Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.115.1
ततो निक्षिप्य मातऽः स अयोध्यायां दृढव्रतः ।
भरतः शोकसन्तप्तो गुरूनिदमथाब्रवीत् ॥ २.११५.१ ॥
Dann, nachdem er die Mütter in Ayodhyā zurückgelassen hatte, sprach Bharata, standhaft im Gelübde und von Kummer gequält, so zu den Ältesten.
2.115.2
नन्दिग्रामं गमिष्यामि सर्वानामन्त्रये ऽद्य वः ।
तत्र दुःखमिदं सर्वं सहिष्ये राघवं विना ॥ २.११५.२ ॥
Ich werde nach Nandigrāma gehen; heute verabschiede ich mich von euch allen. Dort werde ich ohne Rāghava all diesen Schmerz ertragen.
2.115.3
गतश्च हि दिवं राजा वनस्थश्च गुरुर्मम ।
रामं प्रतीक्षे राज्याय स हि राजा महायशाः ॥ २.११५.३ ॥
Der König ist in den Himmel gegangen, und mein verehrter älterer Bruder weilt im Wald. Ich erwarte Rāma für das Königreich, denn er ist der König von großem Ruhm.
2.115.4
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
अब्रुवन् मन्त्रिणः सर्वे वसिष्ठश्च पुरोहितः ॥ २.११५.४ ॥
Als sie diese verheißungsvollen Worte des hochherzigen Bharata gehört hatten, sprachen alle Minister und der Hauspriester Vasiṣṭha.
2.115.5
सुभृशं श्लाघनीयं च यदुक्तं भरत त्वया ।
वचनं भ्रातृवात्सल्यादनुरूपं तवैव तत् ॥ २.११५.५ ॥
O Bharata, was du gesagt hast, ist höchst lobenswert; diese Worte, aus der Liebe zu deinem Bruder geboren, passen allein zu dir.
2.115.6
नित्यं ते बन्धुलुब्धस्य तिष्ठतो भ्रातृसौहृदे ।
आर्यमार्गं प्रपन्नस्य नानुमन्येत कः पुमान् ॥ २.११५.६ ॥
Welcher Mann würde dich nicht billigen, der du stets in brüderlicher Zuneigung verharrst, an deinen Verwandten hängst und den edlen Pfad beschritten hast?
2.115.7
मन्त्रिणां वचनं श्रुत्वा यथाभिलषितं प्रियम् ।
अब्रवीत्सारथिं वाक्यं रथो मे युज्यतामिति ॥ २.११५.७ ॥
Als er die Worte der Minister hörte und das erfreuliche Wort erhielt, das er sich gewünscht hatte, sprach er zum Wagenlenker: "Mein Wagen soll angespannt werden."
2.115.8
प्रहृष्टवदनः सर्वा मातऽः समभिवाद्य सः ।
आरुरोह रथं श्रीमान् शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११५.८ ॥
Mit fröhlichem Gesicht grüßte er alle Mütter ehrerbietig, und der Glorreiche bestieg den Wagen, begleitet von Śatrughna.
2.115.9
आरुह्य च रथं शीघ्रं शत्रुघ्नभरतावुभौ।
ययतुः परमप्रीतौ वृतौ मन्त्रिपुरोहितैः ॥ २.११५.९ ॥
Rasch auf den Wagen steigend, brachen Śatrughna und Bharata beide sehr erfreut auf, umgeben von Ministern und Priestern.
2.115.10
अग्रतो गुरवस्तत्र वसिष्ठप्रमुखा द्विजाः ।
प्रययुः प्राङ्मुखाः सर्वे नन्दिग्रामो यतो ऽभवत् ॥ २.११५.१० ॥
Voran zogen die ehrwürdigen Lehrer, angeführt von Vasiṣṭha, und die zweimal Geborenen, alle nach Osten gewandt, dorthin, wo Nandigrāma lag.
2.115.11
बलं च तदनाहूतं गजाश्वरथसङ्कुलम् ।
प्रययौ भरते याते सर्वे च पुरवासिनः ॥ २.११५.११ ॥
Und jenes unberufene Heer, voller Elefanten, Pferde und Wagen, brach auf, als Bharata gegangen war, und mit ihm alle Stadtbewohner.
2.115.12
रथस्थः स हि धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सलः ।
नन्दिग्रामं ययौ तूर्णं शिरस्याधाय पादुके ॥ २.११५.१२ ॥
Auf dem Wagen sitzend, zog der rechtschaffene Bharata, seinem Bruder zugetan, rasch nach Nandigrāma, die Sandalen auf dem Haupt.
2.115.13
ततस्तु भरतः क्षिप्रं नन्दिग्रामं प्रविश्य सः ।
अवतीर्य्य रथात्तूर्णं गुरूनिदमुवाच ह ॥ २.११५.१३ ॥
Da betrat Bharata rasch Nandigrāma, stieg sogleich vom Wagen herab und sprach zu den Ältesten diese Worte.
2.115.14
एतद्राज्यं मम भ्रात्रा दत्तं संन्यासवत् स्वयम् ।
योगक्षेमवहे चेमे पादुके हेमभूषिते ॥ २.११५.१४ ॥
Mein Bruder selbst hat mir dieses Reich als anvertrautes Gut übergeben; diese goldgeschmückten Sandalen tragen sein Wohl und seine Sicherheit.
2.115.15
भरतः शिरसा कृत्वा संन्यासं पादुके ततः ।
अब्रवीद्दुःखसन्तप्तः सर्वं प्रकृतिमण्डलम् ॥ २.११५.१५ ॥
Nachdem Bharata die Sandalen als anvertrautes Gut auf sein Haupt gelegt hatte, sprach er, von Kummer gequält, zu der ganzen Versammlung des Volkes.
2.115.16
छत्रं धारयत क्षिप्रमार्यपादाविमौ मतौ ।
आभ्यां राज्ये स्थितो धर्मः पादुकाभ्यां गुरोर्मम ॥ २.११५.१६ ॥
Haltet rasch den Sonnenschirm; diese beiden gelten als die Füße des Edlen (Rāma). Durch diese Sandalen steht das Dharma fest im Reich meines Lehrers.
2.115.17
भ्रात्रा हि मयि संन्यासो निक्षिप्तः सौहृदादयम् ।
तमिमं पालयिष्यामि राघवागमनं प्रति ॥ २.११५.१७ ॥
Mein Bruder hat mir aus Zuneigung dieses Vertrauensgut übergeben; ich werde es bewahren bis zur Rückkehr Rāghavas (Rāmas).
2.115.18
क्षिप्रं संयोजयित्वा तु राघवस्य पुनः स्वयम् ।
चरणौ तौ तु रामस्य द्रक्ष्यामि सहपादुकौ ॥ २.११५.१८ ॥
Bald werde ich selbst die Füße Rāghavas (Rāmas) wieder mit den Sandalen vereinen und diese Füße zusammen mit den Sandalen erblicken.
2.115.19
ततो निक्षिप्तभारो ऽहं राघवेण समागतः ।
निवेद्य गुरवे राज्यं भजिष्ये गुरुवृत्तिताम् ॥ २.११५.१९ ॥
Dann, nachdem ich die Last abgelegt und mich mit Rāghava vereint habe, werde ich dem Älteren das Reich übergeben und dem Lebenswandel dessen folgen, der dem Älteren dient.
2.115.20
राघवाय च संन्यासं दत्त्वे मे वरपादुके ।
राज्यं चेदमयोध्यां च धूतपापो भवामि च ॥ २.११५.२० ॥
Nachdem ich Rāghava (Rāma) die Entsagung und meine vorzüglichen Sandalen übergeben und dieses Reich und Ayodhyā zurückgegeben habe, werde ich von Sünde gereinigt sein.
2.115.21
अभिषिक्ते तु काकुत्स्थे प्रहृष्टमुदिते जने ।
प्रीतिर्मम यशश्चैव भवेद्राज्याच्चतुर्गुणम् ॥ २.११५.२१ ॥
Wenn der Kākutstha (Rāma) gesalbt wird und das Volk in Freude jubelt, werden meine Freude und mein Ruhm viermal größer sein als das Reich.
2.115.22
एवं तु विलपन् दीनो भरतः स महायशाः ।
नन्दिग्रामे ऽकरोद्राज्यं दुःखितो मन्त्रिभिः सह ॥ २.११५.२२ ॥
So klagend, betrübt und elend, regierte der hochberühmte Bharata zusammen mit seinen Ministern das Reich in Nandigrāma.
2.115.23
स वल्कलजटाधारी मुनिवेषधरः प्रभुः ।
नन्दिग्रामे ऽवसद्वीरः ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११५.२३ ॥
In Baströcke und verfilzten Locken, im Gewand eines Weisen, weilte damals der Herr und Held Bharata mit seinem Heer in Nandigrāma.
2.115.24
रामागमनमाकाङ्क्षन् भरतो भ्रातृवत्सलः ।
भ्रातुर्वचनकारी च प्रतिज्ञापारगस्तथा ॥ २.११५.२४ ॥
Sehnsüchtig nach Rāmas Rückkehr, Bharata, seinem Bruder zugetan, der das Wort seines Bruders befolgte und sein Gelübde erfüllte, so blieb er.
2.115.25
पादुके त्वभिषिच्याथ नन्द्रिग्रामे ऽवसत्तदा ।
भरतः शासनं सर्वं पादुकाभ्यां न्यवेदयत् ॥ २.११५.२५ ॥
Nachdem Bharata die Sandalen geweiht hatte, weilte er damals in Nandigrāma und meldete alle Regierungsangelegenheiten den Sandalen.
2.115.26
ततस्तु भरतः श्रीमानभिषिच्यार्य्यपादुके ।
तदधीनस्तदा राज्यं कारयामास सर्वदा ॥ २.११५.२६ ॥
Daraufhin ließ der glanzvolle Bharata, nachdem er die edlen Sandalen geweiht hatte und ihnen untergeordnet blieb, das Reich stets verwalten.
2.115.27
तदा हि यत्कार्य्यमुपैति किञ्चिदुपायनं चोपहृतं महार्हम् ।
स पादुकाभ्यां प्रथमं निवेद्य चकार पश्चाद्भरतो यथावत् ॥ २.११५.२७ ॥
Was damals an Angelegenheiten auftauchte oder an kostbaren Gaben gebracht wurde, meldete Bharata zuerst den Sandalen und handelte danach ordnungsgemäß.