வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
ततः शासनमाज्ञाय भ्रातुः प्रियकरं हितम्।
गत्वा स प्रविवेशाशु सुयज्ञस्य निवेशनम् ॥ २.३२.१ ॥
பின்னர் சகோதரனின் கட்டளையை, அது விருப்பமானதும் நன்மை தருவதுமானதுமாக அறிந்து, அவர் விரைவாகச் சென்று சுயஜ்ஞனின் இல்லத்தில் நுழைந்தார்.
2.32.2
तं विप्रमग्न्यगारस्थं वन्दित्वा लक्ष्मणोऽब्रवीत्।
सखेऽभ्यागच्छ पश्य त्वं वेश्म दुष्करकारिणः ॥ २.३२.२ ॥
அக்னிசாலையில் நின்றிருந்த அந்த அந்தணனை வணங்கி லக்ஷ்மணன் கூறினார்: "நண்பா, முன்னே வா; கடும் செயல்கள் செய்பவரின் இல்லத்தைப் பார்."
2.32.3
ततः संध्यामुपास्थाय गत्वा सौमित्रिणा सह।
ऋद्धं स प्राविशल्लक्ष्म्या रम्यं रामनिवेशनम् ॥ २.३२.३ ॥
பின்னர் சந்தியா வழிபாடு செய்து, லக்ஷ்மணனுடன் சென்று, செல்வமும் அழகும் நிறைந்த இனிய ராமனின் இல்லத்தில் நுழைந்தார்.
2.32.5
जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः।
सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि ॥ २.३२.५ ॥
தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட சிறந்த தோள்வளைகள், மங்கலமான குண்டலங்கள், பொன்நூல் கோத்த மணிகள், கேயூரங்கள், வளையல்கள் ஆகியவையும்.
2.32.6
अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत्।
सुयज्ञं स तदोवाच रामः सीताप्रचोदितः ॥ २.३२.६ ॥
மேலும் பல பிற இரத்தினங்களால் காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) சுயஜ்ஞனைக் கௌரவித்தார்; அப்போது சீதையால் தூண்டப்பட்ட ராமன் அவனிடம் கூறினார்.
2.32.7
हारं च हेमसूत्रं च भार्यायै सौम्य हारय।
रशनां चाथ सा सीता दातुमिच्छति ते सखी ॥ २.३२.७ ॥
நல்லவனே, மனைவிக்காக ஹாரமும் பொன்நூலும் கொண்டு செல். சீதையும் உன் தோழிக்கு ஒரு அரைஞாணை கொடுக்க விரும்புகிறாள்.
2.32.8
अङ्गदानि च चित्राणि केयूराणि शुभानि च।
प्रयच्छति सखी तुभ्यं भार्यायै गच्छती वनम् ॥ २.३२.८ ॥
காட்டுக்குச் செல்லும் மனைவிக்காக அவளுடைய தோழி உனக்கு அற்புதமான அங்கதங்களையும் அழகிய கேயூரங்களையும் கொடுக்கிறாள்.
2.32.9
पर्यङ्कमग्र्यास्तरणं नानारत्नविभूषितम्।
तमपीच्छति वैदेही प्रतिष्ठापयितुं त्वयि ॥ २.३२.९ ॥
விதேஹ இளவரசி சீதை சிறந்த விரிப்புடனும் பல்வகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கட்டிலையும் உன்னிடம் வைக்க விரும்புகிறாள்.
2.32.10
नागः शत्रुंजयो नाम मातुलोऽयं ददौ मम।
तं ते निष्कसहस्रेण ददामि द्विजपुङ्गव ॥ २.३२.१० ॥
இந்த 'சத்ருஞ்சயன்' என்ற யானையை என் மாமா எனக்குக் கொடுத்தார். ஓ, சிறந்த அந்தணரே, ஆயிரம் நிஷ்கங்களுக்கு அதை உனக்குத் தருகிறேன்.
2.32.11
इत्युक्तः स तु रामेण सुयज्ञः प्रतिगृह्य तत्।
रामलक्ष्मणसीतानां प्रयुयोजाशिषः शिवाः ॥ २.३२.११ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், சுயஜ்ஞன் அதை ஏற்றுக்கொண்டு ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் சீதைக்கும் மங்கள ஆசிகளை வழங்கினான்.
2.32.12
अथ भ्रातरमव्यग्रं प्रियं रामः प्रियंवदम्।
सौमित्रिं तमुवाचेदं ब्रह्मेव त्रिदशेश्वरम् ॥ २.३२.१२ ॥
பின்பு ராமன், அமைதியும் இனிய பேச்சும் கொண்ட தம்பி சௌமித்திரியிடம், தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனிடம் பிரம்மன் பேசுவது போல, இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
2.32.13
अगस्त्यं कौशिकं चैव तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ।
अर्चयाहूय सौमित्रे रत्नैः सस्यमिवाम्बुभिः ॥ २.३२.१३ ॥
ஓ சௌமித்திரி, அகஸ்தியரையும் கௌசிகரையும் இந்த இரண்டு சிறந்த அந்தணர்களையும் அழைத்து, நீர் பயிர்களை வளர்ப்பது போல ரத்தினங்களால் அவர்களைப் போற்று.
2.32.14
तर्पयस्व महाबाहो गोसहस्रेण राघव।
सुवर्णरजतैश्चैव मणिभिश्च महाधनैः ॥ २.३२.१४ ॥
மகாபாகுவே, ராகவா, ஆயிரம் பசுக்களாலும், பொன்னும் வெள்ளியும், விலைமதிப்பற்ற மணிகளும் பெரும் செல்வமும் கொண்டு அவர்களை மகிழ்விப்பாயாக.
2.32.15
कौसल्यां च य आशीर्भिर्भक्तः पर्युपतिष्ठति।
आचार्यस्तैत्तिरीयाणामभिरूपश्च वेदवित् ॥ २.३२.१५ ॥
ஆசிகளுடன் பக்தியுடன் கௌசல்யாவைப் பணிவிடை செய்பவரும், தைத்திரீய சாகையின் ஆசார்யரும், அழகியவரும், வேதம் அறிந்தவருமான அவர்.
2.32.16
तस्य यानं च दासीश्च सौमित्रे सम्प्रदापय।
कौशेयानि च वस्त्राणि यावत् तुष्यति स द्विजः ॥ २.३२.१६ ॥
சௌமித்ரா, அவருக்குப் பல்லக்கும் பணிப்பெண்களும் கொடு; அந்த த்விஜர் மகிழும் அளவுக்குப் பட்டாடைகளையும் கொடு.
2.32.17
सूतश्चित्ररथश्चार्यः सचिवः सुचिरोषितः।
तोषयैनं महार्हैश्च रत्नैर्वस्त्रैर्धनैस्तथा ॥ २.३२.१७ ॥
சூதன் சித்ரரதன், ஆர்யனும் அமைச்சருமான அவர், நீண்ட காலம் நம்முடன் தங்கியிருந்தவர்; அவரை மிக மதிப்பான ரத்தினங்களாலும், ஆடைகளாலும், செல்வத்தாலும் மகிழ்விப்பாயாக.
2.32.18
पशुकाभिश्च सर्वाभिर्गवां दशशतेन च।
ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः ॥ २.३२.१८ ॥
எல்லாவித கால்நடைகளாலும், பத்தாயிரம் பசுக்களாலும், இந்த கடர், கலாபர் கிளைகளைச் சேர்ந்த பல தண்ட மாணவர்களாலும் மகிழ்விப்பாயாக.
2.32.19
नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत् कुर्वन्ति किंचन।
अलसाः स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः ॥ २.३२.१९ ॥
நாள்தோறும் வேத ஓதலில் ஈடுபட்டிருப்பதால் அவர்கள் வேறெதையும் செய்வதில்லை; சோம்பலும் இனிய உணவில் ஆசையும் உடையவர்களாயினும் பெரியோரால் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.
2.32.20
तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय।
शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकांस्तथा ॥ २.३२.२० ॥
அவர்களுக்கு ரத்தினங்கள் நிறைந்த எண்பது வண்டிகளைக் கொடுக்கச் செய், ஆயிரம் அரிசி சுமக்கும் வண்டிகளையும், இரு நூறு பத்ரக விலங்குகளையும் (கொடுக்கச் செய்).
2.32.21
व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु।
मेखलीनां महासङ्घः कौसल्यां समुपस्थितः।
तेषां सहस्रं सौमित्रे प्रत्येकं सम्प्रदापय ॥ २.३२.२१ ॥
சௌமித்ரா, உணவுக்காக ஆயிரம் பசுக்களை ஏற்பாடு செய்; கௌசல்யாவின் அருகில் மேகலை அணிந்த மாணவர்களின் பெரும் கூட்டம் கூடியுள்ளது. அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆயிரம் (பசுக்கள்) கொடுக்கச் செய்.
2.32.22
अम्बा यथा नो नन्देच्च कौसल्या मम दक्षिणाम्।
तथा द्विजातींस्तान् सर्वाल्ँलक्ष्मणार्चय सर्वशः ॥ २.३२.२२ ॥
நம் தாய் கௌசல்யா என் தட்சிணையால் மகிழும்படி, அவ்வாறே, லக்ஷ்மணா, அந்த எல்லா துவிஜர்களையும் எல்லா வகையிலும் கௌரவி.
2.32.23
ततः पुरुषशार्दूलस्तद् धनं लक्ष्मणः स्वयम्।
यथोक्तं ब्राह्मणेन्द्राणामददाद् धनदो यथा ॥ २.३२.२३ ॥
பின்னர், ஆடவர்களுள் புலியான லக்ஷ்மணன் தானே அந்த செல்வத்தை, சொல்லியபடியே, சிறந்த பிராமணர்களுக்கு, குபேரன் கொடுப்பது போல் கொடுத்தான்.
2.32.24
अथाब्रवीद् बाष्पगलांस्तिष्ठतश्चोपजीविनः।
स प्रदाय बहुद्रव्यमेकैकस्योपजीवनम् ॥ २.३२.२४ ॥
பின்னர் அவன் கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்டு நின்ற சார்ந்து வாழ்பவர்களிடம் கூறினான். அவன் ஒவ்வொருவருக்கும் பெரும் செல்வத்தைக் கொடுத்து வாழ்வாதாரம் அளித்தான்.
2.32.25
लक्ष्मणस्य च यद् वेश्म गृहं च यदिदं मम।
अशून्यं कार्यमेकैकं यावदागमनं मम ॥ २.३२.२५ ॥
லக்ஷ்மணனுடைய வீடும், இதோ என்னுடைய இல்லமும் ஆகிய ஒவ்வொன்றையும், நான் திரும்பி வரும் வரை வெறுமையாக விடாமல் வைத்திருக்க வேண்டும்.
2.32.26
इत्युक्त्वा दुःखितं सर्वं जनं तमुपजीविनम्।
उवाचेदं धनाध्यक्षं धनमानीयतां मम ॥ २.३२.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, துயருற்ற அனைத்து ஊழியர்களிடமும் பேசி, பொருளாளரிடம் கூறினார்: "என் செல்வத்தைக் கொண்டுவாருங்கள்."
2.32.27
ततोऽस्य धनमाजह्रुः सर्व एवोपजीविनः।
स राशिः सुमहांस्तत्र दर्शनीयो ह्यदृश्यत ॥ २.३२.२७ ॥
பின்னர் அவருடைய அனைத்து ஊழியர்களும் அவருடைய செல்வத்தைக் கொண்டுவந்தனர். அங்கே அந்த பெரிய, காண்பதற்கினிய குவியல் தெரிந்தது.
2.32.28
ततः स पुरुषव्याघ्रस्तद् धनं सहलक्ष्मणः।
द्विजेभ्यो बालवृद्धेभ्यः कृपणेभ्यो ह्यदापयत् ॥ २.३२.२८ ॥
பின்னர் அந்த நரசிங்கம் போன்றவர் லக்ஷ்மணருடன் சேர்ந்து அந்தச் செல்வத்தை அந்தணர்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும், முதியோருக்கும், ஏழைகளுக்கும் கொடுக்கச் செய்தார்.
2.32.29
तत्रासीत् पिङ्गलो गार्ग्यस्त्रिजटो नाम वै द्विजः।
क्षतवृत्तिर्वने नित्यं फालकुद्दाललाङ्गली ॥ २.३२.२९ ॥
அங்கே பிங்கலர் காரக்யர் என்ற திரிஜடர் என்னும் அந்தணர் இருந்தார். அவர் காட்டில் எப்போதும் சிதறிய தானியம் பொறுக்கி வாழ்ந்து, கலப்பை, மண்வெட்டி, கொழுமுனை ஆகியவற்றை வைத்திருந்தார்.
2.32.30
तं वृद्धं तरुणी भार्या बालानादाय दारकान्।
अब्रवीद् ब्राह्मणं वाक्यं स्त्रीणां भर्ता हि देवता ॥ २.३२.३० ॥
அந்த முதிய அந்தணரிடம் அவருடைய இளம் மனைவி குழந்தைகளை அழைத்துக்கொண்டு இவ்வாறு கூறினாள், ஏனெனில் பெண்களுக்குக் கணவனே தெய்வம்.
2.32.31
अपास्य फालं कुद्दालं कुरुष्व वचनं मम।
रामं दर्शय धर्मज्ञं यदि किंचिदवाप्स्यसि ॥ २.३२.३१ ॥
கொழுமுனையும் மண்வெட்டியையும் எறிந்துவிட்டு என் சொல்லைக் கேளுங்கள். தர்மமறிந்த ராமரைக் காணுங்கள்; ஏதேனும் பெறுவீர்களானால் அங்கிருந்தே பெறுவீர்கள்.
2.32.32
स भार्याया वचः श्रुत्वा शाटीमाच्छाद्य दुश्छदाम्।
स प्रातिष्ठत पन्थानं यत्र रामनिवेशनम् ॥ २.३२.३२ ॥
மனைவியின் சொற்களைக் கேட்ட அவன், கிழிந்த பழைய துணியை உடுத்திக்கொண்டு, ராமனின் இருப்பிடம் இருந்த வழியில் புறப்பட்டான்.
2.32.33
भृग्वङ्गिरःसमं दीप्त्या त्रिजटं जनसंसदि।
आपञ्चमायाः कक्ष्याया नैतं कश्चिदवारयत् ॥ २.३२.३३ ॥
பிருகு, அங்கிரஸ் போன்ற ஒளியுடைய, மூன்று சடைகளுடைய அவனை, மக்கள் கூட்டத்தின் நடுவே ஐந்தாம் முற்றம் வரை யாரும் தடுக்கவில்லை.
2.32.34
स राममासाद्य तदा त्रिजटो वाक्यमब्रवीत्।
निर्धनो बहुपुत्रोऽस्मि राजपुत्र महाबल ॥ २.३२.३४ ॥
அப்போது ராமனை அணுகி மூன்று சடையுடையவன் சொன்னான்: "இளவரசனே, பேராற்றல் உடையவனே! நான் ஏழை; எனக்குப் பல பிள்ளைகள் உள்ளனர்."
2.32.35
क्षतवृत्तिर्वने नित्यं प्रत्यवेक्षस्व मामिति।
तमुवाच ततो रामः परिहाससमन्वितम् ॥ २.३२.३५ ॥
"நான் காட்டில் எப்போதும் சிரமத்துடன் வாழ்பவன்; என்னைக் கவனித்தருள்க" என்று அவன் சொன்னான். அப்போது ராமன் நகைச்சுவையுடன் அவனுக்குப் பதிலளித்தான்.
2.32.36
गवां सहस्रमप्येकं न च विश्राणितं मया।
परिक्षिपसि दण्डेन यावत्तावदवाप्स्यसे ॥ २.३२.३६ ॥
"நான் ஆயிரம் பசுக்களில் ஒன்றைக்கூட கொடுத்ததில்லை. தண்டத்தால் எறியக்கூடிய தூரம் வரை நீ பெறுவாய்."
2.32.37
स शाटीं परितः कट्यां सम्भ्रान्तः परिवेष्ट्य ताम्।
आविध्य दण्डं चिक्षेप सर्वप्राणेन वेगतः ॥ २.३२.३७ ॥
அவன் பதற்றத்துடன் இடுப்பில் துணியைச் சுற்றிக்கொண்டு, தண்டத்தைச் சுழற்றி முழு பலத்தோடும் வேகத்தோடும் எறிந்தான்.
2.32.38
स तीर्त्वा सरयूपारं दण्डस्तस्य कराच्च्युतः।
गोव्रजे बहुसाहस्रे पपातोक्षणसंनिधौ ॥ २.३२.३८ ॥
சரயூ நதியின் மறுகரையைக் கடந்தபோது, அவனுடைய கைக்கோலழுத்தி நழுவி, ஆயிரக்கணக்கான பசுக்கூட்டத்தின் நடுவே, காளைகளருகே விழுந்தது.
2.32.39
तं परिष्वज्य धर्मात्मा आ तस्मात् सरयूतटात्।
आनयामास ता गावस्त्रिजटस्याश्रमं प्रति ॥ २.३२.३९ ॥
அறநெஞ்சனான ராமன் அவனைத் தழுவிக்கொண்டு, அந்தச் சரயூக் கரையிலிருந்து அந்தப் பசுக்களை த்ரிஜடனின் ஆசிரமத்தை நோக்கி ஓட்டி வந்தான்.
2.32.40
उवाच च तदा रामस्तं गार्ग्यमभिसान्त्वयन्।
मन्युर्न खलु कर्तव्यः परिहासो ह्ययं मम ॥ २.३२.४० ॥
அப்போது ராமன் அந்த கார்க்யனைத் தேற்றியவாறு கூறினான்: 'கோபம் கொள்ளக்கூடாது; இது என் நகைச்சுவைதான்.'
2.32.41
इदं हि तेजस्तव यद् दुरत्ययं
तदेव जिज्ञासितुमिच्छता मया।
इमं भवानर्थमभिप्रचोदितो
वृणीष्व किंचेदपरं व्यवस्यसि ॥ २.३२.४१ ॥
உன்னுடைய இந்த வெல்ல முடியாத தேஜஸை அறிய விரும்பியே நான் இதைச் செய்தேன்; நீர் இதற்கு உந்தப்பட்டீர். இன்னும் வேறு ஏதேனும் விரும்பினால் வரம் கேளும்.
2.32.42
ब्रवीमि सत्येन न ते स्म यन्त्रणां
धनं हि यद्यन्मम विप्रकारणात्।
भवत्सु सम्यक्प्रतिपादनेन
मयार्जितं चैव यशस्करं भवेत् ॥ २.३२.४२ ॥
உண்மையின்மேல் ஆணையாகச் சொல்கிறேன், உனக்கு எந்தத் தடையும் வைக்கமாட்டேன்; அந்தணரின் பொருட்டு, என் செல்வம் எதுவோ அதை உங்களுக்கு முறையாக அளிப்பதால் நான் ஈட்டியது புகழ் தருவதாக ஆகட்டும்.
2.32.43
ततः सभार्यस्त्रिजटो महामुनि-
र्गवामनीकं प्रतिगृह्य मोदितः।
यशोबलप्रीतिसुखोपबृंहिणी-
स्तदाशिषः प्रत्यवदन्महात्मनः ॥ २.३२.४३ ॥
அதன்பின் மனைவியுடன் கூடிய மகாமுனிவர் த்ரிஜடன் பசுக்கூட்டத்தைப் பெற்று மகிழ்ந்து, அந்த மகாத்மாவுக்குப் புகழ், வலிமை, அன்பு, இன்பம் பெருக்கும் ஆசிகளை அளித்தார்.
2.32.44
स चापि रामः प्रतिपूर्णपौरुषो
महाधनं धर्मबलैरुपार्जितम्।
नियोजयामास सुहृज्जने चिराद्
यथार्हसम्मानवचः प्रचोदितः ॥ २.३२.४४ ॥
முழு வீரியம் நிறைந்த ராமனும், தர்மத்தின் வலிமையால் ஈட்டிய அந்த மாபெரும் செல்வத்தை, தகுந்த மரியாதை நிறைந்த சொற்களால் தூண்டப்பட்டு, நெடுங்காலத்திற்குப் பின் உறவினர்களிடையே பகிர்ந்தளித்தான்.
2.32.45
द्विजः सुहृद् भृत्यजनोऽथवा तदा
दरिद्रभिक्षाचरणश्च यो भवेत्।
न तत्र कश्चिन्न बभूव तर्पितो
यथार्हसम्माननदानसम्भ्रमैः ॥ २.३२.४५ ॥
அப்போது அந்தணரோ, நண்பரோ, ஏவலரோ, அல்லது ஏழையாகப் பிச்சையெடுத்து வாழ்பவரோ, அங்கு எவரும் தகுந்த மரியாதை, தானம், உபசாரத்தால் திருப்தி அடையாமல் இருக்கவில்லை.