வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.4.1
गतेष्वथ नृपो भूयः पौरेषु सह मन्त्रिभिः।
मन्त्रयित्वा ततश्चक्रे निश्चयज्ञः स निश्चयम् ॥ २.४.१ ॥
குடிமக்கள் சென்ற பின்னர், அரசன் அமைச்சர்களுடன் மீண்டும் ஆலோசித்து, முடிவு அறிந்தவராய் ஒரு முடிவை எடுத்தார்.
2.4.2
श्व एव पुष्यो भविता श्वोऽभिषेच्यस्तु मे सुतः।
रामो राजीवपत्राक्षो युवराज इति प्रभुः ॥ २.४.२ ॥
நாளையே புஷ்ய நட்சத்திரம் அமையும்; நாளையே என் மகன் தாமரைக்கண்ணன் ராமன் யுவராஜனாக அபிஷேகம் செய்யப்படுவான் என்று அரசன் கூறினார்.
2.4.3
अथान्तर्गृहमाविश्य राजा दशरथस्तदा।
सूतमामन्त्रयामास रामं पुनरिहानय ॥ २.४.३ ॥
பின்னர் அரசன் தசரதன் அந்தப்புரத்திற்குள் சென்று, தேரோட்டியை அழைத்து, "ராமனை மீண்டும் இங்கே அழைத்து வா" என்றார்.
2.4.4
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं सूतः पुनरुपाययौ।
रामस्य भवनं शीघ्रं राममानयितुं पुनः ॥ २.४.४ ॥
அந்த ஆணையை ஏற்று, தேரோட்டி விரைவாக ராமனின் மாளிகைக்கு மீண்டும் சென்றான்; ராமனை மீண்டும் அழைத்து வருவதற்காக.
2.4.5
द्वाःस्थैरावेदितं तस्य रामायागमनं पुनः।
श्रुत्वैव चापि रामस्तं प्राप्तं शङ्कान्वितोऽभवत् ॥ २.४.५ ॥
வாயில் காவலர்கள் ராமனுக்கு அவன் மீண்டும் வந்திருப்பதைத் தெரிவித்தனர்; அதைக் கேட்டதும் ராமன் அவனுடைய வருகையால் சந்தேகம் கொண்டான்.
2.4.6
प्रवेश्य चैनं त्वरितो रामो वचनमब्रवीत्।
यदागमनकृत्यं ते भूयस्तद्ब्रूह्यशेषतः ॥ २.४.६ ॥
அவனை உள்ளே அழைத்து ராமன் விரைவாக, "உன் மீண்டும் வருகைக்கான காரணம் என்ன, அதை முழுமையாகச் சொல்" என்றான்.
2.4.7
तमुवाच ततः सूतो राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति।
श्रुत्वा प्रमाणं तत्र त्वं गमनायेतराय वा ॥ २.४.७ ॥
அப்போது சாரதி அவரிடம் கூறினான்: "மன்னர் உன்னைக் காண விரும்புகிறார். கேட்டறிந்து, அங்கு செல்வதா இல்லையா என்பதை நீயே முடிவு செய்."
2.4.8
प्रययौ राजभवनं पुनर्द्रष्टुं नरेश्वरम् ॥ २.४.८ ॥
அவர் மீண்டும் மன்னனைக் காண அரண்மனைக்குச் சென்றார்.
2.4.9
तं श्रुत्वा समनुप्राप्तं रामं दशरथो नृपः।
प्रवेशयामास गृहं विवक्षुः प्रियमुत्तमम् ॥ २.४.९ ॥
ராமன் வந்திருப்பதைக் கேட்ட மன்னன் தசரதன், மிகச் சிறந்த இனிய செய்தியைச் சொல்ல விரும்பி அவனை அரண்மனைக்குள் அழைத்துச் சென்றான்.
2.4.10
प्रविशन्नेव च श्रीमान् राघवो भवनं पितुः।
ददर्श पितरं दूरात् प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ॥ २.४.१० ॥
அரண்மனைக்குள் நுழைந்த உடனேயே, திருமிகு ராகவன் தந்தையைத் தொலைவிலேயே கண்டு, வணங்கி கைகூப்பி நின்றான்.
2.4.11
प्रणमन्तं तमुत्थाप्य सम्परिष्वज्य भूमिपः।
प्रदिश्य चासनं चास्मै रामं च पुनरब्रवीत् ॥ २.४.११ ॥
வணங்கிக் கொண்டிருந்தவனைத் தூக்கி, இறுக அணைத்த மன்னன், அவனுக்கு ஓர் இருக்கையை அளித்து, ராமனிடம் மீண்டும் கூறினான்.
2.4.12
राम वृद्धोऽस्मि दीर्घायुर्भुक्ता भोगा यथेप्सिताः।
अन्नवद्भिः क्रतुशतैर्यथेष्टं भूरिदक्षिणैः ॥ २.४.१२ ॥
"ராமா, நான் முதியவன் ஆகிவிட்டேன்; நீண்ட ஆயுள் பெற்றவனாக இருந்தேன். விரும்பியபடி இன்பங்களை அனுபவித்தேன்; அன்னதானம் செய்யும் நூறு யாகங்களை, விரும்பிய அளவு மிகுந்த தட்சிணையுடன் செய்தேன்."
2.4.13
जातमिष्टमपत्यं मे त्वमद्यानुपमं भुवि।
दत्तमिष्टमधीतं च मया पुरुषसत्तम ॥ २.४.१३ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே! பூமியில் எனக்கு இன்று நீ என்ற ஒப்பற்ற, விருப்பமான மகன் பிறந்தான்; நான் தானம் செய்தேன், யாகங்கள் செய்தேன், வேதம் கற்றேன்.
2.4.14
अनुभूतानि चेष्टानि मया वीर सुखान्यपि।
देवर्षिपितृविप्राणामनृणोऽस्मि तथाऽऽत्मनः ॥ २.४.१४ ॥
வீரனே! என் செயல்களில் இன்பங்களையும் அனுபவித்தேன்; தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதிரர்கள், அந்தணர்கள் ஆகியோரின் கடனிலிருந்தும் நான் விடுபட்டவனாக இருக்கிறேன்; அவ்வாறே என் ஆன்மாவின் கடனிலிருந்தும்.
2.4.15
न किंचिन्मम कर्तव्यं तवान्यत्राभिषेचनात्।
अतो यत्त्वामहं ब्रूयां तन्मे त्वं कर्तुमर्हसि ॥ २.४.१५ ॥
உன் முடிசூட்டலைத் தவிர எனக்கு இனி செய்ய வேண்டியது எதுவும் இல்லை; ஆகையால் நான் உன்னிடம் சொல்வதை நீ எனக்காகச் செய்ய வேண்டும்.
2.4.16
अद्य प्रकृतयः सर्वास्त्वामिच्छन्ति नराधिपम्।
अतस्त्वां युवराजानमभिषेक्ष्यामि पुत्रक ॥ २.४.१६ ॥
இன்று குடிமக்கள் அனைவரும் உன்னை மன்னனாகக் காண விரும்புகின்றனர்; ஆகையால், மகனே, உன்னை இளவரசனாக முடிசூட்டுவேன்.
2.4.17
अपि चाद्याशुभान् राम स्वप्नान् पश्यामि राघव।
सनिर्घाता दिवोल्काश्च पतन्ति हि महास्वनाः ॥ २.४.१७ ॥
ராமா! ராகவா! இன்று நான் அசுபமான கனவுகளைக் காண்கிறேன்; இடியோசையுடன் வானத்திலிருந்து பெரும் ஒளிக்கற்கள் பெரும் ஓசையுடன் விழுகின்றன.
2.4.18
अवष्टब्धं च मे राम नक्षत्रं दारुणग्रहैः।
आवेदयन्ति दैवज्ञाः सूर्याङ्गारकराहुभिः ॥ २.४.१८ ॥
ராமா! என் நட்சத்திரம் பயங்கரமான கோள்களால் பீடிக்கப்பட்டுள்ளது; சூரியன், செவ்வாய், ராகு ஆகியோர் அதைப் பீடிப்பதாக ஜோதிடர்கள் அறிவிக்கின்றனர்.
2.4.19
प्रायेण च निमित्तानामीदृशानां समुद्भवे।
राजा हि मृत्युमाप्नोति घोरां चापदमृच्छति ॥ २.४.१९ ॥
பொதுவாக இத்தகைய சகுனங்கள் தோன்றும்போது அரசன் மரணத்தை அடைகிறான்; கொடிய ஆபத்திலும் விழுகிறான்.
2.4.20
तद् यावदेव मे चेतो न विमुह्यति राघव।
तावदेवाभिषिञ्चस्व चला हि प्राणिनां मतिः ॥ २.४.२० ॥
ஆகையால், ராகவா, என் மனம் குழம்பாமல் இருக்கும் வரையிலேயே நீ முடிசூட்டிக்கொள்; உயிரினங்களின் மனம் சஞ்சலமானது.
2.4.21
अद्य चन्द्रोऽभ्युपगमत् पुष्यात् पूर्वं पुनर्वसुम्।
श्वः पुष्ययोगं नियतं वक्ष्यन्ते दैवचिन्तकाः ॥ २.४.२१ ॥
இன்று சந்திரன் புனர்வசுவைக் கடந்து புஷ்யத்தை நெருங்கியுள்ளான்; நாளை புஷ்ய யோகத்தை சோதிடர்கள் உறுதியாகக் கூறுவார்கள்.
2.4.22
तत्र पुष्येऽभिषिञ्चस्व मनस्त्वरयतीव माम्।
श्वस्त्वाहमभिषेक्ष्यामि यौवराज्ये परंतप ॥ २.४.२२ ॥
அப்போது புஷ்யத்தில் முடிசூட்டிக்கொள்; என் மனம் என்னை அவசரப்படுத்துவது போல் உள்ளது. பகைவரைச் சுடுபவனே, நாளை நான் உன்னை இளவரசுப் பட்டத்தில் அபிஷேகம் செய்வேன்.
2.4.23
तस्मात् त्वयाद्यप्रभृति निशेयं नियतात्मना।
सह वध्वोपवस्तव्या दर्भप्रस्तरशायिना ॥ २.४.२३ ॥
ஆகையால் இன்றுமுதல் இந்த இரவை நீ அடக்கிய மனத்தோடு, மனைவியுடன் சேர்ந்து, தர்ப்பைப் படுக்கையில் படுத்தபடி உபவாசத்தில் கழிக்க வேண்டும்.
2.4.24
सुहृदश्चाप्रमत्तास्त्वां रक्षन्त्वद्य समन्ततः।
भवन्ति बहुविघ्नानि कार्याण्येवंविधानि हि ॥ २.४.२४ ॥
உன் நண்பர்கள் கவனமாக இருந்து இன்று எல்லாப் பக்கங்களிலும் உன்னைக் காக்கட்டும்; இத்தகைய செயல்களில் பல தடைகள் வருவதுண்டு.
2.4.25
विप्रोषितश्च भरतो यावदेव पुरादितः।
तावदेवाभिषेकस्ते प्राप्तकालो मतो मम ॥ २.४.२५ ॥
பரதன் இந்நகரிலிருந்து தொலைவில் இருக்கும் வரையிலேயே உனக்கு அபிஷேகம் செய்வதே காலத்திற்கேற்றது என்பது என் கருத்து.
2.4.26
कामं खलु सतां वृत्ते भ्राता ते भरतः स्थितः।
ज्येष्ठानुवर्ती धर्मात्मा सानुक्रोशो जितेन्द्रियः ॥ २.४.२६ ॥
நல்லோரின் நடத்தையில் உன் சகோதரன் பரதன் நிலைபெற்றவன்; மூத்தவனைப் பின்பற்றுபவன், அறம் நிறைந்தவன், இரக்கமுள்ளவன், புலனடக்கமுடையவன்.
2.4.27
किं नु चित्तं मनुष्याणामनित्यमिति मे मतम्।
सतां च धर्मनित्यानां कृतशोभि च राघव ॥ २.४.२७ ॥
ராகவா, மனிதர்களின் மனம் எவ்வளவு நிலையற்றது என்பது என் கருத்து; அறத்தில் நிலைத்த நல்லோரின் மனமும், நற்செயல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களின் மனமும்கூட.
2.4.28
इत्युक्तः सोऽभ्यनुज्ञातः श्वोभाविन्यभिषेचने।
व्रजेति रामः पितरमभिवाद्याभ्ययाद् गृहम् ॥ २.४.२८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு, நாளை நடக்கவிருக்கும் அபிஷேகத்திற்கு அனுமதி பெற்ற ராமன், "போ" என்று சொல்லப்பட்டதும் தந்தையை வணங்கி வீட்டிற்குச் சென்றான்.
2.4.29
प्रविश्य चात्मनो वेश्म राज्ञाऽऽदिष्टेऽभिषेचने।
तत्क्षणादेव निष्क्रम्य मातुरन्तःपुरं ययौ ॥ २.४.२९ ॥
தன் மாளிகையில் நுழைந்து, அரசனால் அபிஷேகம் பற்றி ஆணையிடப்பட்டதும், உடனே வெளியேறி, தாயின் அந்தப்புரத்திற்குச் சென்றான்.
2.4.30
तत्र तां प्रवणामेव मातरं क्षौमवासिनीम्।
वाग्यतां देवतागारे ददर्शायाचतीं श्रियम् ॥ २.४.३० ॥
அங்கே, பட்டாடை அணிந்து, மௌனமாகவும் அடக்கத்துடனும், தேவாலயத்தில் வணங்கி செல்வத்தை வேண்டிக்கொண்டிருந்த தாயை ராமன் கண்டான்.
2.4.31
प्रागेव चागता तत्र सुमित्रा लक्ष्मणस्तथा।
सीता चानयिता श्रुत्वा प्रियं रामाभिषेचनम् ॥ २.४.३१ ॥
சுமித்திரை ஏற்கெனவே அங்கு வந்திருந்தாள்; லக்ஷ்மணனும் அவ்வாறே. ராமனின் முடிசூட்டு விழா என்ற இனிய செய்தியைக் கேட்டு சீதையும் அங்கு அழைத்து வரப்பட்டாள்.
2.4.32
तस्मिन् कालेऽपि कौसल्या तस्थावामीलितेक्षणा।
सुमित्रयान्वास्यमाना सीतया लक्ष्मणेन च ॥ २.४.३२ ॥
அந்த நேரத்தில் கௌசல்யையும் கண்களை மூடிக்கொண்டு நின்றிருந்தாள்; சுமித்திரை, சீதை, லக்ஷ்மணன் ஆகியோரால் சூழப்பட்டு.
2.4.33
श्रुत्वा पुष्ये च पुत्रस्य यौवराज्येऽभिषेचनम्।
प्राणायामेन पुरुषं ध्यायमाना जनार्दनम् ॥ २.४.३३ ॥
புஷ்ய நட்சத்திரத்தில் மகனுக்கு இளவரசுப் பட்டாபிஷேகம் நடைபெறுகிறது என்று கேட்டு, பிராணாயாமத்தால் புருஷனும் ஜனார்த்தனனுமான (விஷ்ணுவை) தியானித்தவளாய்.
2.4.34
तथा सनियमामेव सोऽभिगम्याभिवाद्य च।
उवाच वचनं रामो हर्षयंस्तामिदं वरम् ॥ २.४.३४ ॥
அவ்வாறே விரதத்துடன் இருந்த அவளை அணுகி, வணங்கி, ராமன் அவளை மகிழ்வித்தவாறு இந்த உயர்ந்த சொல்லைக் கூறினான்.
2.4.35
अम्ब पित्रा नियुक्तोऽस्मि प्रजापालनकर्मणि।
भविता श्वोऽभिषेको मे यथा मे शासनं पितुः ॥ २.४.३५ ॥
அம்மா, தந்தையால் மக்களைப் பாதுகாக்கும் பணியில் நான் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறேன்; தந்தையின் கட்டளைப்படி நாளை எனக்கு பட்டாபிஷேகம் நடைபெறும்.
2.4.36
सीतयाप्युपवस्तव्या रजनीयं मया सह।
एवमुक्तमुपाध्यायैः स हि मामुक्तवान् पिता ॥ २.४.३६ ॥
இன்றிரவு சீதையுடன் நானும் உபவாசம் இருக்க வேண்டும்; ஆசிரியர்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டது; தந்தையும் என்னிடம் இவ்வாறே கூறினார்.
2.4.37
यानि यान्यत्र योग्यानि श्वोभाविन्यभिषेचने।
तानि मे मङ्गलान्यद्य वैदेह्याश्चैव कारय ॥ २.४.३७ ॥
நாளை நிகழவிருக்கும் முடிசூட்டு விழாவுக்கு எவையெல்லாம் தகுந்தனவோ, அந்த மங்கலச் செயல்களை இன்றே எனக்காகவும் வைதேஹிக்காகவும் செய்விப்பாயாக.
2.4.38
एतच्छ्रुत्वा तु कौसल्या चिरकालाभिकांक्षितम्।
हर्षबाष्पाकुलं वाक्यमिदं राममभाषत ॥ २.४.३८ ॥
இதைக் கேட்ட கௌசல்யை, நீண்ட காலமாக விரும்பியிருந்ததை, மகிழ்ச்சிக் கண்ணீரால் நிறைந்த குரலில் ராமனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னாள்.
2.4.39
वत्स राम चिरं जीव हतास्ते परिपन्थिनः।
ज्ञातीन् मे त्वं श्रिया युक्तः सुमित्रायाश्च नन्दय ॥ २.४.३९ ॥
அன்பு மகனே ராமா! நீ நீண்ட காலம் வாழ்வாயாக; உன் எதிரிகள் அழிவார்களாக. செல்வத்துடன் விளங்கி என் உறவினரையும் சுமித்திரையையும் மகிழ்விப்பாயாக.
2.4.40
कल्याणे बत नक्षत्रे मया जातोऽसि पुत्रक।
येन त्वया दशरथो गुणैराराधितः पिता ॥ २.४.४० ॥
ஆ! சுப நட்சத்திரத்தில் நான் உன்னைப் பெற்றேன், மகனே. உன் குணங்களால் தந்தை தசரதனை நீ மகிழ்வித்தாய்.
2.4.41
अमोघं बत मे क्षान्तं पुरुषे पुष्करेक्षणे।
येयमिक्ष्वाकुराजश्रीः पुत्र त्वां संश्रयिष्यति ॥ २.४.४१ ॥
ஆ! என் பொறுமை வீணாகவில்லை. தாமரைக்கண்ணனே, மகனே, இந்த இக்ஷ்வாகு அரச செல்வம் உன்னைச் சார்ந்திருக்கும்.
2.4.42
इत्येवमुक्तो मात्रा तु रामो भ्रातरमब्रवीत्।
प्राञ्जलिं प्रह्वमासीनमभिवीक्ष्य स्मयन्निव ॥ २.४.४२ ॥
தாயார் இவ்வாறு சொல்ல, ராமன் கைகூப்பி பணிவுடன் அமர்ந்திருந்த தம்பியைப் பார்த்து, புன்னகைப்பது போல் சொன்னான்.
2.4.43
लक्ष्मणेमां मया सार्धं प्रशाधि त्वं वसुंधराम्।
द्वितीयं मेऽन्तरात्मानं त्वामियं श्रीरुपस्थिता ॥ २.४.४३ ॥
லட்சுமணா, என்னுடன் நீயும் இந்தப் பூமியை ஆட்சி செய். நீ என் இரண்டாவது உள்ளாத்மா; இதோ இந்த ஸ்ரீ உன் முன் வந்து நிற்கிறாள்.
2.4.44
सौमित्रे भुङ्क्ष्व भोगांस्त्वमिष्टान् राज्यफलानिच।
जीवितं चापि राज्यं च त्वदर्थमभिकामये ॥ २.४.४४ ॥
சௌமித்திரா, அரசாட்சியின் பலனாகிய விரும்பிய இன்பங்களை நீ அனுபவி. உனக்காகவே நான் என் உயிரையும் அரசையும் விரும்புகிறேன்.
2.4.45
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामो मातरावभिवाद्य च।
अभ्यनुज्ञाप्य सीतां च ययौ स्वं च निवेशनम् ॥ २.४.४५ ॥
இவ்வாறு லட்சுமணனிடம் கூறிய ராமன், இரு தாய்மாருக்கும் வணக்கம் செலுத்தி, சீதையிடம் விடைபெற்று தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.