Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 2.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.82.1
ताम् आर्य गण सम्पूर्णाम् भरतः प्रग्रहाम् सभाम् ।
ददर्श बुद्धि सम्पन्नः पूर्ण चन्द्राम् निशाम् इव ॥ २.८२.१ ॥
Bharata, endowed with wisdom, saw that assembly, filled with groups of noble men and well arranged, like a night with the full moon.
2.82.2
आसनानि यथा न्यायम् आर्याणाम् विशताम् तदा ।
अदृश्यत घन अपाये पूर्ण चन्द्रा इव शर्वरी ॥ २.८२.२ ॥
Seats were arranged for the noble men according to custom, and as they entered and sat, that assembly appeared like a full-moon night after the clouds have cleared.
2.82.3
सा विद्वज्जनसम्पूर्णा सभा सुरुचिरा तदा ।
अदृश्यत घनापाये पूर्णचन्द्रेव शर्वरी ॥ २.८२.३ ॥
That very beautiful assembly, filled with learned people, then appeared like a full-moon night after the clouds have cleared.
2.82.4
राज्ञः तु प्रकृतीः सर्वाः समग्राः प्रेक्ष्य धर्मवित् ।
इदम् पुरोहितः वाक्यम् भरतम् मृदु च अब्रवीत् ॥ २.८२.४ ॥
Seeing all the king's subjects and ministers gathered entire, the priest, knower of dharma, spoke these words to Bharata gently.
2.82.5
तात राजा दशरथः स्वर् गतः धर्मम् आचरन् ।
धन धान्यवतीम् स्फीताम् प्रदाय पृथिवीम् तव ॥ २.८२.५ ॥
"Dear son, King Daśaratha, who practiced dharma, has gone to heaven, having entrusted to you the earth, rich in wealth and grain and flourishing."
2.82.6
रामः तथा सत्य धृतिः सताम् धर्मम् अनुस्मरन् ।
न अजहात् पितुर् आदेशम् शशी ज्योत्स्नाम् इव उदितः ॥ २.८२.६ ॥
Rāma likewise, firm in truth and constantly recalling the dharma of the good, did not abandon his father's command, as the risen moon does not abandon its moonlight.
2.82.7
पित्रा भ्रात्रा च ते दत्तम् राज्यम् निहत कण्टकम् ।
तत् भुन्क्ष्व मुदित अमात्यः क्षिप्रम् एव अभिषेचय ॥ २.८२.७ ॥
Your father and brother have given you this kingdom, its thorns destroyed. Enjoy it; with your ministers gladdened, have yourself crowned quickly.
2.82.8
उदीच्याः च प्रतीच्याः च दाक्षिणात्याः च केवलाः ।
कोट्या अपर अन्ताः सामुद्रा रत्नानि अभिहरन्तु ते ॥ २.८२.८ ॥
From the north, the west and the south, from the far borders and the sea-shore, let crores of jewels be brought to you.
2.82.9
तत् श्रुत्वा भरतः वाक्यम् शोकेन अभिपरिप्लुतः ।
जगाम मनसा रामम् धर्मज्ञो धर्म कान्क्षया ॥ २.८२.९ ॥
Hearing these words, Bharata, knower of dharma, overwhelmed with grief, went in his mind to Rāma, desiring dharma.
2.82.10
स बाष्प कलया वाचा कल हम्स स्वरः युवा ।
विललाप सभा मध्ये जगर्हे च पुरोहितम् ॥ २.८२.१० ॥
That young man, whose voice was like the kalahaṃsa's, lamented in the midst of the assembly with a tearful, choked voice, and rebuked the household priest.
2.82.11
चरित ब्रह्मचर्यस्य विद्या स्नातस्य धीमतः ।
धर्मे प्रयतमानस्य को राज्यम् मद्विधो हरेत् ॥ २.८२.११ ॥
Who, like me, would seize the kingdom of one who has practised brahmacarya, bathed in learning, is wise, and strives in dharma?
2.82.12
कथम् दशरथाज् जातः भवेद् राज्य अपहारकः ।
राज्यम् च अहम् च रामस्य धर्मम् वक्तुम् इह अर्हसि ॥ २.८२.१२ ॥
How could I, born of Daśaratha, become a usurper of the kingdom? Here you ought to speak about the kingdom, about me, and about the dharma of Rāma.
2.82.13
ज्येष्ठः श्रेष्ठः च धर्म आत्मा दिलीप नहुष उपमः ।
लब्धुम् अर्हति काकुत्स्थो राज्यम् दशरथो यथा ॥ २.८२.१३ ॥
The eldest and foremost, righteous in soul, equal to Dilīpa and Nahuṣa, Rāma of the Kakutstha line deserves to obtain the kingdom, as Daśaratha did.
2.82.14
अनार्य जुष्टम् अस्वर्ग्यम् कुर्याम् पापम् अहम् यदि ।
इक्ष्वाकूणाम् अहम् लोके भवेयम् कुल पाम्सनः ॥ २.८२.१४ ॥
If I were to commit a sin practised by the ignoble, one that cuts off heaven, I would be the defiler of the family among the Ikṣvākus in this world.
2.82.15
यद्द् हि मात्रा कृतम् पापम् न अहम् तत् अभिरोचये ।
इहस्थो वन दुर्गस्थम् नमस्यामि कृत अन्जलिः ॥ २.८२.१५ ॥
I do not approve of the sin the mother committed. Standing here with folded hands, I bow to Rāma dwelling in the difficult forest.
2.82.16
रामम् एव अनुगच्चामि स राजा द्विपदाम् वरः ।
त्रयाणाम् अपि लोकानाम् राघवो राज्यम् अर्हति ॥ २.८२.१६ ॥
I shall follow Rāma alone. He is the best of the two-footed kings, and the Rāghava deserves the kingdom of all three worlds.
2.82.17
तत् वाक्यम् धर्म सम्युक्तम् श्रुत्वा सर्वे सभासदः ।
हर्षान् मुमुचुर् अश्रूणि रामे निहित चेतसः ॥ २.८२.१७ ॥
Having heard those words, endowed with dharma, all the members of the assembly, their minds fixed on Rāma, shed tears of joy.
2.82.18
यदि तु आर्यम् न शक्ष्यामि विनिवर्तयितुम् वनात् ।
वने तत्र एव वत्स्यामि यथा आर्यो लक्ष्मणः तथा ॥ २.८२.१८ ॥
But if I cannot turn the noble one back from the forest, I shall dwell there in the forest myself, just as the noble Lakṣmaṇa does.
2.82.19
सर्व उपायम् तु वर्तिष्ये विनिवर्तयितुम् बलात् ।
समक्षम् आर्य मिश्राणाम् साधूनाम् गुण वर्तिनाम् ॥ २.८२.१९ ॥
I will try every means to bring back the noble one, even by force, in the presence of the noble and virtuous assembled sages.
2.82.20
विष्टिकर्मान्तिकाः सर्वे मार्गशोधनरक्षकाः ।
प्रस्थापिता मया पूर्वम् यात्रापि मम रोचते ॥ २.८२.२० ॥
All the overseers of labour and the guards who clear the road, whom I have already sent ahead—this journey too pleases me.
2.82.21
एवम् उक्त्वा तु धर्म आत्मा भरतः भ्रातृ वत्सलः ।
समीपस्थम् उवाच इदम् सुमन्त्रम् मन्त्र कोविदम् ॥ २.८२.२१ ॥
Having spoken thus, Bharata, righteous of soul and loving toward his brother, said this to Sumantra, who stood nearby and was skilled in counsel.
2.82.22
तूर्णम् उत्थाय गच्च त्वम् सुमन्त्र मम शासनात् ।
यात्राम् आज्ञापय क्षिप्रम् बलम् चैव समानय ॥ २.८२.२२ ॥
Sumantra, rise quickly and go at my command; order the journey at once, and gather the army as well.
2.82.23
एवम् उक्तः सुमन्त्रः तु भरतेन महात्मना ।
हृष्टः सो अदिशत् सर्वम् यथा सम्दिष्टम् इष्टवत् ॥ २.८२.२३ ॥
Thus addressed by the great-souled Bharata, Sumantra rejoiced and gave orders for everything just as he had been instructed, as was desired.
2.82.24
ताः प्रहृष्टाः प्रकृतयो बल अध्यक्षा बलस्य च ।
श्रुत्वा यात्राम् समाज्ञप्ताम् राघवस्य निवर्तने ॥ २.८२.२४ ॥
Hearing that the journey had been ordered to bring back Rāghava, those citizens and the commanders of the army rejoiced greatly.
2.82.25
ततः योध अन्गनाः सर्वा भर्तृऋन् सर्वान् गृहे गृहे ।
यात्रा गमनम् आज्ञाय त्वरयन्ति स्म हर्षिताः ॥ २.८२.२५ ॥
Then the wives of all the warriors, learning of the march and departure, joyfully hurried their husbands on, house by house.
2.82.26
ते हयैः गो रथैः शीघ्रैः स्यन्दनैः च मनो जवैः ।
सह योधैः बल अध्यक्षा बलम् सर्वम् अचोदयन् ॥ २.८२.२६ ॥
Those commanders, with horses, ox-carts, swift chariots, and chariots swift as thought, together with the warriors, urged the whole army forward.
2.82.27
सज्जम् तु तत् बलम् दृष्ट्वा भरतः गुरु सम्निधौ ।
रथम् मे त्वरयस्व इति सुमन्त्रम् पार्श्वतः अब्रवीत् ॥ २.८२.२७ ॥
Seeing that army ready, Bharata, in the presence of the elders, said to Sumantra who stood beside him, "Hasten my chariot."
2.82.28
भरतस्य तु तस्य आज्ञाम् प्रतिगृह्य प्रहर्षितः ।
रथम् गृहीत्वा प्रययौ युक्तम् परम वाजिभिः ॥ २.८२.२८ ॥
Receiving Bharata's command, Sumantra was greatly delighted; he took up the chariot yoked with excellent horses and set out.
2.82.29
स राघवः सत्य धृतिः प्रतापवान् ।
ब्रुवन् सुयुक्तम् दृढ सत्य विक्रमः ।
गुरुम् महा अरण्य गतम् यशस्विनम् ।
प्रसादयिष्यन् भरतः अब्रवीत् तदा ॥ २.८२.२९ ॥
Rāghava (Rāma), firm in truth and mighty, of unshakable valour, had gone to the great forest; wishing to appease his renowned elder brother, Bharata then spoke these fitting words.
2.82.30
तूण समुत्थाय सुमन्त्र गच्च ।
बलस्य योगाय बल प्रधानान् ।
आनेतुम् इच्चामि हि तम् वनस्थम् ।
प्रसाद्य रामम् जगतः हिताय ॥ २.८२.३० ॥
Sumantra, rise quickly and go. Summon the chief men of the army to gather the host. I wish to bring him, Rāma, who dwells in the forest, having appeased him for the welfare of the world.
2.82.31
स सूत पुत्रः भरतेन सम्यग् ।
आज्ञापितः सम्परिपूर्ण कामः ।
शशास सर्वान् प्रकृति प्रधानान् ।
बलस्य मुख्यामः च सुहृज् जनम् च ॥ २.८२.३१ ॥
Thus instructed properly by Bharata, that son of a charioteer, his desire fully fulfilled, commanded all the chief men of the people, the principal men of the army, and the friends.
2.82.32
ततः समुत्थाय कुले कुले ते ।
राजन्य वैश्या वृषलाः च विप्राः ।
अयूयुजन्न् उष्ट्र रथान् खरामः च।
नागान् हयामः चैव कुल प्रसूतान् ॥ २.८२.३२ ॥
Then, rising up from every family, the warrior class, the merchants, the servants, and the brahmins yoked chariots drawn by camels, donkeys, elephants, and horses of noble lineage.