வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.91.1
कृतबुद्धिं निवासाय तत्रैव स मुनिस्तदा ।
भरतं कैकयीपुत्रमातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ २.९१.१ ॥
அப்போது முனிவர், அங்கேயே தங்குவதற்கு முடிவு செய்த கைகேயியின் மகன் பரதனை விருந்தோம்பலுக்காக அழைத்தார்.
2.91.2
अब्रवीद्भरतस्त्वेनं नन्विदं भवता कृतम् ।
पाद्यमर्घ्यं तथातिथ्यं वने यदुपपद्यते ॥ २.९१.२ ॥
பரதன் அவரிடம், "நீங்கள் இங்கு பாதோதகம், அர்க்கியம், வனத்தில் பொருத்தமான விருந்தோம்பல் ஆகிய அனைத்தையும் ஏற்கெனவே செய்துவிட்டீர்களே" என்றார்.
2.91.3
अथोवाच भरद्वाजो भरतं प्रहसन्निव ।
जाने त्वां प्रीतिसंयुक्तं तुष्येस्त्वं येन केनचित् ॥ २.९१.३ ॥
பின்னர் பரத்வாஜர் புன்னகைப்பவர் போல் பரதனிடம், "நீ அன்பால் நிறைந்தவன் என்பதை நான் அறிவேன்; எதைக் கொண்டாவது நீ மனம் மகிழ்வாய்" என்றார்.
2.91.4
सेनायास्तु तवैतस्याः कर्तुमिच्छामि भोजनम् ।
मम प्रीतिर्यथारूपा त्वमर्हो मनुजाधिप ॥ २.९१.४ ॥
மனுஜாதிபா! உன் இந்தப் படைக்கு உணவளிக்க விரும்புகிறேன்; அதுவே எனக்கு மகிழ்ச்சி தரும், நீ அதற்குத் தகுதியுடையவன்.
2.91.5
किमर्थं चापि निक्षिप्य दूरे बलमिहागतः ।
कस्मान्नेहोपयातोसि सबलः पुरुषर्षभ ॥ २.९१.५ ॥
புருஷரிஷபா! படையை வெகு தொலைவில் விட்டுவிட்டு ஏன் இங்கு வந்தாய்? படையுடன் ஏன் இங்கு வரவில்லை?
2.91.6
भरतः प्रत्युवाचेदं प्राञ्जलिस्तं तपोधनम् ।
ससैन्यो नोपयातो ऽस्मि भगवन् भगवद्भयात् ॥ २.९१.६ ॥
பரதன் கைகூப்பி அந்தத் தவச் செல்வரிடம் கூறினார்: "பகவனே! நான் படையுடன் வராததற்குக் காரணம் தங்கள் மீதுள்ள பயமே."
2.91.7
राज्ञा च भगवन् नित्यं राजपुत्रेण वा सदा ।
यत्नतः परिहर्त्तव्या विषयेषु तपस्विनः ॥ २.९१.७ ॥
ஐயா, அரசனும் அரச குமாரனும் எப்போதும் கவனமாகத் தவசிகளை புலனின்பப் பொருட்களிலிருந்து விலக்கி வைக்க வேண்டும்.
2.91.8
वाजिमुख्या मनुष्याश्च मत्ताश्च वरवारणाः ।
प्रच्छाद्य भगवन् भूमिं महतीमनुयान्ति माम् ॥ २.९१.८ ॥
ஐயா, முக்கியக் குதிரை வீரர்களும் மனிதர்களும் மதம்கொண்ட சிறந்த யானைகளும் பரந்த நிலத்தை மூடிக்கொண்டு என்னைப் பின்தொடர்கின்றனர்.
2.91.9
ते वृक्षानुदकं भूमिमाश्रमेषूटजांस्तथा ।
न हिंस्युरिति तेनाहमेक एव समागतः ॥ २.९१.९ ॥
அவர்கள் மரங்களையும், நீரையும், நிலத்தையும், ஆசிரமங்களின் குடில்களையும் துன்புறுத்தாமல் இருக்கும்படி, அதனால்தான் நான் மட்டும் தனியாக வந்தேன்.
2.91.10
आनीयतामितः सेनेत्याज्ञप्तः परमर्षिणा ।
ततस्तु चक्रे भरतः सेनायाः समुपागमम् ॥ २.९१.१० ॥
'படையை இங்கே கொண்டு வாருங்கள்' என்று பரமரிஷியால் கட்டளையிடப்பட்ட பின், பரதன் படையை அருகில் கொண்டுவர ஏற்பாடு செய்தான்.
2.91.11
अग्निशालां प्रविश्याथ पीत्वापः परिमृज्य च ।
आतिथ्यस्य क्रियाहेतोर्विश्वकर्माणमाह्वयत् ॥ २.९१.११ ॥
அக்னிசாலைக்குள் நுழைந்து, நீர் அருந்தி, முகத்தைத் துடைத்து, விருந்தோம்பல் சடங்குக்காக விஸ்வகர்மாவை அழைத்தான்.
2.91.12
आह्वये विश्वकर्माणमहं त्वष्टारमेव च ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१२ ॥
நான் விஸ்வகர்மாவையும் த்வஷ்டாவையும் அழைக்கிறேன். விருந்தோம்பல் செய்ய விரும்புகிறேன்; அதற்கான ஏற்பாடுகள் அங்கே செய்யப்படட்டும்.
2.91.13
आह्वये लोकपालांस्त्रीन् देवान् शक्रमुखांस्तथा ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१३ ॥
மூன்று உலகக் காவலர்களையும், இந்திரனை முன்னிட்ட தேவர்களையும் நான் அழைக்கிறேன். அங்கே அவர்களுக்கு விருந்தோம்பல் செய்ய விரும்புகிறேன்; அதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யுங்கள்.
2.91.14
प्राक्स्रोतसश्च या नद्यः प्रत्यक्स्रोतस एव च ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च समायान्त्वद्य सर्वशः ॥ २.९१.१४ ॥
கிழக்கு நோக்கிப் பாயும் ஆறுகளும், மேற்கு நோக்கிப் பாயும் ஆறுகளும், பூமியிலும் ஆகாயத்திலும் உள்ளவை அனைத்தும் இன்று முழுமையாக இங்கு வரட்டும்.
2.91.15
अन्याः स्रवन्तु मैरेयं सुरामन्याः सुनिष्ठिताम् ।
अपराश्चोदकं शीतमिक्षुकाण्डरसोपमम् ॥ २.९१.१५ ॥
சிலர் மைரேய மதுவை ஓடச்செய்யட்டும்; சிலர் நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட சுராவை ஓடச்செய்யட்டும்; மற்றவர்கள் கரும்புச் சாறு போன்ற குளிர்ந்த நீரை ஓடச்செய்யட்டும்.
2.91.16
आह्वये देवगन्धर्वान् विश्वावसुहहाहुहून् ।
तथैवाप्सरसो देवीर्गन्धर्व्वीश्चापि सर्वशः ॥ २.९१.१६ ॥
தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் அழைக்கிறேன் — விஶ்வாவசு, ஹாஹா, ஹூஹூ ஆகியோரை; அவ்வாறே அப்சரஸ்களையும் தேவியரையும் பெண் கந்தர்வர்களையும் எல்லோரையும் அழைக்கிறேன்.
2.91.17
घृताचीमथ विश्वाचीं मिश्रकेशीमलम्बुसाम् ।
नागदन्तां च हेमां च हिमामद्रिकृतस्थलाम् ॥ २.९१.१७ ॥
கிருதாசி, விஸ்வாசி, மிஸ்ரகேசி, அலம்புசா, நாகதந்தா, ஹேமா மற்றும் ஹிமா ஆகியோரை — மலையில் அமைந்த இடத்தில் வசிப்பவர்களை.
2.91.18
शक्रं याश्चोपतिष्ठन्ति ब्रह्माणं याश्च योषितः ।
सर्वास्तुम्बुरुणा सार्द्धमाह्वये सपरिच्छदाः ॥ २.९१.१८ ॥
இந்திரனையும் பிரம்மாவையும் சேவிக்கும் பெண்கள் அனைவரையும் — தும்புருவுடன் சேர்த்து — அவர்களின் பரிவாரத்துடன் அழைக்கிறேன்.
2.91.19
वनं कुरुषु यद्दिव्यं वासोभूषणपत्ऺत्रवत् ।
दिव्यनारीफलं शश्वत्तत्कौबेरमिहैतु च ॥ २.९१.१९ ॥
குருக்களிடையே உள்ள அந்தத் தெய்வீகக் காடு, ஆடைகளும் அணிகலன்களும் இலைகளும் கொண்டது, தெய்வீகப் பெண்களே கனிகளாய்க் கொண்டது, எப்போதும் நிலைத்திருப்பது, அந்தக் குபேரனுடைய வனம் இங்கே வரட்டும்.
2.91.20
इह मे भगवान् सोमो विधत्तामन्नमुत्तमम् ।
भक्ष्यं भोज्यं च चोष्यं च लेह्यं च विविधं बहु ॥ २.९१.२० ॥
இங்கே பகவான் சோமன் எனக்கு உயர்ந்த உணவை அளிக்கட்டும் — கடித்து உண்பதும், உண்பதும், உறிஞ்சுவதும், நக்குவதுமான பலவகைப் பொருட்கள், மிகுதியாக.
2.91.21
विचित्राणि च माल्यानि पादपप्रच्युतानि च ।
सुरादीनि च पेयानि मांसानि विविधानि च ॥ २.९१.२१ ॥
மரங்களிலிருந்து உதிர்ந்த அற்புதமான மாலைகளும், மதுவும் போன்ற பானங்களும், பலவகை இறைச்சிகளும்.
2.91.22
एवं समाधिना युक्तस्तेजसा ऽप्रतिमेन च ।
शीक्षास्वरसमायुक्तं तपसा चाब्रवीन्मुनिः ॥ २.९१.२२ ॥
இவ்வாறு தியானத்தோடும் ஒப்பற்ற தேஜஸோடும் கூடிய அந்த முனிவர், சிக்ஷையின் ஒலி-நியமங்களுடன் கூடிய சொற்களை, தவத்தின் வலிமையால் பேசினார்.
2.91.23
मनसा ध्यायतस्तस्य प्राङ्मुखस्य कृताञ्जलेः ।
आजग्मुस्तानि सर्वाणि दैवतानि पृथक्पृथक् ॥ २.९१.२३ ॥
மனத்தால் தியானித்து, கிழக்கு நோக்கி, கைகூப்பி நின்ற அவரிடம், அந்த தேவர்கள் அனைவரும் ஒவ்வொருவராகத் தனித்தனியே வந்தனர்.
2.91.24
मलयं दर्दुरं चैव ततः स्वेदनुदऽ ऽनिलः ।
उपस्पृश्य ववौ युक्त्या सुप्रियात्मा सुखः शिवः ॥ २.९१.२४ ॥
பின்னர் மலயம், தர்துரம் ஆகிய மலைகளிலிருந்து வரும், வியர்வையைப் போக்கும் காற்று, தொட்டுத் தழுவி அளவுடன் வீசியது; அது மனதுக்கு இனியதும் சுகமானதும் மங்களகரமானதுமாக இருந்தது.
2.91.25
ततोभ्यवर्तन्त घना दिव्याः कुसुमवृष्टयः ।
दिव्यदुन्दुभिघोषश्च दिक्षु सर्वासु शुश्रुवे ॥ २.९१.२५ ॥
அப்போது தெய்வீகமான அடர்ந்த மலர் மழை பொழிந்தது; எல்லாத் திசைகளிலும் தெய்வீகத் துந்துபி ஒலி கேட்டது.
2.91.26
प्रववुश्चोत्तमा वाताननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा वीणाः प्रमुमुचुः स्वरान् ॥ २.९१.२६ ॥
சிறந்த காற்று வீசியது; அப்சரசுகளின் கூட்டம் நடனமாடியது; தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பாடினர், வீணைகள் இசையை எழுப்பின.
2.91.27
स शब्दो द्यां च भूमिं च प्राणिनां श्रवणानि च ।
विवेशोऺच्चारितः श्लक्ष्णः समो लयगुणान्वितः ॥ २.९१.२७ ॥
அந்த ஒலி வானையும் பூமியையும், உயிர்களின் செவிகளையும் ஊடுருவியது; அது உச்சரிக்கப்பட்டதாய், மென்மையாய், சமமாய், லயத்தின் குணங்கள் கொண்டதாய் இருந்தது.
2.91.28
तस्मिन्नुपरते शब्दे दिव्ये श्रोतृसुखे नृणाम् ।
ददर्श भारतं सैन्यं विधानं विश्वकर्मणः ॥ २.९१.२८ ॥
மனிதர்களின் செவிகளுக்கு இன்பமளித்த அந்தத் தெய்வீக ஒலி அடங்கியபோது, விசுவகர்மாவின் அமைப்பைப் போன்ற பரதனின் படையைக் கண்டான்.
2.91.29
बभूव हि समा भूमिः समन्तात्पञ्चयोजना ।
शाद्वलैर्बहुभिश्छन्ना नीलवैडूर्य्यसन्निभैः ॥ २.९१.२९ ॥
நான்கு பக்கமும் ஐந்து யோஜனை தூரம் வரை நிலம் சமமாகி, நீல வைடூரியம் போன்ற பல புல் தரைகளால் மூடப்பட்டது.
2.91.30
तस्मिन् बिल्वाः कपित्थाश्च पनसा बीजपूरकाः ।
आमलक्यो बभूवुश्च चूताश्च फलभूषणाः ॥ २.९१.३० ॥
அந்த இடத்தில் வில்வம், விளா, பலா, மாதுளை, நெல்லி, மா ஆகிய மரங்கள் தோன்றின; அவை பழங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
2.91.31
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च वनं दिव्योपभोगवत् ।
आजगाम नदी दिव्या तीजैर्बहुभिर्वृता ॥ २.९१.३१ ॥
வடக்கிலிருந்து குருக்களின் நாட்டிலிருந்தும் தெய்வீக இன்பங்கள் நிறைந்த காடு வந்தது; பல கரைகளால் சூழப்பட்ட தெய்வீக நதியும் வந்தது.
2.91.32
चतुःशालानि शुभ्राणि शालाश्च गजवाजिनाम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधास्तोरणानि शुभानि च ॥ २.९१.३२ ॥
நான்கு கூடங்களுடன் கூடிய வெண்மையான மாளிகைகள், யானை குதிரைக் கொட்டில்கள், மாடிமனைகளும் அரண்மனைகளும் நிறைந்த பகுதிகள், அழகிய வாயில்கள்.
2.91.33
सितमेघनिभं चापि राजवेश्मसु तोरणम् ।
दिव्यमाल्यकृताकारं दिव्यगन्धसमुक्षितम् ॥ २.९१.३३ ॥
அரச மாளிகைகளில் வெண்மேகம் போன்ற வாயில்களும் இருந்தன; அவை தெய்வீக மாலைகளின் வடிவில் அமைந்து தெய்வீக நறுமணம் தெளிக்கப்பட்டிருந்தன.
2.91.34
चतुरश्रमसम्बाधं शयनासनयानवत् ।
दिव्यैः सर्वरसैर्युक्तं दिव्यभोजनवस्त्रवत् ।
उपकल्पितसर्वान्नं धौतनिर्मलभाजनम् ॥ २.९१.३४ ॥
நான்கு பக்கமும் சமமான, நெருக்கடியற்ற, படுக்கை இருக்கை வாகனங்கள் கொண்ட; தெய்வீக அனைத்து சுவைகளும் நிறைந்த, தெய்வீக உணவும் ஆடையும் கொண்ட; எல்லா வகை உணவுகளும் சமைக்கப்பட்ட, கழுவிய தூய்மையான பாத்திரங்களுடன் கூடிய.
2.91.35
क्लृप्तसर्वासनं श्रीमत् स्वास्तीर्णशयनोत्तमम् ।
प्रविवेश महाबाहुरनुज्ञातो महर्षिणा ।
वेश्म तद्रत्नसम्पूर्णं भरतः केकयीसुतः ॥ २.९१.३५ ॥
எல்லா இருக்கைகளும் ஒழுங்காக அமைந்த, அழகிய, நன்கு விரிக்கப்பட்ட உயர்ந்த படுக்கையுடைய, ரத்தினங்கள் நிறைந்த அந்த மாளிகையில், மகரிஷியின் அனுமதி பெற்று, பெருந்தோள் கொண்ட கைகேயியின் மகன் பரதன் நுழைந்தான்.
2.91.36
अनुजग्मुश्च तं सर्वे मन्त्रिणः सपुरोहिताः ।
बभूवुश्च मुदा युक्ता दृष्ट्वा तं वेश्मसंविधिम् ॥ २.९१.३६ ॥
எல்லா அமைச்சர்களும் புரோகிதர்களுடன் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்; அந்த மாளிகையின் ஏற்பாட்டைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தனர்.
2.91.37
तत्र राजासनं दिव्यं व्यजनं छत्रमेव च ।
भरतो मन्त्रिभिः सार्द्धमभ्यवर्त्तत राजवत् ॥ २.९१.३७ ॥
அங்கே பரதன் அமைச்சர்களுடன் அரசனைப் போல், தெய்வீகமான அரியணையையும் விசிறியையும் குடையையும் அணுகினான்.
2.91.38
आसनं पूजयामास रामायाभिप्रणम्य च ।
वालव्यजनमादाय न्यषीदत् सचिवासने ॥ २.९१.३८ ॥
பரதன் ராமனுக்காக அந்த ஆசனத்தை வணங்கி மரியாதை செய்தான்; சாமரத்தை எடுத்துக்கொண்டு அமைச்சர் ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்.
2.91.39
आनुपूर्व्यानिषेदुश्च सर्वे मन्त्रिपुरोहिताः ।
ततः सेनापतिः पश्चात् प्रशास्ता च निषेदतुः ॥ २.९१.३९ ॥
வரிசைப்படி அனைத்து அமைச்சர்களும் புரோகிதர்களும் அமர்ந்தனர்; பின்னர் படைத்தலைவனும் ஆலோசகரும் அமர்ந்தனர்.
2.91.40
ततस्तत्र मुहूर्त्तेन नद्यः पायसकर्दमाः ।
उपातिष्ठन्त भरतं भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४० ॥
பின்னர் பரத்வாஜரின் கட்டளையால், ஒரு கணத்தில் அங்கே பாலைப் போன்ற சேற்றுடைய ஆறுகள் பரதனின் அருகில் தோன்றின.
2.91.41
तासामुभयतःकूलं पाण्डुमृत्तिकलेपनाः ।
रम्याश्चावसथा दिव्या ब्रह्मणस्तु प्रसादजाः ॥ २.९१.४१ ॥
அந்த ஆறுகளின் இருபுறக் கரைகளிலும், வெளிர் களிமண் பூசப்பட்ட அழகிய தெய்வீக இல்லங்கள் இருந்தன; அவை பிரம்மாவின் அருளால் உண்டானவை.
2.91.42
तेनैव च मुहूर्त्तेन दिव्याभरणभूषिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा ब्रह्मणा प्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४२ ॥
அதே கணத்தில், பிரம்மாவால் அனுப்பப்பட்ட தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இருபதாயிரம் பெண்கள் வந்து சேர்ந்தனர்.
2.91.43
सुवर्णमणिमुक्तेन प्रवालेन च शोभिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्राः कुबेरप्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४३ ॥
பொன், மணி, முத்து, பவளம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, குபேரனால் அனுப்பப்பட்ட இருபதாயிரம் பெண்கள் வந்தனர்.
2.91.44
याभिर्गृहीतपुरुषः सोन्माद इव लक्ष्यते ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा नन्दनादप्सरोगणाः ॥ २.९१.४४ ॥
அவர்களால் பிடிக்கப்பட்ட மனிதன் பித்துப்பிடித்தவனைப் போலக் காணப்படுவான் — நந்தனத்திலிருந்து இருபதாயிரம் அப்சரஸ் கூட்டங்கள் வந்தன.
2.91.45
नारदस्तुम्बुरुर्गोपः प्रवराः सूर्य्यवर्चसः ।
एते गन्धर्वराजानो भरतस्याग्रतो जगुः ॥ २.९१.४५ ॥
நாரதர், தும்புரு, கோபர் — சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்த இந்த உயர்ந்த கந்தர்வ அரசர்கள் பரதனுக்கு முன்பாகப் பாடினர்.
2.91.46
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाथ वामना ।
उपानृत्यंस्तु भरत भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४६ ॥
அலம்புசா, மிச்ரகேசி, புண்டரீகா, வாமனா — பரதா, பரத்வாஜரின் ஆணையால் அவர்கள் நடனமாடினர்.
2.91.47
यानि माल्यानि देवेषु यानि चैत्ररथे वने ।
प्रयागे तान्यदृश्यन्त भरद्वाजस्य तेजसा ॥ २.९१.४७ ॥
தேவர்களிடையேயும் சைத்ரரத வனத்திலும் இருந்த மாலைகள் பரத்வாஜரின் தேஜஸால் பிரயாகையில் தோன்றின.
2.91.48
बिल्वा मार्दङ्गिका आसन् शम्याग्राहा विभीतकाः ।
अश्वत्थानर्त्तकाश्चासन् भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४८ ॥
வில்வ மரங்கள் மிருதங்க இசைஞர்களாயின; விபீதக மரங்கள் சம்யா தாளம் போடுபவர்களாயின; அரசமரங்கள் நடனக்காரர்களாயின — பரத்வாஜரின் ஆணையால்.
2.91.49
ततः सरलतालाश्च तिलका नक्तमालकाः ।
प्रहृष्टास्तत्र सम्पेतुः कुब्जा भूत्वाथ वामनाः ॥ २.९१.४९ ॥
பின்பு சரள மரங்களும் தால மரங்களும், திலக மரங்களும் நக்தமால மரங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கே கூடின; கூனர்களும் குள்ளர்களுமாக மாறியும் வந்து சேர்ந்தனர்.
2.91.50
शिंशुपामलकीजम्ब्वो याश्चान्याः काननेषु ताः ।
मालती मल्लिका जातिर्याश्चान्याः कानने लताः ॥ २.९१.५० ॥
சிம்சுபை, ஆமலகி, நாவல் மரங்களும், காட்டில் இருந்த பிற மரங்களும்; மாலதி, மல்லிகை, ஜாதி கொடிகளும், காட்டில் இருந்த பிற கொடிகளும் வந்தன.
2.91.51
प्रमदाविग्रहं कृत्वा भरद्वाजाश्रमे ऽवदन् ।
सुराः सुरापाः पिबत पायसं च बुभुक्षिताः ।
मांसानि च सुमेध्यानि भक्ष्यन्तां यावदिच्छथ ॥ २.९१.५१ ॥
பெண்களின் வடிவம் கொண்டு பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்தில் அவர்கள் கூறினர்: "மதுவருந்தும் தேவர்களே, குடியுங்கள், பாயசமும் உண்ணுங்கள்; பசியோடு இருந்தால் தூய இறைச்சியும் உண்ணுங்கள், வேண்டும் அளவு உண்ணுங்கள்."
2.91.52
उच्छाद्य स्नापयन्ति स्म नदीतीरेषु वल्गुषु ।
अप्येकमेकं पुरुषं प्रमदाः सप्त चाष्ट च ॥ २.९१.५२ ॥
அழகிய நதிக்கரைகளில் நறுமணப் பூச்சு தடவி அவர்கள் நீராட்டினர்; ஏழு எட்டு பெண்கள் சேர்ந்து ஒவ்வொரு ஆடவனையும் நீராட்டினர்.
2.91.53
संवाहन्त्यः समापेतुर्नार्यो रुचिरलोचनाः ।
परिमृज्य तथान्योन्यं पाययन्ति वराङ्गनाः ॥ २.९१.५३ ॥
அழகிய கண்களுடைய பெண்கள் மசாஜ் செய்தவாறு கூடினர்; சிறந்த அங்கங்களுடைய அப்பெண்கள் ஒருவரையொருவர் துடைத்து மதுவைப் பருகக் கொடுத்தனர்.
2.91.54
हयान् गजान् खरानुष्ट्रांस्तथैव सुरभेः सुतान् ।
अभोजयन् वाहनपास्तेषां भोज्यं यथाविधि ॥ २.९१.५४ ॥
குதிரைகள், யானைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், அதுபோலவே சுரபியின் மக்களான பசுக்கள் ஆகியவற்றை, அவற்றின் பாகர்கள் முறைப்படி உணவளித்தனர்.
2.91.55
इक्षूंश्च मधुलाजांश्च भोजयन्ति स्म वाहनान् ।
इक्ष्वाकुवरयोधानां चोदयन्तो महाबलाः ॥ २.९१.५५ ॥
வலிமைமிக்க ஏவலர்கள் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் சிறந்த வீரர்களின் வாகனங்களுக்கு கரும்பும் தேன் கலந்த பொரியும் ஊட்டி, அவர்களை ஊக்குவித்தனர்.
2.91.56
नाश्वबन्धो ऽश्वमाजानान्न गजं कुञ्जरग्रहः ।
मत्तप्रमत्तमुदिता नमूः सा तत्र सम्बभौ ॥ २.९१.५६ ॥
அங்கே குதிரை கட்டுபவனும் இல்லை, பயிற்சி பெற்ற குதிரையும் இல்லை, யானையும் இல்லை, யானைப்பாகனும் இல்லை; மதமும் களிப்பும் நிறைந்த அந்த (கூட்டம்) அங்கே ஒளிவீசியது.
2.91.57
तर्पिताः सर्वकामैस्ते रक्तचन्दनरूषिताः ।
अप्सरोगणसंयुक्ताः सैन्या वाचमुदैरयन् ॥ २.९१.५७ ॥
எல்லா விருப்பங்களாலும் நிறைவுற்று, செஞ்சந்தனம் பூசப்பெற்று, அப்சரஸ் கூட்டங்களுடன் கூடிய அந்த வீரர்கள் இந்தச் சொல்லை உரைத்தனர்.
2.91.58
नैवायोध्यां गमिष्यामो न गमिष्याम दण्डकान् ।
कुशलं भरतस्यास्तु रामस्यास्तु तथा सुखम् ॥ २.९१.५८ ॥
நாம் அயோத்திக்குப் போக மாட்டோம்; தண்டகாரண்யத்திற்கும் போக மாட்டோம். பரதனுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அவ்வாறே ராமனுக்கும் சுகம் உண்டாகட்டும்.
2.91.59
अनाथास्तं विधिं लब्ध्वा वाचमेतामुदैरयन् ॥ २.९१.५९ ॥
தலைவனற்றவர்கள் அந்த முடிவைப் பெற்று இந்தச் சொல்லை உரைத்தனர்.
2.91.60
सम्प्रहृष्टा विनेदुस्ते नरास्तत्र सहस्रशः ।
भरतस्यानुयातारः स्वर्गोयमिति चाब्रुवन् ॥ २.९१.६० ॥
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அங்கிருந்த ஆயிரக்கணக்கான பரதனின் பின்தொடர்வோர் ஆரவாரித்து, "இதுவே சொர்க்கம்" என்று கூறினர்.
2.91.61
नृत्यन्ति स्म हसन्ति स्म गायन्ति स्म च सैनिकाः ।
समन्तात् परिधावन्ति माल्योपेताः सहस्रशः ॥ २.९१.६१ ॥
படைவீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் நடனமாடினர், சிரித்தனர், பாடினர்; மாலை அணிந்தவர்கள் எங்கும் ஓடித் திரிந்தனர்.
2.91.62
ततो भुक्तवतां तेषां तदन्नममृतोपमम् ।
दिव्यानुद्वीक्ष्य भक्ष्यांस्तानभवद्भक्षणे मतिः ॥ २.९१.६२ ॥
பின்னர், அமிர்தம் போன்ற அந்த உணவை உண்டவர்கள், அந்த தெய்வீக உண்பண்டங்களைக் கண்டு மீண்டும் உண்ண ஆசை கொண்டனர்.
2.91.63
प्रेष्याश्चेष्ट्यश्च वध्वश्च बलस्थाश्च सहस्रशः ।
बभूवुस्ऺते भृशं दृप्ताः सर्वे चाहतवाससः ॥ २.९१.६३ ॥
ஆயிரக்கணக்கான ஏவலர்களும், பணியாளர்களும், பெண்டிரும், படைவீரர்களும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர்; அனைவரும் புத்தாடை அணிந்திருந்தனர்.
2.91.64
कुञ्जराश्च खरोष्ट्राश्च गोश्वाश्च मृगपक्षिणः ।
बभूवुः सुभृतास्तत्र नान्यो ह्यन्यमकल्पयत् ॥ २.९१.६४ ॥
அங்கே யானைகளும், கழுதைகளும், ஒட்டகங்களும், பசுக்களும், குதிரைகளும், மான்களும் பறவைகளும் நன்கு பராமரிக்கப்பட்டன; ஒருவர் மற்றவரை நினைக்கவில்லை.
2.91.65
नाशुक्लवासास्तत्रासीत् क्षुधितो मलिनो ऽपि वा ।
रजसा ध्वस्तकेशो वा नरः कश्चिददृश्यत ॥ २.९१.६५ ॥
அங்கு வெண்ணிற ஆடை அணியாதவரோ, பசித்தவரோ, அழுக்கானவரோ, அல்லது தூசியால் கலைந்த கேசமுடையவரோ எவரும் காணப்படவில்லை.
2.91.66
आजैश्चापि च वाराहैर्निष्ठानवरसञ्चयैः ।
फलनिर्यूहसंसिद्धैः सूपैर्गन्धरसान्वितैः ॥ २.९१.६६ ॥
ஆட்டிறைச்சியாலும், பன்றியிறைச்சியாலும், சிறந்த மசாலாப் பொருட்களின் குவியல்களாலும், பழச்சாறுகளால் சமைக்கப்பட்ட, நறுமணமும் சுவையும் நிறைந்த குழம்புகளாலும் (அவர்கள் உண்டனர்).
2.91.67
पुष्पध्वजवतीः पूर्णाः शुक्लस्यान्नस्य चाभितः ।
ददृशुर्विस्मितास्तत्र नरा लौहीः सहस्रशः ॥ २.९१.६७ ॥
அங்கே எங்கும் வெண்ணிற அன்னத்தால் நிரம்பியவையும், மலர்க்கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான இரும்புப் பாத்திரங்களை ஆயிரக்கணக்கில் மனிதர்கள் வியப்புடன் கண்டனர்.
2.91.68
बभूवुर्वनपार्श्वेषु कूपाः पायसकर्दमाः ।
ताश्च कामदुघा गावो द्रुमाश्चासन् मधुस्रुतः ॥ २.९१.६८ ॥
காட்டின் ஓரங்களில் பாயசக் சேற்றுடன் கூடிய கிணறுகள் இருந்தன; விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் பசுக்களும், தேனைச் சொரியும் மரங்களும் இருந்தன.
2.91.69
वाप्यो मैरेयपूर्णाश्च मृष्टमांसचयैर्वृताः ।
प्रतप्तपिठरैश्चापि मार्गमायूरकौक्कुटैः ॥ २.९१.६९ ॥
படிக்கட்டுக் கிணறுகள் மைரேய மதுவால் நிரம்பியிருந்தன; நன்கு சமைத்த இறைச்சிக் குவியல்களால் சூழப்பட்டிருந்தன; சூடான பானைகளில் மான், மயில், கோழி இறைச்சிகளும் இருந்தன.
2.91.70
पात्रीणां च सहस्राणि स्थालीनां नियुतानि च ।
न्यर्बुदानि च पात्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ २.९१.७० ॥
குடுவைகள் ஆயிரக்கணக்கிலும், சமையல் பானைகள் லட்சக்கணக்கிலும், கோடிக்கணக்கிலும் இருந்தன; பொன்னால் செய்யப்பட்ட பாத்திரங்களும் இருந்தன.
2.91.71
स्थाल्यः कुम्भ्यः करम्भ्यश्च दधिपूर्णाः सुसंस्कृताः ।
यौवनस्थस्य गौरस्य कपित्थस्य सुगन्धिनः ॥ २.९१.७१ ॥
சமைத்த பானைகள், குடங்கள், கரம்பிகள் ஆகியவை தயிர் நிரம்பியவையாக, நன்கு தயாரிக்கப்பட்டிருந்தன; பழுத்த, வெண்ணிற, நறுமணமுள்ள விளாம்பழம் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது.
2.91.72
ह्रदाः पूर्णा रसालस्य दघ्नः श्वेतस्य चापरे ।
बभूवुः पायसस्यान्ये शर्करायाश्च सञ्चयाः ॥ २.९१.७२ ॥
மாம்பழச் சாற்றால் நிரம்பிய குளங்கள் இருந்தன; வெண்தயிரால் நிரம்பியவை வேறு, பாயசத்தாலானவை வேறு, சர்க்கரைக் குவியல்களும் இருந்தன.
2.91.73
कल्कांश्चूर्णकषायांश्च स्नानानि विविधानि च ।
ददृशुर्भाजनस्थानि तीर्थेषु सरितां नराः ॥ २.९१.७३ ॥
ஆறுகளின் புனிதத் துறைகளில் பாத்திரங்களில் வைக்கப்பட்டிருந்த பலவகை விழுதுகள், பொடிகள், கஷாயங்கள் மற்றும் நீராட்டுப் பொருட்களை மனிதர்கள் கண்டனர்.
2.91.74
शुक्लानंशुमतश्चापि दन्तधावनसञ्चयान् ।
शुक्लांश्चन्दनकल्कांश्च समुद्गेष्ववतिष्ठतः ॥ २.९१.७४ ॥
வெள்ளைப் பட்டாடைகளும், பல் துலக்கும் குச்சிகளின் குவியல்களும், வெண்சந்தனக் கலவைகளும் பெட்டிகளில் வைக்கப்பட்டிருந்தன.
2.91.75
दर्पणान् परिमृष्टांश्च वाससां चापि सञ्चयान् ।
पादुकोपानहश्चैव युग्मानि च सहस्रशः ॥ २.९१.७५ ॥
நன்கு மெருகிடப்பட்ட கண்ணாடிகள், ஆடைக் குவியல்கள், மரப்பாதுகைகள் மற்றும் காலணிகள் ஆயிரக்கணக்கான இணைகளாக இருந்தன.
2.91.76
आञ्जनीः कङ्कतान् कूर्चान् शस्त्राणि च धनूंषि च ।
मर्मत्राणानि चित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ २.९१.७६ ॥
மை டப்பிகள், சீப்புகள், தூரிகைகள், ஆயுதங்கள், வில்கள், பலவண்ண மர்மக் கவசங்கள், படுக்கைகள் மற்றும் இருக்கைகள்.
2.91.77
प्रतिपानह्रदान् पूर्णान् खरोष्ट्रगजवाजिनाम् ।
अवगाह्य सुतीर्थांश्च ह्रदान् सोत्पलपुष्करान् ॥ २.९१.७७ ॥
கழுதை, ஒட்டகம், யானை, குதிரைகளின் கால் கழுவும் நிரம்பிய குளங்கள், நல்ல துறைகளுடன் தாமரை, நீலோத்பலம் நிறைந்த குளங்கள்.
2.91.78
आकाशवर्णप्रतिमान् स्वच्छतोयान् सुखप्लवान् ।
नीलवैडूर्य्यवर्णांश्च मृदून् यवससञ्चयान् ॥ २.९१.७८ ॥
வானின் நிறம் போன்றவையும், தெளிந்த நீருடையவையும், நீராட இனியவையும், நீல வைடூரியத்தின் நிறமுடையவையும், மென்மையான புல்/தானியக் குவியல்களுடையவையுமான (குளங்கள் அங்கு இருந்தன).
2.91.79
निर्वापार्थान् पशूनां ते ददृशुस्तत्र सर्वशः ॥ २.९१.७९ ॥
அங்கு அவர்கள் எல்லா இடங்களிலும் விலங்குகளுக்கான உணவு ஏற்பாடுகளைக் கண்டனர்.
2.91.80
व्यस्मयन्त मनुष्यास्ते स्वप्नकल्पं तदद्भुतम् ।
दृष्ट्वातिथ्यं कृतं तादृक् भरतस्य महर्षिणा ॥ २.९१.८० ॥
மகரிஷி பரதனுக்கு இத்தகைய விருந்தோம்பலைச் செய்ததைக் கண்டு அந்த மனிதர்கள் வியந்தனர்; அந்த அற்புதம் கனவு போல் இருந்தது.
2.91.81
इत्येवं रममाणानां देवानामिव नन्दने ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये सा रात्रिर्व्यत्यवर्त्तत ॥ २.९१.८१ ॥
இவ்வாறு நந்தன வனத்தில் தேவர்கள் மகிழ்வதைப் போல, பரத்வாஜரின் அழகிய ஆசிரமத்தில் அவர்கள் மகிழ்ந்திருக்க, அந்த இரவு கழிந்தது.
2.91.82
प्रतिजग्मुश्च ता नद्यो गन्धर्वाश्च यथागतम् ।
भरद्वाजमनुज्ञाप्य ताश्च सर्वा वराङ्गनाः ॥ २.९१.८२ ॥
பரத்வாஜரிடம் விடைபெற்று, அந்த அழகிய பெண்கள் அனைவரும், நதிகளும் கந்தர்வர்களும் வந்த வழியிலேயே திரும்பிச் சென்றனர்.
2.91.83
तथैव मत्ता मदिरोत्कटा नरास्तथैव दिव्यागुरुचन्दनोक्षिताः ।
तथैव दिव्या विविधाः स्रगुत्तमाः पृथक् प्रकीर्णा मनुजैः प्रमर्दिताः ॥ २.९१.८३ ॥
அதே போல் மதுவினால் மிகவும் மயங்கிய மனிதர்கள்; அதே போல் தெய்வீக அகில், சந்தனம் பூசப்பட்டவர்கள்; அதே போல் பலவித தெய்வீக உயர்ந்த மாலைகள், மனிதர்களால் சிதறியும் நசுக்கியும் கிடந்தன.