Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.82

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

2.82.1

ताम् आर्य गण सम्पूर्णाम् भरतः प्रग्रहाम् सभाम् ।
ददर्श बुद्धि सम्पन्नः पूर्ण चन्द्राम् निशाम् इव ॥ २.८२.१ ॥

ஞானம் நிறைந்த பரதன் ஆரியர் கூட்டங்களால் நிரம்பிய அந்த நேர்த்தியான சபையைக் கண்டான், முழு நிலவுள்ள இரவைப் போல.

2.82.2

आसनानि यथा न्यायम् आर्याणाम् विशताम् तदा ।
अदृश्यत घन अपाये पूर्ण चन्द्रा इव शर्वरी ॥ २.८२.२ ॥

அப்போது ஆரியர்கள் முறைப்படி அமர்ந்தனர்; மேகங்கள் விலகிய பின் முழு நிலவுள்ள இரவைப் போல அந்த சபை தோன்றியது.

2.82.3

सा विद्वज्जनसम्पूर्णा सभा सुरुचिरा तदा ।
अदृश्यत घनापाये पूर्णचन्द्रेव शर्वरी ॥ २.८२.३ ॥

கற்றறிந்தவர்களால் நிரம்பிய அந்த மிக அழகிய சபை அப்போது மேகம் விலகிய முழு நிலவு இரவைப் போலத் தோன்றியது.

2.82.4

राज्ञः तु प्रकृतीः सर्वाः समग्राः प्रेक्ष्य धर्मवित् ।
इदम् पुरोहितः वाक्यम् भरतम् मृदु च अब्रवीत् ॥ २.८२.४ ॥

அரசரின் அனைத்து குடிமக்களும் அமைச்சர்களும் முழுமையாக இருப்பதைக் கண்டு, தர்மம் அறிந்த புரோகிதர் பரதனிடம் மென்மையாக இந்தச் சொற்களைச் சொன்னார்.

2.82.5

तात राजा दशरथः स्वर् गतः धर्मम् आचरन् ।
धन धान्यवतीम् स्फीताम् प्रदाय पृथिवीम् तव ॥ २.८२.५ ॥

"அன்பு மகனே, தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்த மன்னன் தசரதன் சொர்க்கம் சென்றுவிட்டார்; செல்வமும் தானியமும் நிறைந்த செழிப்பான பூமியை உனக்கு அளித்துவிட்டு."

2.82.6

रामः तथा सत्य धृतिः सताम् धर्मम् अनुस्मरन् ।
न अजहात् पितुर् आदेशम् शशी ज्योत्स्नाम् इव उदितः ॥ २.८२.६ ॥

ராமனும் அதுபோல் உண்மையில் உறுதியாக, நல்லோரின் தர்மத்தை நினைத்தபடி, தந்தையின் ஆணையை ஒருபோதும் கைவிடவில்லை; உதித்த சந்திரன் தன் நிலவை விடாதது போல.

2.82.7

पित्रा भ्रात्रा च ते दत्तम् राज्यम् निहत कण्टकम् ।
तत् भुन्क्ष्व मुदित अमात्यः क्षिप्रम् एव अभिषेचय ॥ २.८२.७ ॥

தந்தையும் சகோதரனும் உனக்கு இந்த அரசைக் கொடுத்தனர்; அதன் முட்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. அதை அனுபவி; அமைச்சர்களை மகிழ்வித்து விரைவில் முடிசூடிக்கொள்.

2.82.8

उदीच्याः च प्रतीच्याः च दाक्षिणात्याः च केवलाः ।
कोट्या अपर अन्ताः सामुद्रा रत्नानि अभिहरन्तु ते ॥ २.८२.८ ॥

வடக்கிலிருந்தும், மேற்கிலிருந்தும், தெற்கிலிருந்தும், தொலை எல்லைகளிலிருந்தும், கடற்கரையிலிருந்தும் கோடிக்கணக்கான ரத்தினங்கள் உனக்காகக் கொண்டுவரப்படட்டும்.

2.82.9

तत् श्रुत्वा भरतः वाक्यम् शोकेन अभिपरिप्लुतः ।
जगाम मनसा रामम् धर्मज्ञो धर्म कान्क्षया ॥ २.८२.९ ॥

அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு துயரத்தில் மூழ்கிய தர்மஞ்ஞனான பரதன், தர்மத்தை விரும்பி மனத்தால் ராமனிடம் சென்றான்.

2.82.10

स बाष्प कलया वाचा कल हम्स स्वरः युवा ।
विललाप सभा मध्ये जगर्हे च पुरोहितम् ॥ २.८२.१० ॥

கலஹம்ச ஒலி போன்ற இனிய குரலுடைய அந்த இளைஞன் கண்ணீரால் தழுதழுத்த சொற்களில் சபை நடுவே புலம்பி, புரோகிதரைக் கடிந்தான்.

2.82.11

चरित ब्रह्मचर्यस्य विद्या स्नातस्य धीमतः ।
धर्मे प्रयतमानस्य को राज्यम् मद्विधो हरेत् ॥ २.८२.११ ॥

பிரம்மச்சரியம் பயின்று, கல்வியில் நீராடி, அறிவுள்ளவனாகி, தர்மத்தில் முயல்பவனின் அரசை என்னைப் போன்றவன் யார் பறிக்க முடியும்?

2.82.12

कथम् दशरथाज् जातः भवेद् राज्य अपहारकः ।
राज्यम् च अहम् च रामस्य धर्मम् वक्तुम् इह अर्हसि ॥ २.८२.१२ ॥

தசரதனிடம் பிறந்த நான் எவ்வாறு அரசைப் பறிப்பவனாக முடியும்? இங்கு அரசைப் பற்றியும், என்னைப் பற்றியும், ராமனின் தர்மத்தைப் பற்றியும் நீர் பேச வேண்டும்.

2.82.13

ज्येष्ठः श्रेष्ठः च धर्म आत्मा दिलीप नहुष उपमः ।
लब्धुम् अर्हति काकुत्स्थो राज्यम् दशरथो यथा ॥ २.८२.१३ ॥

மூத்தவரும் சிறந்தவருமான, தர்மாத்மாவாகிய, திலீபன் மற்றும் நகுஷனுக்கு ஒப்பான காகுத்ஸ்தர் ராமர், தசரதர் பெற்றது போலவே அரசைப் பெறத் தகுந்தவர்.

2.82.14

अनार्य जुष्टम् अस्वर्ग्यम् कुर्याम् पापम् अहम् यदि ।
इक्ष्वाकूणाम् अहम् लोके भवेयम् कुल पाम्सनः ॥ २.८२.१४ ॥

நான் அநாரியர்கள் பின்பற்றும், சொர்க்கத்திற்கு இட்டுச்செல்லாத பாவத்தைச் செய்தால், இக்ஷ்வாகு குலத்தில் இவ்வுலகில் குலத்தை இழிவுபடுத்துபவனாவேன்.

2.82.15

यद्द् हि मात्रा कृतम् पापम् न अहम् तत् अभिरोचये ।
इहस्थो वन दुर्गस्थम् नमस्यामि कृत अन्जलिः ॥ २.८२.१५ ॥

தாயால் செய்யப்பட்ட பாவத்தை நான் ஏற்கவில்லை. இங்கேயே நின்று, கைகூப்பி, கடினமான காட்டில் இருக்கும் ராமருக்கு வணங்குகிறேன்.

2.82.16

रामम् एव अनुगच्चामि स राजा द्विपदाम् वरः ।
त्रयाणाम् अपि लोकानाम् राघवो राज्यम् अर्हति ॥ २.८२.१६ ॥

நான் ராமரையே பின்தொடர்வேன். அவர் மனிதர்களில் சிறந்த அரசர்; மூன்று உலகங்களுக்கும் அரசாளத் தகுந்த ராகவர்.

2.82.17

तत् वाक्यम् धर्म सम्युक्तम् श्रुत्वा सर्वे सभासदः ।
हर्षान् मुमुचुर् अश्रूणि रामे निहित चेतसः ॥ २.८२.१७ ॥

தர்மம் நிறைந்த அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, ராமரில் மனம் நிலைத்த அவையினர் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் கண்ணீர் சிந்தினர்.

2.82.18

यदि तु आर्यम् न शक्ष्यामि विनिवर्तयितुम् वनात् ।
वने तत्र एव वत्स्यामि यथा आर्यो लक्ष्मणः तथा ॥ २.८२.१८ ॥

ஆர்யரை வனத்திலிருந்து திருப்ப என்னால் முடியாவிட்டால், ஆர்ய லக்ஷ்மணர் இருப்பது போல நானும் அங்கேயே காட்டில் வசிப்பேன்.

2.82.19

सर्व उपायम् तु वर्तिष्ये विनिवर्तयितुम् बलात् ।
समक्षम् आर्य मिश्राणाम् साधूनाम् गुण वर्तिनाम् ॥ २.८२.१९ ॥

நான் எல்லா வழிகளிலும் முயன்று, உயர்ந்தவர்களும் நற்குணமுள்ள சான்றோர்களும் கூடியிருக்கும் முன்னிலையில், ஆர்யரை பலவந்தமாக திரும்பச் செய்வேன்.

2.82.20

विष्टिकर्मान्तिकाः सर्वे मार्गशोधनरक्षकाः ।
प्रस्थापिता मया पूर्वम् यात्रापि मम रोचते ॥ २.८२.२० ॥

வேலையாட்களின் மேற்பார்வையாளர்களும், பாதையைத் தூய்மைப்படுத்தி காக்கும் காவலர்களும் அனைவரும் முன்பே நான் அனுப்பியவர்கள்; இந்தப் பயணமும் எனக்கு உகந்ததாகவே தோன்றுகிறது.

2.82.21

एवम् उक्त्वा तु धर्म आत्मा भरतः भ्रातृ वत्सलः ।
समीपस्थम् उवाच इदम् सुमन्त्रम् मन्त्र कोविदम् ॥ २.८२.२१ ॥

இவ்வாறு கூறிய பின், தர்மாத்மாவும் சகோதரப் பாசம் மிக்கவருமான பரதன், அருகில் நின்ற ஆலோசனையில் வல்ல சுமந்திரரிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.

2.82.22

तूर्णम् उत्थाय गच्च त्वम् सुमन्त्र मम शासनात् ।
यात्राम् आज्ञापय क्षिप्रम् बलम् चैव समानय ॥ २.८२.२२ ॥

சுமந்திரா, விரைந்து எழுந்து என் கட்டளைப்படி செல்; பயணத்திற்கு உடனே ஆணையிடு, படையையும் ஒன்று சேர்.

2.82.23

एवम् उक्तः सुमन्त्रः तु भरतेन महात्मना ।
हृष्टः सो अदिशत् सर्वम् यथा सम्दिष्टम् इष्टवत् ॥ २.८२.२३ ॥

மகாத்மா பரதனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சுமந்திரர் மகிழ்ச்சியடைந்து, கட்டளையிடப்பட்டபடியே எல்லாவற்றையும் விரும்பிய விதமாக ஆணையிட்டார்.

2.82.24

ताः प्रहृष्टाः प्रकृतयो बल अध्यक्षा बलस्य च ।
श्रुत्वा यात्राम् समाज्ञप्ताम् राघवस्य निवर्तने ॥ २.८२.२४ ॥

ராகவனைத் திரும்பக் கொண்டுவரும் பொருட்டு பயணம் ஆணையிடப்பட்டதைக் கேட்டு, அந்தக் குடிமக்களும் படைத் தலைவர்களும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர்.

2.82.25

ततः योध अन्गनाः सर्वा भर्तृऋन् सर्वान् गृहे गृहे ।
यात्रा गमनम् आज्ञाय त्वरयन्ति स्म हर्षिताः ॥ २.८२.२५ ॥

அப்போது வீரர்களின் மனைவியர் அனைவரும், பயணமும் புறப்பாடும் அறிந்து மகிழ்ச்சியுடன், வீடுதோறும் தங்கள் கணவர்களைத் துரிதப்படுத்தினர்.

2.82.26

ते हयैः गो रथैः शीघ्रैः स्यन्दनैः च मनो जवैः ।
सह योधैः बल अध्यक्षा बलम् सर्वम् अचोदयन् ॥ २.८२.२६ ॥

அந்தப் படைத்தலைவர்கள் குதிரைகள், எருதுவண்டிகள், வேகமான தேர்கள் மற்றும் மனத்தின் வேகமுடைய தேர்களுடன், வீரர்களோடு முழுப் படையையும் விரைவுபடுத்தினர்.

2.82.27

सज्जम् तु तत् बलम् दृष्ट्वा भरतः गुरु सम्निधौ ।
रथम् मे त्वरयस्व इति सुमन्त्रम् पार्श्वतः अब्रवीत् ॥ २.८२.२७ ॥

அந்தப் படை ஆயத்தமாயிருப்பதைக் கண்ட பரதன், பெரியோரின் முன்னிலையில், அருகில் நின்ற சுமந்திரனிடம், "என் தேரை விரைந்து கொண்டுவா" என்றான்.

2.82.28

भरतस्य तु तस्य आज्ञाम् प्रतिगृह्य प्रहर्षितः ।
रथम् गृहीत्वा प्रययौ युक्तम् परम वाजिभिः ॥ २.८२.२८ ॥

பரதனின் அந்த ஆணையைப் பெற்று சுமந்திரன் மிகவும் மகிழ்ந்தான்; சிறந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேரை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான்.

2.82.29

स राघवः सत्य धृतिः प्रतापवान् ।
ब्रुवन् सुयुक्तम् दृढ सत्य विक्रमः ।
गुरुम् महा अरण्य गतम् यशस्विनम् ।
प्रसादयिष्यन् भरतः अब्रवीत् तदा ॥ २.८२.२९ ॥

சத்தியத்தில் உறுதியும் வலிமையும் கொண்ட அந்த ராகவன் (ராமன்), உறுதியான சத்தியமும் வீரமும் உடையவன், பெரிய காட்டுக்குச் சென்ற புகழ்மிக்க மூத்தவனை சமாதானப்படுத்த விரும்பி, பரதன் அப்போது கூறினான்.

2.82.30

तूण समुत्थाय सुमन्त्र गच्च ।
बलस्य योगाय बल प्रधानान् ।
आनेतुम् इच्चामि हि तम् वनस्थम् ।
प्रसाद्य रामम् जगतः हिताय ॥ २.८२.३० ॥

சுமந்திரா, விரைவாக எழுந்து செல், படையை ஒன்று திரட்ட படைத் தலைவர்களை (அழைத்து வா). வனத்தில் வசிக்கும் அவனை, உலக நன்மைக்காக ராமனை சமாதானப்படுத்தி, அழைத்து வர விரும்புகிறேன்.

2.82.31

स सूत पुत्रः भरतेन सम्यग् ।
आज्ञापितः सम्परिपूर्ण कामः ।
शशास सर्वान् प्रकृति प्रधानान् ।
बलस्य मुख्यामः च सुहृज् जनम् च ॥ २.८२.३१ ॥

பரதனால் முறையாக ஆணையிடப்பட்ட அந்த சூதன் மகன் (சுமந்திரன்), நிறைவேறிய விருப்பத்துடன், மக்களின் அனைத்துப் பிரதானிகளுக்கும், படையின் முக்கியஸ்தர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும் கட்டளையிட்டான்.

2.82.32

ततः समुत्थाय कुले कुले ते ।
राजन्य वैश्या वृषलाः च विप्राः ।
अयूयुजन्न् उष्ट्र रथान् खरामः च।
नागान् हयामः चैव कुल प्रसूतान् ॥ २.८२.३२ ॥

பின்னர் ஒவ்வொரு குலத்திலிருந்தும் எழுந்து, அரசர்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும், அந்தணர்களும், ஒட்டகம் பூட்டிய தேர்களையும், கழுதைகளையும், யானைகளையும், உயர்குலக் குதிரைகளையும் பூட்டினர்.