Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.91.1
कृतबुद्धिं निवासाय तत्रैव स मुनिस्तदा ।
भरतं कैकयीपुत्रमातिथ्येन न्यमन्त्रयत् ॥ २.९१.१ ॥
Da lud der Weise, der beschlossen hatte, dass Bharata, der Sohn Kaikeyīs, dort bleiben sollte, ihn zur Gastfreundschaft ein.
2.91.2
अब्रवीद्भरतस्त्वेनं नन्विदं भवता कृतम् ।
पाद्यमर्घ्यं तथातिथ्यं वने यदुपपद्यते ॥ २.९१.२ ॥
Bharata sprach: "Gewiss habt Ihr bereits alles getan, was im Wald angemessen ist: das Wasser für die Füße, die Begrüßungsgabe und die passende Gastfreundschaft."
2.91.3
अथोवाच भरद्वाजो भरतं प्रहसन्निव ।
जाने त्वां प्रीतिसंयुक्तं तुष्येस्त्वं येन केनचित् ॥ २.९१.३ ॥
Da sprach Bharadvāja, gleichsam lächelnd, zu Bharata: "Ich weiß, dass du voller Zuneigung bist; sei zufrieden mit allem, was dich zufriedenstellt."
2.91.4
सेनायास्तु तवैतस्याः कर्तुमिच्छामि भोजनम् ।
मम प्रीतिर्यथारूपा त्वमर्हो मनुजाधिप ॥ २.९१.४ ॥
O Herr der Menschen, ich wünsche, für dieses dein Heer eine Mahlzeit zu bereiten; das würde mir Freude machen, und du bist ihrer würdig.
2.91.5
किमर्थं चापि निक्षिप्य दूरे बलमिहागतः ।
कस्मान्नेहोपयातोसि सबलः पुरुषर्षभ ॥ २.९१.५ ॥
O Bester der Menschen, warum bist du hierher gekommen, nachdem du dein Heer weit zurückgelassen hast? Warum bist du nicht mit deinem Heer hierher gekommen?
2.91.6
भरतः प्रत्युवाचेदं प्राञ्जलिस्तं तपोधनम् ।
ससैन्यो नोपयातो ऽस्मि भगवन् भगवद्भयात् ॥ २.९१.६ ॥
Bharata sprach mit gefalteten Händen zu jenem Asketen: "Ehrwürdiger, ich bin nicht mit meinem Heer gekommen aus Furcht vor Euch, o Verehrter."
2.91.7
राज्ञा च भगवन् नित्यं राजपुत्रेण वा सदा ।
यत्नतः परिहर्त्तव्या विषयेषु तपस्विनः ॥ २.९१.७ ॥
Ehrwürdiger Weiser, ein König oder Königssohn muss stets sorgsam die Asketen von den Sinnesobjekten fernhalten.
2.91.8
वाजिमुख्या मनुष्याश्च मत्ताश्च वरवारणाः ।
प्रच्छाद्य भगवन् भूमिं महतीमनुयान्ति माम् ॥ २.९१.८ ॥
Ehrwürdiger Weiser, die Anführer der Reiter, die Männer und die tobenden vortrefflichen Elefanten folgen mir und bedecken die weite Erde.
2.91.9
ते वृक्षानुदकं भूमिमाश्रमेषूटजांस्तथा ।
न हिंस्युरिति तेनाहमेक एव समागतः ॥ २.९१.९ ॥
Damit sie nicht die Bäume, das Wasser, den Boden oder die Laubhütten in den Einsiedeleien schädigen, bin ich allein gekommen.
2.91.10
आनीयतामितः सेनेत्याज्ञप्तः परमर्षिणा ।
ततस्तु चक्रे भरतः सेनायाः समुपागमम् ॥ २.९१.१० ॥
»Das Heer soll hierher gebracht werden«, so vom großen Weisen befohlen, veranlasste Bharata daraufhin das Nahen des Heeres.
2.91.11
अग्निशालां प्रविश्याथ पीत्वापः परिमृज्य च ।
आतिथ्यस्य क्रियाहेतोर्विश्वकर्माणमाह्वयत् ॥ २.९१.११ ॥
Nachdem er die Feuerhalle betreten, Wasser getrunken und sein Gesicht abgewischt hatte, rief er Viśvakarman für das Gastrecht-Ritual herbei.
2.91.12
आह्वये विश्वकर्माणमहं त्वष्टारमेव च ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१२ ॥
Ich rufe Viśvakarman und Tvaṣṭṛ herbei. Ich möchte Gastfreundschaft erweisen; mögen dort die Vorkehrungen für mich getroffen werden.
2.91.13
आह्वये लोकपालांस्त्रीन् देवान् शक्रमुखांस्तथा ।
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि तत्र मे संविधीयताम् ॥ २.९१.१३ ॥
Ich lade die drei Weltenhüter und die Götter unter Indra ein; ich möchte ihnen dort Gastfreundschaft erweisen. Mögen die Vorbereitungen für mich getroffen werden.
2.91.14
प्राक्स्रोतसश्च या नद्यः प्रत्यक्स्रोतस एव च ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च समायान्त्वद्य सर्वशः ॥ २.९१.१४ ॥
Mögen die nach Osten fließenden und die nach Westen fließenden Flüsse, auf der Erde und im Himmel, heute alle hierher kommen.
2.91.15
अन्याः स्रवन्तु मैरेयं सुरामन्याः सुनिष्ठिताम् ।
अपराश्चोदकं शीतमिक्षुकाण्डरसोपमम् ॥ २.९१.१५ ॥
Mögen einige Flüsse Maireya-Wein fließen lassen, andere gut bereiteten Surā, und wieder andere kühles Wasser, gleich dem Saft der Zuckerrohrstengel.
2.91.16
आह्वये देवगन्धर्वान् विश्वावसुहहाहुहून् ।
तथैवाप्सरसो देवीर्गन्धर्व्वीश्चापि सर्वशः ॥ २.९१.१६ ॥
Ich lade die Götter und Gandharvas ein — Viśvāvasu, Hahā und Huhū — ebenso die Apsaras, die Göttinnen und die weiblichen Gandharvas, sie alle.
2.91.17
घृताचीमथ विश्वाचीं मिश्रकेशीमलम्बुसाम् ।
नागदन्तां च हेमां च हिमामद्रिकृतस्थलाम् ॥ २.९१.१७ ॥
Ghṛtācī und Viśvācī, Miśrakeśī und Alambusā, Nāgadantā, Hemā und Himā — jene, die an einem von Bergen geformten Ort wohnen.
2.91.18
शक्रं याश्चोपतिष्ठन्ति ब्रह्माणं याश्च योषितः ।
सर्वास्तुम्बुरुणा सार्द्धमाह्वये सपरिच्छदाः ॥ २.९१.१८ ॥
Alle Frauen, die Indra dienen, und die, die Brahmā dienen — sie alle lade ich ein, zusammen mit Tumburu und ihrem Gefolge.
2.91.19
वनं कुरुषु यद्दिव्यं वासोभूषणपत्ऺत्रवत् ।
दिव्यनारीफलं शश्वत्तत्कौबेरमिहैतु च ॥ २.९१.१९ ॥
Möge hierher kommen jener göttliche Wald Kuberas, der unter den Kurus liegt, mit Gewändern, Schmuck und Blättern geschmückt ist, dessen Früchte göttliche Frauen sind und der ewig besteht.
2.91.20
इह मे भगवान् सोमो विधत्तामन्नमुत्तमम् ।
भक्ष्यं भोज्यं च चोष्यं च लेह्यं च विविधं बहु ॥ २.९१.२० ॥
Hier möge der gesegnete Soma mir vortreffliche Speisen bereiten: Zu Kauendes, zu Essendes, zu Saugendes und zu Leckendes, vielfältig und reichlich.
2.91.21
विचित्राणि च माल्यानि पादपप्रच्युतानि च ।
सुरादीनि च पेयानि मांसानि विविधानि च ॥ २.९१.२१ ॥
Wunderbare Girlanden, von den Bäumen gefallen, Getränke wie Wein und auch Fleisch verschiedener Art.
2.91.22
एवं समाधिना युक्तस्तेजसा ऽप्रतिमेन च ।
शीक्षास्वरसमायुक्तं तपसा चाब्रवीन्मुनिः ॥ २.९१.२२ ॥
So, vereint mit Sammlung und von unvergleichlichem Glanz, sprach der Weise durch die Kraft seiner Askese mit Worten, die den Regeln von Lautlehre und Tonfall entsprachen.
2.91.23
मनसा ध्यायतस्तस्य प्राङ्मुखस्य कृताञ्जलेः ।
आजग्मुस्तानि सर्वाणि दैवतानि पृथक्पृथक् ॥ २.९१.२३ ॥
Während er im Geiste meditierte, nach Osten gewandt, mit gefalteten Händen, kamen alle jene Gottheiten zu ihm, einzeln und jede für sich.
2.91.24
मलयं दर्दुरं चैव ततः स्वेदनुदऽ ऽनिलः ।
उपस्पृश्य ववौ युक्त्या सुप्रियात्मा सुखः शिवः ॥ २.९१.२४ ॥
Da berührte ihn ein Wind von den Bergen Malaya und Dardura, der den Schweiß trocknet, und wehte gemäßigt; er war dem Herzen lieb, angenehm und heilbringend.
2.91.25
ततोभ्यवर्तन्त घना दिव्याः कुसुमवृष्टयः ।
दिव्यदुन्दुभिघोषश्च दिक्षु सर्वासु शुश्रुवे ॥ २.९१.२५ ॥
Dann fielen dichte, göttliche Blütenregen herab, und der Klang göttlicher Trommeln war in allen Richtungen zu hören.
2.91.26
प्रववुश्चोत्तमा वाताननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
प्रजगुर्देवगन्धर्वा वीणाः प्रमुमुचुः स्वरान् ॥ २.९१.२६ ॥
Hervorragende Winde wehten, Scharen von Apsarasen tanzten, Götter und Gandharvas sangen, und die Vīṇās ließen ihre Töne erklingen.
2.91.27
स शब्दो द्यां च भूमिं च प्राणिनां श्रवणानि च ।
विवेशोऺच्चारितः श्लक्ष्णः समो लयगुणान्वितः ॥ २.९१.२७ ॥
Dieser Klang drang in Himmel und Erde und in die Ohren der Lebewesen ein; er war sanft, gleichmäßig und mit rhythmischen Eigenschaften begabt.
2.91.28
तस्मिन्नुपरते शब्दे दिव्ये श्रोतृसुखे नृणाम् ।
ददर्श भारतं सैन्यं विधानं विश्वकर्मणः ॥ २.९१.२८ ॥
Als jener göttliche, den Ohren der Menschen wohltuende Klang verklungen war, erblickte er Bharatas Heer, angeordnet wie das Werk Viśvakarmans.
2.91.29
बभूव हि समा भूमिः समन्तात्पञ्चयोजना ।
शाद्वलैर्बहुभिश्छन्ना नीलवैडूर्य्यसन्निभैः ॥ २.९१.२९ ॥
Ringsum, auf fünf Yojanas, wurde der Boden eben und war mit vielen grasbewachsenen Rasenflächen bedeckt, die blauem Lapislazuli glichen.
2.91.30
तस्मिन् बिल्वाः कपित्थाश्च पनसा बीजपूरकाः ।
आमलक्यो बभूवुश्च चूताश्च फलभूषणाः ॥ २.९१.३० ॥
An jenem Ort entstanden Bilva-, Kapittha-, Jackfrucht-, Zitrus-, Āmalaka- und Mangobäume, geschmückt mit Früchten.
2.91.31
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च वनं दिव्योपभोगवत् ।
आजगाम नदी दिव्या तीजैर्बहुभिर्वृता ॥ २.९१.३१ ॥
Von den nördlichen Kurus kam ein Wald voller göttlicher Genüsse, und es kam auch ein göttlicher Fluss, umgeben von vielen Ufern.
2.91.32
चतुःशालानि शुभ्राणि शालाश्च गजवाजिनाम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधास्तोरणानि शुभानि च ॥ २.९१.३२ ॥
Helle Gebäude mit vier Hallen, Ställe für Elefanten und Pferde, von Herrenhäusern und Palästen gedrängte Orte und schöne Torbauten.
2.91.33
सितमेघनिभं चापि राजवेश्मसु तोरणम् ।
दिव्यमाल्यकृताकारं दिव्यगन्धसमुक्षितम् ॥ २.९१.३३ ॥
In den königlichen Residenzen gab es auch Tore wie weiße Wolken, in Gestalt göttlicher Girlanden und mit göttlichem Duft besprengt.
2.91.34
चतुरश्रमसम्बाधं शयनासनयानवत् ।
दिव्यैः सर्वरसैर्युक्तं दिव्यभोजनवस्त्रवत् ।
उपकल्पितसर्वान्नं धौतनिर्मलभाजनम् ॥ २.९१.३४ ॥
Viereckig und nicht überfüllt, ausgestattet mit Betten, Sitzen und Fahrzeugen; voll göttlicher Geschmäcker aller Art, mit göttlicher Speise und Kleidung; mit allen Speisen zubereitet und sauberen, gespülten Gefäßen.
2.91.35
क्लृप्तसर्वासनं श्रीमत् स्वास्तीर्णशयनोत्तमम् ।
प्रविवेश महाबाहुरनुज्ञातो महर्षिणा ।
वेश्म तद्रत्नसम्पूर्णं भरतः केकयीसुतः ॥ २.९१.३५ ॥
Diese mit Juwelen gefüllte Wohnung, mit allen Sitzen bestückt, prächtig, mit einem herrlich ausgebreiteten Lager, betrat Bharata, der Starkarmige, Sohn der Kaikeyī, nachdem er die Erlaubnis des großen Weisen erhalten hatte.
2.91.36
अनुजग्मुश्च तं सर्वे मन्त्रिणः सपुरोहिताः ।
बभूवुश्च मुदा युक्ता दृष्ट्वा तं वेश्मसंविधिम् ॥ २.९१.३६ ॥
Alle Minister folgten ihm zusammen mit den Priestern, und als sie die Einrichtung jener Wohnung sahen, erfüllte sie Freude.
2.91.37
तत्र राजासनं दिव्यं व्यजनं छत्रमेव च ।
भरतो मन्त्रिभिः सार्द्धमभ्यवर्त्तत राजवत् ॥ २.९१.३७ ॥
Dort näherte sich Bharata mit den Ministern dem göttlichen Königssitz, dem Fächer und dem Schirm, wie ein König es täte.
2.91.38
आसनं पूजयामास रामायाभिप्रणम्य च ।
वालव्यजनमादाय न्यषीदत् सचिवासने ॥ २.९१.३८ ॥
Bharata ehrte den Sitz Rāmas, verneigte sich vor ihm, nahm den Yakschwanz-Fächer und setzte sich auf den Sitz des Ministers.
2.91.39
आनुपूर्व्यानिषेदुश्च सर्वे मन्त्रिपुरोहिताः ।
ततः सेनापतिः पश्चात् प्रशास्ता च निषेदतुः ॥ २.९१.३९ ॥
Der Reihe nach setzten sich alle Minister und Priester; danach setzten sich der Heerführer und der oberste Berater.
2.91.40
ततस्तत्र मुहूर्त्तेन नद्यः पायसकर्दमाः ।
उपातिष्ठन्त भरतं भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४० ॥
Dann erschienen auf Geheiß Bharadvājas in einem Augenblick die Flüsse mit milchigem Schlamm vor Bharata.
2.91.41
तासामुभयतःकूलं पाण्डुमृत्तिकलेपनाः ।
रम्याश्चावसथा दिव्या ब्रह्मणस्तु प्रसादजाः ॥ २.९१.४१ ॥
An beiden Ufern dieser Flüsse standen reizvolle göttliche Wohnstätten, mit hellem Lehm bestrichen, durch die Gnade Brahmās entstanden.
2.91.42
तेनैव च मुहूर्त्तेन दिव्याभरणभूषिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा ब्रह्मणा प्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४२ ॥
In eben diesem Augenblick kamen zwanzigtausend Frauen, mit göttlichem Schmuck geschmückt, von Brahmā gesandt.
2.91.43
सुवर्णमणिमुक्तेन प्रवालेन च शोभिताः ।
आगुर्विंशतिसाहस्राः कुबेरप्रहिताः स्त्रियः ॥ २.९१.४३ ॥
Mit Gold, Edelsteinen, Perlen und Korallen geschmückt, kamen zwanzigtausend von Kubera gesandte Frauen.
2.91.44
याभिर्गृहीतपुरुषः सोन्माद इव लक्ष्यते ।
आगुर्विंशतिसाहस्रा नन्दनादप्सरोगणाः ॥ २.९१.४४ ॥
Von denen ein Ergriffener wie verrückt erscheint, kamen zwanzigtausend Scharen von Apsaras aus Nandana.
2.91.45
नारदस्तुम्बुरुर्गोपः प्रवराः सूर्य्यवर्चसः ।
एते गन्धर्वराजानो भरतस्याग्रतो जगुः ॥ २.९१.४५ ॥
Nārada, Tumburu und Gopa — diese vortrefflichen, sonnenhellen Gandharva-Könige sangen vor Bharata.
2.91.46
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाथ वामना ।
उपानृत्यंस्तु भरत भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४६ ॥
Alambusā, Miśrakeśī, Puṇḍarīkā und Vāmanā tanzten, o Bharata, auf Bharadvājas Befehl.
2.91.47
यानि माल्यानि देवेषु यानि चैत्ररथे वने ।
प्रयागे तान्यदृश्यन्त भरद्वाजस्य तेजसा ॥ २.९१.४७ ॥
Die Girlanden, die bei den Göttern und im Caitraratha-Hain sind, erschienen in Prayāga durch Bharadvājas Kraft.
2.91.48
बिल्वा मार्दङ्गिका आसन् शम्याग्राहा विभीतकाः ।
अश्वत्थानर्त्तकाश्चासन् भरद्वाजस्य शासनात् ॥ २.९१.४८ ॥
Die Bilva-Bäume wurden zu Trommlern, die Vibhītaka-Bäume zu Becken-Spielern und die Aśvattha-Bäume zu Tänzern, auf Bharadvājas Befehl.
2.91.49
ततः सरलतालाश्च तिलका नक्तमालकाः ।
प्रहृष्टास्तत्र सम्पेतुः कुब्जा भूत्वाथ वामनाः ॥ २.९१.४९ ॥
Dann versammelten sich dort freudig die Sarala- und Tāla-Bäume, die Tilaka- und Naktamāla-Bäume, und sie kamen, zu Buckligen und Zwergen geworden.
2.91.50
शिंशुपामलकीजम्ब्वो याश्चान्याः काननेषु ताः ।
मालती मल्लिका जातिर्याश्चान्याः कानने लताः ॥ २.९१.५० ॥
Die Śiṃśapā-, Āmalakī- und Jambu-Bäume sowie die übrigen Bäume des Waldes, die Mālatī-, Mallikā- und Jāti-Ranken sowie die übrigen Ranken des Waldes kamen ebenfalls dorthin.
2.91.51
प्रमदाविग्रहं कृत्वा भरद्वाजाश्रमे ऽवदन् ।
सुराः सुरापाः पिबत पायसं च बुभुक्षिताः ।
मांसानि च सुमेध्यानि भक्ष्यन्तां यावदिच्छथ ॥ २.९१.५१ ॥
In Frauengestalt sprachen sie in Bharadvājas Einsiedelei: »O Götter, Weintrinker, trinkt, es gibt auch Milchreisbrei; seid ihr hungrig, esst die reinen Fleischspeisen, so viel ihr wollt!«
2.91.52
उच्छाद्य स्नापयन्ति स्म नदीतीरेषु वल्गुषु ।
अप्येकमेकं पुरुषं प्रमदाः सप्त चाष्ट च ॥ २.९१.५२ ॥
An den schönen Flussufern rieben sie sie mit Öl ein und badeten sie; sieben oder acht Frauen badeten gemeinsam jeden einzelnen Mann.
2.91.53
संवाहन्त्यः समापेतुर्नार्यो रुचिरलोचनाः ।
परिमृज्य तथान्योन्यं पाययन्ति वराङ्गनाः ॥ २.९१.५३ ॥
Frauen mit schönen Augen kamen massierend zusammen; jene Frauen mit schönen Gliedern trockneten einander ab und reichten zu trinken.
2.91.54
हयान् गजान् खरानुष्ट्रांस्तथैव सुरभेः सुतान् ।
अभोजयन् वाहनपास्तेषां भोज्यं यथाविधि ॥ २.९१.५४ ॥
Pferde, Elefanten, Esel und Kamele, ebenso die Nachkommen der Surabhi, die Kühe, fütterten ihre Wärter nach der Vorschrift.
2.91.55
इक्षूंश्च मधुलाजांश्च भोजयन्ति स्म वाहनान् ।
इक्ष्वाकुवरयोधानां चोदयन्तो महाबलाः ॥ २.९१.५५ ॥
Die mächtigen Diener fütterten die Reittiere der besten Krieger Ikṣvākus mit Zuckerrohr und mit Honig vermischtem Puffreis und spornten sie an.
2.91.56
नाश्वबन्धो ऽश्वमाजानान्न गजं कुञ्जरग्रहः ।
मत्तप्रमत्तमुदिता नमूः सा तत्र सम्बभौ ॥ २.९१.५६ ॥
Dort war niemand, der Pferde anband, kein gut abgerichtetes Pferd, kein Elefant, kein Elefantenführer; jene Menge, erfüllt von berauschter und überschäumender Freude, erstrahlte dort.
2.91.57
तर्पिताः सर्वकामैस्ते रक्तचन्दनरूषिताः ।
अप्सरोगणसंयुक्ताः सैन्या वाचमुदैरयन् ॥ २.९१.५७ ॥
Gesättigt in allen Wünschen, mit rotem Sandelholz gesalbt, begleitet von Scharen von Apsaras, sprachen jene Krieger diese Worte.
2.91.58
नैवायोध्यां गमिष्यामो न गमिष्याम दण्डकान् ।
कुशलं भरतस्यास्तु रामस्यास्तु तथा सुखम् ॥ २.९१.५८ ॥
Wir werden nicht nach Ayodhyā gehen und auch nicht in den Daṇḍaka-Wald. Möge es Bharata wohlergehen, und möge Rāma ebenso Glück haben.
2.91.59
अनाथास्तं विधिं लब्ध्वा वाचमेतामुदैरयन् ॥ २.९१.५९ ॥
Die Herrenlosen, nachdem sie jenen Entschluss gefasst hatten, sprachen diese Worte.
2.91.60
सम्प्रहृष्टा विनेदुस्ते नरास्तत्र सहस्रशः ।
भरतस्यानुयातारः स्वर्गोयमिति चाब्रुवन् ॥ २.९१.६० ॥
Hocherfreut brüllten dort Tausende von Bharatas Gefolgsleuten auf und sagten: "Dies ist wahrlich der Himmel!"
2.91.61
नृत्यन्ति स्म हसन्ति स्म गायन्ति स्म च सैनिकाः ।
समन्तात् परिधावन्ति माल्योपेताः सहस्रशः ॥ २.९१.६१ ॥
Soldaten, tausendfach, tanzten, lachten und sangen; mit Girlanden geschmückt liefen sie überallhin.
2.91.62
ततो भुक्तवतां तेषां तदन्नममृतोपमम् ।
दिव्यानुद्वीक्ष्य भक्ष्यांस्तानभवद्भक्षणे मतिः ॥ २.९१.६२ ॥
Da, als jene, die jene nektarähnliche Speise gegessen hatten, die göttlichen Speisen erblickten, wurde ihr Sinn wieder auf das Essen gerichtet.
2.91.63
प्रेष्याश्चेष्ट्यश्च वध्वश्च बलस्थाश्च सहस्रशः ।
बभूवुस्ऺते भृशं दृप्ताः सर्वे चाहतवाससः ॥ २.९१.६३ ॥
Tausende Diener, Arbeiter, Frauen und Soldaten wurden überaus froh; alle trugen neue Gewänder.
2.91.64
कुञ्जराश्च खरोष्ट्राश्च गोश्वाश्च मृगपक्षिणः ।
बभूवुः सुभृतास्तत्र नान्यो ह्यन्यमकल्पयत् ॥ २.९१.६४ ॥
Dort wurden Elefanten, Esel und Kamele, Rinder und Pferde, Hirsche und Vögel gut versorgt; keiner dachte an den anderen.
2.91.65
नाशुक्लवासास्तत्रासीत् क्षुधितो मलिनो ऽपि वा ।
रजसा ध्वस्तकेशो वा नरः कश्चिददृश्यत ॥ २.९१.६५ ॥
Dort war kein Mann zu sehen, der ohne weiße Gewänder, hungrig, schmutzig oder mit staubverklebtem Haar gewesen wäre.
2.91.66
आजैश्चापि च वाराहैर्निष्ठानवरसञ्चयैः ।
फलनिर्यूहसंसिद्धैः सूपैर्गन्धरसान्वितैः ॥ २.९१.६६ ॥
Mit Ziegen- und Wildschweinfleisch, mit Bergen erlesener Gewürze, mit aus Fruchtsäften bereiteten Brühen, voll Duft und Geschmack.
2.91.67
पुष्पध्वजवतीः पूर्णाः शुक्लस्यान्नस्य चाभितः ।
ददृशुर्विस्मितास्तत्र नरा लौहीः सहस्रशः ॥ २.९१.६७ ॥
Ringsum sahen die verwunderten Männer Tausende eiserner Gefäße, voll weißer Speise, geschmückt mit Blumenbannern.
2.91.68
बभूवुर्वनपार्श्वेषु कूपाः पायसकर्दमाः ।
ताश्च कामदुघा गावो द्रुमाश्चासन् मधुस्रुतः ॥ २.९१.६८ ॥
An den Waldrändern gab es Brunnen mit Milchreisbrei-Schlamm, und es gab wunscherfüllende Kühe und honigtriefende Bäume.
2.91.69
वाप्यो मैरेयपूर्णाश्च मृष्टमांसचयैर्वृताः ।
प्रतप्तपिठरैश्चापि मार्गमायूरकौक्कुटैः ॥ २.९१.६९ ॥
Die Stufenbrunnen waren voll Maireya-Likör und von Haufen gut gekochten Fleisches umgeben; in heißen Töpfen lagen Hirsch, Pfau und Huhn.
2.91.70
पात्रीणां च सहस्राणि स्थालीनां नियुतानि च ।
न्यर्बुदानि च पात्राणि शातकुम्भमयानि च ॥ २.९१.७० ॥
Es gab Tausende Trinkgefäße, Hunderttausende Kochtöpfe und Millionen Gefäße, einige aus Gold.
2.91.71
स्थाल्यः कुम्भ्यः करम्भ्यश्च दधिपूर्णाः सुसंस्कृताः ।
यौवनस्थस्य गौरस्य कपित्थस्य सुगन्धिनः ॥ २.९१.७१ ॥
Die Töpfe, Krüge und Schalen waren voll gut bereiteten Joghurts, dazu duftender reifer weißer Holzapfel.
2.91.72
ह्रदाः पूर्णा रसालस्य दघ्नः श्वेतस्य चापरे ।
बभूवुः पायसस्यान्ये शर्करायाश्च सञ्चयाः ॥ २.९१.७२ ॥
Es gab Teiche voll Mangosaft, andere mit weißem Joghurt, wieder andere mit Milchreisbrei, und andere Haufen Zucker.
2.91.73
कल्कांश्चूर्णकषायांश्च स्नानानि विविधानि च ।
ददृशुर्भाजनस्थानि तीर्थेषु सरितां नराः ॥ २.९१.७३ ॥
An den heiligen Flussfurten sahen die Menschen in Gefäßen aufgestellte Pasten, Pulver, Abkochungen und verschiedene Badezubereitungen.
2.91.74
शुक्लानंशुमतश्चापि दन्तधावनसञ्चयान् ।
शुक्लांश्चन्दनकल्कांश्च समुद्गेष्ववतिष्ठतः ॥ २.९१.७४ ॥
Weiße Seidengewänder, Haufen von Zahnstäbchen und weiße Sandelholzpasten standen in Kästchen bereit.
2.91.75
दर्पणान् परिमृष्टांश्च वाससां चापि सञ्चयान् ।
पादुकोपानहश्चैव युग्मानि च सहस्रशः ॥ २.९१.७५ ॥
Blankpolierte Spiegel, Haufen von Gewändern, Holzsandalen und Schuhe in Tausenden von Paaren waren ebenfalls da.
2.91.76
आञ्जनीः कङ्कतान् कूर्चान् शस्त्राणि च धनूंषि च ।
मर्मत्राणानि चित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ २.९१.७६ ॥
Kajalbüchsen, Kämme, Bürsten, Waffen und Bogen, buntbemalte Schutzpanzer für die verwundbaren Stellen, Liegen und Sitze.
2.91.77
प्रतिपानह्रदान् पूर्णान् खरोष्ट्रगजवाजिनाम् ।
अवगाह्य सुतीर्थांश्च ह्रदान् सोत्पलपुष्करान् ॥ २.९१.७७ ॥
Gefüllte Becken zum Waschen der Füße von Eseln, Kamelen, Elefanten und Pferden, und Seen mit guten Furten, voller Lotusblüten und blauer Seerosen.
2.91.78
आकाशवर्णप्रतिमान् स्वच्छतोयान् सुखप्लवान् ।
नीलवैडूर्य्यवर्णांश्च मृदून् यवससञ्चयान् ॥ २.९१.७८ ॥
Teiche von der Farbe des Himmels, mit klarem Wasser, angenehm zum Baden, von der Farbe blauen Lapislazuli, mit weichen Haufen von Gerstenfutter.
2.91.79
निर्वापार्थान् पशूनां ते ददृशुस्तत्र सर्वशः ॥ २.९१.७९ ॥
Dort sahen sie überall das Futter, das für die Tiere bereitgestellt war.
2.91.80
व्यस्मयन्त मनुष्यास्ते स्वप्नकल्पं तदद्भुतम् ।
दृष्ट्वातिथ्यं कृतं तादृक् भरतस्य महर्षिणा ॥ २.९१.८० ॥
Jene Menschen staunten über dieses Wunder, das einem Traum glich, als sie sahen, wie der große Weise Bharata eine solche Gastfreundschaft erwies.
2.91.81
इत्येवं रममाणानां देवानामिव नन्दने ।
भरद्वाजाश्रमे रम्ये सा रात्रिर्व्यत्यवर्त्तत ॥ २.९१.८१ ॥
So erfreuten sie sich, wie die Götter im Nandana-Hain, und jene Nacht verging in der lieblichen Einsiedelei Bharadvājas.
2.91.82
प्रतिजग्मुश्च ता नद्यो गन्धर्वाश्च यथागतम् ।
भरद्वाजमनुज्ञाप्य ताश्च सर्वा वराङ्गनाः ॥ २.९१.८२ ॥
Nachdem sie sich von Bharadvāja verabschiedet hatten, kehrten alle jene vortrefflichen Frauen, die Flussnymphen und die Gandharvas auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
2.91.83
तथैव मत्ता मदिरोत्कटा नरास्तथैव दिव्यागुरुचन्दनोक्षिताः ।
तथैव दिव्या विविधाः स्रगुत्तमाः पृथक् प्रकीर्णा मनुजैः प्रमर्दिताः ॥ २.९१.८३ ॥
Ebenso waren die Männer vom Trank berauscht und übermäßig betrunken, ebenso waren sie mit göttlichem Aloeholz und Sandel bestrichen; ebenso lagen die vielfältigen, herrlichen göttlichen Girlanden verstreut und von den Männern zertreten da.