கள் அதற்கு இணங்குகிறோம்.
1.76.3
वीर्यहीनमिवाशक्तं क्षत्रधर्मेण भार्गव।
अवजानासि मे तेजः पश्य मेऽद्य पराक्रमम् ॥ १.७६.३ ॥
பார்கவரே, வீரியமற்றவனும் சக்தியற்றவனும் போல என்னை க்ஷத்திரிய தர்மத்தின்படி நீர் இகழ்கிறீர். இன்று என் வீரத்தைப் பாரும்.
1.76.4
इत्युक्त्वा राघवः क्रुद्धो भार्गवस्य वरायुधम्।
शरं च प्रतिजग्राह हस्ताल्लघुपराक्रमः ॥ १.७६.४ ॥
இவ்வாறு கூறி, கோபம் கொண்ட ராகவர் விரைவான வீரம் கொண்டவராக, பார்கவரின் கையிலிருந்து சிறந்த ஆயுதத்தையும் அம்பையும் பற்றிக்கொண்டார்.
1.76.5
आरोप्य स धनू रामः शरं सज्यं चकार ह।
जामदग्न्यं ततो रामं रामः क्रुद्धोऽब्रवीदिदम् ॥ १.७६.५ ॥
பின்னர் ராமர் வில்லை ஏற்றி அம்பை நாணில் பூட்டினார். அப்போது கோபம் கொண்ட ராமர் ஜாமதக்னி ராமரிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.76.6
ब्राह्मणोऽसीति पूज्यो मे विश्वामित्रकृतेन च।
तस्माच्छक्तो न ते राम मोक्तुं प्राणहरं शरम् ॥ १.७६.६ ॥
நீர் பிராமணர்; விசுவாமித்திரரின் செயலால் எனக்கு வணங்கத்தக்கவர். ஆகவே, ராமரே, உயிரைப் பறிக்கும் அம்பை உம்மீது விடுவதற்கு நான் சக்தியற்றவன்.
1.76.7
इमां वा त्वद्गतिं राम तपोबलसमर्जितान्।
लोकानप्रतिमान् वापि हनिष्यामीति मे मतिः ॥ १.७६.७ ॥
ராமா! உன் இந்த நிலையையோ, அல்லது தவ வலிமையால் அடைந்த ஒப்பற்ற உலகங்களையோ கூட அழித்துவிடுவேன் என்பதே என் உறுதி.
1.76.8
न ह्ययं वैष्णवो दिव्यः शरः परपुरंजयः।
मोघः पतति वीर्येण बलदर्पविनाशनः ॥ १.७६.८ ॥
இந்த தெய்வீக வைஷ்ணவ அம்பு, எதிரிகளின் நகரங்களை வெல்பவன், பலத்தின் செருக்கை அழிப்பவன்; தன் ஆற்றலால் அது வீணாக விழாது.
1.76.9
वरायुधधरं रामं द्रष्टुं सर्षिगणाः सुराः।
पितामहं पुरस्कृत्य समेतास्तत्र सर्वशः ॥ १.७६.९ ॥
சிறந்த ஆயுதங்களைத் தாங்கிய ராமனைக் காண, ரிஷிக் கூட்டங்களுடன் தேவர்கள் பிதாமகரை முன்னிட்டு அங்கே அனைத்து பக்கங்களிலிருந்தும் கூடினர்.
1.76.10
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धचारणकिन्नराः।
यक्षराक्षसनागाश्च तद् द्रष्टुं महदद्भुतम् ॥ १.७६.१० ॥
கந்தர்வர்களும் அப்சரஸுகளும், சித்தர்கள், சாரணர்கள், கின்னரர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், நாகர்களும் அந்த மகத்தான அற்புதத்தைக் காண வந்தனர்.
1.76.11
जडीकृते तदा लोके रामे वरधनुर्धरे।
निर्वीर्यो जामदग्न्योऽसौ रामो राममुदैक्षत ॥ १.७६.११ ॥
அப்போது உலகம் திகைத்து நின்றபோது, சிறந்த வில்லைத் தாங்கிய ராமனின் முன், வலிமையற்ற ஜமதக்னியின் மகன் ராமன் ராமனை நோக்கினான்.
1.76.12
तेजोभिर्गतवीर्यत्वाज्जामदग्न्यो जडीकृतः।
रामं कमलपत्राक्षं मन्दं मन्दमुवाच ह ॥ १.७६.१२ ॥
ஒளியால், வீரியம் நீங்கியதால், ஜமதக்னியின் மகன் திகைத்து நின்று, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களுடைய ராமனிடம் மெல்ல மெல்லப் பேசினான்.
1.76.13
काश्यपाय मया दत्ता यदा पूर्वं वसुंधरा।
विषये मे न वस्तव्यमिति मां काश्यपोऽब्रवीत् ॥ १.७६.१३ ॥
முன்பு நான் இந்த வசுந்தரையை காஷ்யபருக்குத் தானம் செய்தபோது, 'என் நாட்டில் நீ வசிக்கக் கூடாது' என்று காஷ்யபர் என்னிடம் கூறினார்.
1.76.14
सोऽहं गुरुवचः कुर्वन् पृथिव्यां न वसे निशाम्।
तदाप्रभृति काकुत्स्थ कृता मे काश्यपस्य ह ॥ १.७६.१४ ॥
குருவின் சொல்லைக் கடைப்பிடித்து, நான் பூமியில் ஓர் இரவும் தங்குவதில்லை. காகுத்ஸ்தா, அப்போது முதல் இது காஷ்யபரின் கட்டளையாக என்னுள் நிலைத்தது.
1.76.15
तामिमां मद्गतिं वीर हन्तुं नार्हसि राघव।
मनोजवं गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.१५ ॥
வீர ராகவா, என்னுடைய இந்த நிலையை நீ அழிக்கக் கூடாது. மனத்தின் வேகத்தில் மகேந்திரம் என்னும் சிறந்த மலைக்குச் செல்வேன்.
1.76.16
लोकास्त्वप्रतिमा राम निर्जितास्तपसा मया।
जहि ताञ्छरमुख्येन मा भूत् कालस्य पर्ययः ॥ १.७६.१६ ॥
ராமா, தவத்தால் நான் அற்புதமான உலகங்களை வென்றிருக்கிறேன். அவற்றை முதன்மையான அம்பால் அழி; காலத்தில் தாமதம் ஏற்படாமல் இருக்கட்டும்.
1.76.17
अक्षय्यं मधुहन्तारं जानामि त्वां सुरेश्वरम्।
धनुषोऽस्य परामर्शात् स्वस्ति तेऽस्तु परंतप ॥ १.७६.१७ ॥
நீ அழியாதவன், மது என்பானைக் கொன்றவன், தேவர்களின் தலைவன் என்று அறிவேன். பரந்தபா, இந்த வில்லைப் பிடிப்பதால் உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
1.76.18
एते सुरगणाः सर्वे निरीक्षन्ते समागताः।
त्वामप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ १.७६.१८ ॥
இங்கு கூடியிருக்கும் இந்த தேவர்கள் அனைவரும், ஒப்பற்ற செயல்கள் செய்பவனும் போரில் எதிரில்லாதவனுமான உன்னை நோக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
1.76.19
न चेयं मम काकुत्स्थ व्रीडा भवितुमर्हति।
त्वया त्रैलोक्यनाथेन यदहं विमुखीकृतः ॥ १.७६.१९ ॥
காகுத்ஸ்த, மூவுலகின் தலைவனாகிய நீ என்னை முகம் திருப்பச் செய்தது எனக்கு அவமானமாக இருக்கக் கூடாது.
1.76.20
शरमप्रतिमं राम मोक्तुमर्हसि सुव्रत।
शरमोक्षे गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.२० ॥
ராமா, நல்ல விரதம் கொண்டவனே, இந்த ஒப்பற்ற அம்பை நீ விடவேண்டும். அம்பு விடப்பட்டதும் நான் மகேந்திர மலைக்குச் செல்வேன்.
1.76.21
तथा ब्रुवति रामे तु जामदग्न्ये प्रतापवान्।
रामो दाशरथिः श्रीमांश्चिक्षेप शरमुत्तमम् ॥ १.७६.२१ ॥
ஜாமதக்ன்யர் (பரசுராமர்) இவ்வாறு கூறிக்கொண்டிருக்கையில், வலிமைமிக்க தசரதன் மகனான ஒளிமிக்க ராமன் சிறந்த அம்பை ஏவினான்.
1.76.22
स हतान् दृश्य रामेण स्वाँल्लोकांस्तपसार्जितान्।
जामदग्न्यो जगामाशु महेन्द्रं पर्वतोत्तमम् ॥ १.७६.२२ ॥
ராமனால் தவத்தால் ஈட்டிய தம் உலகங்கள் அழிக்கப்பட்டதைக் கண்ட ஜாமதக்ன்யர், விரைவில் சிறந்த மலையான மகேந்திரத்திற்குச் சென்றார்.
1.76.23
ततो वितिमिराः सर्वा दिशश्चोपदिशस्तथा।
सुराः सर्षिगणा रामं प्रशशंसुरुदायुधम् ॥ १.७६.२३ ॥
பின்னர் எல்லாத் திசைகளும் உபதிசைகளும் இருளற்றனவாயின; தேவர்களும் ரிஷிக் கூட்டங்களும் உயர்ந்த ஆயுதமுடைய ராமனைப் புகழ்ந்தனர்.
1.76.24
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्यः प्रपूजितः।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य जगामात्मगतिं प्रभुः ॥ १.७६.२४ ॥
ஜாமதக்ன்ய ராமர் தசரதன் மகன் ராமனை வணங்கிப் போற்றினார்; பின்னர் வலம் வந்து, அந்த வல்லமை மிக்கவர் தம் சென்றடையும் இடத்திற்குச் சென்றார்.