Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.82.1
ताम् आर्य गण सम्पूर्णाम् भरतः प्रग्रहाम् सभाम् ।
ददर्श बुद्धि सम्पन्नः पूर्ण चन्द्राम् निशाम् इव ॥ २.८२.१ ॥
Bharata, mit Weisheit begabt, sah jene Versammlung, voll von Scharen edler Männer und wohlgeordnet, wie eine Nacht mit Vollmond.
2.82.2
आसनानि यथा न्यायम् आर्याणाम् विशताम् तदा ।
अदृश्यत घन अपाये पूर्ण चन्द्रा इव शर्वरी ॥ २.८२.२ ॥
Die Sitze wurden den edlen Männern gemäß dem Brauch zugewiesen, und als sie eintraten und sich setzten, erschien jene Versammlung wie eine Vollmondnacht, wenn die Wolken vergangen sind.
2.82.3
सा विद्वज्जनसम्पूर्णा सभा सुरुचिरा तदा ।
अदृश्यत घनापाये पूर्णचन्द्रेव शर्वरी ॥ २.८२.३ ॥
Jene überaus schöne, von Gelehrten erfüllte Versammlung erschien damals wie eine Vollmondnacht, wenn die Wolken vergangen sind.
2.82.4
राज्ञः तु प्रकृतीः सर्वाः समग्राः प्रेक्ष्य धर्मवित् ।
इदम् पुरोहितः वाक्यम् भरतम् मृदु च अब्रवीत् ॥ २.८२.४ ॥
Als er alle Untertanen und Minister des Königs vollzählig sah, sprach der Priester, der das Dharma kannte, mit sanfter Stimme diese Worte zu Bharata.
2.82.5
तात राजा दशरथः स्वर् गतः धर्मम् आचरन् ।
धन धान्यवतीम् स्फीताम् प्रदाय पृथिवीम् तव ॥ २.८२.५ ॥
"Lieber Sohn, König Daśaratha, der das Dharma ausübte, ist in den Himmel gegangen und hat dir die Erde übergeben, reich an Reichtum und Getreide und prosperierend."
2.82.6
रामः तथा सत्य धृतिः सताम् धर्मम् अनुस्मरन् ।
न अजहात् पितुर् आदेशम् शशी ज्योत्स्नाम् इव उदितः ॥ २.८२.६ ॥
Rāma ebenso, fest in der Wahrheit und ständig das Dharma der Guten bedenkend, verließ den Befehl seines Vaters nicht, wie der aufgegangene Mond sein Mondlicht nicht verlässt.
2.82.7
पित्रा भ्रात्रा च ते दत्तम् राज्यम् निहत कण्टकम् ।
तत् भुन्क्ष्व मुदित अमात्यः क्षिप्रम् एव अभिषेचय ॥ २.८२.७ ॥
Vater und Bruder haben dir dieses Reich gegeben, seine Dornen beseitigt. Genieße es; mit erfreuten Ministern lass dich schnell krönen.
2.82.8
उदीच्याः च प्रतीच्याः च दाक्षिणात्याः च केवलाः ।
कोट्या अपर अन्ताः सामुद्रा रत्नानि अभिहरन्तु ते ॥ २.८२.८ ॥
Aus dem Norden, Westen und Süden, aus den fernen Grenzen und von der Meeresküste sollen dir Juwelen in Millionen gebracht werden.
2.82.9
तत् श्रुत्वा भरतः वाक्यम् शोकेन अभिपरिप्लुतः ।
जगाम मनसा रामम् धर्मज्ञो धर्म कान्क्षया ॥ २.८२.९ ॥
Als Bharata, der Kenner des Dharma, diese Worte hörte, von Kummer überwältigt, ging er im Geiste zu Rāma, aus Verlangen nach dem Dharma.
2.82.10
स बाष्प कलया वाचा कल हम्स स्वरः युवा ।
विललाप सभा मध्ये जगर्हे च पुरोहितम् ॥ २.८२.१० ॥
Jener junge Mann mit der Stimme eines Kalahaṃsa-Vogels klagte mitten in der Versammlung mit tränenerstickter Stimme und tadelte den Hauspriester.
2.82.11
चरित ब्रह्मचर्यस्य विद्या स्नातस्य धीमतः ।
धर्मे प्रयतमानस्य को राज्यम् मद्विधो हरेत् ॥ २.८२.११ ॥
Wer wie ich würde das Reich dessen rauben, der das Brahmacarya geübt, im Wissen gebadet, weise ist und sich um den Dharma bemüht?
2.82.12
कथम् दशरथाज् जातः भवेद् राज्य अपहारकः ।
राज्यम् च अहम् च रामस्य धर्मम् वक्तुम् इह अर्हसि ॥ २.८२.१२ ॥
Wie könnte ich, der ich von Daśaratha geboren bin, ein Usurpator des Reiches werden? Hier solltet ihr über das Reich, über mich und über den Dharma Rāmas sprechen.
2.82.13
ज्येष्ठः श्रेष्ठः च धर्म आत्मा दिलीप नहुष उपमः ।
लब्धुम् अर्हति काकुत्स्थो राज्यम् दशरथो यथा ॥ २.८२.१३ ॥
Der Älteste und Beste, gerechten Geistes, Dilīpa und Nahuṣa gleich, verdient Rāma aus dem Geschlecht des Kakutstha das Königreich zu erlangen, wie es Daśaratha tat.
2.82.14
अनार्य जुष्टम् अस्वर्ग्यम् कुर्याम् पापम् अहम् यदि ।
इक्ष्वाकूणाम् अहम् लोके भवेयम् कुल पाम्सनः ॥ २.८२.१४ ॥
Begienge ich eine von den Unedlen geübte Sünde, die vom Himmel fernhält, so wäre ich unter den Ikṣvākus in dieser Welt der Schänder der Familie.
2.82.15
यद्द् हि मात्रा कृतम् पापम् न अहम् तत् अभिरोचये ।
इहस्थो वन दुर्गस्थम् नमस्यामि कृत अन्जलिः ॥ २.८२.१५ ॥
Die Sünde, die meine Mutter begangen hat, billige ich nicht. Hier stehend, mit gefalteten Händen, verneige ich mich vor Rāma, der im schwierigen Wald weilt.
2.82.16
रामम् एव अनुगच्चामि स राजा द्विपदाम् वरः ।
त्रयाणाम् अपि लोकानाम् राघवो राज्यम् अर्हति ॥ २.८२.१६ ॥
Ich werde nur Rāma folgen. Er ist der Beste unter den zweifüßigen Königen, und der Rāghava verdient das Königreich aller drei Welten.
2.82.17
तत् वाक्यम् धर्म सम्युक्तम् श्रुत्वा सर्वे सभासदः ।
हर्षान् मुमुचुर् अश्रूणि रामे निहित चेतसः ॥ २.८२.१७ ॥
Als alle Versammelten diese von Dharma erfüllten Worte gehört hatten, vergossen sie, den Geist auf Rāma gerichtet, Tränen der Freude.
2.82.18
यदि तु आर्यम् न शक्ष्यामि विनिवर्तयितुम् वनात् ।
वने तत्र एव वत्स्यामि यथा आर्यो लक्ष्मणः तथा ॥ २.८२.१८ ॥
Doch wenn ich den Edlen nicht aus dem Wald zurückbringen kann, so werde ich selbst dort im Wald wohnen, wie der edle Lakṣmaṇa es tut.
2.82.19
सर्व उपायम् तु वर्तिष्ये विनिवर्तयितुम् बलात् ।
समक्षम् आर्य मिश्राणाम् साधूनाम् गुण वर्तिनाम् ॥ २.८२.१९ ॥
Ich werde alle Mittel ergreifen, um den Edlen zurückzubringen, selbst mit Gewalt, in Gegenwart der edlen und tugendhaften Weisen.
2.82.20
विष्टिकर्मान्तिकाः सर्वे मार्गशोधनरक्षकाः ।
प्रस्थापिता मया पूर्वम् यात्रापि मम रोचते ॥ २.८२.२० ॥
Alle Aufseher der Fronarbeiten und die Wächter, die den Weg räumen, habe ich schon vorausgeschickt; auch diese Reise gefällt mir.
2.82.21
एवम् उक्त्वा तु धर्म आत्मा भरतः भ्रातृ वत्सलः ।
समीपस्थम् उवाच इदम् सुमन्त्रम् मन्त्र कोविदम् ॥ २.८२.२१ ॥
So gesprochen, sprach Bharata, rechtschaffen im Herzen und seinem Bruder zugetan, zu Sumantra, der in der Nähe stand und in klugem Rat erfahren war.
2.82.22
तूर्णम् उत्थाय गच्च त्वम् सुमन्त्र मम शासनात् ।
यात्राम् आज्ञापय क्षिप्रम् बलम् चैव समानय ॥ २.८२.२२ ॥
Sumantra, erhebe dich rasch und geh auf meinen Befehl; ordne sogleich den Aufbruch an und versammle auch das Heer.
2.82.23
एवम् उक्तः सुमन्त्रः तु भरतेन महात्मना ।
हृष्टः सो अदिशत् सर्वम् यथा सम्दिष्टम् इष्टवत् ॥ २.८२.२३ ॥
So vom großherzigen Bharata angesprochen, freute sich Sumantra und erteilte alle Anordnungen genau so, wie es ihm aufgetragen war, wie es erwünscht war.
2.82.24
ताः प्रहृष्टाः प्रकृतयो बल अध्यक्षा बलस्य च ।
श्रुत्वा यात्राम् समाज्ञप्ताम् राघवस्य निवर्तने ॥ २.८२.२४ ॥
Als sie hörten, dass der Aufbruch befohlen war, um Rāghava zurückzuholen, freuten sich jene Bürger und die Heerführer sehr.
2.82.25
ततः योध अन्गनाः सर्वा भर्तृऋन् सर्वान् गृहे गृहे ।
यात्रा गमनम् आज्ञाय त्वरयन्ति स्म हर्षिताः ॥ २.८२.२५ ॥
Da drängten die Frauen aller Krieger, als sie vom Aufbruch und der Abreise erfuhren, voll Freude ihre Männer, Haus für Haus.
2.82.26
ते हयैः गो रथैः शीघ्रैः स्यन्दनैः च मनो जवैः ।
सह योधैः बल अध्यक्षा बलम् सर्वम् अचोदयन् ॥ २.८२.२६ ॥
Diese Heerführer trieben mit Pferden, Ochsenkarren, schnellen Streitwagen und Wagen so schnell wie der Gedanke zusammen mit den Kriegern das ganze Heer voran.
2.82.27
सज्जम् तु तत् बलम् दृष्ट्वा भरतः गुरु सम्निधौ ।
रथम् मे त्वरयस्व इति सुमन्त्रम् पार्श्वतः अब्रवीत् ॥ २.८२.२७ ॥
Als Bharata das bereite Heer sah, sprach er in Gegenwart der Ältesten zu Sumantra, der neben ihm stand: »Beeile meinen Wagen.«
2.82.28
भरतस्य तु तस्य आज्ञाम् प्रतिगृह्य प्रहर्षितः ।
रथम् गृहीत्वा प्रययौ युक्तम् परम वाजिभिः ॥ २.८२.२८ ॥
Als Sumantra Bharatas Befehl empfangen hatte, freute er sich sehr; er nahm den Wagen, bespannt mit vortrefflichen Pferden, und brach auf.
2.82.29
स राघवः सत्य धृतिः प्रतापवान् ।
ब्रुवन् सुयुक्तम् दृढ सत्य विक्रमः ।
गुरुम् महा अरण्य गतम् यशस्विनम् ।
प्रसादयिष्यन् भरतः अब्रवीत् तदा ॥ २.८२.२९ ॥
Jener Rāghava (Rāma), fest in der Wahrheit und mächtig, von unerschütterlicher Tapferkeit, war in den großen Wald gegangen; den ruhmreichen älteren Bruder besänftigen wollend, sprach da Bharata.
2.82.30
तूण समुत्थाय सुमन्त्र गच्च ।
बलस्य योगाय बल प्रधानान् ।
आनेतुम् इच्चामि हि तम् वनस्थम् ।
प्रसाद्य रामम् जगतः हिताय ॥ २.८२.३० ॥
Sumantra, erhebe dich rasch und geh. Rufe die Hauptleute des Heeres zusammen, damit das Heer versammelt wird. Ich wünsche, Rāma, der im Wald wohnt, zurückzuholen, nachdem ich ihn zum Wohle der Welt besänftigt habe.
2.82.31
स सूत पुत्रः भरतेन सम्यग् ।
आज्ञापितः सम्परिपूर्ण कामः ।
शशास सर्वान् प्रकृति प्रधानान् ।
बलस्य मुख्यामः च सुहृज् जनम् च ॥ २.८२.३१ ॥
So von Bharata ordnungsgemäß angewiesen, gab jener Wagenlenkerssohn, dessen Wunsch völlig erfüllt war, allen Vornehmen des Volkes, den Hauptleuten des Heeres und den Freunden seine Befehle.
2.82.32
ततः समुत्थाय कुले कुले ते ।
राजन्य वैश्या वृषलाः च विप्राः ।
अयूयुजन्न् उष्ट्र रथान् खरामः च।
नागान् हयामः चैव कुल प्रसूतान् ॥ २.८२.३२ ॥
Da erhoben sich aus jeder Familie die Krieger, die Kaufleute, die Diener und die Brahmanen und spannten Wagen an, die von Kamelen gezogen wurden, dazu Esel, Elefanten und Pferde edler Abkunft.