Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
ततः शासनमाज्ञाय भ्रातुः प्रियकरं हितम्।
गत्वा स प्रविवेशाशु सुयज्ञस्य निवेशनम् ॥ २.३२.१ ॥
Da ging er, nachdem er den Befehl seines Bruders, der angenehm und heilsam war, verstanden hatte, rasch und trat in die Wohnung Suyajñas ein.
2.32.2
तं विप्रमग्न्यगारस्थं वन्दित्वा लक्ष्मणोऽब्रवीत्।
सखेऽभ्यागच्छ पश्य त्वं वेश्म दुष्करकारिणः ॥ २.३२.२ ॥
Nachdem er jenen Brahmanen, der in der Feuerkammer stand, gegrüßt hatte, sprach Lakṣmaṇa: "Freund, tritt näher und sieh die Wohnung dessen, der schwere Taten vollbringt."
2.32.3
ततः संध्यामुपास्थाय गत्वा सौमित्रिणा सह।
ऋद्धं स प्राविशल्लक्ष्म्या रम्यं रामनिवेशनम् ॥ २.३२.३ ॥
Dann, nachdem er das Abendgebet verrichtet hatte, ging er zusammen mit Lakṣmaṇa und trat in die prächtige, reizvolle Wohnung Rāmas ein.
2.32.5
जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः।
सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि ॥ २.३२.५ ॥
vorzügliche Armreifen aus Gold, glückbringende Ohrringe, mit goldenen Fäden durchzogene Edelsteine, Oberarmreifen und auch Armreifen.
2.32.6
अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत्।
सुयज्ञं स तदोवाच रामः सीताप्रचोदितः ॥ २.३२.६ ॥
Und Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha ehrte Suyajña mit vielen anderen Juwelen; dann sprach Rāma, von Sītā angeregt, zu ihm.
2.32.7
हारं च हेमसूत्रं च भार्यायै सौम्य हारय।
रशनां चाथ सा सीता दातुमिच्छति ते सखी ॥ २.३२.७ ॥
Lieber Freund, nimm eine Halskette und einen goldenen Faden für deine Frau mit. Und Sītā möchte auch deiner Freundin einen Gürtel schenken.
2.32.8
अङ्गदानि च चित्राणि केयूराणि शुभानि च।
प्रयच्छति सखी तुभ्यं भार्यायै गच्छती वनम् ॥ २.३२.८ ॥
Für die Gattin, die in den Wald geht, gibt dir ihre Freundin wunderbare Armreifen und schöne Oberarmbänder, Keyūras.
2.32.9
पर्यङ्कमग्र्यास्तरणं नानारत्नविभूषितम्।
तमपीच्छति वैदेही प्रतिष्ठापयितुं त्वयि ॥ २.३२.९ ॥
Sītā, die Tochter Videhas, möchte auch, dass jenes Lager mit seiner vorzüglichen Decke und mit vielerlei Edelsteinen geschmückt, bei dir aufgestellt wird.
2.32.10
नागः शत्रुंजयो नाम मातुलोऽयं ददौ मम।
तं ते निष्कसहस्रेण ददामि द्विजपुङ्गव ॥ २.३२.१० ॥
Diesen Elefanten namens Śatrunjaya schenkte mir mein Onkel mütterlicherseits. O Bester der Zweimalgeborenen, ich gebe ihn dir für tausend Niṣkas.
2.32.11
इत्युक्तः स तु रामेण सुयज्ञः प्रतिगृह्य तत्।
रामलक्ष्मणसीतानां प्रयुयोजाशिषः शिवाः ॥ २.३२.११ ॥
So angesprochen von Rāma, nahm Suyajña es an und erteilte Rāma, Lakṣmaṇa und Sītā glückverheißende Segenswünsche.
2.32.12
अथ भ्रातरमव्यग्रं प्रियं रामः प्रियंवदम्।
सौमित्रिं तमुवाचेदं ब्रह्मेव त्रिदशेश्वरम् ॥ २.३२.१२ ॥
Da sprach Rāma diese Worte zu seinem Bruder Saumitri, dem Ruhigen und Liebenswortigen, so wie Brahmā zu Indra, dem Herrn der Götter, spricht.
2.32.13
अगस्त्यं कौशिकं चैव तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ।
अर्चयाहूय सौमित्रे रत्नैः सस्यमिवाम्बुभिः ॥ २.३२.१३ ॥
O Saumitri, rufe Agastya und Kauśika, diese beiden besten Brahmanen, und ehre sie mit Juwelen, so wie Wasser die Saaten nährt.
2.32.14
तर्पयस्व महाबाहो गोसहस्रेण राघव।
सुवर्णरजतैश्चैव मणिभिश्च महाधनैः ॥ २.३२.१४ ॥
O Mächtigarmiger, Rāghava, erfreue sie mit tausend Kühen, mit Gold und Silber, mit kostbaren Juwelen und großem Reichtum.
2.32.15
कौसल्यां च य आशीर्भिर्भक्तः पर्युपतिष्ठति।
आचार्यस्तैत्तिरीयाणामभिरूपश्च वेदवित् ॥ २.३२.१५ ॥
Der, der Kauśalyā ergeben mit Segenswünschen dient, der Lehrer der Taittirīya-Schule, schön und in den Veden bewandert.
2.32.16
तस्य यानं च दासीश्च सौमित्रे सम्प्रदापय।
कौशेयानि च वस्त्राणि यावत् तुष्यति स द्विजः ॥ २.३२.१६ ॥
O Saumitri, gib ihm einen Wagen und Dienerinnen, und seidene Gewänder, so viele, dass jener Zweimalgeborene zufrieden ist.
2.32.17
सूतश्चित्ररथश्चार्यः सचिवः सुचिरोषितः।
तोषयैनं महार्हैश्च रत्नैर्वस्त्रैर्धनैस्तथा ॥ २.३२.१७ ॥
Der Wagenlenker Citraratha, der edle Berater, der lange bei uns geweilt hat: erfreue ihn mit sehr kostbaren Juwelen, Gewändern und Reichtum.
2.32.18
पशुकाभिश्च सर्वाभिर्गवां दशशतेन च।
ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः ॥ २.३२.१८ ॥
Mit allerlei Vieh und zehntausend Kühen, und diesen zahlreichen stabtragenden Schülern der Kaṭha- und Kalāpa-Schulen.
2.32.19
नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत् कुर्वन्ति किंचन।
अलसाः स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः ॥ २.३२.१९ ॥
Da sie ständig dem täglichen Rezitieren der Veden ergeben sind, tun sie gar nichts anderes; obwohl sie träge sind und Angenehmes lieben, sind sie sogar bei den Großen angesehen.
2.32.20
तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय।
शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकांस्तथा ॥ २.३२.२० ॥
Lass ihnen achtzig mit Juwelen gefüllte Wagen geben, dazu tausend Reisträger und zweihundert Bhadraka-Rinder (auserlesene Tiere).
2.32.21
व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु।
मेखलीनां महासङ्घः कौसल्यां समुपस्थितः।
तेषां सहस्रं सौमित्रे प्रत्येकं सम्प्रदापय ॥ २.३२.२१ ॥
O Saumitri, halte tausend Kühe für die Verpflegung bereit; eine große Versammlung gürtelgeschmückter Schüler hat sich bei Kausalyā versammelt. Lass jedem von ihnen tausend geben.
2.32.22
अम्बा यथा नो नन्देच्च कौसल्या मम दक्षिणाम्।
तथा द्विजातींस्तान् सर्वाल्ँलक्ष्मणार्चय सर्वशः ॥ २.३२.२२ ॥
Damit unsere Mutter Kausalyā sich über meine dakṣiṇā freut, ebenso, o Lakṣmaṇa, ehre alle diese Zweimalgeborenen in jeder Weise.
2.32.23
ततः पुरुषशार्दूलस्तद् धनं लक्ष्मणः स्वयम्।
यथोक्तं ब्राह्मणेन्द्राणामददाद् धनदो यथा ॥ २.३२.२३ ॥
Da gab Lakṣmaṇa, der Tiger unter den Männern, selbst jenen Reichtum, wie gesagt, den vornehmsten Brahmanen, wie Kubera, der Spender des Reichtums, gibt.
2.32.24
अथाब्रवीद् बाष्पगलांस्तिष्ठतश्चोपजीविनः।
स प्रदाय बहुद्रव्यमेकैकस्योपजीवनम् ॥ २.३२.२४ ॥
Dann sprach er zu den dastehenden Abhängigen, deren Kehlen von Tränen erstickt waren. Jedem gab er viel Reichtum und sicherte ihnen so den Lebensunterhalt.
2.32.25
लक्ष्मणस्य च यद् वेश्म गृहं च यदिदं मम।
अशून्यं कार्यमेकैकं यावदागमनं मम ॥ २.३२.२५ ॥
Dass die Wohnung Lakṣmaṇas und dieses mein Haus — jedes von ihnen — bis zu meiner Rückkehr nicht leer bleibe.
2.32.26
इत्युक्त्वा दुःखितं सर्वं जनं तमुपजीविनम्।
उवाचेदं धनाध्यक्षं धनमानीयतां मम ॥ २.३२.२६ ॥
So sprach er zu allen betrübten Abhängigen und sagte zum Schatzmeister: "Mein Reichtum soll herbeigebracht werden."
2.32.27
ततोऽस्य धनमाजह्रुः सर्व एवोपजीविनः।
स राशिः सुमहांस्तत्र दर्शनीयो ह्यदृश्यत ॥ २.३२.२७ ॥
Dann brachten alle seine Abhängigen seinen Reichtum, und dort erschien ein gewaltiger, sehenswerter Haufen.
2.32.28
ततः स पुरुषव्याघ्रस्तद् धनं सहलक्ष्मणः।
द्विजेभ्यो बालवृद्धेभ्यः कृपणेभ्यो ह्यदापयत् ॥ २.३२.२८ ॥
Dann ließ jener beste der Männer zusammen mit Lakṣmaṇa jenen Reichtum an die Zweimalgeborenen, an Kinder und Alte und an die Bedürftigen verteilen.
2.32.29
तत्रासीत् पिङ्गलो गार्ग्यस्त्रिजटो नाम वै द्विजः।
क्षतवृत्तिर्वने नित्यं फालकुद्दाललाङ्गली ॥ २.३२.२९ ॥
Dort lebte ein Brahmane namens Piṅgala Gārgya, Trijaṭa genannt, der stets im Wald durch Ährenlesen lebte und Pflugschar, Hacke und Pflug bei sich trug.
2.32.30
तं वृद्धं तरुणी भार्या बालानादाय दारकान्।
अब्रवीद् ब्राह्मणं वाक्यं स्त्रीणां भर्ता हि देवता ॥ २.३२.३० ॥
Zu jenem alten Brahmanen sprach seine junge Frau, die Kinder mit sich nehmend, diese Worte, denn für Frauen ist der Gatte ein Gott.
2.32.31
अपास्य फालं कुद्दालं कुरुष्व वचनं मम।
रामं दर्शय धर्मज्ञं यदि किंचिदवाप्स्यसि ॥ २.३२.३१ ॥
Wirf die Pflugschar und die Hacke fort und tue, was ich sage. Geh und sieh Rāma, den Kenner des Dharma; wenn du etwas erlangen wirst, wirst du es von ihm erhalten.
2.32.32
स भार्याया वचः श्रुत्वा शाटीमाच्छाद्य दुश्छदाम्।
स प्रातिष्ठत पन्थानं यत्र रामनिवेशनम् ॥ २.३२.३२ ॥
Als er die Worte seiner Frau gehört hatte, hüllte er sich in ein zerrissenes, schäbiges Tuch und machte sich auf den Weg zu Rāmas Wohnstätte.
2.32.33
भृग्वङ्गिरःसमं दीप्त्या त्रिजटं जनसंसदि।
आपञ्चमायाः कक्ष्याया नैतं कश्चिदवारयत् ॥ २.३२.३३ ॥
Strahlend wie Bhṛgu und Aṅgiras, wurde der Dreizöpfige von niemandem in der Menge aufgehalten, bis hinauf zum fünften Hof.
2.32.34
स राममासाद्य तदा त्रिजटो वाक्यमब्रवीत्।
निर्धनो बहुपुत्रोऽस्मि राजपुत्र महाबल ॥ २.३२.३४ ॥
Da trat der Dreizöpfige vor Rāma und sprach: »Prinz, o Mächtiger, ich bin arm und habe viele Söhne.«
2.32.35
क्षतवृत्तिर्वने नित्यं प्रत्यवेक्षस्व मामिति।
तमुवाच ततो रामः परिहाससमन्वितम् ॥ २.३२.३५ ॥
»Ich lebe stets kümmerlich im Wald; sorge für mich«, sagte er. Da sprach Rāma im scherzenden Ton zu ihm:
2.32.36
गवां सहस्रमप्येकं न च विश्राणितं मया।
परिक्षिपसि दण्डेन यावत्तावदवाप्स्यसे ॥ २.३२.३६ ॥
»Nicht einmal eine von tausend Kühen habe ich gegeben. So weit du mit dem Stock werfen kannst, so viele Kühe wirst du erhalten.«
2.32.37
स शाटीं परितः कट्यां सम्भ्रान्तः परिवेष्ट्य ताम्।
आविध्य दण्डं चिक्षेप सर्वप्राणेन वेगतः ॥ २.३२.३७ ॥
In seiner Erregung wickelte er das Tuch um die Hüfte, schwang den Stock und schleuderte ihn mit aller Kraft und Schnelligkeit.
2.32.38
स तीर्त्वा सरयूपारं दण्डस्तस्य कराच्च्युतः।
गोव्रजे बहुसाहस्रे पपातोक्षणसंनिधौ ॥ २.३२.३८ ॥
Nachdem er das jenseitige Ufer der Sarayū erreicht hatte, glitt ihm der Stab aus der Hand und fiel inmitten der Herde vieler tausend Kühe, nahe den Stieren, nieder.
2.32.39
तं परिष्वज्य धर्मात्मा आ तस्मात् सरयूतटात्।
आनयामास ता गावस्त्रिजटस्याश्रमं प्रति ॥ २.३२.३९ ॥
Ihn umarmend, führte der gerechtgesinnte Rāma jene Kühe vom Ufer der Sarayū zurück zur Einsiedelei des Triṭa.
2.32.40
उवाच च तदा रामस्तं गार्ग्यमभिसान्त्वयन्।
मन्युर्न खलु कर्तव्यः परिहासो ह्ययं मम ॥ २.३२.४० ॥
Da sprach Rāma, Gārgya beschwichtigend: "Du solltest nicht zürnen; dies war nur mein Scherz."
2.32.41
इदं हि तेजस्तव यद् दुरत्ययं
तदेव जिज्ञासितुमिच्छता मया।
इमं भवानर्थमभिप्रचोदितो
वृणीष्व किंचेदपरं व्यवस्यसि ॥ २.३२.४१ ॥
Aus dem Wunsch, deine unbezwingbare Kraft zu erkennen, habe ich dies getan; dazu wurdest du getrieben. Wünschst du noch etwas anderes, so wähle eine Gabe.
2.32.42
ब्रवीमि सत्येन न ते स्म यन्त्रणां
धनं हि यद्यन्मम विप्रकारणात्।
भवत्सु सम्यक्प्रतिपादनेन
मयार्जितं चैव यशस्करं भवेत् ॥ २.३२.४२ ॥
Bei der Wahrheit sage ich: Ich werde dir keinerlei Hindernis bereiten. Was an Reichtum mir gehört, um des Brahmanen willen, möge das, was ich erworben habe, durch rechte Gabe an euch, zum Ruhm werden.
2.32.43
ततः सभार्यस्त्रिजटो महामुनि-
र्गवामनीकं प्रतिगृह्य मोदितः।
यशोबलप्रीतिसुखोपबृंहिणी-
स्तदाशिषः प्रत्यवदन्महात्मनः ॥ २.३२.४३ ॥
Da freute sich der große Weise Triṭa mit seiner Gattin über die empfangene Kuhherde und sprach dem Großmütigen Segenswünsche aus, die Ruhm, Kraft, Zuneigung und Glück mehren.
2.32.44
स चापि रामः प्रतिपूर्णपौरुषो
महाधनं धर्मबलैरुपार्जितम्।
नियोजयामास सुहृज्जने चिराद्
यथार्हसम्मानवचः प्रचोदितः ॥ २.३२.४४ ॥
Auch Rāma, voller Mannhaftigkeit, angeregt durch Worte angemessener Ehre, verteilte nach langer Zeit jenen großen, durch die Kraft des Dharma erworbenen Reichtum unter seine Freunde.
2.32.45
द्विजः सुहृद् भृत्यजनोऽथवा तदा
दरिद्रभिक्षाचरणश्च यो भवेत्।
न तत्र कश्चिन्न बभूव तर्पितो
यथार्हसम्माननदानसम्भ्रमैः ॥ २.३२.४५ ॥
Damals gab es dort niemanden, sei es ein Brahmane, ein Freund, ein Diener oder ein Armer, der vom Betteln lebte, der nicht durch angemessene Ehre, Gaben und Aufmerksamkeit zufriedengestellt worden wäre.