Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.90.1
भरद्वाजाश्रमं दृष्ट्वा क्रोशादेव नरर्षभः ।
बलं सर्वमवस्थाप्य जगाम सह मन्त्रिभिः ॥ २.९०.१ ॥
Ao avistar o eremitério de Bharadvāja a um krośa de distância, o melhor dos homens deteve todo o exército e seguiu adiante com seus ministros.
2.90.2
पद्भ्यामेव हि धर्मज्ञो न्यस्तशस्त्रपरिच्छदः ।
वसानो वाससी क्षौमे पुरोधाय पुरोधसम् ॥ २.९०.२ ॥
O conhecedor do dharma, depondo armas e equipamentos, vestindo duas roupas de seda e pondo à frente o sacerdote Vasiṣṭha, partiu a pé.
2.90.3
ततः सन्दर्शने तस्य भरद्वाजस्य राघवः ।
मन्त्रिणस्तानवस्थाप्य जगामानुपुरोहितम् ॥ २.९०.३ ॥
Então, para ver Bharadvāja, Rāghava deteve aqueles ministros e seguiu o sacerdote.
2.90.4
वसिष्ठमथ दृष्ट्वैव भरद्वाजो महातपाः ।
सञ्चचालासनात्तूर्णं शिष्यानर्घ्यमिति ब्रुवन् ॥ २.९०.४ ॥
Ao ver Vasiṣṭha, o grande asceta Bharadvāja levantou-se de imediato do assento, dizendo aos discípulos: "Trazei o arghya!"
2.90.5
वसिष्ठसाहचर्य्यादिति भावः ॥ २.९०.५ ॥
O sentido é: esta honra foi prestada por causa de sua companhia com Vasiṣṭha.
2.90.6
ताभ्यामर्घ्यं च पाद्यं च दत्त्वा पश्चात् फलानि च ।
आनुपूर्व्याच्च धर्मज्ञः पप्रच्छ कुशलं कुले ॥ २.९०.६ ॥
Tendo-lhes dado o arghya e a água para os pés, e depois também frutas, o conhecedor do dharma, na ordem devida, perguntou pelo bem-estar da família.
2.90.7
अयोध्यायां बले कोशे मित्रेष्वपि च मन्त्रिषु ।
जानन् दशरथं वृत्तं न राजानमुदाहरत् ॥ २.९०.७ ॥
Embora conhecesse a conduta de Daśaratha, entre o povo de Ayodhyā, o exército, o tesouro, os amigos e os ministros, não mencionou o rei.
2.90.8
वसिष्ठो भरतश्चैनं पप्रच्छतुरनामयम् ।
शरीरे ऽग्निषु वृक्षेषु शिष्येषु मृगपक्षिषु ॥ २.९०.८ ॥
Vasiṣṭha e Bharata perguntaram sobre o seu bem-estar: o corpo, os fogos sagrados, as árvores, os discípulos, os cervos e as aves.
2.90.9
तथेति तत्प्रतिज्ञाय भरद्वाजो महातपाः ।
भरतं प्रत्युवाचेदं राघवस्नेहबन्धनात् ॥ २.९०.९ ॥
Concordando com «Assim seja», o grande asceta Bharadvāja disse estas palavras a Bharata, preso pelo afeto a Rāghava.
2.90.10
किमिहागमने कार्य्यं तव राज्यं प्रशासतः ।
एतदाचक्ष्व मे सर्वं नहि मे शुद्ध्यते मनः ॥ २.९०.१० ॥
Qual é o propósito da sua vinda aqui, enquanto governa o reino? Conte-me tudo, pois a minha mente não se acalma.
2.90.11
सुषुवे यममित्रघ्नं कौसल्या नन्दवर्द्धनम् ।
भ्रात्रा सह सभार्यो यश्चिरं प्रव्राजितो वनम् ॥ २.९०.११ ॥
Aquele que Kausalyā deu à luz, matador de inimigos, aumentador da alegria, que com seu irmão e sua esposa foi longamente exilado na floresta.
2.90.12
नियुक्तः स्त्रीनियुक्तेन पित्रा यो ऽसौ महायशाः ।
वनवासी भवेतीह समाः किल चतुर्दश ॥ २.९०.१२ ॥
Ele, de grande renome, a quem seu pai, movido pelas palavras de uma mulher, ordenou: «Sê morador da floresta por catorze anos».
2.90.13
कच्चिन्न तस्यापापस्य पापं कर्तुमिहेच्छसि ।
अकण्टकं भोक्तुमना राज्यं तस्यानुजस्य च ॥ २.९०.१३ ॥
Desejas cometer aqui um pecado contra aquele sem culpa, querendo desfrutar sem obstáculos do reino de seu irmão mais novo?
2.90.14
एवमुक्तो भरद्वाजं भरतः प्रत्युवाच ह ।
पर्य्यश्रुनयनो दुःखाद्वाचा संसज्जमानया ॥ २.९०.१४ ॥
Assim interpelado, Bharata respondeu a Bharadvāja, com os olhos cheios de lágrimas e a voz vacilante de dor.
2.90.15
हतो ऽस्मि यदि मामेवं भगवानपि मन्यते ।
मत्तो न दोषमाशङ्के नैवं मामनुशाधि हि ॥ २.९०.१५ ॥
Se até o venerável pensa assim de mim, então estou perdido. Não suspeito de falta alguma em mim; portanto, não me instruas dessa maneira.
2.90.16
न चैतदिष्टं माता मे यदवोचन्मदन्तरे ।
नाहमेतेन तुष्टश्च न तद्वचनमाददे ॥ २.९०.१६ ॥
O que minha mãe disse na minha ausência não me agrada. Não fico satisfeito com isso, e não aceitei aquela palavra.
2.90.17
अहं तु तं नरव्याघ्रमुपयातः प्रसादकः ।
प्रतिनेतुमयोध्यां च पादौ तस्याभिवन्दितुम् ॥ २.९०.१७ ॥
Mas vim àquele tigre entre os homens, para apaziguá-lo, trazê-lo de volta a Ayodhyā e prostrar-me aos seus pés.
2.90.18
त्वं मामेवङ्गतं मत्वा प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
शंस मे भगवन् रामः क्व सम्प्रति महीपतिः ॥ २.९०.१८ ॥
Vendo-me assim, concede-me tua graça. Dize-me, venerável, onde está agora Rāma, o senhor da terra?
2.90.19
वसिष्ठादिभिर्ऋत्विग्भिर्याचितो भगवांस्ततः ।
उवाच तं भरद्वाजः प्रसादाद्भरतं वचः ॥ २.९०.१९ ॥
Solicitado por Vasiṣṭha e pelos demais sacerdotes, o venerável Bharadvāja, com benevolência, dirigiu estas palavras a Bharata.
2.90.20
त्वय्येतत्पुरुषव्याघ्र युक्तं राघववंशजे ।
गुरुवृत्तिर्दमश्चैव साधूनां चानुयायिता ॥ २.९०.२० ॥
Ó tigre entre os homens, nascido na linhagem dos Rāghava, isto te convém: reverência aos mais velhos, domínio de si e seguir os virtuosos.
2.90.21
जाने चैतन्मनःस्थं ते दृढीकरणमस्त्विति ।
अपृच्छं त्वां तथात्यर्थं कीर्त्तिं समभिवर्द्धयन् ॥ २.९०.२१ ॥
Sei que isto está em tua mente; perguntei para que se firme, aumentando grandemente a tua fama.
2.90.22
जाने च रामं धर्म्मज्ञं ससीतं सहलक्ष्मणम् ।
असौ वसति ते भ्राता चित्रकूटे महागिरौ ॥ २.९०.२२ ॥
Sei que Rāma, conhecedor do dharma, habita com Sītā e Lakṣmaṇa, teu irmão, na grande montanha Citrakūṭa.
2.90.23
श्वस्तु गन्तासि तं देशं वसाद्य सह मन्त्रिभिः ।
एतं मे कुरु सुप्राज्ञ कामं कामार्थकोविद ॥ २.९०.२३ ॥
Amanhã irás àquele lugar; hoje fica aqui com os teus ministros. Ó muito sábio, perito no desejo e no propósito, cumpre este meu desejo.
2.90.24
ततस्तथेत्येवमुदारदर्शनः प्रतीतरूपो भरतो ऽब्रवीद्वचः ।
चकार बुद्धिं च तदा तदाश्रमे निशानिवासाय नराधिपात्मजः ॥ २.९०.२४ ॥
Então, dizendo «assim seja», Bharata, de nobre aspecto e aparência digna de confiança, falou; e o filho do rei resolveu passar uma noite naquele eremitério.