Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.91.1
कृतबुद्धिं निवासाय तत्रैव स मुनिस्तदा ।
भरतं कैकयीपुत्रमातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ २.९१.१ ॥
Então o sábio, tendo decidido que Bharata, filho de Kaikeyī, ficasse ali, convidou-o para a hospitalidade.
2.91.2
अब्रवीद्भरतस्त्वेनं नन्विदं भवता कृतम् ।
पाद्यमर्घ्यं तथातिथ्यं वने यदुपपद्यते ॥ २.९१.२ ॥
Bharata respondeu: "Certamente já fizestes tudo o que é possível na floresta: a água para os pés, a oferta de boas-vindas e a hospitalidade apropriada."
2.91.3
अथोवाच भरद्वाजो भरतं प्रहसन्निव ।
जाने त्वां प्रीतिसंयुक्तं तुष्येस्त्वं येन केनचित् ॥ २.९१.३ ॥
Então Bharadvāja, como que sorrindo, disse a Bharata: "Sei que estás cheio de afeto; contenta-te com o que te satisfizer."
2.91.4
सेनायास्तु तवैतस्याः कर्तुमिच्छामि भोजनम् ।
मम प्रीतिर्यथारूपा त्वमर्हो मनुजाधिप ॥ २.९१.४ ॥
Ó senhor dos homens, desejo preparar uma refeição para este teu exército; isso me daria alegria, e tu o mereces.
2.91.5
किमर्थं चापि निक्षिप्य दूरे बलमिहागतः ।
कस्मान्नेहोपयातोसि सबलः पुरुषर्षभ ॥ २.९१.५ ॥
Ó melhor dos homens, por que vieste aqui deixando teu exército longe? Por que não vieste aqui com teu exército?
2.91.6
भरतः प्रत्युवाचेदं प्राञ्जलिस्तं तपोधनम् ।
ससैन्यो नोपयातो ऽस्मि भगवन् भगवद्भयात् ॥ २.९१.६ ॥
Bharata, de mãos postas, disse àquele asceta: "Venerável senhor, não vim com o meu exército por temor a vós, ó venerável."
2.91.7
राज्ञा च भगवन् नित्यं राजपुत्रेण वा सदा ।
यत्नतः परिहर्त्तव्या विषयेषु तपस्विनः ॥ २.९१.७ ॥
Venerável sábio, um rei ou um príncipe deve sempre, com cuidado, manter os ascetas afastados dos objetos dos sentidos.
2.91.8
वाजिमुख्या मनुष्याश्च मत्ताश्च वरवारणाः ।
प्रच्छाद्य भगवन् भूमिं महतीमनुयान्ति माम् ॥ २.९१.८ ॥
Venerável sábio, os principais cavaleiros, os homens e os excelentes elefantes enfurecidos, cobrindo a vasta terra, seguem-me.
2.91.9
ते वृक्षानुदकं भूमिमाश्रमेषूटजांस्तथा ।
न हिंस्युरिति तेनाहमेक एव समागतः ॥ २.९१.९ ॥
Para que não firam as árvores, a água, o chão ou as cabanas de folhas nos eremitérios, vim sozinho.
2.91.10
आनीयतामितः सेनेत्याज्ञप्तः परमर्षिणा ।
ततस्तु चक्रे भरतः सेनायाः समुपागमम् ॥ २.९१.१० ॥
«Que o exército seja trazido para cá», assim ordenado pelo grande sábio, Bharata então providenciou a aproximação do exército.
2.91.11
अग्निशालां प्रविश्याथ पीत्वापः परिमृज्य च ।
आतिथ्यस्य क्रियाहेतोर्विश्वकर्माणमाह्वयत् ॥ २.९१.११ ॥
Tendo entrado no salão do fogo, bebido água e enxugado o rosto, convocou Viśvakarman para o rito da hospitalidade.
2.91.12
आह्वये विश्वकर्माणमहं त्वष्टारमेव च ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१२ ॥
Convoco Viśvakarman e Tvaṣṭṛ. Desejo oferecer hospitalidade; que as providências sejam tomadas ali para mim.
2.91.13
आह्वये लोकपालांस्त्रीन् देवान् शक्रमुखांस्तथा ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१३ ॥
Convido os três guardiões dos mundos e os deuses liderados por Indra; desejo oferecer-lhes hospitalidade ali. Que se providenciem os preparativos para mim.
2.91.14
प्राक्स्रोतसश्च या नद्यः प्रत्यक्स्रोतस एव च ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च समायान्त्वद्य सर्वशः ॥ २.९१.१४ ॥
Que os rios que correm para o leste e os que correm para o oeste, na terra e no céu, venham todos aqui hoje.
2.91.15
अन्याः स्रवन्तु मैरेयं सुरामन्याः सुनिष्ठिताम् ।
अपराश्चोदकं शीतमिक्षुकाण्डरसोपमम् ॥ २.९१.१५ ॥
Que alguns rios façam correr licor maireya, outros surā bem preparado, e outros água fresca semelhante ao suco de canas-de-açúcar.
2.91.16
आह्वये देवगन्धर्वान् विश्वावसुहहाहुहून् ।
तथैवाप्सरसो देवीर्गन्धर्व्वीश्चापि सर्वशः ॥ २.९१.१६ ॥
Convido os deuses e gandharvas — Viśvāvasu, Hahā e Huhū — e igualmente as apsaras, as deusas e as gandharvas femininas, todos eles.
2.91.17
घृताचीमथ विश्वाचीं मिश्रकेशीमलम्बुसाम् ।
नागदन्तां च हेमां च हिमामद्रिकृतस्थलाम् ॥ २.९१.१७ ॥
Ghṛtācī e Viśvācī, Miśrakeśī e Alambusā, Nāgadantā, Hemā e Himā — as que habitam um lugar formado por montanhas.
2.91.18
शक्रं याश्चोपतिष्ठन्ति ब्रह्माणं याश्च योषितः ।
सर्वास्तुम्बुरुणा सार्द्धमाह्वये सपरिच्छदाः ॥ २.९१.१८ ॥
Todas as mulheres que servem Indra e as que servem Brahmā — convido todas, juntamente com Tumburu e os seus séquitos.
2.91.19
वनं कुरुषु यद्दिव्यं वासोभूषणपत्ऺत्रवत् ।
दिव्यनारीफलं शश्वत्तत्कौबेरमिहैतु च ॥ २.९१.१९ ॥
Que venha aqui aquele bosque divino de Kubera, situado entre os Kurus, adornado com vestes, joias e folhas, cujo fruto são mulheres divinas, e que perdura para sempre.
2.91.20
इह मे भगवान् सोमो विधत्तामन्नमुत्तमम् ।
भक्ष्यं भोज्यं च चोष्यं च लेह्यं च विविधं बहु ॥ २.९१.२० ॥
Aqui, que o bendito Soma me forneça alimento excelente: coisas para mastigar, para comer, para chupar e para lamber, de muitos tipos e em abundância.
2.91.21
विचित्राणि च माल्यानि पादपप्रच्युतानि च ।
सुरादीनि च पेयानि मांसानि विविधानि च ॥ २.९१.२१ ॥
Guirlandas maravilhosas caídas das árvores, bebidas como o vinho, e também carnes de diversas espécies.
2.91.22
एवं समाधिना युक्तस्तेजसा ऽप्रतिमेन च ।
शीक्षास्वरसमायुक्तं तपसा चाब्रवीन्मुनिः ॥ २.९१.२२ ॥
Assim, unido à concentração e de esplendor incomparável, o sábio falou, pelo poder de sua austeridade, com palavras conforme as regras da fonética e da entonação.
2.91.23
मनसा ध्यायतस्तस्य प्राङ्मुखस्य कृताञ्जलेः ।
आजग्मुस्तानि सर्वाणि दैवतानि पृथक्पृथक् ॥ २.९१.२३ ॥
Enquanto ele meditava em sua mente, voltado para o leste, com as mãos postas, todas aquelas divindades vieram até ele, cada uma separadamente.
2.91.24
मलयं दर्दुरं चैव ततः स्वेदनुदऽ ऽनिलः ।
उपस्पृश्य ववौ युक्त्या सुप्रियात्मा सुखः शिवः ॥ २.९१.२४ ॥
Então um vento das montanhas Malaya e Dardura, que enxuga o suor, o tocou e soprou com moderação; era caro ao coração, agradável e auspicioso.
2.91.25
ततोभ्यवर्तन्त घना दिव्याः कुसुमवृष्टयः ।
दिव्यदुन्दुभिघोषश्च दिक्षु सर्वासु शुश्रुवे ॥ २.९१.२५ ॥
Então vieram densas chuvas divinas de flores, e o som dos tambores celestiais foi ouvido em todas as direções.
2.91.26
प्रववुश्चोत्तमा वाताननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा वीणाः प्रमुमुचुः स्वरान् ॥ २.९१.२६ ॥
Ventos excelentes sopraram, grupos de apsarases dançaram, deuses e gandharvas cantaram, e as vīṇās soaram suas notas.
2.91.27
स शब्दो द्यां च भूमिं च प्राणिनां श्रवणानि च ।
विवेशोऺच्चारितः श्लक्ष्णः समो लयगुणान्वितः ॥ २.९१.२७ ॥
Aquele som penetrou o céu e a terra e os ouvidos dos seres vivos; era suave, uniforme e dotado de qualidades rítmicas.
2.91.28
तस्मिन्नुपरते शब्दे दिव्ये श्रोतृसुखे नृणाम् ।
ददर्श भारतं सैन्यं विधानं विश्वकर्मणः ॥ २.९१.२८ ॥
Quando aquele som divino, agradável aos ouvidos dos homens, cessou, ele viu o exército de Bharata, disposto como a criação de Viśvakarman.
2.91.29
बभूव हि समा भूमिः समन्तात्पञ्चयोजना ।
शाद्वलैर्बहुभिश्छन्ना नीलवैडूर्य्यसन्निभैः ॥ २.९१.२९ ॥
Por todos os lados, por cinco yojanas, o chão tornou-se plano e foi coberto de muitos gramados, semelhantes ao lápis-lazúli azul.
2.91.30
तस्मिन् बिल्वाः कपित्थाश्च पनसा बीजपूरकाः ।
आमलक्यो बभूवुश्च चूताश्च फलभूषणाः ॥ २.९१.३० ॥
Naquele lugar surgiram árvores bilva, kapittha, jaqueira, cidreira, āmalaka e mangueiras, adornadas de frutos.
2.91.31
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च वनं दिव्योपभोगवत् ।
आजगाम नदी दिव्या तीजैर्बहुभिर्वृता ॥ २.९१.३१ ॥
Dos kurus do norte chegou uma floresta rica em deleites divinos, e chegou também um rio divino cercado por muitas margens.
2.91.32
चतुःशालानि शुभ्राणि शालाश्च गजवाजिनाम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधास्तोरणानि शुभानि च ॥ २.९१.३२ ॥
Edifícios luminosos de quatro salas, estábulos de elefantes e cavalos, lugares cheios de mansões e palácios, e belas portas monumentais.
2.91.33
सितमेघनिभं चापि राजवेश्मसु तोरणम् ।
दिव्यमाल्यकृताकारं दिव्यगन्धसमुक्षितम् ॥ २.९१.३३ ॥
Nas residências reais havia também portões como nuvens brancas, em forma de guirlandas divinas e aspergidos de fragrância divina.
2.91.34
चतुरश्रमसम्बाधं शयनासनयानवत् ।
दिव्यैः सर्वरसैर्युक्तं दिव्यभोजनवस्त्रवत् ।
उपकल्पितसर्वान्नं धौतनिर्मलभाजनम् ॥ २.९१.३४ ॥
Quadrada e não lotada, provida de leitos, assentos e veículos; cheia de sabores divinos de todo tipo, com alimento e vestuário divinos; com todo tipo de comida preparada e vasilhas limpas e lavadas.
2.91.35
क्लृप्तसर्वासनं श्रीमत् स्वास्तीर्णशयनोत्तमम् ।
प्रविवेश महाबाहुरनुज्ञातो महर्षिणा ।
वेश्म तद्रत्नसम्पूर्णं भरतः केकयीसुतः ॥ २.९१.३५ ॥
Aquela morada, cheia de joias, com todos os assentos dispostos, esplêndida e com um excelente leito bem estendido, foi entrada por Bharata, o de braços poderosos, filho de Kaikeyī, após receber a permissão do grande sábio.
2.91.36
अनुजग्मुश्च तं सर्वे मन्त्रिणः सपुरोहिताः ।
बभूवुश्च मुदा युक्ता दृष्ट्वा तं वेश्मसंविधिम् ॥ २.९१.३६ ॥
Todos os ministros o seguiram junto com os sacerdotes, e, ao ver a disposição daquela morada, encheram-se de alegria.
2.91.37
तत्र राजासनं दिव्यं व्यजनं छत्रमेव च ।
भरतो मन्त्रिभिः सार्द्धमभ्यवर्त्तत राजवत् ॥ २.९१.३७ ॥
Ali Bharata, com os ministros, aproximou-se do trono real divino, do leque e do guarda-sol, como faria um rei.
2.91.38
आसनं पूजयामास रामायाभिप्रणम्य च ।
वालव्यजनमादाय न्यषीदत् सचिवासने ॥ २.९१.३८ ॥
Bharata honrou o assento de Rāma, prostrando-se diante dele, e, tomando o abanador de cauda de iaque, sentou-se no assento do ministro.
2.91.39
आनुपूर्व्यानिषेदुश्च सर्वे मन्त्रिपुरोहिताः ।
ततः सेनापतिः पश्चात् प्रशास्ता च निषेदतुः ॥ २.९१.३९ ॥
Por ordem de precedência, sentaram-se todos os ministros e sacerdotes; depois, sentaram-se o comandante do exército e o conselheiro principal.
2.91.40
ततस्तत्र मुहूर्त्तेन नद्यः पायसकर्दमाः ।
उपातिष्ठन्त भरतं भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४० ॥
Então, por ordem de Bharadvāja, num instante, rios de lama leitosa apresentaram-se a Bharata.
2.91.41
तासामुभयतःकूलं पाण्डुमृत्तिकलेपनाः ।
रम्याश्चावसथा दिव्या ब्रह्मणस्तु प्रसादजाः ॥ २.९१.४१ ॥
Em ambas as margens desses rios havia moradas divinas e encantadoras, revestidas de argila pálida, criadas pela graça de Brahmā.
2.91.42
तेनैव च मुहूर्त्तेन दिव्याभरणभूषिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा ब्रह्मणा प्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४२ ॥
Nesse mesmo instante chegaram vinte mil mulheres adornadas com joias divinas, enviadas por Brahmā.
2.91.43
सुवर्णमणिमुक्तेन प्रवालेन च शोभिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्राः कुबेरप्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४३ ॥
Adornadas de ouro, gemas, pérolas e coral, chegaram vinte mil mulheres enviadas por Kubera.
2.91.44
याभिर्गृहीतपुरुषः सोन्माद इव लक्ष्यते ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा नन्दनादप्सरोगणाः ॥ २.९१.४४ ॥
Por quem um homem possuído parece louco, chegaram vinte mil bandos de apsaras de Nandana.
2.91.45
नारदस्तुम्बुरुर्गोपः प्रवराः सूर्य्यवर्चसः ।
एते गन्धर्वराजानो भरतस्याग्रतो जगुः ॥ २.९१.४५ ॥
Nārada, Tumburu e Gopa — estes excelentes reis gandharvas, brilhantes como o sol, cantaram diante de Bharata.
2.91.46
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाथ वामना ।
उपानृत्यंस्तु भरत भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४६ ॥
Alambusā, Miśrakeśī, Puṇḍarīkā e Vāmanā dançaram, ó Bharata, por ordem de Bharadvāja.
2.91.47
यानि माल्यानि देवेषु यानि चैत्ररथे वने ।
प्रयागे तान्यदृश्यन्त भरद्वाजस्य तेजसा ॥ २.९१.४७ ॥
As guirlandas que estão entre os deuses e no bosque de Caitraratha apareceram em Prayāga pelo poder de Bharadvāja.
2.91.48
बिल्वा मार्दङ्गिका आसन् शम्याग्राहा विभीतकाः ।
अश्वत्थानर्त्तकाश्चासन् भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४८ ॥
As árvores bilva tornaram-se tocadores de tambor, as vibhītaka tocadores de címbalos e as aśvattha dançarinos, por ordem de Bharadvāja.
2.91.49
ततः सरलतालाश्च तिलका नक्तमालकाः ।
प्रहृष्टास्तत्र सम्पेतुः कुब्जा भूत्वाथ वामनाः ॥ २.९१.४९ ॥
Então as árvores sarala e tāla, as tilaka e as naktamāla, alegres, reuniram-se ali, e, tornados corcundas e anões, também chegaram.
2.91.50
शिंशुपामलकीजम्ब्वो याश्चान्याः काननेषु ताः ।
मालती मल्लिका जातिर्याश्चान्याः कानने लताः ॥ २.९१.५० ॥
As árvores śiṃśapā, āmalakī e jambu, e as demais árvores da floresta; as trepadeiras mālatī, mallikā e jāti, e as demais trepadeiras da floresta, também vieram para lá.
2.91.51
प्रमदाविग्रहं कृत्वा भरद्वाजाश्रमे ऽवदन् ।
सुराः सुरापाः पिबत पायसं च बुभुक्षिताः ।
मांसानि च सुमेध्यानि भक्ष्यन्तां यावदिच्छथ ॥ २.९१.५१ ॥
Tomando forma de mulheres, no eremitério de Bharadvāja disseram: "Ó deuses, bebedores de licor, bebei, há também arroz doce com leite; se tiverdes fome, comei as carnes puras, quanto quiserdes."
2.91.52
उच्छाद्य स्नापयन्ति स्म नदीतीरेषु वल्गुषु ।
अप्येकमेकं पुरुषं प्रमदाः सप्त चाष्ट च ॥ २.९१.५२ ॥
Nas belas margens dos rios, esfregavam-nos com óleo e banhavam-nos; sete ou oito mulheres juntas banhavam cada homem.
2.91.53
संवाहन्त्यः समापेतुर्नार्यो रुचिरलोचनाः ।
परिमृज्य तथान्योन्यं पाययन्ति वराङ्गनाः ॥ २.९१.५३ ॥
Mulheres de belos olhos reuniram-se massageando; aquelas mulheres de belos membros enxugavam-se umas às outras e davam de beber.
2.91.54
हयान् गजान् खरानुष्ट्रांस्तथैव सुरभेः सुतान् ।
अभोजयन् वाहनपास्तेषां भोज्यं यथाविधि ॥ २.९१.५४ ॥
Cavalos, elefantes, asnos e camelos, e igualmente as crias de Surabhi, as vacas, foram alimentados pelos seus tratadores segundo a regra.
2.91.55
इक्षूंश्च मधुलाजांश्च भोजयन्ति स्म वाहनान् ।
इक्ष्वाकुवरयोधानां चोदयन्तो महाबलाः ॥ २.९१.५५ ॥
Os poderosos servidores alimentavam as montarias dos melhores guerreiros de Ikṣvāku com cana-de-açúcar e grãos torrados com mel, incentivando-os.
2.91.56
नाश्वबन्धो ऽश्वमाजानान्न गजं कुञ्जरग्रहः ।
मत्तप्रमत्तमुदिता नमूः सा तत्र सम्बभौ ॥ २.९१.५६ ॥
Ali não havia quem amarrasse os cavalos, nem cavalo treinado, nem elefante, nem condutor de elefantes; aquela multidão, cheia de alegria embriagada e frenética, resplandeceu ali.
2.91.57
तर्पिताः सर्वकामैस्ते रक्तचन्दनरूषिताः ।
अप्सरोगणसंयुक्ताः सैन्या वाचमुदैरयन् ॥ २.९१.५७ ॥
Satisfeitos em todos os desejos, ungidos com sândalo vermelho, acompanhados por grupos de apsaras, aqueles soldados proferiram estas palavras.
2.91.58
नैवायोध्यां गमिष्यामो न गमिष्याम दण्डकान् ।
कुशलं भरतस्यास्तु रामस्यास्तु तथा सुखम् ॥ २.९१.५८ ॥
Não iremos a Ayodhyā, nem iremos à floresta de Daṇḍaka. Que Bharata esteja bem, e que Rāma também tenha felicidade.
2.91.59
अनाथास्तं विधिं लब्ध्वा वाचमेतामुदैरयन् ॥ २.९१.५९ ॥
Os sem senhor, tendo obtido aquela resolução, proferiram estas palavras.
2.91.60
सम्प्रहृष्टा विनेदुस्ते नरास्तत्र सहस्रशः ।
भरतस्यानुयातारः स्वर्गोयमिति चाब्रुवन् ॥ २.९१.६० ॥
Muito alegres, milhares de seguidores de Bharata gritaram alto e disseram: "Este é realmente o céu!"
2.91.61
नृत्यन्ति स्म हसन्ति स्म गायन्ति स्म च सैनिकाः ।
समन्तात् परिधावन्ति माल्योपेताः सहस्रशः ॥ २.९१.६१ ॥
Soldados, aos milhares, dançavam, riam e cantavam; adornados com guirlandas, corriam por todos os lados.
2.91.62
ततो भुक्तवतां तेषां तदन्नममृतोपमम् ।
दिव्यानुद्वीक्ष्य भक्ष्यांस्तानभवद्भक्षणे मतिः ॥ २.९१.६२ ॥
Então, os que haviam comido aquele alimento semelhante ao néctar, ao verem aqueles manjares divinos, sentiram de novo o desejo de comer.
2.91.63
प्रेष्याश्चेष्ट्यश्च वध्वश्च बलस्थाश्च सहस्रशः ।
बभूवुस्ऺते भृशं दृप्ताः सर्वे चाहतवाससः ॥ २.९१.६३ ॥
Milhares de servos, trabalhadores, mulheres e soldados ficaram exultantes, e todos vestiam roupas novas.
2.91.64
कुञ्जराश्च खरोष्ट्राश्च गोश्वाश्च मृगपक्षिणः ।
बभूवुः सुभृतास्तत्र नान्यो ह्यन्यमकल्पयत् ॥ २.९१.६४ ॥
Ali, elefantes, burros e camelos, gado e cavalos, veados e aves foram bem supridos; ninguém pensava no outro.
2.91.65
नाशुक्लवासास्तत्रासीत् क्षुधितो मलिनो ऽपि वा ।
रजसा ध्वस्तकेशो वा नरः कश्चिददृश्यत ॥ २.९१.६५ ॥
Não se via ali nenhum homem sem vestes brancas, faminto, sujo ou com os cabelos desgrenhados pela poeira.
2.91.66
आजैश्चापि च वाराहैर्निष्ठानवरसञ्चयैः ।
फलनिर्यूहसंसिद्धैः सूपैर्गन्धरसान्वितैः ॥ २.९१.६६ ॥
Com carne de cabra e de javali, com montes de excelentes condimentos, com caldos saborosos preparados com sucos de frutas, dotados de aroma e sabor.
2.91.67
पुष्पध्वजवतीः पूर्णाः शुक्लस्यान्नस्य चाभितः ।
ददृशुर्विस्मितास्तत्र नरा लौहीः सहस्रशः ॥ २.९१.६७ ॥
Ali, por todos os lados, os homens maravilhados viram milhares de vasilhas de ferro cheias de comida branca, adornadas com bandeiras de flores.
2.91.68
बभूवुर्वनपार्श्वेषु कूपाः पायसकर्दमाः ।
ताश्च कामदुघा गावो द्रुमाश्चासन् मधुस्रुतः ॥ २.९१.६८ ॥
Nas bordas da floresta havia poços de lama de arroz doce, e havia vacas que realizavam desejos e árvores que gotejavam mel.
2.91.69
वाप्यो मैरेयपूर्णाश्च मृष्टमांसचयैर्वृताः ।
प्रतप्तपिठरैश्चापि मार्गमायूरकौक्कुटैः ॥ २.९१.६९ ॥
Os poços escalonados estavam cheios de licor maireya e cercados por montes de carne bem cozida; em panelas quentes havia veado, pavão e galinha.
2.91.70
पात्रीणां च सहस्राणि स्थालीनां नियुतानि च ।
न्यर्बुदानि च पात्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ २.९१.७० ॥
Havia milhares de vasos para beber, centenas de milhares de panelas e milhões de recipientes, alguns de ouro.
2.91.71
स्थाल्यः कुम्भ्यः करम्भ्यश्च दधिपूर्णाः सुसंस्कृताः ।
यौवनस्थस्य गौरस्य कपित्थस्य सुगन्धिनः ॥ २.९१.७१ ॥
As panelas, jarras e tigelas estavam cheias de coalhada bem preparada, junto com maçã-de-madeira branca madura e perfumada.
2.91.72
ह्रदाः पूर्णा रसालस्य दघ्नः श्वेतस्य चापरे ।
बभूवुः पायसस्यान्ये शर्करायाश्च सञ्चयाः ॥ २.९१.७२ ॥
Havia lagos cheios de suco de manga, outros de coalhada branca, outros de arroz doce, e outros montes de açúcar.
2.91.73
कल्कांश्चूर्णकषायांश्च स्नानानि विविधानि च ।
ददृशुर्भाजनस्थानि तीर्थेषु सरितां नराः ॥ २.९१.७३ ॥
Nos vaus sagrados dos rios, as pessoas viram pastas, pós, decocções e preparados de banho dispostos em vasilhas.
2.91.74
शुक्लानंशुमतश्चापि दन्तधावनसञ्चयान् ।
शुक्लांश्चन्दनकल्कांश्च समुद्गेष्ववतिष्ठतः ॥ २.९१.७४ ॥
Vestes de seda branca, montes de gravetos para limpar os dentes e pastas brancas de sândalo estavam guardados em caixas.
2.91.75
दर्पणान् परिमृष्टांश्च वाससां चापि सञ्चयान् ।
पादुकोपानहश्चैव युग्मानि च सहस्रशः ॥ २.९१.७५ ॥
Espelhos bem polidos, montes de vestes, sandálias de madeira e calçados em milhares de pares também estavam ali.
2.91.76
आञ्जनीः कङ्कतान् कूर्चान् शस्त्राणि च धनूंषि च ।
मर्मत्राणानि चित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ २.९१.७६ ॥
Caixinhas de colírio, pentes, escovas, armas e arcos, armaduras variadas para proteger os pontos vitais, leitos e assentos.
2.91.77
प्रतिपानह्रदान् पूर्णान् खरोष्ट्रगजवाजिनाम् ।
अवगाह्य सुतीर्थांश्च ह्रदान् सोत्पलपुष्करान् ॥ २.९१.७७ ॥
Tanques cheios para lavar as patas de burros, camelos, elefantes e cavalos, e lagos de bons vaus, cheios de lótus e lírios azuis.
2.91.78
आकाशवर्णप्रतिमान् स्वच्छतोयान् सुखप्लवान् ।
नीलवैडूर्य्यवर्णांश्च मृदून् यवससञ्चयान् ॥ २.९१.७८ ॥
Lagos da cor do céu, de águas claras, agradáveis para banho, da cor do lápis-lazúli azul, com montes macios de forragem de cevada.
2.91.79
निर्वापार्थान् पशूनां ते ददृशुस्तत्र सर्वशः ॥ २.९१.७९ ॥
Ali viram, por toda parte, o alimento preparado para os animais.
2.91.80
व्यस्मयन्त मनुष्यास्ते स्वप्नकल्पं तदद्भुतम् ।
दृष्ट्वातिथ्यं कृतं तादृक् भरतस्य महर्षिणा ॥ २.९१.८० ॥
Aqueles homens ficaram admirados com aquela maravilha, semelhante a um sonho, ao ver a hospitalidade que o grande sábio oferecera a Bharata.
2.91.81
इत्येवं रममाणानां देवानामिव नन्दने ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये सा रात्रिर्व्यत्यवर्त्तत ॥ २.९१.८१ ॥
Assim, deleitando-se como os deuses em Nandana, aquela noite passou no encantador eremitério de Bharadvāja.
2.91.82
प्रतिजग्मुश्च ता नद्यो गन्धर्वाश्च यथागतम् ।
भरद्वाजमनुज्ञाप्य ताश्च सर्वा वराङ्गनाः ॥ २.९१.८२ ॥
Despedindo-se de Bharadvāja, todas aquelas excelentes mulheres, as ninfas dos rios e os Gandharvas retornaram pelo caminho por onde tinham vindo.
2.91.83
तथैव मत्ता मदिरोत्कटा नरास्तथैव दिव्यागुरुचन्दनोक्षिताः ।
तथैव दिव्या विविधाः स्रगुत्तमाः पृथक् प्रकीर्णा मनुजैः प्रमर्दिताः ॥ २.९१.८३ ॥
Igualmente estavam os homens embriagados em excesso pelo licor, igualmente ungidos com aloés e sândalo divinos; igualmente jaziam espalhadas e pisoteadas pelos homens as diversas e excelentes guirlandas divinas.