வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.115.1
ततो निक्षिप्य मातऽः स अयोध्यायां दृढव्रतः ।
भरतः शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत् ॥ २.११५.१ ॥
பின்னர் அயோத்தியில் தாய்மார்களை விட்டு, உறுதிவிரதனான பரதன், துயரத்தால் வருந்தி, பெரியோர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.115.2
नन्दिग्रामं गमिष्यामि सर्वानामन्त्रये ऽद्य वः ।
तत्र दुःखमिदं सर्वं सहिष्ये राघवं विना ॥ २.११५.२ ॥
நான் நந்திக்கிராமத்திற்குச் செல்வேன்; இன்று உங்கள் அனைவரையும் அழைக்கிறேன். ராகவன் இல்லாமல் அங்கே இந்தத் துயர் அனைத்தையும் நான் பொறுப்பேன்.
2.115.3
गतश्च हि दिवं राजा वनस्थश्च गुरुर्मम ।
रामं प्रतीक्षे राज्याय स हि राजा महायशाः ॥ २.११५.३ ॥
அரசர் விண்ணுலகம் சென்றுவிட்டார்; என் மூத்தவர் காட்டில் இருக்கிறார். அரசுக்காக நான் ராமனை எதிர்பார்க்கிறேன்; அவரே மகாபுகழ் கொண்ட அரசர்.
2.115.4
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
अब्रुवन् मन्त्रिणः सर्वे वसिष्ठश्च पुरोहितः ॥ २.११५.४ ॥
மகாத்மாவான பரதனின் இந்த நல்ல சொல்லைக் கேட்டு, எல்லா அமைச்சர்களும், புரோகிதர் வசிஷ்டரும் கூறினர்.
2.115.5
सुभृशं श्लाघनीयं च यदुक्तं भरत त्वया ।
वचनं भ्रातृवात्सल्यादनुरूपं तवैव तत् ॥ २.११५.५ ॥
பரதா! நீ சொன்னது மிகவும் போற்றத்தக்கது. சகோதரப் பாசத்தினால் வந்த இந்தச் சொல் உனக்கே ஏற்றது.
2.115.6
नित्यं ते बन्धुलुब्धस्य तिष्ठतो भ्रातृसौहृदे ।
आर्यमार्गं प्रपन्नस्य नानुमन्येत कः पुमान् ॥ २.११५.६ ॥
எப்போதும் சகோதரப் பாசத்தில் நிலைத்து, உறவினர்களிடம் அன்புகொண்டு, ஆரியநெறியைப் பின்பற்றும் உன்னை எந்த மனிதன்தான் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான்?
2.115.7
मन्त्रिणां वचनं श्रुत्वा यथाभिलषितं प्रियम् ।
अब्रवीत्सारथिं वाक्यं रथो मे युज्यतामिति ॥ २.११५.७ ॥
அமைச்சர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, விரும்பிய இனிய சொல்லைப் பெற்று, அவன் சாரதியிடம் சொன்னான், "என் தேர் பூட்டப்படட்டும்."
2.115.8
प्रहृष्टवदनः सर्वा मातऽः समभिवाद्य सः ।
आरुरोह रथं श्रीमान् शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११५.८ ॥
மகிழ்ந்த முகத்துடன் அவன் எல்லா தாய்மார்களையும் வணங்கி, சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து அந்த மங்களமானவன் தேரில் ஏறினான்.
2.115.9
आरुह्य च रथं शीघ्रं शत्रुघ्नभरतावुभौ।
ययतुः परमप्रीतौ वृतौ मन्त्रिपुरोहितैः ॥ २.११५.९ ॥
தேரில் விரைவாக ஏறி, சத்ருக்னனும் பரதனும் இருவரும் மிகவும் மகிழ்ந்து, அமைச்சர்களாலும் புரோகிதர்களாலும் சூழப்பட்டு சென்றனர்.
2.115.10
अग्रतो गुरवस्तत्र वसिष्ठप्रमुखा द्विजाः ।
प्रययुः प्राङ्मुखाः सर्वे नन्दिग्रामो यतो ऽभवत् ॥ २.११५.१० ॥
முன்னே அங்கே வசிஷ்டர் தலைமையிலான குருமார்களும் பிராமணர்களும் கிழக்கு நோக்கி, நந்திக்கிராமம் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
2.115.11
बलं च तदनाहूतं गजाश्वरथसङ्कुलम् ।
प्रययौ भरते याते सर्वे च पुरवासिनः ॥ २.११५.११ ॥
அழைக்கப்படாத அந்தப் படையும், யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்தது, பரதன் சென்றதும் அனைத்து நகரவாசிகளுடன் புறப்பட்டது.
2.115.12
रथस्थः स हि धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सलः ।
नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं शिरस्याधाय पादुके ॥ २.११५.१२ ॥
தேரில் அமர்ந்த அந்த தர்மாத்மா பரதன், சகோதரன்மேல் அன்புடையவன், பாதுகைகளைத் தலையில் வைத்துக்கொண்டு விரைவாக நந்திக்கிராமத்திற்குச் சென்றான்.
2.115.13
ततस्तु भरतः क्षिप्रं नन्दिग्रामं प्रविश्य सः ।
अवतीर्य्य रथात्तूर्णं गुरूनिदमुवाच ह ॥ २.११५.१३ ॥
பின்னர் பரதன் விரைவாக நந்திகிராமத்தை அடைந்து, தேரிலிருந்து உடனே இறங்கி, பெரியோர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.115.14
एतद्राज्यं मम भ्रात्रा दत्तं संन्यासवत् स्वयम् ।
योगक्षेमवहे चेमे पादुके हेमभूषिते ॥ २.११५.१४ ॥
என் சகோதரர் தானே இந்த அரசை நம்பிக்கைப் பொறுப்பாக எனக்கு அளித்தார்; பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தப் பாதுகைகள் நலனையும் பாதுகாப்பையும் சுமக்கின்றன.
2.115.15
भरतः शिरसा कृत्वा संन्यासं पादुके ततः ।
अब्रवीद्दुःखसन्तप्तः सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ॥ २.११५.१५ ॥
பரதன் அந்த நம்பிக்கைப் பாதுகைகளைத் தலைமேல் ஏந்திய பின், துயரால் வாடியவனாய் மக்கள் அனைவரிடமும் பேசினான்.
2.115.16
छत्रं धारयत क्षिप्रमार्यपादाविमौ मतौ ।
आभ्यां राज्ये स्थितो धर्मः पादुकाभ्यां गुरोर्मम ॥ २.११५.१६ ॥
விரைவாக குடையைப் பிடியுங்கள்; இவ்விரண்டும் ஆர்ய (ராமனின்) பாதங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இந்தப் பாதுகைகளால் என் குருவின் அரசில் தர்மம் நிலைபெற்றுள்ளது.
2.115.17
भ्रात्रा हि मयि संन्यासो निक्षिप्तः सौहृदादयम् ।
तमिमं पालयिष्यामि राघवागमनं प्रति ॥ २.११५.१७ ॥
சகோதரர் அன்பின் காரணமாக என்னிடம் இந்த நம்பிக்கையை ஒப்படைத்தார்; ராகவன் (ராமன்) திரும்பி வரும் வரை இந்த அமானதைக் காப்பேன்.
2.115.18
क्षिप्रं संयोजयित्वा तु राघवस्य पुनः स्वयम् ।
चरणौ तौ तु रामस्य द्रक्ष्यामि सहपादुकौ ॥ २.११५.१८ ॥
விரைவில் ராகவனின் (ராமனின்) பாதங்களை மீண்டும் நானே இணைத்து, அந்தப் பாதங்களை பாதுகைகளுடன் காண்பேன்.
2.115.19
ततो निक्षिप्तभारो ऽहं राघवेण समागतः ।
निवेद्य गुरवे राज्यं भजिष्ये गुरुवृत्तिताम् ॥ २.११५.१९ ॥
பின்னர் சுமையை இறக்கி வைத்து, ராகவனுடன் நான் சேருவேன்; குருவிடம் அரசை ஒப்படைத்து, குருவுக்குரிய சேவை நெறியைக் கடைப்பிடிப்பேன்.
2.115.20
राघवाय च संन्यासं दत्त्वे मे वरपादुके ।
राज्यं चेदमयोध्यां च धूतपापो भवामि च ॥ २.११५.२० ॥
ராகவனுக்கு (ராமனுக்கு) துறவை — அரசைத் துறந்ததை — அளித்து, என் சிறந்த பாதுகைகளையும் ஒப்படைத்து, இந்த அரசையும் அயோத்தியையும் திருப்பித் தந்து, பாவம் நீங்கியவனாவேன்.
2.115.21
अभिषिक्ते तु काकुत्स्थे प्रहृष्टमुदिते जने ।
प्रीतिर्मम यशश्चैव भवेद्राज्याच्चतुर्गुणम् ॥ २.११५.२१ ॥
காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) அபிஷேகம் பெற்று மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் களிக்கும்போது, என் மகிழ்ச்சியும் புகழும் அரசைவிட நான்கு மடங்காக இருக்கும்.
2.115.22
एवं तु विलपन् दीनो भरतः स महायशाः ।
नन्दिग्रामे ऽकरोद्राज्यं दुःखितो मन्त्रिभिः सह ॥ २.११५.२२ ॥
இவ்வாறு புலம்பியபடி, துயருற்ற மகாயசஸ்வியாகிய அந்த பரதன், அமைச்சர்களுடன் நந்திகிராமத்தில் அரசாட்சி செய்தான்.
2.115.23
स वल्कलजटाधारी मुनिवेषधरः प्रभुः ।
नन्दिग्रामे ऽवसद्वीरः ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११५.२३ ॥
மரவுரியும் சடையும் தரித்து, முனிவர் வேடம் பூண்ட அந்த வீரத் தலைவன் பரதன், அப்போது தன் படையுடன் நந்திகிராமத்தில் தங்கினான்.
2.115.24
रामागमनमाकाङ्क्षन् भरतो भ्रातृवत्सलः ।
भ्रातुर्वचनकारी च प्रतिज्ञापारगस्तथा ॥ २.११५.२४ ॥
ராமனின் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கிய, சகோதரப் பாசமுள்ள பரதன் — சகோதரனின் சொல்லைக் கடைப்பிடித்தவனும், சபதத்தை நிறைவேற்றியவனுமாக — அவ்வாறே இருந்தான்.
2.115.25
पादुके त्वभिषिच्याथ नन्द्रिग्रामे ऽवसत्तदा ।
भरतः शासनं सर्वं पादुकाभ्यां न्यवेदयत् ॥ २.११५.२५ ॥
பின்னர் பரதன் பாதுகைகளுக்கு முடிசூட்டி, அப்போது நந்திக்கிராமத்தில் வசித்தான்; அனைத்து ஆட்சி விவரங்களையும் பாதுகைகளுக்கே தெரிவித்தான்.
2.115.26
ततस्तु भरतः श्रीमानभिषिच्यार्य्यपादुके ।
तदधीनस्तदा राज्यं कारयामास सर्वदा ॥ २.११५.२६ ॥
பின்னர் அறிவுடைய பரதன், மதிப்புக்குரிய பாதுகைகளுக்கு முடிசூட்டி, அவற்றின் கீழ்ப்பட்டவனாக, எப்போதும் ராஜ்ஜியத்தை நடத்தினான்.
2.115.27
तदा हि यत्कार्य्यमुपैति किञ्चिदुपायनं चोपहृतं महार्हम् ।
स पादुकाभ्यां प्रथमं निवेद्य चकार पश्चाद्भरतो यथावत् ॥ २.११५.२७ ॥
அப்போது எந்த காரியம் எழுந்தாலும், அல்லது விலைமதிப்புள்ள காணிக்கை கொண்டுவரப்பட்டாலும், அதை முதலில் பாதுகைகளுக்குத் தெரிவித்த பின்னரே பரதன் முறையாகப் பின்னர் செய்தான்.