رامايانا فالميكي · السارغا 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.4.1
गतेष्वथ नृपो भूयः पौरेषु सह मन्त्रिभिः।
मन्त्रयित्वा ततश्चक्रे निश्चयज्ञः स निश्चयम् ॥ २.४.१ ॥
ولما انصرف الأهالي، تشاور الملك مرة أخرى مع وزرائه، ثم اتخذ، وهو العارف بالعزم، قراراً.
2.4.2
श्व एव पुष्यो भविता श्वोऽभिषेच्यस्तु मे सुतः।
रामो राजीवपत्राक्षो युवराज इति प्रभुः ॥ २.४.२ ॥
غداً يكون يوم بوشيا المبارك؛ وغداً يُنصَّب ابني راما، ذو العينين كبتلات اللوتس، ولياً للعهد، هكذا قال الملك.
2.4.3
अथान्तर्गृहमाविश्य राजा दशरथस्तदा।
सूतमामन्त्रयामास रामं पुनरिहानय ॥ २.४.३ ॥
ثم دخل الملك داشراتا القصر الداخلي، واستدعى السائق قائلاً: «أحضر راما إلى هنا من جديد».
2.4.4
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं सूतः पुनरुपाययौ।
रामस्य भवनं शीघ्रं राममानयितुं पुनः ॥ २.४.४ ॥
فلما تلقى السائق ذلك الأمر، عاد مسرعاً إلى مسكن راما ليأتي به من جديد.
2.4.5
द्वाःस्थैरावेदितं तस्य रामायागमनं पुनः।
श्रुत्वैव चापि रामस्तं प्राप्तं शङ्कान्वितोऽभवत् ॥ २.४.५ ॥
أخبر الحراس راما بعودة السائق؛ فلما سمع ذلك امتلأ راما شكاً من مجيئه.
2.4.6
प्रवेश्य चैनं त्वरितो रामो वचनमब्रवीत्।
यदागमनकृत्यं ते भूयस्तद्ब्रूह्यशेषतः ॥ २.४.६ ॥
فأدخله راما مسرعاً، وقال: «أخبرني من جديد، كاملاً، بالغرض من مجيئك».
2.4.7
तमुवाच ततः सूतो राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति।
श्रुत्वा प्रमाणं तत्र त्वं गमनायेतराय वा ॥ २.४.७ ॥
فقال له السائس: «الملك يريد أن يراك. فاسمع، ثم قرر بنفسك أتذهب إليه أم لا».
2.4.8
प्रययौ राजभवनं पुनर्द्रष्टुं नरेश्वरम् ॥ २.४.८ ॥
ومضى مرة أخرى إلى القصر الملكي ليرى سيد البشر.
2.4.9
तं श्रुत्वा समनुप्राप्तं रामं दशरथो नृपः।
प्रवेशयामास गृहं विवक्षुः प्रियमुत्तमम् ॥ २.४.९ ॥
ولما سمع الملك داشاراثا أن راما قد وصل، وأراد أن يقول كلمة سارة عظيمة، أدخله القصر.
2.4.10
प्रविशन्नेव च श्रीमान् राघवो भवनं पितुः।
ददर्श पितरं दूरात् प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ॥ २.४.१० ॥
ولما دخل القصر، رأى الرفيع راغافا أباه من بعيد، فخرّ ساجدًا ووقف مُطبِقًا كفّيه.
2.4.11
प्रणमन्तं तमुत्थाप्य सम्परिष्वज्य भूमिपः।
प्रदिश्य चासनं चास्मै रामं च पुनरब्रवीत् ॥ २.४.११ ॥
فرفعه وهو ساجد، وعانقه بشدة، وأشار إليه بمقعد، ثم قال لراما مرة أخرى.
2.4.12
राम वृद्धोऽस्मि दीर्घायुर्भुक्ता भोगा यथेप्सिताः।
अन्नवद्भिः क्रतुशतैर्यथेष्टं भूरिदक्षिणैः ॥ २.४.१२ ॥
"يا راما، لقد شِخت وبلغت عمرًا طويلًا. تمتعت بالملذات كما اشتهيت، وأقمت مئات القرابين بالطعام الوفير والعطايا السخية كما أردت."
2.4.13
जातमिष्टमपत्यं मे त्वमद्यानुपमं भुवि।
दत्तमिष्टमधीतं च मया पुरुषसत्तम ॥ २.४.१३ ॥
يا أفضل الرجال! لقد نلتُ اليوم على الأرض ولدي الحبيب الذي لا نظير له، أنت. لقد وهبتُ الهبات، وأقمتُ القرابين، ودرستُ الفيدا.
2.4.14
अनुभूतानि चेष्टानि मया वीर सुखान्यपि।
देवर्षिपितृविप्राणामनृणोऽस्मि तथाऽऽत्मनः ॥ २.४.१४ ॥
يا بطل! لقد ذقتُ اللذات أيضًا في أعمالي. وأنا بريء من دَين الآلهة والحكماء والأسلاف والبراهمة، وكذلك من دَين نفسي.
2.4.15
न किंचिन्मम कर्तव्यं तवान्यत्राभिषेचनात्।
अतो यत्त्वामहं ब्रूयां तन्मे त्वं कर्तुमर्हसि ॥ २.४.१५ ॥
ليس لي بعد تتويجك واجبٌ آخر أؤديه؛ فلذلك ينبغي أن تفعل لي ما أقوله لك.
2.4.16
अद्य प्रकृतयः सर्वास्त्वामिच्छन्ति नराधिपम्।
अतस्त्वां युवराजानमभिषेक्ष्यामि पुत्रक ॥ २.४.१६ ॥
اليوم يرغب جميع رعيتي في أن تكون سيدَ الناس؛ فلذلك، يا بُنيّ، سأُتوّجك وليًّا للعهد.
2.4.17
अपि चाद्याशुभान् राम स्वप्नान् पश्यामि राघव।
सनिर्घाता दिवोल्काश्च पतन्ति हि महास्वनाः ॥ २.४.१७ ॥
وإني اليوم، يا راما، يا سليل راغو، أرى أحلامًا منذرة بالشر؛ وتتساقط من السماء شُهُبٌ مع الصواعق وأصوات هائلة.
2.4.18
अवष्टब्धं च मे राम नक्षत्रं दारुणग्रहैः।
आवेदयन्ति दैवज्ञाः सूर्याङ्गारकराहुभिः ॥ २.४.१८ ॥
يا راما، لقد قبضت الكواكب المروِّعة على نجمة ميلادي؛ ويُعلن المنجّمون أن الشمس والمريخ وراهو تُصيبها بالأذى.
2.4.19
प्रायेण च निमित्तानामीदृशानां समुद्भवे।
राजा हि मृत्युमाप्नोति घोरां चापदमृच्छति ॥ २.४.१९ ॥
عادةً، عند ظهور مثل هذه العلامات يلقى الملك الموت ويقع في بلاء مروّع.
2.4.20
तद् यावदेव मे चेतो न विमुह्यति राघव।
तावदेवाभिषिञ्चस्व चला हि प्राणिनां मतिः ॥ २.४.२० ॥
فلذلك، يا راغافا، ما دام عقلي لم يضطرب بعد، فتَوَّجْ الآن؛ فإن عقل الكائنات الحية متقلب.
2.4.21
अद्य चन्द्रोऽभ्युपगमत् पुष्यात् पूर्वं पुनर्वसुम्।
श्वः पुष्ययोगं नियतं वक्ष्यन्ते दैवचिन्तकाः ॥ २.४.२१ ॥
اليوم اقترب القمر من بوشيا قبل بونارفاسو؛ وغدًا سيعلن المنجّمون بيقين اقتران بوشيا.
2.4.22
तत्र पुष्येऽभिषिञ्चस्व मनस्त्वरयतीव माम्।
श्वस्त्वाहमभिषेक्ष्यामि यौवराज्ये परंतप ॥ २.४.२२ ॥
فَتَوَّجْ حينئذٍ تحت بوشيا؛ إنّ قلبي يعجّلني كأنما. يا مُحرِق الأعداء، غدًا أُتوّجك وليًّا للعهد.
2.4.23
तस्मात् त्वयाद्यप्रभृति निशेयं नियतात्मना।
सह वध्वोपवस्तव्या दर्भप्रस्तरशायिना ॥ २.४.२३ ॥
فلذلك، من اليوم فصاعدًا ينبغي أن تقضي هذه الليلة بنفسٍ ضابطة، مع زوجتك، راقدًا على فراش من عشب الكوشا، صائمًا.
2.4.24
सुहृदश्चाप्रमत्तास्त्वां रक्षन्त्वद्य समन्ततः।
भवन्ति बहुविघ्नानि कार्याण्येवंविधानि हि ॥ २.४.२४ ॥
ليحرسك أصدقاؤك اليوم من كل جانب وهم يقظون، فإن أمورًا كهذه تكثر فيها العوائق.
2.4.25
विप्रोषितश्च भरतो यावदेव पुरादितः।
तावदेवाभिषेकस्ते प्राप्तकालो मतो मम ॥ २.४.२५ ॥
ما دام بهرتا بعيدا عن المدينة، فهذا هو الوقت المناسب لتتويجك، هذا ما أراه.
2.4.26
कामं खलु सतां वृत्ते भ्राता ते भरतः स्थितः।
ज्येष्ठानुवर्ती धर्मात्मा सानुक्रोशो जितेन्द्रियः ॥ २.४.२६ ॥
حقا، أخوك بهرتا ثابت في سلوك الأخيار: يتبع الأكبر، وهو صالح القلب، رحيم، ضابط لحواسه.
2.4.27
किं नु चित्तं मनुष्याणामनित्यमिति मे मतम्।
सतां च धर्मनित्यानां कृतशोभि च राघव ॥ २.४.२७ ॥
يا راغافا، أرى أن قلب الإنسان غير دائم، حتى قلوب الأخيار الثابتين في الدهارما المزينين بالأعمال الصالحة.
2.4.28
इत्युक्तः सोऽभ्यनुज्ञातः श्वोभाविन्यभिषेचने।
व्रजेति रामः पितरमभिवाद्याभ्ययाद् गृहम् ॥ २.४.२८ ॥
فلما قيل له ذلك، ونال الإذن بالتتويج الذي سيكون غدا، قال له: «اذهب»، فحيّا راما أباه ومضى إلى داره.
2.4.29
प्रविश्य चात्मनो वेश्म राज्ञाऽऽदिष्टेऽभिषेचने।
तत्क्षणादेव निष्क्रम्य मातुरन्तःपुरं ययौ ॥ २.४.२९ ॥
ولما دخل داره، وأمر الملك بالتتويج، خرج في تلك اللحظة ومضى إلى حرم أمه.
2.4.30
तत्र तां प्रवणामेव मातरं क्षौमवासिनीम्।
वाग्यतां देवतागारे ददर्शायाचतीं श्रियम् ॥ २.४.३० ॥
هناك رأى أمه، لابسة الحرير، صامتة متحفظة، منحنية في المعبد، تسأل الازدهار (شري).
2.4.31
प्रागेव चागता तत्र सुमित्रा लक्ष्मणस्तथा।
सीता चानयिता श्रुत्वा प्रियं रामाभिषेचनम् ॥ २.४.३१ ॥
وكانت سوميترا قد وصلت إلى هناك من قبل، وكذلك لاكشمانا؛ وقد أُحضرت سيتا أيضًا بعد أن سمعت البشرى السارة بتتويج راما.
2.4.32
तस्मिन् कालेऽपि कौसल्या तस्थावामीलितेक्षणा।
सुमित्रयान्वास्यमाना सीतया लक्ष्मणेन च ॥ २.४.३२ ॥
وفي ذلك الوقت وقفت كوسلياً أيضًا مغمضة العينين، يخدمها سوميترا وسيتا ولاكشمانا.
2.4.33
श्रुत्वा पुष्ये च पुत्रस्य यौवराज्येऽभिषेचनम्।
प्राणायामेन पुरुषं ध्यायमाना जनार्दनम् ॥ २.४.३३ ॥
لما سمعت أن تنصيب ابنها وليًا للعهد سيكون تحت نجم بوشيا، أخذت تتأمل في الشخص الأسمى جاناردانا بضبط النفس.
2.4.34
तथा सनियमामेव सोऽभिगम्याभिवाद्य च।
उवाच वचनं रामो हर्षयंस्तामिदं वरम् ॥ २.४.३४ ॥
فاقترب منها، وهي ملتزمة بنذرها، وحيّاها، ثم قال لها راما، مفرحًا إياها، هذه الكلمات الفاضلة.
2.4.35
अम्ब पित्रा नियुक्तोऽस्मि प्रजापालनकर्मणि।
भविता श्वोऽभिषेको मे यथा मे शासनं पितुः ॥ २.४.३५ ॥
يا أماه، لقد عيّنني أبي للقيام بمهمة حماية الرعية؛ وسيكون تتويجي غدًا وفق أمر أبي.
2.4.36
सीतयाप्युपवस्तव्या रजनीयं मया सह।
एवमुक्तमुपाध्यायैः स हि मामुक्तवान् पिता ॥ २.४.३६ ॥
وهذه الليلة يجب أن أصوم أنا أيضًا مع سيتا؛ هكذا قال المعلمون، وقد قال لي أبي ذلك نفسه.
2.4.37
यानि यान्यत्र योग्यानि श्वोभाविन्यभिषेचने।
तानि मे मङ्गलान्यद्य वैदेह्याश्चैव कारय ॥ २.४.३७ ॥
فليُقَم اليوم، لي وللفيدهيّة، كل ما يليق من طقوس الميمونة لتنصيب الغد.
2.4.38
एतच्छ्रुत्वा तु कौसल्या चिरकालाभिकांक्षितम्।
हर्षबाष्पाकुलं वाक्यमिदं राममभाषत ॥ २.४.३८ ॥
فلما سمعت كوشَليا هذا، وقد طال ما تمنّته، وقد اختنقت بدموع الفرح، قالت لراما هذه الكلمات.
2.4.39
वत्स राम चिरं जीव हतास्ते परिपन्थिनः।
ज्ञातीन् मे त्वं श्रिया युक्तः सुमित्रायाश्च नन्दय ॥ २.४.३९ ॥
يا ولدي راما، عِشْ طويلًا، وليُقتَل أعداؤك. وكن ممتلئًا بالسعادة، فأفرِح أقاربي وسومتْرا.
2.4.40
कल्याणे बत नक्षत्रे मया जातोऽसि पुत्रक।
येन त्वया दशरथो गुणैराराधितः पिता ॥ २.४.४० ॥
آه! تحت طالع ميمون ولدتُك يا بُنيّ، فأرضيتَ أباك دشرَثَ بفضائلك.
2.4.41
अमोघं बत मे क्षान्तं पुरुषे पुष्करेक्षणे।
येयमिक्ष्वाकुराजश्रीः पुत्र त्वां संश्रयिष्यति ॥ २.४.४१ ॥
آه، لم يذهب صبري سدى! يا بنيّ ذا العينين كالنيلوفر، ستلجأ إليك هذه الجلالة الملكية لبيت إكشفاكو.
2.4.42
इत्येवमुक्तो मात्रा तु रामो भ्रातरमब्रवीत्।
प्राञ्जलिं प्रह्वमासीनमभिवीक्ष्य स्मयन्निव ॥ २.४.४२ ॥
فلما خاطبته أمه بذلك، نظر راما إلى أخيه، وهو جالس يضم كفيه متواضعًا، وقال له كأنه يبتسم.
2.4.43
लक्ष्मणेमां मया सार्धं प्रशाधि त्वं वसुंधराम्।
द्वितीयं मेऽन्तरात्मानं त्वामियं श्रीरुपस्थिता ॥ २.४.४३ ॥
يا لاكشمانا، احكم هذه الأرض معي. أنت نفسي الداخلية الثانية، وها هي شري قد حضرت أمامك.
2.4.44
सौमित्रे भुङ्क्ष्व भोगांस्त्वमिष्टान् राज्यफलानिच।
जीवितं चापि राज्यं च त्वदर्थमभिकामये ॥ २.४.४४ ॥
يا ابن سومتراء، تمتّع بالملذات المرغوبة التي هي ثمار الملك. ولأجلك أتمنى حتى حياتي ومملكتي.
2.4.45
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामो मातरावभिवाद्य च।
अभ्यनुज्ञाप्य सीतां च ययौ स्वं च निवेशनम् ॥ २.४.४५ ॥
وبعد أن قال هذا للاكشمانا، حيّا رامة الأمّين، واستأذن من سيتا، ومضى إلى مسكنه.