Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.104.1
तं तु रामः समाज्ञाय भ्रातरं गुरुवत्सलम् ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ २.१०४.१ ॥
Rāma aber, der den seinen Älteren ergebenen Bruder erkannte, begann ihn zusammen mit seinem Bruder Lakṣmaṇa zu befragen.
2.104.2
किमेतदिच्छेयमहं श्रोतुं प्रव्याहृतं त्वया ।
यस्मात्त्वमागतो देशमिमं चीरजटाजिनी ॥ २.१०४.२ ॥
Ich möchte hören, was du gesagt hast: Du bist in dieses Land gekommen, gekleidet in Rinde, verfilztes Haar und Hirschfell.
2.104.3
किं निमित्तमिमं देशं कृष्णाजिनजटाधरः ।
हित्वा राज्यं प्रविष्टस्त्वं तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ २.१०४.३ ॥
Aus welchem Grund bist du, mit schwarzem Antilopenfell und verfilztem Haar, unter Verlassen des Reiches in dieses Land gekommen? Du solltest mir alles sagen.
2.104.4
इत्युक्तः कैकयीपुत्रः काकुत्स्थेन महात्मना ।
प्रगृह्य बलवद्भूयः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१०४.४ ॥
So angesprochen vom großherzigen Kākutstha, hielt sich der Sohn Kaikeyīs gewaltsam zurück, faltete die Hände und sprach wieder diese Worte.
2.104.5
आर्य्यं तातः परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
गतः स्वर्गं महाबाहुः पुत्रशोकाभिपीडितः ॥ २.१०४.५ ॥
Unser edler Vater hat uns verlassen; nachdem er eine sehr schwere Tat vollbracht hat, ist der starkarmige Vater in den Himmel gegangen, gequält vom Schmerz um seine Söhne.
2.104.6
स्त्रिया नियुक्तः कैकेय्या मम मात्रा परन्तप ।
चकार सुमहत्पापमिदमात्मयशोहरम् ॥ २.१०४.६ ॥
O Bezwinger der Feinde, meine Mutter Kaikeyī, von einer Frau angestiftet, hat diese große Sünde begangen, die ihren eigenen Ruhm zerstört.
2.104.7
सा राज्यफलमप्राप्य विधवा शोककर्शिता ।
पतिष्यति महाघोरे निरये जननी मम ॥ २.१०४.७ ॥
Ohne die Frucht der Herrschaft erlangt zu haben, wird meine Mutter, eine Witwe von Kummer gezehrt, in die furchtbare Hölle stürzen.
2.104.8
तस्य मे दासभूतस्य प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ।
अभिषिञ्चस्व चाद्यैव राज्येनप मघवानिव ॥ २.१०४.८ ॥
Erweise mir, deinem Diener, Gnade; nimm noch heute das Königreich an und lass dich salben wie Indra.
2.104.9
इमाः प्रकृतयः सर्वा विधवा मातरश्च याः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्ताः प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ॥ २.१०४.९ ॥
Alle diese Untertanen und die verwitweten Mütter, die vor dich getreten sind, erweise ihnen deine Gnade.
2.104.10
तदानुपूर्व्या युक्तं च युक्तं चात्मनि मानद ।
राज्यं प्राप्नुहि धर्मेण सकामान् सुहृदः कुरु ॥ २.१०४.१० ॥
O Ehrenspender! Dies ist der Ordnung gemäß und dir angemessen; erlange das Königreich durch Dharma und mache deine Freunde in ihren Wünschen zufrieden.
2.104.11
भवत्वविधवा भूमिः समग्रा पतिना त्वया ।
शशिना विमलेनेव शारदी रजनी यथा ॥ २.१०४.११ ॥
So wie die Herbstnacht vom makellosen Mond erstrahlt, möge die ganze Erde durch dich, als ihren Gatten, nicht verwitwet sein.
2.104.12
एभिश्च सचिवैः सार्द्धं शिरसा याचितो मया ।
भ्रातुः शिष्यस्य दासस्य प्रसादं कर्त्तुमर्हसि ॥ २.१०४.१२ ॥
Gemeinsam mit diesen Ministern flehe ich dich mit gesenktem Haupt an: erweise mir, deinem Bruder, Schüler und Diener, deine Gnade.
2.104.13
तदिदं शाश्वतं पित्र्यं सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ।
पूजितं पुरुषव्याघ्र नातिक्रमितुमर्हसि ॥ २.१०४.१३ ॥
Tiger unter den Menschen, du darfst diese ewige Ordnung der Ahnen und den ganzen verehrten Kreis der Untertanen nicht übertreten.
2.104.14
एवमुक्त्वा महाबाहुः सबाष्पः कैकयीसुतः ।
रामस्य शिरसा पादौ जग्राह विधिवत्पुनः ॥ २.१०४.१४ ॥
So gesprochen, ergriff der starkarmige Sohn der Kaikeyī, mit Tränen, erneut nach Vorschrift mit dem Haupt Rāmas Füße.
2.104.15
तं मत्तमिव मातङ्गं निःश्वसन्तं पुनःपुनः ।
भ्रातरं भरतं रामः परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ २.१०४.१५ ॥
Rāma umarmte seinen Bruder Bharata, der wie ein tobender Elefant immer wieder seufzte, und sprach diese Worte.
2.104.16
कुलीनः सत्त्वसम्पन्नस्तेजस्वी चरितव्रतः ।
राज्यहेतोः कथं पापमाचरेत्त्वद्विधो जनः ॥ २.१०४.१६ ॥
Wie könnte ein Mann von edler Geburt, voll Güte, strahlend und seinen Gelübden treu, wie du, um des Reiches willen Unrecht begehen?
2.104.17
न दोषं त्वयि पश्यामि सूक्ष्ममप्यरिसूदन ।
न चापि जननीं बाल्यात्त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥ २.१०४.१७ ॥
Feindesbezwinger, ich sehe an dir nicht den geringsten Fehler; und du solltest auch deine Mutter nicht aus kindischer Unbedachtheit tadeln.
2.104.18
कामकारो महाप्राज्ञ गुरूणां सर्वदा ऽनघ ।
उपपन्नेषु दारेषु पुत्रेषु च विधीयते ॥ २.१०४.१८ ॥
O Weisester, o Makelloser, dem Willen der Älteren zu folgen ist stets geboten; ebenso gilt es für erwachsene Ehefrauen und Söhne.
2.104.19
वयमस्य यथा लोके सङ्ख्याताः सौम्य साधुभिः ।
भार्य्याः पुत्राश्च शिष्याश्च त्वमनु ज्ञातुमर्हसि ॥ २.१०४.१९ ॥
Wie wir in dieser Welt von guten Menschen als seine Gattinnen, Söhne und Schüler gezählt werden, so bist du berechtigt, uns seine Erlaubnis zu geben.
2.104.20
वने वा चीरवसनं सौम्य कृष्णाजिनाम्बरम् ।
राज्ये वापि महाराजो मां वासयितुमीश्वरः ॥ २.१०४.२० ॥
Sanfter, ob im Wald, in Baumrinde und schwarzes Antilopenfell gekleidet, oder auch im Reich: Der große König vermag mich dort wohnen zu lassen.
2.104.21
यावत्पितरि धर्मज्ञे गौरवं लोकसत्कृतम् ।
तावद्धर्मभृतां श्रेष्ठ जनन्यामपि गौरवम् ॥ २.१०४.२१ ॥
Solange dem Vater, der das Dharma kennt, Ehre von der Welt zuteil wird, so lange, o Bester unter den Dharma-Trägern, gebührt auch der Mutter Ehre.
2.104.22
एताभ्यां धर्मशीलाभ्यां वनं गच्छेति राघव ।
मातापितृभ्यामुक्तो ऽहं कथमन्यत् समाचरे ॥ २.१०४.२२ ॥
O Rāghava, diese beiden tugendhaften Eltern haben mir gesagt: »Geh in den Wald.« Wie könnte ich anders handeln?
2.104.23
त्वया राज्यमयोध्यायां प्राप्तव्यं लोकसत्कृतम् ।
वस्तव्यं दण्डकारण्ये मया वल्कलवाससा ॥ २.१०४.२३ ॥
Du sollst das von der Welt geehrte Reich in Ayodhyā erlangen; ich aber soll im Daṇḍaka-Wald wohnen, in Baumrinde gekleidet.
2.104.24
एवं कृत्वा महाराजो विभागं लोकसन्निधौ ।
व्यादिश्य च महातेजा दिवं दशरथो गतः ॥ २.१०४.२४ ॥
So hat der große König Daśaratha, von großer Strahlkraft, nachdem er vor dem Volk die Teilung vorgenommen und seinen Befehl erteilt hatte, den Himmel aufgesucht.
2.104.25
स च प्रमाणं धर्मात्मा राजा लोकगुरुस्तव ।
पित्रा दत्तं यथाभागमुपभोक्तुं त्वमर्हसि ॥ २.१०४.२५ ॥
Jener gerechte König ist deine Autorität und der Lehrer der Welt. Du sollst den Anteil genießen, den dir dein Vater gegeben hat.
2.104.26
चतुर्दशसमाः सौम्य दण्डकारण्यमाश्रितः ।
उपभोक्ष्ये त्वहं दत्तं भागं पित्रा महात्मना ॥ २.१०४.२६ ॥
Sanfter Freund, vierzehn Jahre im Daṇḍaka-Wald wohnend, werde ich den Anteil genießen, den mir mein großherziger Vater gab.
2.104.27
यदब्रवीन्मां नरलोकसत्कृतः पिता महात्मा विबुधाधिपोपमः ।
तदेव मन्ये परमात्मनो हितं न सर्वलोकेश्वरभावमप्यहम् ॥ २.१०४.२७ ॥
Was mir mein großherziger Vater sagte, der unter den Menschen geehrt und dem Herrn der Götter gleich ist, das halte ich für mein höchstes Wohl, nicht die Herrschaft über alle Welten.