Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.17.1
स रामो रथमास्थाय सम्प्रहृष्टसुहृज्जनः।
पताकाध्वजसम्पन्नं महार्हागुरुधूपितम् ॥ २.१७.१ ॥
Rāma, con sus amigos y el pueblo llenos de alegría, subió al carro, adornado con estandartes y banderas y perfumado con precioso incienso de agarú.
2.17.2
अपश्यन्नगरं श्रीमान् नानाजनसमन्वितम्।
स गृहैरभ्रसंकाशैः पाण्डुरैरुपशोभितम् ॥ २.१७.२ ॥
El glorioso Rāma vio la ciudad llena de gentes de muchas clases, adornada con casas blancas semejantes a nubes.
2.17.3
राजमार्गं ययौ रामो मध्येनागुरुधूपितम्।
चन्दनानां च मुख्यानामगुरूणां च संचयैः ॥ २.१७.३ ॥
Rāma avanzó por el centro de la calle real, perfumada por montones de sándalo y de excelente agarú.
2.17.4
उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकौशाम्बरस्य च।
अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैः स्फाटिकैरपि ॥ २.१७.४ ॥
La calle estaba también adornada con los mejores perfumes, telas de lino y de seda, perlas sin perforar y excelentes cristales.
2.17.5
शोभमानमसम्बाधं तं राजपथमुत्तमम्।
संवृतं विविधैः पुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि ॥ २.१७.५ ॥
Aquella excelente calle real resplandecía, libre de aglomeraciones, y estaba cubierta de flores de variadas clases y de manjares de todo tipo.
2.17.6
ददर्श तं राजपथं दिवि देवपतिर्यथा।
दध्यक्षतहविर्लाजैर्धूपैरगुरुचन्दनैः ॥ २.१७.६ ॥
Rāma contempló aquella calle real como Indra, señor de los dioses, contempla el cielo; estaba adornada con yogur, granos enteros, ofrendas, granos tostados, incienso, agarú y sándalo.
2.17.7
नानामाल्योपगन्धैश्च सदाभ्यर्चितचत्वरम्।
आशीर्वादान् बहून् शृण्वन् सुहृद्भिः समुदीरितान् ॥ २.१७.७ ॥
Por la ciudad, cuyos cruces eran siempre honrados con guirnaldas de muchas clases y perfumes, Rāma avanzó escuchando las muchas bendiciones pronunciadas por sus amigos.
2.17.8
यथार्हं चापि सम्पूज्य सर्वानेव नरान् ययौ।
पितामहैराचरितं तथैव प्रपितामहैः ॥ २.१७.८ ॥
Honrando a todas las gentes como convenía, avanzó, tal como lo habían hecho sus abuelos y bisabuelos.
2.17.9
अद्योपादाय तं मार्गमभिषिक्तोऽनुपालय।
यथा स्म पोषिताः पित्रा यथा सर्वैः पितामहैः।
ततः सुखतरं सर्वे रामे वत्स्याम राजनि ॥ २.१७.९ ॥
"Ahora toma ese mismo camino, ungido, y protege al pueblo, como nos nutrieron tu padre y todos tus abuelos. Entonces todos viviremos aún más felices bajo Rāma como rey."
2.17.10
अलमद्य हि भुक्तेन परमार्थैरलं च नः।
यदि पश्याम निर्यान्तं रामं राज्ये प्रतिष्ठितम् ॥ २.१७.१० ॥
"¿De qué nos sirve hoy la comida o los bienes más selectos? Nos bastará con ver a Rāma partir establecido en el reino."
2.17.11
ततो हि नः प्रियतरं नान्यत् किंचिद् भविष्यति।
यथाभिषेको रामस्य राज्येनामिततेजसः ॥ २.१७.११ ॥
"Entonces nada nos será más querido que la unción de Rāma, de esplendor sin medida, para el reino."
2.17.12
एताश्चान्याश्च सुहृदामुदासीनः शुभाः कथाः।
आत्मसम्पूजनीः शृण्वन् ययौ रामो महापथम् ॥ २.१७.१२ ॥
Escuchando estas y otras palabras auspiciosas pronunciadas en su honor por sus amigos, Rāma avanzó, sin apego, por el gran camino.
2.17.13
न हि तस्मान्मनः कश्चिच्चक्षुषी वा नरोत्तमात्।
नरः शक्नोत्यपाक्रष्टुमतिक्रान्तेऽपि राघवे ॥ २.१७.१३ ॥
De aquel mejor de los hombres no puede apartarse la mente ni la mirada de nadie; aun después de que Rāghava haya pasado, ningún hombre puede apartarlas.
2.17.14
यश्च रामं न पश्येत्तु यं च रामो न पश्यति।
निन्दितः सर्वलोकेषु स्वात्माप्येनं विगर्हते ॥ २.१७.१४ ॥
Quien no ve a Rāma, y a quien Rāma no ve, es despreciado en todos los mundos; su propio ser le reprocha.
2.17.15
सर्वेषु स हि धर्मात्मा वर्णानां कुरुते दयाम्।
चतुर्णां हि वयःस्थानां तेन ते तमनुव्रताः ॥ २.१७.१५ ॥
Ese de alma justa muestra compasión a todas las castas; las personas de las cuatro etapas de la vida le son devotas.
2.17.16
चतुष्पथान् देवपथांश्चैत्यांश्चायतनानि च।
प्रदक्षिणं परिहरज्जगाम नृपतेः सुतः ॥ २.१७.१६ ॥
El hijo del rey avanzó, evitando los cruces, los caminos divinos, los santuarios y los templos, rodeándolos por la derecha.
2.17.17
स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमैः शुभैः।
प्रासादशृङ्गैर्विविधैः कैलासशिखरोपमैः ॥ २.१७.१७ ॥
Llegó a la casa real, con sus hermosos y variados picos de palacio, semejantes a masas de nubes y a los picos del Kailāsa.
2.17.18
आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः।
वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः ॥ २.१७.१८ ॥
Cubriendo el cielo como con mansiones blancas, y con casas en crecimiento también adornadas con celosías de joyas.
2.17.19
तत् पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम्।
राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन् ॥ २.१७.१९ ॥
Aquella excelente mansión en la tierra era como la morada de Indra. El hijo del rey, resplandeciente de esplendor, entró en el palacio de su padre.
2.17.20
स कक्ष्या धन्विभिर्गुप्तास्तिस्रोऽतिक्रम्य वाजिभिः।
पदातिरपरे कक्ष्ये द्वे जगाम नरोत्तमः ॥ २.१७.२० ॥
Atravesando a caballo las tres cortes custodiadas por arqueros, aquel mejor de los hombres prosiguió a pie por las otras dos.
2.17.21
स सर्वाः समतिक्रम्य कक्ष्या दशरथात्मजः।
संनिवर्त्य जनं सर्वं शुद्धान्तःपुरमत्यगात् ॥ २.१७.२१ ॥
Tras atravesar todas aquellas cortes, el hijo de Daśaratha hizo volver a toda la multitud y entró en el puro antepalacio interior.
2.17.22
तस्मिन् प्रविष्टे पितुरन्तिकं तदा
जनः स सर्वो मुदितो नृपात्मजे।
प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं
यथोदयं चन्द्रमसः सरित्पतिः ॥ २.१७.२२ ॥
Cuando él entró junto a su padre, toda la gente, jubilosa por el príncipe, aguardó su nueva salida, como el océano aguarda el ascenso de la luna.