Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.115.1
ततो निक्षिप्य मातऽः स अयोध्यायां दृढव्रतः ।
भरतः शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत् ॥ २.११५.१ ॥
Então, deixando as mães em Ayodhyā, Bharata, firme em seu voto e atormentado pela dor, falou assim aos anciãos.
2.115.2
नन्दिग्रामं गमिष्यामि सर्वानामन्त्रये ऽद्य वः ।
तत्र दुःखमिदं सर्वं सहिष्ये राघवं विना ॥ २.११५.२ ॥
Irei a Nandigrāma; hoje me despeço de todos vocês. Lá, sem Rāghava, suportarei toda esta dor.
2.115.3
गतश्च हि दिवं राजा वनस्थश्च गुरुर्मम ।
रामं प्रतीक्षे राज्याय स हि राजा महायशाः ॥ २.११५.३ ॥
O rei partiu para o céu, e meu venerado irmão mais velho habita na floresta. Aguardo Rāma para o reino, pois ele é o rei de grande glória.
2.115.4
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
अब्रुवन् मन्त्रिणः सर्वे वसिष्ठश्च पुरोहितः ॥ २.११५.४ ॥
Ao ouvir estas palavras auspiciosas do magnânimo Bharata, todos os ministros e o capelão Vasiṣṭha falaram.
2.115.5
सुभृशं श्लाघनीयं च यदुक्तं भरत त्वया ।
वचनं भ्रातृवात्सल्यादनुरूपं तवैव तत् ॥ २.११५.५ ॥
Ó Bharata, o que disseste é muito louvável; estas palavras, nascidas do amor por teu irmão, convêm somente a ti.
2.115.6
नित्यं ते बन्धुलुब्धस्य तिष्ठतो भ्रातृसौहृदे ।
आर्यमार्गं प्रपन्नस्य नानुमन्येत कः पुमान् ॥ २.११५.६ ॥
Que homem não te aprovaria, tu que sempre permaneces firme no afeto fraterno, apegado aos teus parentes e que trilhas o nobre caminho?
2.115.7
मन्त्रिणां वचनं श्रुत्वा यथाभिलषितं प्रियम् ।
अब्रवीत्सारथिं वाक्यं रथो मे युज्यतामिति ॥ २.११५.७ ॥
Ouvindo as palavras dos ministros e recebendo a palavra agradável que desejara, disse ao cocheiro: "Que o meu carro seja atrelado."
2.115.8
प्रहृष्टवदनः सर्वा मातऽः समभिवाद्य सः ।
आरुरोह रथं श्रीमान् शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११५.८ ॥
Com o rosto alegre, tendo saudado respeitosamente todas as mães, o glorioso subiu ao carro acompanhado de Śatrughna.
2.115.9
आरुह्य च रथं शीघ्रं शत्रुघ्नभरतावुभौ।
ययतुः परमप्रीतौ वृतौ मन्त्रिपुरोहितैः ॥ २.११५.९ ॥
Subindo rapidamente ao carro, Śatrughna e Bharata, ambos muito contentes, partiram, rodeados por ministros e sacerdotes.
2.115.10
अग्रतो गुरवस्तत्र वसिष्ठप्रमुखा द्विजाः ।
प्रययुः प्राङ्मुखाः सर्वे नन्दिग्रामो यतो ऽभवत् ॥ २.११५.१० ॥
À frente iam os veneráveis mestres, liderados por Vasiṣṭha, e os dvijas, todos voltados para o leste, para onde ficava Nandigrāma.
2.115.11
बलं च तदनाहूतं गजाश्वरथसङ्कुलम् ।
प्रययौ भरते याते सर्वे च पुरवासिनः ॥ २.११५.११ ॥
E aquele exército, não convocado mas cheio de elefantes, cavalos e carros, partiu quando Bharata já tinha ido, e com ele todos os habitantes da cidade.
2.115.12
रथस्थः स हि धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सलः ।
नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं शिरस्याधाय पादुके ॥ २.११५.१२ ॥
Sentado em seu carro, o de alma justa Bharata, afeiçoado ao irmão, foi depressa a Nandigrāma, tendo colocado as sandálias sobre a cabeça.
2.115.13
ततस्तु भरतः क्षिप्रं नन्दिग्रामं प्रविश्य सः ।
अवतीर्य्य रथात्तूर्णं गुरूनिदमुवाच ह ॥ २.११५.१३ ॥
Então Bharata, tendo entrado rapidamente em Nandigrāma, desceu do carro sem demora e disse estas palavras aos anciãos.
2.115.14
एतद्राज्यं मम भ्रात्रा दत्तं संन्यासवत् स्वयम् ।
योगक्षेमवहे चेमे पादुके हेमभूषिते ॥ २.११५.१४ ॥
Meu irmão mesmo me entregou este reino como um depósito; estas sandálias adornadas de ouro carregam seu bem-estar e segurança.
2.115.15
भरतः शिरसा कृत्वा संन्यासं पादुके ततः ।
अब्रवीद्दुःखसन्तप्तः सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ॥ २.११५.१५ ॥
Tendo colocado sobre a cabeça o depósito das sandálias, Bharata, atormentado pela dor, falou então a toda a assembleia do povo.
2.115.16
छत्रं धारयत क्षिप्रमार्यपादाविमौ मतौ ।
आभ्यां राज्ये स्थितो धर्मः पादुकाभ्यां गुरोर्मम ॥ २.११५.१६ ॥
Segurem logo o guarda-sol; estes dois são considerados os pés do nobre (Rāma). Por estas sandálias, o dharma se mantém firme no reino do meu mestre.
2.115.17
भ्रात्रा हि मयि संन्यासो निक्षिप्तः सौहृदादयम् ।
तमिमं पालयिष्यामि राघवागमनं प्रति ॥ २.११५.१७ ॥
Meu irmão, por afeição, depositou em mim este encargo; eu o guardarei até o retorno de Rāghava (Rāma).
2.115.18
क्षिप्रं संयोजयित्वा तु राघवस्य पुनः स्वयम् ।
चरणौ तौ तु रामस्य द्रक्ष्यामि सहपादुकौ ॥ २.११५.१८ ॥
Em breve, tendo eu mesmo unido de novo os pés de Rāghava (Rāma) às sandálias, contemplarei esses pés junto com as sandálias.
2.115.19
ततो निक्षिप्तभारो ऽहं राघवेण समागतः ।
निवेद्य गुरवे राज्यं भजिष्ये गुरुवृत्तिताम् ॥ २.११५.१९ ॥
Então, tendo deposto o fardo e reunido-me com Rāghava, entregarei o reino ao mais velho e seguirei a conduta de quem serve o mais velho.
2.115.20
राघवाय च संन्यासं दत्त्वे मे वरपादुके ।
राज्यं चेदमयोध्यां च धूतपापो भवामि च ॥ २.११५.२० ॥
Tendo entregado a Rāghava (Rāma) a renúncia e minhas excelentes sandálias, e devolvido este reino e Ayodhyā, tornar-me-ei livre do pecado.
2.115.21
अभिषिक्ते तु काकुत्स्थे प्रहृष्टमुदिते जने ।
प्रीतिर्मम यशश्चैव भवेद्राज्याच्चतुर्गुणम् ॥ २.११५.२१ ॥
Quando o Kākutstha (Rāma) for ungido e o povo se regozijar em alegria, minha alegria e minha fama serão quatro vezes maiores que o reino.
2.115.22
एवं तु विलपन् दीनो भरतः स महायशाः ।
नन्दिग्रामे ऽकरोद्राज्यं दुःखितो मन्त्रिभिः सह ॥ २.११५.२२ ॥
Assim lamentando-se, aflito e desolado, o grande Bharata de fama elevada governou o reino em Nandigrāma juntamente com seus ministros.
2.115.23
स वल्कलजटाधारी मुनिवेषधरः प्रभुः ।
नन्दिग्रामे ऽवसद्वीरः ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११५.२३ ॥
Vestindo roupas de casca e cabelos emaranhados, trajando o hábito de sábio, aquele senhor e herói Bharata residiu então em Nandigrāma com seu exército.
2.115.24
रामागमनमाकाङ्क्षन् भरतो भ्रातृवत्सलः ।
भ्रातुर्वचनकारी च प्रतिज्ञापारगस्तथा ॥ २.११५.२४ ॥
Ansiando o retorno de Rāma, Bharata, afeiçoado ao irmão, aquele que cumpria a palavra do irmão e levava seu voto a termo, assim permaneceu.
2.115.25
पादुके त्वभिषिच्याथ नन्द्रिग्रामे ऽवसत्तदा ।
भरतः शासनं सर्वं पादुकाभ्यां न्यवेदयत् ॥ २.११५.२५ ॥
Então Bharata, tendo consagrado as sandálias, residiu em Nandigrāma naquela época e relatou todo o governo às sandálias.
2.115.26
ततस्तु भरतः श्रीमानभिषिच्यार्य्यपादुके ।
तदधीनस्तदा राज्यं कारयामास सर्वदा ॥ २.११५.२६ ॥
Então o glorioso Bharata, tendo consagrado as nobres sandálias e permanecendo sob a autoridade delas, fez o reino ser governado sempre.
2.115.27
तदा हि यत्कार्य्यमुपैति किञ्चिदुपायनं चोपहृतं महार्हम् ।
स पादुकाभ्यां प्रथमं निवेद्य चकार पश्चाद्भरतो यथावत् ॥ २.११५.२७ ॥
Naquela época, qualquer assunto que surgisse ou qualquer precioso presente trazido, Bharata primeiro o relatava às sandálias e só depois o executava como convinha.