رامايانا فالميكي · السارغا 2.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.35.1
ततो निधूय सहसा शिरो निःश्वस्य चासकृत्।
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान् कटकटाय्य च ॥ २.३५.१ ॥
ثم هز سومنترا رأسه فجأة، وتنهد مرارا وتكرارا، وضغط يدا على يد، وصرّ بأسنانه.
2.35.2
लोचने कोपसंरक्ते वर्णं पूर्वोचितं जहत्।
कोपाभिभूतः सहसा संतापमशुभं गतः ॥ २.३५.२ ॥
بعينين احمرتا من الغضب، فقد لونه المعتاد؛ ومغلوبا بالغضب، وقع فجأة في كرب مشؤوم.
2.35.3
मनः समीक्षमाणश्च सूतो दशरथस्य च।
कम्पयन्निव कैकेय्या हृदयं वाक्शरैः शितैः ॥ २.३५.३ ॥
قال سومنترا، سائق داشاراتا، متأملا في نفسه، وكأنه يرجف قلب كايكيي بسهام الكلام الحادة.
2.35.4
वाक्यवज्रैरनुपमैर्निर्भिन्दन्निव चाशुभैः।
कैकेय्याः सर्वमर्माणि सुमन्त्रः प्रत्यभाषत ॥ २.३५.४ ॥
وكأنه يخترق جميع مقاتل كايكيي بكلمات كالصواعق لا مثيل لها وبكلمات مشؤومة، أجاب سومنترا.
2.35.5
यस्यास्तव पतिस्त्यक्तो राजा दशरथः स्वयम्।
भर्ता सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च ॥ २.३५.५ ॥
زوجك، الملك داشاراتا نفسه، حامي العالم كله ساكنه ومتحركه، قد نُبذ.
2.35.6
नह्यकार्यतमं किंचित्तव देवीह विद्यते।
पतिघ्नीं त्वामहं मन्ये कुलघ्नीमपि चान्ततः ॥ २.३५.६ ॥
أيتها الملكة، ليس هنا فعل شنيع لا تقدمين عليه؛ إني أعدك قاتلة لزوجك، وفي النهاية مهلكة لأسرتك أيضا.
2.35.7
यन्महेन्द्रमिवाजय्यं दुष्प्रकम्प्यमिवाचलम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यं संतापयसि कर्मभिः ॥ २.३५.७ ॥
أنتِ تُعذّبينه بأفعالك، وهو الذي لا يُقهر كمهيندرا، ولا يتزعزع كالجبل، ولا يضطرب كالمحيط العظيم.
2.35.8
मावमंस्था दशरथं भर्तारं वरदं पतिम्।
भर्तुरिच्छा हि नारीणां पुत्रकोट्या विशिष्यते ॥ २.३५.८ ॥
لا تحتقري داشاراثا، زوجك، واهب النعم، سيدك. فإن رغبة الزوج عند النساء تفوق مئات الملايين من الأبناء.
2.35.9
यथावयो हि राज्यानि प्राप्नुवन्ति नृपक्षये।
इक्ष्वाकुकुलनाथेऽस्मिंस्तं लोपयितुमिच्छसि ॥ २.३५.९ ॥
عند موت الملك تنتقل الممالك حسب ترتيب العمر، ومع ذلك تريدين أن تحرمي سيد سلالة إكشفاكو من هذا الحق نفسه.
2.35.10
राजा भवतु ते पुत्रो भरतः शास्तु मेदिनीम्।
वयं तत्र गमिष्यामो यत्र रामो गमिष्यति ॥ २.३५.१० ॥
ليصبح ابنك بهاراتا ملكاً ويحكم الأرض؛ وسنذهب حيثما يذهب راما.
2.35.11
न च ते विषये कश्चिद् ब्राह्मणो वस्तुमर्हति।
तादृशं त्वममर्यादमद्य कर्म करिष्यसि ॥ २.३५.११ ॥
لن يستحق أي برهمي أن يسكن في مملكتك، لأنك اليوم ستقومين بفعل بلا حدود كهذا.
2.35.12
नूनं सर्वे गमिष्यामो मार्गं रामनिषेवितम्।
त्यक्ता या बान्धवैः सर्वैर्ब्राह्मणैः साधुभिः सदा ॥ २.३५.१२ ॥
لا محالة أننا جميعاً سنسلك الطريق الذي يرتاده راما، الطريق الذي تركه دائماً كل الأقارب والبراهمة والصالحون.
2.35.13
का प्रीती राज्यलाभेन तव देवि भविष्यति।
तादृशं त्वममर्यादं कर्म कर्तुं चिकीर्षसि ॥ २.३५.१३ ॥
أيتها الملكة، أيّ فرح يجلبه لك نيل المملكة، وأنتِ تريدين أن تفعلي فعلًا بلا حدود كهذا؟
2.35.14
आश्चर्यमिव पश्यामि यस्यास्ते वृत्तमीदृशम्।
आचरन्त्या न विवृता सद्यो भवति मेदिनी ॥ २.३५.१४ ॥
أعجب لرؤيتك على هذا السلوك. فلماذا لا تنشقّ الأرض في الحال لمن يتصرف هكذا؟
2.35.15
महाब्रह्मर्षिसृष्टा वा ज्वलन्तो भीमदर्शनाः।
धिग्वाग्दण्डा न हिंसन्ति रामप्रव्राजने स्थिताम् ॥ २.३५.१५ ॥
لماذا لا تضرب عصيُّ اللوم الملتهبة المرعبة، التي خلقها كبار البراهمة الحكماء بكلمة «عارٌ عليك»، هذه المرأة المنخرطة في نفي رامة؟
2.35.16
आम्रं छित्त्वा कुठारेण निम्बं परिचरेत् तु कः।
यश्चैनं पयसा सिञ्चेन्नैवास्य मधुरो भवेत् ॥ २.३५.१६ ॥
من يعتني بشجرة النيم بعد أن يقطع شجرة المانغو بالفأس؟ ومن يسقيها باللبن لن يجعل ثمرها حلوًا أبدًا.
2.35.17
आभिजात्यं हि ते मन्ये यथा मातुस्तथैव च।
न हि निम्बात् स्रवेत् क्षौद्रं लोके निगदितं वचः ॥ २.३५.१७ ॥
أظنّ أن نسبك الشريف كنسب أمك تمامًا، فكما يقول المثل في الدنيا: لا يقطر العسل من شجرة النيم.
2.35.18
तव मातुरसद्ग्राहं विद्म पूर्वं यथा श्रुतम्।
पितुस्ते वरदः कश्चिद् ददौ वरमनुत्तमम् ॥ २.३५.१८ ॥
نعرف العناد الخبيث لأمك كما سمعنا من قبل. وقد منح واهبُ الأمنيات أباك منحةً عظيمة لا تُضاهى.
2.35.19
सर्वभूतरुतं तस्मात् संजज्ञे वसुधाधिपः।
तेन तिर्यग्गतानां च भूतानां विदितं वचः ॥ २.३५.१९ ॥
ومن ذلك صار سيد الأرض يفهم كلام جميع الكائنات، وبه أيضاً عُرف له كلام الكائنات التي دخلت في حال الحيوان.
2.35.20
ततो जृम्भस्य शयने विरुताद् भूरिवर्चसः।
पितुस्ते विदितो भावः स तत्र बहुधाहसत् ॥ २.३५.२० ॥
ثم من صوت ذلك العظيم البهاء وهو يتثاءب على فراشه عُرفت حال أبيك، فضحك هناك مراراً كثيرة.
2.35.21
तत्र ते जननी क्रुद्धा मृत्युपाशमभीप्सती।
हासं ते नृपते सौम्य जिज्ञासामीति चाब्रवीत् ॥ २.३५.२१ ॥
فقالت أمك هناك، غاضبة كأنها تطلب حبل الموت: «أيها الملك، أيها الوديع! أريد أن أعرف سبب ضحكك.»
2.35.22
नृपश्चोवाच तां देवीं हासं शंसामि ते यदि।
ततो मे मरणं सद्यो भविष्यति न संशयः ॥ २.३५.२२ ॥
قال الملك لتلك الملكة: «إن أنا أخبرتك بسبب الضحك، فإن موتي سيأتي حالاً، لا ريب في ذلك.»
2.35.23
माता ते पितरं देवि पुनः केकयमब्रवीत्।
शंस मे जीव वा मा वा न मां त्वं प्रहसिष्यसि ॥ २.३५.२३ ॥
قالت أمك مرة أخرى لأبيك (ملك كيكيا): «قل لي — عشت أو لم أعش، فلن تضحك عليّ.»
2.35.24
प्रियया च तथोक्तः स केकयः पृथिवीपतिः।
तस्मै तं वरदायार्थं कथयामास तत्त्वतः ॥ २.३५.२४ ॥
فلما قالت حبيبته ذلك، أخبرها ملك كيكيا بالحقيقة بما يتعلق بالذي منح الوعد.
2.35.25
ततः स वरदः साधू राजानं प्रत्यभाषत।
म्रियतां ध्वंसतां वेयं मा शंसीस्त्वं महीपते ॥ २.३५.२५ ॥
فأجابت الملك تلك الواهبة للنعم الصالحة: "ليمت هذا ولْيَفْنَ، فلا تَذكُرْهُ أيها السيد على الأرض."
2.35.26
स तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य प्रसन्नमनसो नृपः।
मातरं ते निरस्याशु विजहार कुबेरवत् ॥ २.३५.२६ ॥
فلما سمع الملك كلامها انشرح قلبه، فأبعد أمَّك في الحال وعاش مبتهجًا كقُبيرة.
2.35.27
तथा त्वमपि राजानं दुर्जनाचरिते पथि।
असद्ग्राहमिमं मोहात् कुरुषे पापदर्शिनी ॥ २.३५.२७ ॥
وكذلك أنتِ أيضًا، على الطريق الذي سلكه الأشرار، تتمسكين من الوهم بهذا التعنت الباطل، أيتها الناظرة إلى الشر!
2.35.28
सत्यश्चात्र प्रवादोऽयं लौकिकः प्रतिभाति मा।
पितॄन् समनुजायन्ते नरा मातरमङ्गनाः ॥ २.३५.२८ ॥
وهذا القول الدنيوي يبدو لي صحيحًا: يولد الرجال تبعًا لآبائهم، وتولد النساء تبعًا لأمهاتهن.
2.35.29
नैवं भव गृहाणेदं यदाह वसुधाधिपः।
भर्तुरिच्छामुपास्वेह जनस्यास्य गतिर्भव ॥ २.३५.२९ ॥
لا تكوني هكذا؛ فاقبلي ما قاله سيد الأرض. وأدّي هنا رغبة زوجك، وكوني ملاذ هذا الشعب.
2.35.30
मा त्वं प्रोत्साहिता पापैर्देवराजसमप्रभम्।
भर्तारं लोकभर्तारमसद्धर्ममुपादध ॥ २.३५.३० ॥
لا تنساقي إلى سلوك الباطل نحو زوجك، المشرق كملك الآلهة، حامي العوالم، محرّضةً من الأشرار.
2.35.31
नहि मिथ्या प्रतिज्ञातं करिष्यति तवानघः।
श्रीमान् दशरथो राजा देवि राजीवलोचनः ॥ २.३५.३१ ॥
أيتها الملكة، لن يُخلف الملك داشاراثا الطاهر المجيد ذو العينين كاللوتس وعده لك.
2.35.32
ज्येष्ठो वदान्यः कर्मण्यः स्वधर्मस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य बली रामोऽभिषिच्यताम् ॥ २.३५.३२ ॥
ليُمسح الملك راما، الأكبر، الكريم، القدير، حامي دharma ونفسه وعالم الأحياء، القوي.
2.35.33
परिवादो हि ते देवि महाँल्लोके चरिष्यति।
यदि रामो वनं याति विहाय पितरं नृपम् ॥ २.३५.३३ ॥
أيتها الملكة، إن مضى راما إلى الغابة تاركاً أباه الملك، فستنتشر عليك في العالم ملامة عظيمة.
2.35.34
स्वराज्यं राघवः पातु भव त्वं विगतज्वरा।
नहि ते राघवादन्यः क्षमः पुरवरे वसन् ॥ २.३५.३४ ॥
ليحمِ راغافا مملكته، وكوني بلا قلق. فليس لكِ في هذه المدينة الفاضلة من يصلح للإقامة فيها غير راغافا.
2.35.35
रामे हि यौवराज्यस्थे राजा दशरथो वनम्।
प्रवेक्ष्यति महेष्वासः पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ २.३५.३५ ॥
وحين يُثبَّت راما وليًا للعهد، فإن الملك داشاراثا، الرامي العظيم، متذكرًا سلوكه السابق، سيدخل الغابة.
2.35.36
भूयः संक्षोभयामास सुमन्त्रस्तु कृताञ्जलिः ॥ २.३५.३६ ॥
فأزعجها سومانترا مجددًا إزعاجًا شديدًا، وقد ضمّ كفيه.
2.35.37
नैव सा क्षुभ्यते देवी न च स्म परिदूयते।
न चास्या मुखवर्णस्य लक्ष्यते विक्रिया तदा ॥ २.३५.३७ ॥
لم تضطرب الملكة في تلك اللحظة ولم تحزن، ولم يُرَ أي تغيّر في لون وجهها.