Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.35.1
ततो निधूय सहसा शिरो निःश्वस्य चासकृत्।
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान् कटकटाय्य च ॥ २.३५.१ ॥
Da schüttelte Sumantra plötzlich den Kopf, seufzte immer wieder tief, presste eine Hand auf die andere und knirschte mit den Zähnen.
2.35.2
लोचने कोपसंरक्ते वर्णं पूर्वोचितं जहत्।
कोपाभिभूतः सहसा संतापमशुभं गतः ॥ २.३५.२ ॥
Mit von Zorn geröteten Augen verlor er seine gewohnte Gesichtsfarbe; von Wut überwältigt, geriet er plötzlich in unheilvolle Bedrängnis.
2.35.3
मनः समीक्षमाणश्च सूतो दशरथस्य च।
कम्पयन्निव कैकेय्या हृदयं वाक्शरैः शितैः ॥ २.३५.३ ॥
Sumantra, der Wagenlenker Daśarathas, bedachte es in seinem Geist und sprach, als wolle er Kaikeyīs Herz mit scharfen Wortpfeilen erzittern lassen.
2.35.4
वाक्यवज्रैरनुपमैर्निर्भिन्दन्निव चाशुभैः।
कैकेय्याः सर्वमर्माणि सुमन्त्रः प्रत्यभाषत ॥ २.३५.४ ॥
Gleichsam alle Lebensstellen Kaikeyīs mit unvergleichlichen donnergleichen Worten und unheilvollen Reden durchbohrend, antwortete Sumantra.
2.35.5
यस्यास्तव पतिस्त्यक्तो राजा दशरथः स्वयम्।
भर्ता सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च ॥ २.३५.५ ॥
Dein Gemahl, König Daśaratha selbst, der Beschützer der ganzen Welt, des Unbeweglichen wie des Beweglichen, ist verlassen worden.
2.35.6
नह्यकार्यतमं किंचित्तव देवीह विद्यते।
पतिघ्नीं त्वामहं मन्ये कुलघ्नीमपि चान्ततः ॥ २.३५.६ ॥
O Königin, es gibt hier keine so unwürdige Tat, die du nicht begehen würdest; ich halte dich für eine Gattenmörderin und schließlich auch für eine Vernichterin deiner Sippe.
2.35.7
यन्महेन्द्रमिवाजय्यं दुष्प्रकम्प्यमिवाचलम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यं संतापयसि कर्मभिः ॥ २.३५.७ ॥
Du quälst mit deinen Taten ihn, der unbesiegbar ist wie Mahendra, unerschütterlich wie ein Berg und unaufgewühlt wie der große Ozean.
2.35.8
मावमंस्था दशरथं भर्तारं वरदं पतिम्।
भर्तुरिच्छा हि नारीणां पुत्रकोट्या विशिष्यते ॥ २.३५.८ ॥
Verachte nicht Daśaratha, deinen Gatten, den Gewährer von Gunst, deinen Herrn. Für Frauen übertrifft der Wille des Gatten sogar zehn Millionen Söhne.
2.35.9
यथावयो हि राज्यानि प्राप्नुवन्ति नृपक्षये।
इक्ष्वाकुकुलनाथेऽस्मिंस्तं लोपयितुमिच्छसि ॥ २.३५.९ ॥
Beim Tod eines Königs fallen die Reiche der Reihe nach dem Alter zu; doch du willst eben diesem Herrn des Ikṣvāku-Geschlechts dieses Recht entziehen.
2.35.10
राजा भवतु ते पुत्रो भरतः शास्तु मेदिनीम्।
वयं तत्र गमिष्यामो यत्र रामो गमिष्यति ॥ २.३५.१० ॥
Dein Sohn Bharata soll König werden und die Erde regieren; wohin Rāma geht, dorthin werden wir gehen.
2.35.11
न च ते विषये कश्चिद् ब्राह्मणो वस्तुमर्हति।
तादृशं त्वममर्यादमद्य कर्म करिष्यसि ॥ २.३५.११ ॥
Kein Brahmane wird in deinem Reich wohnen können, denn heute wirst du eine so maßlose Tat begehen.
2.35.12
नूनं सर्वे गमिष्यामो मार्गं रामनिषेवितम्।
त्यक्ता या बान्धवैः सर्वैर्ब्राह्मणैः साधुभिः सदा ॥ २.३५.१२ ॥
Gewiss werden wir alle den Weg gehen, den Rāma benutzt, den Weg, den alle Verwandten, Brahmanen und Rechtschaffenen stets gemieden haben.
2.35.13
का प्रीती राज्यलाभेन तव देवि भविष्यति।
तादृशं त्वममर्यादं कर्म कर्तुं चिकीर्षसि ॥ २.३५.१३ ॥
O Königin, welche Freude wird dir der Gewinn des Reiches bringen, da du eine so maßlose Tat zu begehen wünschest?
2.35.14
आश्चर्यमिव पश्यामि यस्यास्ते वृत्तमीदृशम्।
आचरन्त्या न विवृता सद्यो भवति मेदिनी ॥ २.३५.१४ ॥
Ich bin erstaunt, dich mit einem solchen Verhalten zu sehen. Warum spaltet sich die Erde nicht sogleich für die, die sich so verhält?
2.35.15
महाब्रह्मर्षिसृष्टा वा ज्वलन्तो भीमदर्शनाः।
धिग्वाग्दण्डा न हिंसन्ति रामप्रव्राजने स्थिताम् ॥ २.३५.१५ ॥
Warum treffen die glühenden, schrecklich anzusehenden Stäbe des Fluches »Schande über dich«, von den großen Brahmarṣis geschaffen, nicht diese Frau, die an Rāmas Verbannung beteiligt ist?
2.35.16
आम्रं छित्त्वा कुठारेण निम्बं परिचरेत् तु कः।
यश्चैनं पयसा सिञ्चेन्नैवास्य मधुरो भवेत् ॥ २.३५.१६ ॥
Wer würde einen Niembaum pflegen, nachdem er einen Mangobaum mit der Axt gefällt hat? Selbst wer ihn mit Milch begießt, macht seine Früchte nie süß.
2.35.17
आभिजात्यं हि ते मन्ये यथा मातुस्तथैव च।
न हि निम्बात् स्रवेत् क्षौद्रं लोके निगदितं वचः ॥ २.३५.१७ ॥
Ich glaube, deine edle Abstammung ist ganz wie die deiner Mutter. Wie es in der Welt heißt: Aus dem Niembaum tropft kein Honig.
2.35.18
तव मातुरसद्ग्राहं विद्म पूर्वं यथा श्रुतम्।
पितुस्ते वरदः कश्चिद् ददौ वरमनुत्तमम् ॥ २.३५.१८ ॥
Wir kennen den bösen Starrsinn deiner Mutter, wie wir es früher gehört haben. Einst gab ein Gewährer von Gaben deinem Vater eine höchste Gabe.
2.35.19
सर्वभूतरुतं तस्मात् संजज्ञे वसुधाधिपः।
तेन तिर्यग्गतानां च भूतानां विदितं वचः ॥ २.३५.१९ ॥
Dadurch verstand der Herr der Erde die Sprache aller Wesen, und durch sie wurde ihm auch die Rede der in den tierischen Zustand Gegangenen bekannt.
2.35.20
ततो जृम्भस्य शयने विरुताद् भूरिवर्चसः।
पितुस्ते विदितो भावः स तत्र बहुधाहसत् ॥ २.३५.२० ॥
Dann wurde aus dem Laut des Hochstrahlenden, der sich auf dem Lager gähnte, die Gemütslage deines Vaters offenbar, und er lachte dort viele Male.
2.35.21
तत्र ते जननी क्रुद्धा मृत्युपाशमभीप्सती।
हासं ते नृपते सौम्य जिज्ञासामीति चाब्रवीत् ॥ २.३५.२१ ॥
Dort sprach deine Mutter, zornig und wie nach der Todesschlinge verlangend: »O König, Sanfter! Ich möchte den Grund deines Lachens wissen.«
2.35.22
नृपश्चोवाच तां देवीं हासं शंसामि ते यदि।
ततो मे मरणं सद्यो भविष्यति न संशयः ॥ २.३५.२२ ॥
Der König sprach zu jener Königin: »Wenn ich dir den Grund des Lachens nenne, dann wird mein Tod sogleich kommen; daran ist kein Zweifel.«
2.35.23
माता ते पितरं देवि पुनः केकयमब्रवीत्।
शंस मे जीव वा मा वा न मां त्वं प्रहसिष्यसि ॥ २.३५.२३ ॥
Deine Mutter sprach wieder zu deinem Vater, dem König der Kekaya: »Sag es mir – ob ich lebe oder nicht, du wirst mich nicht auslachen.«
2.35.24
प्रियया च तथोक्तः स केकयः पृथिवीपतिः।
तस्मै तं वरदायार्थं कथयामास तत्त्वतः ॥ २.३५.२४ ॥
Als seine Geliebte so sprach, erzählte ihr jener Herr der Erde aus dem Land der Kekaya wahrheitsgemäß die Sache des Gewährers der Gabe.
2.35.25
ततः स वरदः साधू राजानं प्रत्यभाषत।
म्रियतां ध्वंसतां वेयं मा शंसीस्त्वं महीपते ॥ २.३५.२५ ॥
Da antwortete ihm jene Gewährerin der Wünsche, die Rechtschaffene, dem König: "Dies möge sterben, zugrunde gehen; o Herr der Erde, sprich nicht davon."
2.35.26
स तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य प्रसन्नमनसो नृपः।
मातरं ते निरस्याशु विजहार कुबेरवत् ॥ २.३५.२६ ॥
Als der König ihre Worte hörte, wurde sein Herz froh; sogleich verstieß er deine Mutter und lebte fröhlich wie Kubera.
2.35.27
तथा त्वमपि राजानं दुर्जनाचरिते पथि।
असद्ग्राहमिमं मोहात् कुरुषे पापदर्शिनी ॥ २.३५.२७ ॥
Ebenso auch du: Auf dem Weg, den Frevler gegangen sind, hältst du aus Verblendung an diesem falschen Vorhaben fest, o du Seherin des Bösen!
2.35.28
सत्यश्चात्र प्रवादोऽयं लौकिकः प्रतिभाति मा।
पितॄन् समनुजायन्ते नरा मातरमङ्गनाः ॥ २.३५.२८ ॥
Und dieses weltliche Sprichwort erscheint mir wahr: Männer werden den Vätern nachgeboren, Frauen den Müttern.
2.35.29
नैवं भव गृहाणेदं यदाह वसुधाधिपः।
भर्तुरिच्छामुपास्वेह जनस्यास्य गतिर्भव ॥ २.३५.२९ ॥
Sei nicht so; nimm an, was der Herr der Erde gesagt hat. Erfülle hier den Wunsch deines Gemahls und werde die Zuflucht dieses Volkes.
2.35.30
मा त्वं प्रोत्साहिता पापैर्देवराजसमप्रभम्।
भर्तारं लोकभर्तारमसद्धर्ममुपादध ॥ २.३५.३० ॥
Lass dich nicht von den Frevlern aufstacheln, auf einen unrechten Weg gegen deinen Gemahl zu gehen, der dem König der Götter gleicht, den Beschützer der Welten.
2.35.31
नहि मिथ्या प्रतिज्ञातं करिष्यति तवानघः।
श्रीमान् दशरथो राजा देवि राजीवलोचनः ॥ २.३५.३१ ॥
O Königin, der makellose, glanzvolle, lotusäugige König Daśaratha wird sein Versprechen an dich nicht zunichtemachen.
2.35.32
ज्येष्ठो वदान्यः कर्मण्यः स्वधर्मस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य बली रामोऽभिषिच्यताम् ॥ २.३५.३२ ॥
Möge Rāma gesalbt werden, der älteste, freigebige, tatkräftige Hüter seines Dharma und der lebenden Welt, der Starke.
2.35.33
परिवादो हि ते देवि महाँल्लोके चरिष्यति।
यदि रामो वनं याति विहाय पितरं नृपम् ॥ २.३५.३३ ॥
O Königin, wenn Rāma in den Wald zieht und seinen Vater, den König, verlässt, wird ein großer Tadel über dich in der Welt verbreitet werden.
2.35.34
स्वराज्यं राघवः पातु भव त्वं विगतज्वरा।
नहि ते राघवादन्यः क्षमः पुरवरे वसन् ॥ २.३५.३४ ॥
Möge Rāghava sein eigenes Reich beschützen, und sei frei von Sorge. Für dich ist niemand außer Rāghava würdig, in dieser vortrefflichen Stadt zu wohnen.
2.35.35
रामे हि यौवराज्यस्थे राजा दशरथो वनम्।
प्रवेक्ष्यति महेष्वासः पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ २.३५.३५ ॥
Wenn Rāma als Kronprinz eingesetzt ist, wird König Daśaratha, der große Bogenschütze, sich an sein früheres Verhalten erinnernd, in den Wald gehen.
2.35.36
भूयः संक्षोभयामास सुमन्त्रस्तु कृताञ्जलिः ॥ २.३५.३६ ॥
Sumantra, die Handflächen gefaltet, erschütterte sie erneut sehr.
2.35.37
नैव सा क्षुभ्यते देवी न च स्म परिदूयते।
न चास्या मुखवर्णस्य लक्ष्यते विक्रिया तदा ॥ २.३५.३७ ॥
In diesem Augenblick wurde die Königin weder erregt noch betrübt, und an der Farbe ihres Gesichts war keine Veränderung zu sehen.