رامايانا فالميكي · السارغا 2.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.91.1
कृतबुद्धिं निवासाय तत्रैव स मुनिस्तदा ।
भरतं कैकयीपुत्रमातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ २.९१.१ ॥
فدعا الحكيمُ بهرتا ابنَ كايكيي، إذ قرّر أن يبقى هناك، إلى الضيافة.
2.91.2
अब्रवीद्भरतस्त्वेनं नन्विदं भवता कृतम् ।
पाद्यमर्घ्यं तथातिथ्यं वने यदुपपद्यते ॥ २.९१.२ ॥
قال بهرتا: «لقد فعلتَ بالفعل كلَّ ما يليق في الغابة: ماءَ القدمين، وقرابينَ الترحيب، والضيافةَ المناسبة.»
2.91.3
अथोवाच भरद्वाजो भरतं प्रहसन्निव ।
जाने त्वां प्रीतिसंयुक्तं तुष्येस्त्वं येन केनचित् ॥ २.९१.३ ॥
فقال بهاردفاجا مبتسمًا كأنه يضحك لبهرتا: «إني أعلم أنك مملوء بالمحبة؛ فارضَ بأيِّ شيءٍ يُرضيك.»
2.91.4
सेनायास्तु तवैतस्याः कर्तुमिच्छामि भोजनम् ।
मम प्रीतिर्यथारूपा त्वमर्हो मनुजाधिप ॥ २.९१.४ ॥
يا سيد البشر، أودُّ أن أُعدَّ طعامًا لهذا الجيش الذي لك؛ فذلك يُفرحني، وأنت أهلٌ له.
2.91.5
किमर्थं चापि निक्षिप्य दूरे बलमिहागतः ।
कस्मान्नेहोपयातोसि सबलः पुरुषर्षभ ॥ २.९१.५ ॥
يا خيرَ الرجال، لماذا جئتَ إلى هنا تاركًا جيشَك بعيدًا؟ ولماذا لم تأتِ إلى هنا مع جيشك؟
2.91.6
भरतः प्रत्युवाचेदं प्राञ्जलिस्तं तपोधनम् ।
ससैन्यो नोपयातो ऽस्मि भगवन् भगवद्भयात् ॥ २.९१.६ ॥
فقال بهرتا مُطأطئًا بيديه المضمومتين لذلك الزاهد: «أيها المبجَّل، ما جئتُ بجيشي إلا خوفًا منك أيها الجليل.»
2.91.7
राज्ञा च भगवन् नित्यं राजपुत्रेण वा सदा ।
यत्नतः परिहर्त्तव्या विषयेषु तपस्विनः ॥ २.९१.७ ॥
أيها الحكيم الجليل، يجب على الملك أو ابن الملك دائماً أن يُبعد المتقشفين بعناية عن موضوعات الحواس.
2.91.8
वाजिमुख्या मनुष्याश्च मत्ताश्च वरवारणाः ।
प्रच्छाद्य भगवन् भूमिं महतीमनुयान्ति माम् ॥ २.९१.८ ॥
أيها الحكيم الجليل، يتبعني كبار الفرسان والرجال والأفيال الفاخرة الهائجة، تغطي الأرض الواسعة.
2.91.9
ते वृक्षानुदकं भूमिमाश्रमेषूटजांस्तथा ।
न हिंस्युरिति तेनाहमेक एव समागतः ॥ २.९१.९ ॥
حتى لا يؤذوا الأشجار والماء والأرض وأكواخ الأوراق في الأشرام، جئتُ وحدي.
2.91.10
आनीयतामितः सेनेत्याज्ञप्तः परमर्षिणा ।
ततस्तु चक्रे भरतः सेनायाः समुपागमम् ॥ २.९१.१० ॥
«لتُحضَر الجيوش إلى هنا»، هكذا أمر الحكيم الأعظم، فرتّب بهاراتا قدوم الجيش.
2.91.11
अग्निशालां प्रविश्याथ पीत्वापः परिमृज्य च ।
आतिथ्यस्य क्रियाहेतोर्विश्वकर्माणमाह्वयत् ॥ २.९१.११ ॥
دخل قاعة النار، وشرب الماء، ومسح وجهه، ثم استدعى فيشفاكارمان لطقس الضيافة.
2.91.12
आह्वये विश्वकर्माणमहं त्वष्टारमेव च ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१२ ॥
أستدعي فيشفاكارمان وتفشتري. أرغب في إقامة الضيافة؛ فليُرتَّب لي ذلك هناك.
2.91.13
आह्वये लोकपालांस्त्रीन् देवान् शक्रमुखांस्तथा ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१३ ॥
أدعو حماة العوالم الثلاثة والآلهة يتقدمهم إندرا؛ أرغب في إكرامهم هناك بالضيافة. فليُعدّ ذلك لأجلي.
2.91.14
प्राक्स्रोतसश्च या नद्यः प्रत्यक्स्रोतस एव च ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च समायान्त्वद्य सर्वशः ॥ २.९१.१४ ॥
فلتأتِ اليوم هنا كلها، الأنهار التي تجري شرقًا والتي تجري غربًا، سواء في الأرض أو في السماء.
2.91.15
अन्याः स्रवन्तु मैरेयं सुरामन्याः सुनिष्ठिताम् ।
अपराश्चोदकं शीतमिक्षुकाण्डरसोपमम् ॥ २.९१.१५ ॥
فلتجرِ بعض الأنهار بخمر المَيْرَيَة، وبعضها بالسُّرا المُعدّة جيدًا، وغيرها بماءٍ بارد كعصير سيقان قصب السكر.
2.91.16
आह्वये देवगन्धर्वान् विश्वावसुहहाहुहून् ।
तथैवाप्सरसो देवीर्गन्धर्व्वीश्चापि सर्वशः ॥ २.९१.१६ ॥
أدعو الآلهة والغندهاروا — فِشفافاسو وهاهَا وهوهُو — وكذلك الأبساراس والإلهات وغندهاروات الإناث، جميعهم.
2.91.17
घृताचीमथ विश्वाचीं मिश्रकेशीमलम्बुसाम् ।
नागदन्तां च हेमां च हिमामद्रिकृतस्थलाम् ॥ २.९१.१७ ॥
غريتاتشي وفيشفاتشي، ميشراكيشي وألامبوسا، ناغادانتا وهيما وهيما — اللواتي يسكن مكانًا صنعته الجبال.
2.91.18
शक्रं याश्चोपतिष्ठन्ति ब्रह्माणं याश्च योषितः ।
सर्वास्तुम्बुरुणा सार्द्धमाह्वये सपरिच्छदाः ॥ २.९१.१८ ॥
جميع النساء اللواتي يخدمن إندرا واللواتي يخدمن براهما — أدعوهن جميعًا مع تومبورو ومعهن حاشيتهن.
2.91.19
वनं कुरुषु यद्दिव्यं वासोभूषणपत्ऺत्रवत् ।
दिव्यनारीफलं शश्वत्तत्कौबेरमिहैतु च ॥ २.९१.१९ ॥
ليأتِ إلى هنا ذلك الغابُ الإلهي لكوبيرا الذي بين الكورو، المزيَّن بالثياب والحُلى والأوراق، وثمرُه نساءٌ إلهيات، والدائم أبدًا.
2.91.20
इह मे भगवान् सोमो विधत्तामन्नमुत्तमम् ।
भक्ष्यं भोज्यं च चोष्यं च लेह्यं च विविधं बहु ॥ २.९१.२० ॥
ليُعدَّ هنا المبارك سوما لي طعامًا فاخرًا: ما يُمضغ، وما يُؤكل، وما يُمصّ، وما يُلعق، أنواعًا متعددة وبكثرة.
2.91.21
विचित्राणि च माल्यानि पादपप्रच्युतानि च ।
सुरादीनि च पेयानि मांसानि विविधानि च ॥ २.९१.२१ ॥
أكاليل عجيبة تساقطت من الأشجار، ومشروبات كالخمر، وكذلك لحوم من أنواع شتى.
2.91.22
एवं समाधिना युक्तस्तेजसा ऽप्रतिमेन च ।
शीक्षास्वरसमायुक्तं तपसा चाब्रवीन्मुनिः ॥ २.९१.२२ ॥
وهكذا، وقد اتّحد بالتأمل وكان ذا بهاءٍ لا نظير له، تكلّم الحكيم بقوة تقشّفه، بكلامٍ موافقٍ لقواعد النطق والنبرة.
2.91.23
मनसा ध्यायतस्तस्य प्राङ्मुखस्य कृताञ्जलेः ।
आजग्मुस्तानि सर्वाणि दैवतानि पृथक्पृथक् ॥ २.९१.२३ ॥
وبينما كان يتأمل بقلبه، متجهًا نحو الشرق، مُمسكًا يديه، جاءته تلك الآلهة كلها، كلٌّ على حدة.
2.91.24
मलयं दर्दुरं चैव ततः स्वेदनुदऽ ऽनिलः ।
उपस्पृश्य ववौ युक्त्या सुप्रियात्मा सुखः शिवः ॥ २.९१.२४ ॥
ثم هبّت ريحٌ من جبلي مالايا ودردورا، تمسح العرق، فلمسته وهبّت بلطفٍ واعتدال، وكانت محبوبةً للقلب، لذيذةً ومباركة.
2.91.25
ततोभ्यवर्तन्त घना दिव्याः कुसुमवृष्टयः ।
दिव्यदुन्दुभिघोषश्च दिक्षु सर्वासु शुश्रुवे ॥ २.९१.२५ ॥
ثم هطلت أمطار كثيفة إلهية من الزهور، وسُمع صوت الطبول السماوية في جميع الاتجاهات.
2.91.26
प्रववुश्चोत्तमा वाताननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा वीणाः प्रमुमुचुः स्वरान् ॥ २.९१.२६ ॥
هبّت رياح طيبة، ورقصت زُمر الأبسارا، وغنّى الآلهة والغاندهارفا، وأطلقت الفينا نغماتها.
2.91.27
स शब्दो द्यां च भूमिं च प्राणिनां श्रवणानि च ।
विवेशोऺच्चारितः श्लक्ष्णः समो लयगुणान्वितः ॥ २.९१.२७ ॥
دخل ذلك الصوت السماء والأرض وآذان الكائنات الحية؛ كان لطيفًا متساويًا، يحمل خصائص الإيقاع.
2.91.28
तस्मिन्नुपरते शब्दे दिव्ये श्रोतृसुखे नृणाम् ।
ददर्श भारतं सैन्यं विधानं विश्वकर्मणः ॥ २.९१.२८ ॥
وحين انقطع ذلك الصوت الإلهي الذي يُطرب آذان البشر، رأى جيش بهاراتا، مُنظّمًا كخلق فيشفاكارمان.
2.91.29
बभूव हि समा भूमिः समन्तात्पञ्चयोजना ।
शाद्वलैर्बहुभिश्छन्ना नीलवैडूर्य्यसन्निभैः ॥ २.९१.२९ ॥
صارت الأرض مستوية على مدى خمسة يوجانا من كل جانب، وغطّتها مروج عشبية كثيرة تشبه حجر اللازورد الأزرق.
2.91.30
तस्मिन् बिल्वाः कपित्थाश्च पनसा बीजपूरकाः ।
आमलक्यो बभूवुश्च चूताश्च फलभूषणाः ॥ २.९१.३० ॥
نشأت في ذلك المكان أشجار البِلْفا والكَبِتّا والجاك فروت والليمون والأملَكا والمانجو، مزيّنة بالثمار.
2.91.31
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च वनं दिव्योपभोगवत् ।
आजगाम नदी दिव्या तीजैर्बहुभिर्वृता ॥ २.९१.३१ ॥
جاءت من كورو الشمالية غابةٌ زاخرةٌ بالمتع الإلهية، وجاء نهرٌ إلهيٌّ تحيط به ضفاف كثيرة.
2.91.32
चतुःशालानि शुभ्राणि शालाश्च गजवाजिनाम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधास्तोरणानि शुभानि च ॥ २.९१.३२ ॥
مبانٍ بيضاء لامعة ذات أربع قاعات، وإسطبلات للفيلة والخيول، وأماكن تزدحم بالقصور والدور، وبوابات جميلة.
2.91.33
सितमेघनिभं चापि राजवेश्मसु तोरणम् ।
दिव्यमाल्यकृताकारं दिव्यगन्धसमुक्षितम् ॥ २.९१.३३ ॥
وكانت في دور الملك أبواب كالسحب البيضاء، على شكل أكاليل إلهية، مرشوشة بعطر إلهي.
2.91.34
चतुरश्रमसम्बाधं शयनासनयानवत् ।
दिव्यैः सर्वरसैर्युक्तं दिव्यभोजनवस्त्रवत् ।
उपकल्पितसर्वान्नं धौतनिर्मलभाजनम् ॥ २.९१.३४ ॥
مربّع غير مكتظ، مزوّد بالأسِرّة والمقاعد والمركبات، مليء بكل النكهات الإلهية، فيه طعام وكسوة إلهيان، وقد أُعدّ فيه كل صنف من الطعام وفيه أوانٍ نظيفة مغسولة.
2.91.35
क्लृप्तसर्वासनं श्रीमत् स्वास्तीर्णशयनोत्तमम् ।
प्रविवेश महाबाहुरनुज्ञातो महर्षिणा ।
वेश्म तद्रत्नसम्पूर्णं भरतः केकयीसुतः ॥ २.९१.३५ ॥
دخل ذلك المسكن الزاخر بالجواهر، المزدان بكل مقاعده، البهيّ الذي فيه فراش فاخر مبسوط جيدا، بعد أن أذن له الحكيم العظيم، بهاراتا ذو الذراعين القويتين ابن كيكيي.
2.91.36
अनुजग्मुश्च तं सर्वे मन्त्रिणः सपुरोहिताः ।
बभूवुश्च मुदा युक्ता दृष्ट्वा तं वेश्मसंविधिम् ॥ २.९१.३६ ॥
تبعه جميع الوزراء مع الكهنة، ولما رأوا تنظيم ذلك المسكن امتلأوا فرحًا.
2.91.37
तत्र राजासनं दिव्यं व्यजनं छत्रमेव च ।
भरतो मन्त्रिभिः सार्द्धमभ्यवर्त्तत राजवत् ॥ २.९१.३७ ॥
هناك تقدّم بharata مع الوزراء نحو العرش الملكي الإلهي والمروحة والمظلة، كما يفعل الملك.
2.91.38
आसनं पूजयामास रामायाभिप्रणम्य च ।
वालव्यजनमादाय न्यषीदत् सचिवासने ॥ २.९१.३८ ॥
كرّم بharata مقعد رāma بالانحناء أمامه، ثم أخذ مروحة ذيل الياك وجلس على مقعد الوزير.
2.91.39
आनुपूर्व्यानिषेदुश्च सर्वे मन्त्रिपुरोहिताः ।
ततः सेनापतिः पश्चात् प्रशास्ता च निषेदतुः ॥ २.९१.३९ ॥
جلس الوزراء والكهنة جميعًا بحسب الترتيب؛ ثم جلس قائد الجيش والمستشار الأول بعدهم.
2.91.40
ततस्तत्र मुहूर्त्तेन नद्यः पायसकर्दमाः ।
उपातिष्ठन्त भरतं भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४० ॥
ثم بأمر بهاردفاج، في لحظة، مثلت الأنهار ذات الطين الشبيه بالحليب أمام بharata.
2.91.41
तासामुभयतःकूलं पाण्डुमृत्तिकलेपनाः ।
रम्याश्चावसथा दिव्या ब्रह्मणस्तु प्रसादजाः ॥ २.९१.४१ ॥
على ضفتي تلك الأنهار مساكن إلهية بهيجة مطلية بالطين الباهت، نشأت من فضل براهما.
2.91.42
तेनैव च मुहूर्त्तेन दिव्याभरणभूषिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा ब्रह्मणा प्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४२ ॥
في تلك اللحظة نفسها وصلت عشرون ألف امرأة متزينات بحلي إلهية أرسلهن براهما.
2.91.43
सुवर्णमणिमुक्तेन प्रवालेन च शोभिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्राः कुबेरप्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४३ ॥
جاءت عشرون ألف امرأة أرسلهن كوبيرا، مزينات بالذهب والجواهر واللؤلؤ والمرجان.
2.91.44
याभिर्गृहीतपुरुषः सोन्माद इव लक्ष्यते ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा नन्दनादप्सरोगणाः ॥ २.९१.४४ ॥
من يقع في أسرهن يبدو كالمجنون؛ وجاءت من نندانا عشرون ألف فرقة من الأبسارا.
2.91.45
नारदस्तुम्बुरुर्गोपः प्रवराः सूर्य्यवर्चसः ।
एते गन्धर्वराजानो भरतस्याग्रतो जगुः ॥ २.९१.४५ ॥
نارادا وتومبورو وغوبا — هؤلاء ملوك الغاندهاربا الأفاضل المتألقون كالشمس غنّوا أمام بهاراتا.
2.91.46
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाथ वामना ।
उपानृत्यंस्तु भरत भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४६ ॥
رقصت ألامبوشا وميشراكيشي وبونداريكا وفامانا، يا بهاراتا، بأمر بهاراداجا.
2.91.47
यानि माल्यानि देवेषु यानि चैत्ररथे वने ।
प्रयागे तान्यदृश्यन्त भरद्वाजस्य तेजसा ॥ २.९१.४७ ॥
ظهرت في برايانا بقوة بهاراداجا تلك الأكاليل التي عند الآلهة وفي غابة تشايتراراثا.
2.91.48
बिल्वा मार्दङ्गिका आसन् शम्याग्राहा विभीतकाः ।
अश्वत्थानर्त्तकाश्चासन् भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४८ ॥
صارت أشجار البيلفا طبالين، وأشجار الفيبهيتاكا عازفي الصنوج، وأشجار الأشفاتا راقصين، بأمر بهاراداجا.
2.91.49
ततः सरलतालाश्च तिलका नक्तमालकाः ।
प्रहृष्टास्तत्र सम्पेतुः कुब्जा भूत्वाथ वामनाः ॥ २.९१.४९ ॥
ثم اجتمعت هناك أشجار السرلا والتالا والتيلكا والناكتامالا فرحةً، وجاءت متحولةً إلى أحدباء وأقزام.
2.91.50
शिंशुपामलकीजम्ब्वो याश्चान्याः काननेषु ताः ।
मालती मल्लिका जातिर्याश्चान्याः कानने लताः ॥ २.९१.५० ॥
وأشجار الشيشابا والآمالكي والجامبو، وسائر أشجار الغابة؛ ونباتات المالاتي والماليكا والجاتي، وسائر اللبلاب في الغابة، جاءت هي أيضاً إلى هناك.
2.91.51
प्रमदाविग्रहं कृत्वा भरद्वाजाश्रमे ऽवदन् ।
सुराः सुरापाः पिबत पायसं च बुभुक्षिताः ।
मांसानि च सुमेध्यानि भक्ष्यन्तां यावदिच्छथ ॥ २.९१.५१ ॥
متخذاتٍ هيئة النساء، قلن في ناسك بهاراتفاجا: «أيها الآلهة شاربو الخمر، اشربوا، وفيه البُرّ باللبن أيضاً؛ وإن كنتم جياعاً فكلوا اللحوم الطاهرة، ما شئتم.»
2.91.52
उच्छाद्य स्नापयन्ति स्म नदीतीरेषु वल्गुषु ।
अप्येकमेकं पुरुषं प्रमदाः सप्त चाष्ट च ॥ २.९१.५२ ॥
على ضفاف الأنهار الجميلة كنّ يدهِنّهم بالزيت ويغسّلنهم؛ وكانت سبع أو ثماني نساء يغسلن رجلاً واحداً.
2.91.53
संवाहन्त्यः समापेतुर्नार्यो रुचिरलोचनाः ।
परिमृज्य तथान्योन्यं पाययन्ति वराङ्गनाः ॥ २.९१.५३ ॥
اجتمعت النساء ذوات العيون الجميلة يدلّكن، فكنّ يمسحن بعضهن بعضاً ويسقين الشراب، تلك الحسناوات الفاتنات.
2.91.54
हयान् गजान् खरानुष्ट्रांस्तथैव सुरभेः सुतान् ।
अभोजयन् वाहनपास्तेषां भोज्यं यथाविधि ॥ २.९१.५४ ॥
والخيل والفيلة والحمير والجمال، وكذلك نسل سورابهي، أي الأبقار، أطعمها سائسوها على الوجه المعتاد.
2.91.55
इक्षूंश्च मधुलाजांश्च भोजयन्ति स्म वाहनान् ।
इक्ष्वाकुवरयोधानां चोदयन्तो महाबलाः ॥ २.९१.५५ ॥
كان الخدم الأقوياء يُطعمون مركوبات أفضل محاربي إكشفاكو قصب السكر وحبوب الأرز المحمصة بالعسل، ويحثونها.
2.91.56
नाश्वबन्धो ऽश्वमाजानान्न गजं कुञ्जरग्रहः ।
मत्तप्रमत्तमुदिता नमूः सा तत्र सम्बभौ ॥ २.९१.५६ ॥
لم يكن هناك من يربط الخيل، ولا فرس مدرّب، ولا فيل، ولا سائس فيلة؛ فأشرق هناك ذلك الحشد المفعم بالنشوة والبهجة الجامحة.
2.91.57
तर्पिताः सर्वकामैस्ते रक्तचन्दनरूषिताः ।
अप्सरोगणसंयुक्ताः सैन्या वाचमुदैरयन् ॥ २.९१.५७ ॥
أولئك الجنود، وقد أشبعت رغباتهم كلها، ومُسِحوا بالصندل الأحمر، ومصحوبين بجماعات من الأبسرا، نطقوا بهذه الكلمات.
2.91.58
नैवायोध्यां गमिष्यामो न गमिष्याम दण्डकान् ।
कुशलं भरतस्यास्तु रामस्यास्तु तथा सुखम् ॥ २.९१.५८ ॥
لن نذهب إلى أيوديا، ولن نذهب إلى غابة دانداكا. فليكن بهاراتا في خير، وليكن لراما السعادة كذلك.
2.91.59
अनाथास्तं विधिं लब्ध्वा वाचमेतामुदैरयन् ॥ २.९१.५९ ॥
فلما أخذ اليتامى ذلك العزم نطقوا بهذه الكلمات.
2.91.60
सम्प्रहृष्टा विनेदुस्ते नरास्तत्र सहस्रशः ।
भरतस्यानुयातारः स्वर्गोयमिति चाब्रुवन् ॥ २.९१.६० ॥
وقد فرحوا فرحًا عظيمًا، فصاح هناك ألوف من أتباع بهاراتا وقالوا: «هذه هي الجنة حقًّا!»
2.91.61
नृत्यन्ति स्म हसन्ति स्म गायन्ति स्म च सैनिकाः ।
समन्तात् परिधावन्ति माल्योपेताः सहस्रशः ॥ २.९१.६१ ॥
كان الجنود بالآلاف يرقصون ويضحكون ويغنون، يتجولون في كل مكان مزدانين بالأكاليل.
2.91.62
ततो भुक्तवतां तेषां तदन्नममृतोपमम् ।
दिव्यानुद्वीक्ष्य भक्ष्यांस्तानभवद्भक्षणे मतिः ॥ २.९१.६२ ॥
ثم إن الذين أكلوا ذلك الطعام الشبيه بالأمرت، لما رأوا تلك الأطعمة الإلهية، اشتهوا الأكل من جديد.
2.91.63
प्रेष्याश्चेष्ट्यश्च वध्वश्च बलस्थाश्च सहस्रशः ।
बभूवुस्ऺते भृशं दृप्ताः सर्वे चाहतवाससः ॥ २.९१.६३ ॥
صار الألوف من الخدم والعمال والنساء والجنود شديدي الابتهاج، وكان الجميع يرتدون ثيابًا جديدة.
2.91.64
कुञ्जराश्च खरोष्ट्राश्च गोश्वाश्च मृगपक्षिणः ।
बभूवुः सुभृतास्तत्र नान्यो ह्यन्यमकल्पयत् ॥ २.९१.६४ ॥
وكانت الفيلة والحمير والإبل والبقر والخيل والغزلان والطيور مُطعَمة جيدًا هناك، ولم يفكر أحد في غيره.
2.91.65
नाशुक्लवासास्तत्रासीत् क्षुधितो मलिनो ऽपि वा ।
रजसा ध्वस्तकेशो वा नरः कश्चिददृश्यत ॥ २.९१.६५ ॥
لم يُرَ هناك رجل بغير ثياب بيضاء، ولا جائع، ولا متسخ، ولا منفوش الشعر من الغبار.
2.91.66
आजैश्चापि च वाराहैर्निष्ठानवरसञ्चयैः ।
फलनिर्यूहसंसिद्धैः सूपैर्गन्धरसान्वितैः ॥ २.९१.६६ ॥
مع لحم الماعز ولحم الخنزير البري، وأكوام من أجود التوابل، ومرق لذيذ مُعد بعصائر الفاكهة، ذي رائحة وطعم.
2.91.67
पुष्पध्वजवतीः पूर्णाः शुक्लस्यान्नस्य चाभितः ।
ददृशुर्विस्मितास्तत्र नरा लौहीः सहस्रशः ॥ २.९१.६७ ॥
وهناك في كل مكان رأى الناس المندهشون آلاف الأوعية الحديدية مملوءة بالطعام الأبيض، مزينة براية من الأزهار.
2.91.68
बभूवुर्वनपार्श्वेषु कूपाः पायसकर्दमाः ।
ताश्च कामदुघा गावो द्रुमाश्चासन् मधुस्रुतः ॥ २.९१.६८ ॥
وكانت على أطراف الغابة آبار من طين الحليب بالأرز، وكانت هناك أبقار تحقق الأماني وأشجار تقطر عسلاً.
2.91.69
वाप्यो मैरेयपूर्णाश्च मृष्टमांसचयैर्वृताः ।
प्रतप्तपिठरैश्चापि मार्गमायूरकौक्कुटैः ॥ २.९१.६९ ॥
كانت الآبار المدرجة مليئة بخمر المايريا ومحاطة بأكوام من اللحم المطبوخ جيدًا؛ وفي القدور الساخنة كان هناك غزال وطاووس ودجاج.
2.91.70
पात्रीणां च सहस्राणि स्थालीनां नियुतानि च ।
न्यर्बुदानि च पात्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ २.९१.७० ॥
كانت هناك آلاف من أوعية الشرب، ومئات الآلاف من قدور الطهي، وملايين من الأوعية، بعضها من الذهب.
2.91.71
स्थाल्यः कुम्भ्यः करम्भ्यश्च दधिपूर्णाः सुसंस्कृताः ।
यौवनस्थस्य गौरस्य कपित्थस्य सुगन्धिनः ॥ २.९१.७१ ॥
كانت القدور والجرار والأوعية مليئة بالزبادي المُعد جيدًا، مع ثمر الكابيثا الأبيض الناضج العطر.
2.91.72
ह्रदाः पूर्णा रसालस्य दघ्नः श्वेतस्य चापरे ।
बभूवुः पायसस्यान्ये शर्करायाश्च सञ्चयाः ॥ २.९१.७२ ॥
كانت هناك برك مليئة بعصير المانجو، وأخرى بالزبادي الأبيض، وأخرى بالأرز بالحليب، وأكوام من السكر.
2.91.73
कल्कांश्चूर्णकषायांश्च स्नानानि विविधानि च ।
ददृशुर्भाजनस्थानि तीर्थेषु सरितां नराः ॥ २.९१.७३ ॥
رأى الناس عند المشارع المقدسة للأنهار معاجين وبودرات ومستخلصات وأدوات استحمام موضوعة في أوعية.
2.91.74
शुक्लानंशुमतश्चापि दन्तधावनसञ्चयान् ।
शुक्लांश्चन्दनकल्कांश्च समुद्गेष्ववतिष्ठतः ॥ २.९१.७४ ॥
ثياب حريرية بيضاء، وأكوام من عيدان تنظيف الأسنان، ومعاجين صندل بيضاء، كانت موضوعة في صناديق.
2.91.75
दर्पणान् परिमृष्टांश्च वाससां चापि सञ्चयान् ।
पादुकोपानहश्चैव युग्मानि च सहस्रशः ॥ २.९१.७५ ॥
وكانت هناك أيضا مرايا مصقولة، وأكوام من الثياب، ونعال خشبية وأحذية بالآلاف من الأزواج.
2.91.76
आञ्जनीः कङ्कतान् कूर्चान् शस्त्राणि च धनूंषि च ।
मर्मत्राणानि चित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ २.९१.७६ ॥
علب الكحل والأمشاط والفراشي والأسلحة والقسي، ودروع متنوعة لحماية المواضع الحيوية، والأسِرّة والمقاعد.
2.91.77
प्रतिपानह्रदान् पूर्णान् खरोष्ट्रगजवाजिनाम् ।
अवगाह्य सुतीर्थांश्च ह्रदान् सोत्पलपुष्करान् ॥ २.९१.७७ ॥
برك ممتلئة لغسل أقدام الحمير والجمال والفيلة والخيول، وبحيرات ذات مشارع جيدة، مليئة باللوتس واللوتس الأزرق.
2.91.78
आकाशवर्णप्रतिमान् स्वच्छतोयान् सुखप्लवान् ।
नीलवैडूर्य्यवर्णांश्च मृदून् यवससञ्चयान् ॥ २.९१.७८ ॥
برك تشبه لون السماء، ماؤها صاف، ممتعة للاستحمام، زرقاء كحجر اللازورد، فيها أكوام لينة من علف الشعير.
2.91.79
निर्वापार्थान् पशूनां ते ददृशुस्तत्र सर्वशः ॥ २.९१.७९ ॥
ورأوا هناك في كل مكان العلف المعدّ للمواشي.
2.91.80
व्यस्मयन्त मनुष्यास्ते स्वप्नकल्पं तदद्भुतम् ।
दृष्ट्वातिथ्यं कृतं तादृक् भरतस्य महर्षिणा ॥ २.९१.८० ॥
اندهش أولئك الناس من تلك العجيبة التي بدت كالحلم، حين رأوا الضيافة التي قدّمها الحكيم العظيم لبهرتا.
2.91.81
इत्येवं रममाणानां देवानामिव नन्दने ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये सा रात्रिर्व्यत्यवर्त्तत ॥ २.९१.८१ ॥
وهكذا، يتمتعون كما يتمتع الآلهة في نانداناً، فمضت تلك الليلة في معتزل بهاردفاجا البهيج.
2.91.82
प्रतिजग्मुश्च ता नद्यो गन्धर्वाश्च यथागतम् ।
भरद्वाजमनुज्ञाप्य ताश्च सर्वा वराङ्गनाः ॥ २.९१.८२ ॥
وودّعن بهاردفاجا، فعادت أولئك الحسناوات كلهن، والأنهار، والغاندهاربا، من الطريق الذي جئن منه.
2.91.83
तथैव मत्ता मदिरोत्कटा नरास्तथैव दिव्यागुरुचन्दनोक्षिताः ।
तथैव दिव्या विविधाः स्रगुत्तमाः पृथक् प्रकीर्णा मनुजैः प्रमर्दिताः ॥ २.९१.८३ ॥
وكذلك كان الرجال مخمورين إفراطاً بالخمر، وكذلك كانوا مدهونين بالعود والصندل السماويين؛ وكذلك كانت متفرقة ومدوسة بأيدي الناس أكاليل متنوعة سماوية فاخرة.