رامايانا فالميكي · السارغا 2.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.115.1
ततो निक्षिप्य मातऽः स अयोध्यायां दृढव्रतः ।
भरतः शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत् ॥ २.११५.१ ॥
ثم ترك الأمهات في أيوديا، وتكلم بهرتا، الثابت على عهده المعذَّب بالحزن، إلى الكبار بهذه الكلمات.
2.115.2
नन्दिग्रामं गमिष्यामि सर्वानामन्त्रये ऽद्य वः ।
तत्र दुःखमिदं सर्वं सहिष्ये राघवं विना ॥ २.११५.२ ॥
سأذهب إلى نانديغراما؛ واليوم أستأذنكم جميعاً. وهناك، بلا راغافا، سأحتمل كل هذا الحزن.
2.115.3
गतश्च हि दिवं राजा वनस्थश्च गुरुर्मम ।
रामं प्रतीक्षे राज्याय स हि राजा महायशाः ॥ २.११५.३ ॥
لقد مضى الملك إلى السماء، وأخي الأكبر الموقَّر يقيم في الغابة. أنتظر راما ليتولى المملكة، فهو الملك ذو المجد العظيم.
2.115.4
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
अब्रुवन् मन्त्रिणः सर्वे वसिष्ठश्च पुरोहितः ॥ २.११५.४ ॥
لما سمع الوزراء جميعاً وكاهنهم فاسشتا هذه الكلمات المباركة من بهرتا عظيم النفس تكلموا.
2.115.5
सुभृशं श्लाघनीयं च यदुक्तं भरत त्वया ।
वचनं भ्रातृवात्सल्यादनुरूपं तवैव तत् ॥ २.११५.५ ॥
يا بهرتا، ما قلته جدير بالثناء البالغ؛ وهذه الكلمات المولودة من حبك لأخيك تليق بك وحدك.
2.115.6
नित्यं ते बन्धुलुब्धस्य तिष्ठतो भ्रातृसौहृदे ।
आर्यमार्गं प्रपन्नस्य नानुमन्येत कः पुमान् ॥ २.११५.६ ॥
من ذا الذي لا يقرّك، وأنت دائماً ثابت في المحبة الأخوية، متعلّق بذويك، سالك الطريق النبيل؟
2.115.7
मन्त्रिणां वचनं श्रुत्वा यथाभिलषितं प्रियम् ।
अब्रवीत्सारथिं वाक्यं रथो मे युज्यतामिति ॥ २.११५.७ ॥
ولما سمع كلام الوزراء وتلقى الكلمة السارّة التي تمناها، قال لسائقه: «ليُربط عربتي.»
2.115.8
प्रहृष्टवदनः सर्वा मातऽः समभिवाद्य सः ।
आरुरोह रथं श्रीमान् शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११५.८ ॥
وبوجه مبتهج، بعد أن حيّا جميع الأمهات تحية احترام، صعد ذلك المجيد العربة برفقة شاتروغنا.
2.115.9
आरुह्य च रथं शीघ्रं शत्रुघ्नभरतावुभौ।
ययतुः परमप्रीतौ वृतौ मन्त्रिपुरोहितैः ॥ २.११५.९ ॥
وبعد أن صعد الاثنان العربة بسرعة، شاتروغنا وبهارتا، كلاهما مسرور جدًا، انطلقا محاطين بالوزراء والكهنة.
2.115.10
अग्रतो गुरवस्तत्र वसिष्ठप्रमुखा द्विजाः ।
प्रययुः प्राङ्मुखाः सर्वे नन्दिग्रामो यतो ऽभवत् ॥ २.११५.१० ॥
وتقدّم الأساتذة المبجلون، وعلى رأسهم فاسيشتها، والمولودون مرتين، جميعهم متجهين نحو الشرق، إلى حيث كانت نانديغراما.
2.115.11
बलं च तदनाहूतं गजाश्वरथसङ्कुलम् ।
प्रययौ भरते याते सर्वे च पुरवासिनः ॥ २.११५.११ ॥
وانطلق ذلك الجيش، الذي لم يُستدعَ لكنه مكتظ بالفيلة والخيول والعربات، بعد أن مضى بهارتا، ومعه جميع أهل المدينة.
2.115.12
रथस्थः स हि धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सलः ।
नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं शिरस्याधाय पादुके ॥ २.११५.१२ ॥
جالسًا في عربته، ذهب بهارتا الصادق القلب، المحب لأخيه، سريعًا إلى نانديغراما، واضعًا النعلين على رأسه.
2.115.13
ततस्तु भरतः क्षिप्रं नन्दिग्रामं प्रविश्य सः ।
अवतीर्य्य रथात्तूर्णं गुरूनिदमुवाच ह ॥ २.११५.१३ ॥
ثم دخل بهاراتا نانديغراما سريعًا، ونزل من العربة على الفور، وقال للشيوخ هذا الكلام.
2.115.14
एतद्राज्यं मम भ्रात्रा दत्तं संन्यासवत् स्वयम् ।
योगक्षेमवहे चेमे पादुके हेमभूषिते ॥ २.११५.१४ ॥
لقد سلّمني أخي نفسه هذه المملكة أمانةً؛ وهاتان النعلان المزينتان بالذهب تحملان رفاهها وأمنها.
2.115.15
भरतः शिरसा कृत्वा संन्यासं पादुके ततः ।
अब्रवीद्दुःखसन्तप्तः सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ॥ २.११५.१५ ॥
وضع بهاراتا النعلين الأمانة على رأسه، ثم تكلم متألماً بالحزن إلى مجلس الرعية كله.
2.115.16
छत्रं धारयत क्षिप्रमार्यपादाविमौ मतौ ।
आभ्यां राज्ये स्थितो धर्मः पादुकाभ्यां गुरोर्मम ॥ २.११५.१६ ॥
أسرعوا فارفعوا المظلة؛ فهاتان تُعدّان قدمي النبيل (راما). وبهاتين النعلين يثبت الدهرم في مملكة معلّمي.
2.115.17
भ्रात्रा हि मयि संन्यासो निक्षिप्तः सौहृदादयम् ।
तमिमं पालयिष्यामि राघवागमनं प्रति ॥ २.११५.१७ ॥
لقد أودعني أخي هذه الأمانة بدافع المودة؛ وسأحفظها حتى عودة راغافا (راما).
2.115.18
क्षिप्रं संयोजयित्वा तु राघवस्य पुनः स्वयम् ।
चरणौ तौ तु रामस्य द्रक्ष्यामि सहपादुकौ ॥ २.११५.१८ ॥
سرعان ما سأوصل بنفسي قدمي راغافا (راما) بالنعلين من جديد، وأرى تلك القدمين مع النعلين.
2.115.19
ततो निक्षिप्तभारो ऽहं राघवेण समागतः ।
निवेद्य गुरवे राज्यं भजिष्ये गुरुवृत्तिताम् ॥ २.११५.१९ ॥
ثم، بعد أن أضع العبء وألتقي براغافا (راما)، سأسلّم المملكة إلى الأكبر وأتبع سلوك من يخدم الأكبر.
2.115.20
राघवाय च संन्यासं दत्त्वे मे वरपादुके ।
राज्यं चेदमयोध्यां च धूतपापो भवामि च ॥ २.११५.२० ॥
بعد أن أسلّم براغافا (راما) التنازل ونعليّ الفاخرتين، وأعيد هذه المملكة وأيوديا، سأصير طاهرًا من الذنب.
2.115.21
अभिषिक्ते तु काकुत्स्थे प्रहृष्टमुदिते जने ।
प्रीतिर्मम यशश्चैव भवेद्राज्याच्चतुर्गुणम् ॥ २.११५.२१ ॥
حين يُتوَّج الكاكوتستها (راما) ويفرح الشعب بسرور، يكون رضاي وشهرتي أربعة أضعاف المملكة.
2.115.22
एवं तु विलपन् दीनो भरतः स महायशाः ।
नन्दिग्रामे ऽकरोद्राज्यं दुःखितो मन्त्रिभिः सह ॥ २.११५.२२ ॥
هكذا كان بهاراتا العظيم الشهرة ينوح، حزينًا بائسًا، ويحكم المملكة في نانديغراما مع وزرائه.
2.115.23
स वल्कलजटाधारी मुनिवेषधरः प्रभुः ।
नन्दिग्रामे ऽवसद्वीरः ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११५.२३ ॥
كان بهاراتا السيد البطل، لابسًا ثياب اللحاء وشعر الجدائل بزيّ الحكماء، يقيم حينها في نانديغراما مع جيشه.
2.115.24
रामागमनमाकाङ्क्षन् भरतो भ्रातृवत्सलः ।
भ्रातुर्वचनकारी च प्रतिज्ञापारगस्तथा ॥ २.११५.२४ ॥
كان بهاراتا، المتعلّق بأخيه، المتطلّع إلى عودة راما، المنفّذ لكلام أخيه، والوفي بعهده، يبقى هكذا.
2.115.25
पादुके त्वभिषिच्याथ नन्द्रिग्रामे ऽवसत्तदा ।
भरतः शासनं सर्वं पादुकाभ्यां न्यवेदयत् ॥ २.११५.२५ ॥
ثم كرّس بهارata النعلين ملكاً، وأقام في ناندِي غرام في ذلك الزمان، وكان يرفع إلى النعلين كل شأن الحكم.
2.115.26
ततस्तु भरतः श्रीमानभिषिच्यार्य्यपादुके ।
तदधीनस्तदा राज्यं कारयामास सर्वदा ॥ २.११५.२६ ॥
ثم كرّس بهارata المبجّل النعلين الكريمين ملكاً، وظل خاضعاً لهما، فكان يدير المملكة دائماً.
2.115.27
तदा हि यत्कार्य्यमुपैति किञ्चिदुपायनं चोपहृतं महार्हम् ।
स पादुकाभ्यां प्रथमं निवेद्य चकार पश्चाद्भरतो यथावत् ॥ २.११५.२७ ॥
وفي ذلك الزمان، كان أي أمر يطرأ أو أي هدية ثمينة تُقدَّم، يعرضها بهارata أولاً على النعلين، ثم يتصرف فيه على الوجه الصحيح بعد ذلك.