Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.35.1
ततो निधूय सहसा शिरो निःश्वस्य चासकृत्।
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान् कटकटाय्य च ॥ २.३५.१ ॥
Então Sumantra, sacudindo subitamente a cabeça e suspirando repetidas vezes, pressionou uma mão contra a outra e rangeu os dentes.
2.35.2
लोचने कोपसंरक्ते वर्णं पूर्वोचितं जहत्।
कोपाभिभूतः सहसा संतापमशुभं गतः ॥ २.३५.२ ॥
Com os olhos avermelhados de cólera, perdeu a cor habitual; dominado pela ira, caiu de repente numa aflição de mau agouro.
2.35.3
मनः समीक्षमाणश्च सूतो दशरथस्य च।
कम्पयन्निव कैकेय्या हृदयं वाक्शरैः शितैः ॥ २.३५.३ ॥
Sumantra, o auriga de Daśaratha, refletindo em sua mente e como que fazendo tremer o coração de Kaikeyī com flechas afiadas de palavras, falou.
2.35.4
वाक्यवज्रैरनुपमैर्निर्भिन्दन्निव चाशुभैः।
कैकेय्याः सर्वमर्माणि सुमन्त्रः प्रत्यभाषत ॥ २.३५.४ ॥
Como que perfurando todos os pontos vitais de Kaikeyī com palavras incomparáveis como raios e com palavras funestas, Sumantra respondeu.
2.35.5
यस्यास्तव पतिस्त्यक्तो राजा दशरथः स्वयम्।
भर्ता सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च ॥ २.३५.५ ॥
Teu marido, o próprio rei Daśaratha, protetor de todo o mundo, tanto do imóvel quanto do móvel, foi abandonado.
2.35.6
नह्यकार्यतमं किंचित्तव देवीह विद्यते।
पतिघ्नीं त्वामहं मन्ये कुलघ्नीमपि चान्ततः ॥ २.३५.६ ॥
Ó rainha, não há ato tão indigno aqui que você não cometesse; considero-a uma assassina de seu marido e, por fim, até uma destruidora de sua família.
2.35.7
यन्महेन्द्रमिवाजय्यं दुष्प्रकम्प्यमिवाचलम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यं संतापयसि कर्मभिः ॥ २.३५.७ ॥
Afliges com tuas ações aquele que é invencível como Mahendra, inabalável como uma montanha e imperturbável como o grande oceano.
2.35.8
मावमंस्था दशरथं भर्तारं वरदं पतिम्।
भर्तुरिच्छा हि नारीणां पुत्रकोट्या विशिष्यते ॥ २.३५.८ ॥
Não desprezes Daśaratha, teu esposo, o concedente de dádivas, teu senhor. Para as mulheres, a vontade do marido supera dez milhões de filhos.
2.35.9
यथावयो हि राज्यानि प्राप्नुवन्ति नृपक्षये।
इक्ष्वाकुकुलनाथेऽस्मिंस्तं लोपयितुमिच्छसि ॥ २.३५.९ ॥
Quando morre um rei, os reinos passam pela ordem de idade; entretanto, queres privar deste mesmo direito o senhor da linhagem de Ikṣvāku.
2.35.10
राजा भवतु ते पुत्रो भरतः शास्तु मेदिनीम्।
वयं तत्र गमिष्यामो यत्र रामो गमिष्यति ॥ २.३५.१० ॥
Que teu filho Bharata se torne rei e governe a terra; iremos para onde Rāma for.
2.35.11
न च ते विषये कश्चिद् ब्राह्मणो वस्तुमर्हति।
तादृशं त्वममर्यादमद्य कर्म करिष्यसि ॥ २.३५.११ ॥
Nenhum brâmane merecerá habitar no teu reino, pois hoje cometerás um ato tão desprovido de decoro.
2.35.12
नूनं सर्वे गमिष्यामो मार्गं रामनिषेवितम्।
त्यक्ता या बान्धवैः सर्वैर्ब्राह्मणैः साधुभिः सदा ॥ २.३५.१२ ॥
Certamente todos iremos pelo caminho que Rāma frequenta, o caminho sempre abandonado por todos os parentes, brâmanes e virtuosos.
2.35.13
का प्रीती राज्यलाभेन तव देवि भविष्यति।
तादृशं त्वममर्यादं कर्म कर्तुं चिकीर्षसि ॥ २.३५.१३ ॥
Ó rainha, que alegria te trará o ganho do reino, se desejas praticar um ato tão desmedido?
2.35.14
आश्चर्यमिव पश्यामि यस्यास्ते वृत्तमीदृशम्।
आचरन्त्या न विवृता सद्यो भवति मेदिनी ॥ २.३५.१४ ॥
Espanto-me ao ver-te com tal conduta. Por que a terra não se abre de imediato para quem assim procede?
2.35.15
महाब्रह्मर्षिसृष्टा वा ज्वलन्तो भीमदर्शनाः।
धिग्वाग्दण्डा न हिंसन्ति रामप्रव्राजने स्थिताम् ॥ २.३५.१५ ॥
Por que os bastões ardentes e terríveis da maldição 'vergonha sobre ti', criados pelos grandes sábios brâmanes, não atingem esta mulher empenhada no exílio de Rāma?
2.35.16
आम्रं छित्त्वा कुठारेण निम्बं परिचरेत् तु कः।
यश्चैनं पयसा सिञ्चेन्नैवास्य मधुरो भवेत् ॥ २.३५.१६ ॥
Quem cuidaria de uma nim depois de abater uma mangueira com machado? Mesmo que alguém a regue com leite, seu fruto nunca se tornará doce.
2.35.17
आभिजात्यं हि ते मन्ये यथा मातुस्तथैव च।
न हि निम्बात् स्रवेत् क्षौद्रं लोके निगदितं वचः ॥ २.३५.१७ ॥
Creio que a tua nobreza de nascimento é igual à de tua mãe. Como diz o ditado do mundo, mel não escorre da nim.
2.35.18
तव मातुरसद्ग्राहं विद्म पूर्वं यथा श्रुतम्।
पितुस्ते वरदः कश्चिद् ददौ वरमनुत्तमम् ॥ २.३५.१८ ॥
Conhecemos a perversa teimosia de tua mãe, como ouvimos antes. Um concedente de dádivas deu a teu pai uma dádiva suprema.
2.35.19
सर्वभूतरुतं तस्मात् संजज्ञे वसुधाधिपः।
तेन तिर्यग्गतानां च भूतानां विदितं वचः ॥ २.३५.१९ ॥
Por essa causa, o senhor da terra passou a compreender a fala de todos os seres, e por ela também lhe foi conhecida a palavra dos seres que haviam entrado na condição animal.
2.35.20
ततो जृम्भस्य शयने विरुताद् भूरिवर्चसः।
पितुस्ते विदितो भावः स तत्र बहुधाहसत् ॥ २.३५.२० ॥
Então, pelo som daquele de grande esplendor que bocejava em seu leito, o estado de espírito de teu pai tornou-se conhecido, e ele ali riu muitas vezes.
2.35.21
तत्र ते जननी क्रुद्धा मृत्युपाशमभीप्सती।
हासं ते नृपते सौम्य जिज्ञासामीति चाब्रवीत् ॥ २.३५.२१ ॥
Ali, tua mãe, irada e como se desejasse o laço da morte, disse: 'Ó rei, ó gentil! Desejo conhecer a causa do teu riso.'
2.35.22
नृपश्चोवाच तां देवीं हासं शंसामि ते यदि।
ततो मे मरणं सद्यो भविष्यति न संशयः ॥ २.३५.२२ ॥
O rei disse àquela rainha: 'Se eu te contar a causa do riso, então a minha morte virá de imediato; não há dúvida.'
2.35.23
माता ते पितरं देवि पुनः केकयमब्रवीत्।
शंस मे जीव वा मा वा न मां त्वं प्रहसिष्यसि ॥ २.३५.२३ ॥
Tua mãe disse novamente ao teu pai (o rei dos Kekaya): 'Conta-me — que eu viva ou não viva, tu não rirás de mim.'
2.35.24
प्रियया च तथोक्तः स केकयः पृथिवीपतिः।
तस्मै तं वरदायार्थं कथयामास तत्त्वतः ॥ २.३५.२४ ॥
Quando sua amada assim falou, aquele senhor da terra de Kekaya contou-lhe fielmente o assunto relativo ao doador da dádiva.
2.35.25
ततः स वरदः साधू राजानं प्रत्यभाषत।
म्रियतां ध्वंसतां वेयं मा शंसीस्त्वं महीपते ॥ २.३५.२५ ॥
Então aquela concessora de dádivas, a virtuosa, respondeu ao rei: "Que isto morra, que seja destruído; ó senhor da terra, não o digas."
2.35.26
स तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य प्रसन्नमनसो नृपः।
मातरं ते निरस्याशु विजहार कुबेरवत् ॥ २.३५.२६ ॥
Ao ouvir as palavras dela, o rei, com o coração aliviado, afastou logo a tua mãe e alegrou-se como Kubera.
2.35.27
तथा त्वमपि राजानं दुर्जनाचरिते पथि।
असद्ग्राहमिमं मोहात् कुरुषे पापदर्शिनी ॥ २.३५.२७ ॥
Assim também tu, pelo caminho trilhado pelos maus, por delusão te apegas a esta falsa obstinação, ó tu que vês o mal!
2.35.28
सत्यश्चात्र प्रवादोऽयं लौकिकः प्रतिभाति मा।
पितॄन् समनुजायन्ते नरा मातरमङ्गनाः ॥ २.३५.२८ ॥
E este provérbio do mundo me parece verdadeiro: os homens nascem após seus pais, e as mulheres após suas mães.
2.35.29
नैवं भव गृहाणेदं यदाह वसुधाधिपः।
भर्तुरिच्छामुपास्वेह जनस्यास्य गतिर्भव ॥ २.३५.२९ ॥
Não sejas assim; aceita o que disse o senhor da terra. Aqui, cumpre o desejo de teu esposo e torna-te o refúgio deste povo.
2.35.30
मा त्वं प्रोत्साहिता पापैर्देवराजसमप्रभम्।
भर्तारं लोकभर्तारमसद्धर्ममुपादध ॥ २.३५.३० ॥
Não te deixes incitar pelos maus a adotar uma conduta injusta para com o teu esposo, resplandecente como o rei dos deuses, protetor dos mundos.
2.35.31
नहि मिथ्या प्रतिज्ञातं करिष्यति तवानघः।
श्रीमान् दशरथो राजा देवि राजीवलोचनः ॥ २.३५.३१ ॥
Ó rainha, o irrepreensível, glorioso e lótus-eyed rei Daśaratha não tornará falsa a promessa feita a você.
2.35.32
ज्येष्ठो वदान्यः कर्मण्यः स्वधर्मस्यापि रक्षिता।
रक्षिता जीवलोकस्य बली रामोऽभिषिच्यताम् ॥ २.३५.३२ ॥
Seja ungido Rāma, o mais velho, generoso, capaz, protetor do seu dharma e do mundo dos vivos, o forte.
2.35.33
परिवादो हि ते देवि महाँल्लोके चरिष्यति।
यदि रामो वनं याति विहाय पितरं नृपम् ॥ २.३५.३३ ॥
Ó rainha, se Rāma partir para a floresta abandonando o pai, o rei, uma grande censura se espalhará sobre você no mundo.
2.35.34
स्वराज्यं राघवः पातु भव त्वं विगतज्वरा।
नहि ते राघवादन्यः क्षमः पुरवरे वसन् ॥ २.३५.३४ ॥
Que Rāghava proteja o seu próprio reino, e que você esteja livre de angústia. Para você, ninguém além de Rāghava é apto a habitar esta excelente cidade.
2.35.35
रामे हि यौवराज्यस्थे राजा दशरथो वनम्।
प्रवेक्ष्यति महेष्वासः पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ २.३५.३५ ॥
Quando Rāma for estabelecido como herdeiro aparente, o rei Daśaratha, grande arqueiro, lembrando sua conduta passada, entrará na floresta.
2.35.36
भूयः संक्षोभयामास सुमन्त्रस्तु कृताञ्जलिः ॥ २.३५.३६ ॥
Sumantra, com as palmas unidas, novamente a agitou muito.
2.35.37
नैव सा क्षुभ्यते देवी न च स्म परिदूयते।
न चास्या मुखवर्णस्य लक्ष्यते विक्रिया तदा ॥ २.३५.३७ ॥
Naquele momento, a rainha não se perturbou nem se afligiu, e não se notou nenhuma mudança na cor de seu rosto.