வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.17.1
स रामो रथमास्थाय सम्प्रहृष्टसुहृज्जनः।
पताकाध्वजसम्पन्नं महार्हागुरुधूपितम् ॥ २.१७.१ ॥
ராமன் மகிழ்ச்சியடைந்த நண்பர்களுடனும் மக்களுடனும் தேரில் ஏறினான்; அது கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விலையுயர்ந்த அகில் புகையால் மணம் கமழ்ந்தது.
2.17.2
अपश्यन्नगरं श्रीमान् नानाजनसमन्वितम्।
स गृहैरभ्रसंकाशैः पाण्डुरैरुपशोभितम् ॥ २.१७.२ ॥
புகழ்மிக்க ராமன் பல வகை மக்கள் நிறைந்த நகரத்தைக் கண்டான்; அது மேகங்களைப் போன்ற வெண்மையான மாளிகைகளால் அழகுற விளங்கியது.
2.17.3
राजमार्गं ययौ रामो मध्येनागुरुधूपितम्।
चन्दनानां च मुख्यानामगुरूणां च संचयैः ॥ २.१७.३ ॥
ராமன் சந்தனம் மற்றும் சிறந்த அகிலின் குவியல்களின் புகையால் மணம் கமழ்ந்த அரச வீதியின் நடுவே சென்றான்.
2.17.4
उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकौशाम्बरस्य च।
अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैः स्फाटिकैरपि ॥ २.१७.४ ॥
உயர்ந்த வாசனைகள், பட்டு மற்றும் கௌசேய ஆடைகள், துளையிடாத முத்துக்கள், சிறந்த பளிங்குகள் ஆகியவற்றாலும் அந்த வீதி அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
2.17.5
शोभमानमसम्बाधं तं राजपथमुत्तमम्।
संवृतं विविधैः पुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि ॥ २.१७.५ ॥
அந்த உயர்ந்த அரச வீதி ஒளிர்ந்தது, நெரிசலற்றது; பல வகைப் பூக்களாலும், உயர்ந்தவை தாழ்ந்தவை எனப் பல வகை உணவுகளாலும் நிரம்பியிருந்தது.
2.17.6
ददर्श तं राजपथं दिवि देवपतिर्यथा।
दध्यक्षतहविर्लाजैर्धूपैरगुरुचन्दनैः ॥ २.१७.६ ॥
வானில் தேவபதி இந்திரன் பார்ப்பதுபோல ராமன் அந்த அரச வீதியைக் கண்டான்; அது தயிர், அக்ஷதை, ஹவிஸ், பொரி, தூபம், அகில், சந்தனம் ஆகியவற்றால் நிறைந்திருந்தது.
2.17.7
नानामाल्योपगन्धैश्च सदाभ्यर्चितचत्वरम्।
आशीर्वादान् बहून् शृण्वन् सुहृद्भिः समुदीरितान् ॥ २.१७.७ ॥
பல்வேறு மாலைகளாலும் நறுமணங்களாலும் எப்போதும் வழிபடப்பட்ட சந்திப்புகளைக் கொண்ட (நகரில்), நண்பர்களால் சொல்லப்பட்ட பல ஆசீர்வாதங்களைக் கேட்டுக்கொண்டு (ராமன் சென்றான்).
2.17.8
यथार्हं चापि सम्पूज्य सर्वानेव नरान् ययौ।
पितामहैराचरितं तथैव प्रपितामहैः ॥ २.१७.८ ॥
ஏற்றவாறு எல்லா மக்களையும் முறையாக மதித்து (ராமன்) சென்றான்; பாட்டன்களும் பூட்டன்களும் நடந்தவாறே அவ்வாறு.
2.17.9
अद्योपादाय तं मार्गमभिषिक्तोऽनुपालय।
यथा स्म पोषिताः पित्रा यथा सर्वैः पितामहैः।
ततः सुखतरं सर्वे रामे वत्स्याम राजनि ॥ २.१७.९ ॥
"இப்போது அந்த வழியையே ஏற்று, முடிசூட்டப்பட்டவனாய் (மக்களைக்) காப்பாயாக; தந்தையும் எல்லா பாட்டன்களும் நம்மைப் போற்றியவாறே. அப்போது நாம் அனைவரும் அரசன் ராமனின் ஆட்சியில் இன்னும் சுகமாக வாழ்வோம்."
2.17.10
अलमद्य हि भुक्तेन परमार्थैरलं च नः।
यदि पश्याम निर्यान्तं रामं राज्ये प्रतिष्ठितम् ॥ २.१७.१० ॥
"இன்று உணவாலும் உயர்ந்த பொருட்களாலும் நமக்கு என்ன பயன்! ராமன் அரசில் நிலைபெற்று (திரும்பி) வருவதைக் கண்டால் போதுமே."
2.17.11
ततो हि नः प्रियतरं नान्यत् किंचिद् भविष्यति।
यथाभिषेको रामस्य राज्येनामिततेजसः ॥ २.१७.११ ॥
"அப்போது அளவற்ற ஒளியுடைய ராமனின் அரசுப் பட்டாபிஷேகத்தைப் போல நமக்கு இதைவிட இனியது வேறு எதுவும் இருக்காது."
2.17.12
एताश्चान्याश्च सुहृदामुदासीनः शुभाः कथाः।
आत्मसम्पूजनीः शृण्वन् ययौ रामो महापथम् ॥ २.१७.१२ ॥
இவையும் மற்ற நல்ல பேச்சுக்களும் நண்பர்களிடமிருந்து தன்னைப் போற்றிக் கூறப்பட்டவை; அவற்றைக் கேட்டுக்கொண்டு, பற்றின்றி, ராமன் பெரிய சாலையில் சென்றான்.
2.17.13
न हि तस्मान्मनः कश्चिच्चक्षुषी वा नरोत्तमात्।
नरः शक्नोत्यपाक्रष्टुमतिक्रान्तेऽपि राघवे ॥ २.१७.१३ ॥
அந்த நரோத்தமனிடமிருந்து எவருடைய மனமும் கண்களும் விலக முடியாது; ராகவன் கடந்து சென்ற பின்னரும் எந்த மனிதனாலும் அவற்றை விலக்க இயலாது.
2.17.14
यश्च रामं न पश्येत्तु यं च रामो न पश्यति।
निन्दितः सर्वलोकेषु स्वात्माप्येनं विगर्हते ॥ २.१७.१४ ॥
ராமனைக் காணாதவனும், ராமன் எவனைக் காணாதவனோ அவனும் எல்லா உலகங்களிலும் இகழப்படுவான்; அவனுடைய சொந்த ஆன்மாவும் அவனைக் கண்டிக்கும்.
2.17.15
सर्वेषु स हि धर्मात्मा वर्णानां कुरुते दयाम्।
चतुर्णां हि वयःस्थानां तेन ते तमनुव्रताः ॥ २.१७.१५ ॥
அந்த தர்மாத்மா எல்லா வர்ணத்தவர்களிடமும் கருணை காட்டுகிறான்; நால்வகை வயதினரும் அவனையே பின்பற்றுபவர்கள்.
2.17.16
चतुष्पथान् देवपथांश्चैत्यांश्चायतनानि च।
प्रदक्षिणं परिहरज्जगाम नृपतेः सुतः ॥ २.१७.१६ ॥
அரசன் மகன் நாற்சந்திகளையும், தேவவீதிகளையும், சைத்தியங்களையும், கோயில்களையும் பிரதக்ஷிணமாக வலம்வந்து தவிர்த்துக் கொண்டு சென்றான்.
2.17.17
स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमैः शुभैः।
प्रासादशृङ्गैर्विविधैः कैलासशिखरोपमैः ॥ २.१७.१७ ॥
அவன் அரச மாளிகையை அடைந்தான்; மேகக் கூட்டங்களைப் போன்ற அழகிய, பலவகைப் பிரசாத சிகரங்கள் கைலாச சிகரங்களைப் போல் உயர்ந்திருந்தன.
2.17.18
आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः।
वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः ॥ २.१७.१८ ॥
வெண்மையான விமானங்களைப் போல வானத்தை மறைத்தன; வளர்ந்து கொண்டிருந்த மாளிகைகளும், ரத்தின வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
2.17.19
तत् पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम्।
राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन् ॥ २.१७.१९ ॥
பூமியில் அந்த சிறந்த மாளிகை இந்திரனின் இல்லத்திற்கு ஒப்பானது. அரசகுமாரன் ஒளியுடன் ஜொலித்தவாறு தன் தந்தையின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்.
2.17.20
स कक्ष्या धन्विभिर्गुप्तास्तिस्रोऽतिक्रम्य वाजिभिः।
पदातिरपरे कक्ष्ये द्वे जगाम नरोत्तमः ॥ २.१७.२० ॥
வில்லாளிகளால் காக்கப்பட்ட மூன்று முற்றங்களை குதிரை வீரர்களுடன் கடந்து, மற்ற இரண்டு முற்றங்களில் நடந்தே சென்றான் அந்த நரசிறந்தவன்.
2.17.21
स सर्वाः समतिक्रम्य कक्ष्या दशरथात्मजः।
संनिवर्त्य जनं सर्वं शुद्धान्तःपुरमत्यगात् ॥ २.१७.२१ ॥
தசரதனின் மகன் அந்த எல்லா முற்றங்களையும் கடந்து, மக்கள் அனைவரையும் திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, தூய அந்தப்புரத்திற்குள் சென்றான்.
2.17.22
तस्मिन् प्रविष्टे पितुरन्तिकं तदा
जनः स सर्वो मुदितो नृपात्मजे।
प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं
यथोदयं चन्द्रमसः सरित्पतिः ॥ २.१७.२२ ॥
அவன் தந்தையின் அருகில் நுழைந்ததும், அந்த மக்கள் அனைவரும் அரசகுமாரனின் மீது மகிழ்ச்சியுடன் அவன் மீண்டும் வெளிவருவதற்காகக் காத்திருந்தனர், சந்திரனின் உதயத்திற்காகக் கடல் காத்திருப்பது போல.