Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.104.1
तं तु रामः समाज्ञाय भ्रातरं गुरुवत्सलम् ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ २.१०४.१ ॥
Pero Rāma, reconociendo a aquel hermano afecto a sus mayores, comenzó a interrogarle junto con su hermano Lakṣmaṇa.
2.104.2
किमेतदिच्छेयमहं श्रोतुं प्रव्याहृतं त्वया ।
यस्मात्त्वमागतो देशमिमं चीरजटाजिनी ॥ २.१०४.२ ॥
Deseo oír lo que has dicho: has llegado a esta tierra vestido de corteza, con cabello enmarañado y piel de ciervo.
2.104.3
किं निमित्तमिमं देशं कृष्णाजिनजटाधरः ।
हित्वा राज्यं प्रविष्टस्त्वं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ २.१०४.३ ॥
¿Por qué razón has entrado en esta tierra, portando piel de antílope negro y cabello enmarañado, tras abandonar el reino? Deberías contarme todo.
2.104.4
इत्युक्तः कैकयीपुत्रः काकुत्स्थेन महात्मना ।
प्रगृह्य बलवद्भूयः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१०४.४ ॥
Interrogado así por el magnánimo Kākutstha, el hijo de Kaikeyī, dominándose con fuerza, juntó las manos y volvió a hablar estas palabras.
2.104.5
आर्य्यं तातः परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
गतः स्वर्गं महाबाहुः पुत्रशोकाभिपीडितः ॥ २.१०४.५ ॥
Nuestro noble padre nos ha abandonado; tras realizar una acción muy difícil, el de brazos poderosos se ha ido al cielo, atormentado por el dolor de sus hijos.
2.104.6
स्त्रिया नियुक्तः कैकेय्या मम मात्रा परन्तप ।
चकार सुमहत्पापमिदमात्मयशोहरम् ॥ २.१०४.६ ॥
¡Oh abrasador de enemigos! Mi madre Kaikeyī, instigada por una mujer, cometió este gran pecado que destruye su propia fama.
2.104.7
सा राज्यफलमप्राप्य विधवा शोककर्शिता ।
पतिष्यति महाघोरे निरये जननी मम ॥ २.१०४.७ ॥
Sin haber obtenido el fruto del reino, viuda y consumida por el dolor, mi madre caerá en el terrible infierno.
2.104.8
तस्य मे दासभूतस्य प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ।
अभिषिञ्चस्व चाद्यैव राज्येनप मघवानिव ॥ २.१०४.८ ॥
Concede tu favor a mí, tu servidor; hoy mismo acepta el reino y sé consagrado como Indra.
2.104.9
इमाः प्रकृतयः सर्वा विधवा मातरश्च याः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्ताः प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ॥ २.१०४.९ ॥
Todos estos súbditos y las madres viudas que han venido a tu presencia, concédeles tu favor.
2.104.10
तदानुपूर्व्या युक्तं च युक्तं चात्मनि मानद ।
राज्यं प्राप्नुहि धर्मेण सकामान् सुहृदः कुरु ॥ २.१०४.१० ॥
¡Oh dador de honor! Esto es conforme al orden y te es propio; obtén el reino por el dharma y haz que tus amigos vean cumplidos sus deseos.
2.104.11
भवत्वविधवा भूमिः समग्रा पतिना त्वया ।
शशिना विमलेनेव शारदी रजनी यथा ॥ २.१०४.११ ॥
Así como la noche de otoño resplandece con la luna sin mancha, que la tierra entera, con tú como esposo, no quede viuda.
2.104.12
एभिश्च सचिवैः सार्द्धं शिरसा याचितो मया ।
भ्रातुः शिष्यस्य दासस्य प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ॥ २.१०४.१२ ॥
Junto con estos ministros, con la cabeza inclinada te suplico: concede tu favor a mí, tu hermano, discípulo y servidor.
2.104.13
तदिदं शाश्वतं पित्र्यं सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ।
पूजितं पुरुषव्याघ्र नातिक्रमितुमर्हसि ॥ २.१०४.१३ ॥
Tigre entre los hombres, no debes transgredir esta tradición eterna de tu padre ni a todo el círculo de súbditos, que es honrado.
2.104.14
एवमुक्त्वा महाबाहुः सबाष्पः कैकयीसुतः ।
रामस्य शिरसा पादौ जग्राह विधिवत्पुनः ॥ २.१०४.१४ ॥
Habiendo dicho así, el de brazos poderosos, hijo de Kaikeyī, con lágrimas, volvió a tomar con la cabeza los pies de Rāma según el rito.
2.104.15
तं मत्तमिव मातङ्गं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ।
भ्रातरं भरतं रामः परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ २.१०४.१५ ॥
Abrazando a su hermano Bharata, que suspiraba una y otra vez como un elefante enloquecido, Rāma le dijo esto.
2.104.16
कुलीनः सत्त्वसम्पन्नस्तेजस्वी चरितव्रतः ।
राज्यहेतोः कथं पापमाचरेत्त्वद्विधो जनः ॥ २.१०४.१६ ॥
¿Cómo podría un hombre de noble linaje, dotado de bondad, radiante y fiel a sus votos, como tú, cometer una falta por el reino?
2.104.17
न दोषं त्वयि पश्यामि सूक्ष्ममप्यरिसूदन ।
न चापि जननीं बाल्यात्त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥ २.१०४.१७ ॥
Destructor de enemigos, no veo en ti ni la menor falta; y ni por infantilismo debes reprochar a tu madre.
2.104.18
कामकारो महाप्राज्ञ गुरूणां सर्वदा ऽनघ ।
उपपन्नेषु दारेषु पुत्रेषु च विधीयते ॥ २.१०४.१८ ॥
Oh muy sabio, oh sin mancha, siempre se prescribe actuar según la voluntad de los mayores; y lo mismo se ordena respecto de esposas e hijos ya adultos.
2.104.19
वयमस्य यथा लोके सङ्ख्याताः सौम्य साधुभिः ।
भार्य्याः पुत्राश्च शिष्याश्च त्वमनु ज्ञातुमर्हसि ॥ २.१०४.१९ ॥
Así como los hombres virtuosos nos cuentan en este mundo como sus esposas, hijos y discípulos, así tú debes concedernos su permiso.
2.104.20
वने वा चीरवसनं सौम्य कृष्णाजिनाम्बरम् ।
राज्ये वापि महाराजो मां वासयितुमीश्वरः ॥ २.१०४.२० ॥
Oh gentil, ya sea en el bosque vestido con ropas de corteza y piel de antílope negro, o incluso en el reino, el gran rey tiene el poder de mantenerme allí.
2.104.21
यावत्पितरि धर्मज्ञे गौरवं लोकसत्कृतम् ।
तावद्धर्मभृतां श्रेष्ठ जनन्यामपि गौरवम् ॥ २.१०४.२१ ॥
Mientras el padre, conocedor del dharma, sea honrado por el mundo, así también, oh mejor de los portadores del dharma, habrá honra para la madre.
2.104.22
एताभ्यां धर्मशीलाभ्यां वनं गच्छेति राघव ।
मातापितृभ्यामुक्तो ऽहं कथमन्यत् समाचरे ॥ २.१०४.२२ ॥
Oh Rāghava, estos dos padres virtuosos me han dicho: 'Ve al bosque.' ¿Cómo podría actuar de otro modo?
2.104.23
त्वया राज्यमयोध्यायां प्राप्तव्यं लोकसत्कृतम् ।
वस्तव्यं दण्डकारण्ये मया वल्कलवाससा ॥ २.१०४.२३ ॥
Tú debes obtener el reino en Ayodhyā, honrado por el mundo; y yo debo habitar en el bosque de Daṇḍaka, vestido con ropas de corteza.
2.104.24
एवं कृत्वा महाराजो विभागं लोकसन्निधौ ।
व्यादिश्य च महातेजा दिवं दशरथो गतः ॥ २.१०४.२४ ॥
Así, tras hacer la división en presencia del pueblo y dar sus órdenes, el gran rey Daśaratha, de gran esplendor, partió al cielo.
2.104.25
स च प्रमाणं धर्मात्मा राजा लोकगुरुस्तव ।
पित्रा दत्तं यथाभागमुपभोक्तुं त्वमर्हसि ॥ २.१०४.२५ ॥
Ese rey de alma justa es tu autoridad y el maestro del mundo. Deberías disfrutar la parte que te dio tu padre.
2.104.26
चतुर्दशसमाः सौम्य दण्डकारण्यमाश्रितः ।
उपभोक्ष्ये त्वहं दत्तं भागं पित्रा महात्मना ॥ २.१०४.२६ ॥
Gentil amigo, habitando catorce años en el bosque de Daṇḍaka, disfrutaré la parte que me dio mi padre, el magnánimo.
2.104.27
यदब्रवीन्मां नरलोकसत्कृतः पिता महात्मा विबुधाधिपोपमः ।
तदेव मन्ये परमात्मनो हितं न सर्वलोकेश्वरभावमप्यहम् ॥ २.१०४.२७ ॥
Lo que me dijo mi padre magnánimo, honrado entre los hombres y semejante al señor de los dioses, eso considero mi supremo bien, y no el señorío sobre todos los mundos.