Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.90.1
भरद्वाजाश्रमं दृष्ट्वा क्रोशादेव नरर्षभः ।
बलं सर्वमवस्थाप्य जगाम सह मन्त्रिभिः ॥ २.९०.१ ॥
Al ver el ermitaño de Bharadvāja desde una distancia de un krośa, el mejor de los hombres detuvo a todo el ejército y avanzó con sus ministros.
2.90.2
पद्भ्यामेव हि धर्मज्ञो न्यस्तशस्त्रपरिच्छदः ।
वसानो वाससी क्षौमे पुरोधाय पुरोधसम् ॥ २.९०.२ ॥
El conocedor del dharma, habiendo depuesto armas y equipaje, vestido con dos ropajes de seda y poniendo delante al sacerdote Vasiṣṭha, partió a pie.
2.90.3
ततः सन्दर्शने तस्य भरद्वाजस्य राघवः ।
मन्त्रिणस्तानवस्थाप्य जगामानुपुरोहितम् ॥ २.९०.३ ॥
Entonces, para ver a Bharadvāja, Rāghava detuvo a aquellos ministros y avanzó siguiendo al sacerdote.
2.90.4
वसिष्ठमथ दृष्ट्वैव भरद्वाजो महातपाः ।
सञ्चचालासनात्तूर्णं शिष्यानर्घ्यमिति ब्रुवन् ॥ २.९०.४ ॥
Al ver a Vasiṣṭha, el gran asceta Bharadvāja se levantó de inmediato de su asiento, diciendo a sus discípulos: "Traed el arghya."
2.90.5
वसिष्ठसाहचर्य्यादिति भावः ॥ २.९०.५ ॥
El sentido es: este honor se mostró por su compañía con Vasiṣṭha.
2.90.6
ताभ्यामर्घ्यं च पाद्यं च दत्त्वा पश्चात् फलानि च ।
आनुपूर्व्याच्च धर्मज्ञः पप्रच्छ कुशलं कुले ॥ २.९०.६ ॥
Tras ofrecerles el arghya y el agua para los pies, y después también frutas, el conocedor del dharma, siguiendo el orden debido, preguntó por el bienestar de la familia.
2.90.7
अयोध्यायां बले कोशे मित्रेष्वपि च मन्त्रिषु ।
जानन् दशरथं वृत्तं न राजानमुदाहरत् ॥ २.९०.७ ॥
Aunque conocía la conducta de Daśaratha, entre la gente de Ayodhyā, el ejército, el tesoro, los amigos y los ministros, no nombró al rey.
2.90.8
वसिष्ठो भरतश्चैनं पप्रच्छतुरनामयम् ।
शरीरे ऽग्निषु वृक्षेषु शिष्येषु मृगपक्षिषु ॥ २.९०.८ ॥
Vasiṣṭha y Bharata le preguntaron por su bienestar: su cuerpo, los fuegos sagrados, los árboles, sus discípulos y los ciervos y aves.
2.90.9
तथेति तत्प्रतिज्ञाय भरद्वाजो महातपाः ।
भरतं प्रत्युवाचेदं राघवस्नेहबन्धनात् ॥ २.९०.९ ॥
Asintiendo con «Así sea», el gran asceta Bharadvāja dijo estas palabras a Bharata, ligado por el afecto a Rāghava.
2.90.10
किमिहागमने कार्य्यं तव राज्यं प्रशासतः ।
एतदाचक्ष्व मे सर्वं नहि मे शुद्ध्यते मनः ॥ २.९०.१० ॥
¿Cuál es el propósito de tu venida aquí mientras gobiernas el reino? Cuéntame todo, pues mi mente no se tranquiliza.
2.90.11
सुषुवे यममित्रघ्नं कौसल्या नन्दवर्द्धनम् ।
भ्रात्रा सह सभार्यो यश्चिरं प्रव्राजितो वनम् ॥ २.९०.११ ॥
Aquel a quien dio a luz Kausalyā, matador de enemigos, aumentador de la alegría, que con su hermano y su esposa fue desterrado durante mucho tiempo al bosque.
2.90.12
नियुक्तः स्त्रीनियुक्तेन पित्रा यो ऽसौ महायशाः ।
वनवासी भवेतीह समाः किल चतुर्दश ॥ २.९०.१२ ॥
Él, de gran renombre, a quien su padre, impulsado por las palabras de una mujer, ordenó: «Sé morador del bosque aquí durante catorce años».
2.90.13
कच्चिन्न तस्यापापस्य पापं कर्तुमिहेच्छसि ।
अकण्टकं भोक्तुमना राज्यं तस्यानुजस्य च ॥ २.९०.१३ ॥
¿Deseas cometer aquí un pecado contra aquel sin culpa, queriendo disfrutar sin obstáculos del reino de su hermano menor?
2.90.14
एवमुक्तो भरद्वाजं भरतः प्रत्युवाच ह ।
पर्य्यश्रुनयनो दुःखाद्वाचा संसज्जमानया ॥ २.९०.१४ ॥
Así interpelado, Bharata respondió a Bharadvāja, con los ojos llenos de lágrimas y la voz quebrada por el dolor.
2.90.15
हतो ऽस्मि यदि मामेवं भगवानपि मन्यते ।
मत्तो न दोषमाशङ्के नैवं मामनुशाधि हि ॥ २.९०.१५ ॥
Si incluso el venerable me considera así, entonces estoy perdido. No sospecho falta alguna en mí; por eso no me instruyas de esta manera.
2.90.16
न चैतदिष्टं माता मे यदवोचन्मदन्तरे ।
नाहमेतेन तुष्टश्च न तद्वचनमाददे ॥ २.९०.१६ ॥
Lo que mi madre dijo en mi ausencia no me complace. No estoy satisfecho con ello, y no he aceptado esa palabra.
2.90.17
अहं तु तं नरव्याघ्रमुपयातः प्रसादकः ।
प्रतिनेतुमयोध्यां च पादौ तस्याभिवन्दितुम् ॥ २.९०.१७ ॥
Pero he venido ante aquel tigre entre los hombres, para aplacarlo, llevarlo de vuelta a Ayodhyā y postrarme a sus pies.
2.90.18
त्वं मामेवङ्गतं मत्वा प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
शंस मे भगवन् रामः क्व सम्प्रति महीपतिः ॥ २.९०.१८ ॥
Viéndome así, que me concedas tu favor. Dime, venerable, ¿dónde está ahora Rāma, señor de la tierra?
2.90.19
वसिष्ठादिभिर्ऋत्विग्भिर्याचितो भगवांस्ततः ।
उवाच तं भरद्वाजः प्रसादाद्भरतं वचः ॥ २.९०.१९ ॥
Instado por Vasiṣṭha y los demás sacerdotes, el venerable Bharadvāja, con benevolencia, dijo estas palabras a Bharata.
2.90.20
त्वय्येतत्पुरुषव्याघ्र युक्तं राघववंशजे ।
गुरुवृत्तिर्दमश्चैव साधूनां चानुयायिता ॥ २.९०.२० ॥
Oh tigre entre los hombres, nacido en el linaje de los Rāghava, esto te corresponde: reverencia a los mayores, dominio de sí y seguir a los virtuosos.
2.90.21
जाने चैतन्मनःस्थं ते दृढीकरणमस्त्विति ।
अपृच्छं त्वां तथात्यर्थं कीर्त्तिं समभिवर्द्धयन् ॥ २.९०.२१ ॥
Sé que esto está en tu mente; te pregunté para que se afirme, acrecentando grandemente tu renombre.
2.90.22
जाने च रामं धर्म्मज्ञं ससीतं सहलक्ष्मणम् ।
असौ वसति ते भ्राता चित्रकूटे महागिरौ ॥ २.९०.२२ ॥
Sé que Rāma, conocedor del dharma, habita con Sītā y Lakṣmaṇa, tu hermano, en la gran montaña Citrakūṭa.
2.90.23
श्वस्तु गन्तासि तं देशं वसाद्य सह मन्त्रिभिः ।
एतं मे कुरु सुप्राज्ञ कामं कामार्थकोविद ॥ २.९०.२३ ॥
Mañana irás a ese lugar; hoy quédate aquí con tus ministros. Oh muy sabio, experto en el deseo y el propósito, cumple este mi deseo.
2.90.24
ततस्तथेत्येवमुदारदर्शनः प्रतीतरूपो भरतो ऽब्रवीद्वचः ।
चकार बुद्धिं च तदा तदाश्रमे निशानिवासाय नराधिपात्मजः ॥ २.९०.२४ ॥
Entonces, diciendo «así sea», Bharata, de noble aspecto y apariencia digna de confianza, habló; y el hijo del rey resolvió pasar una noche en aquel ermitaño.