Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.93.1
तया महत्या यायिन्या ध्वजिन्या वनवासिनः ।
अर्द्दिता यूथपा मत्ताः सयूथाः सम्प्रदुद्रुवुः ॥ २.९३.१ ॥
Von jenem großen, sich bewegenden Heer bedrängt, flohen die tobenden Herdenführer der Waldbewohner mit ihren Herden in alle Richtungen.
2.93.2
ऋक्षाः पृषतसङ्घाश्च रुरवश्च समतन्तः ।
दृश्यन्ते वनराजीषु गिरिष्वपि नदीषु च ॥ २.९३.२ ॥
Bären, Herden gefleckter Hirsche und Ruru-Hirsche, vor Angst zerstreut, sind zwischen den Waldbaumreihen, auf den Bergen und an den Flüssen zu sehen.
2.93.3
स सम्प्रतस्थे धर्मात्मा प्रीतो दशरथात्मजः ।
वृतो महत्या नादिन्या सेनया चतुरङ्गया ॥ २.९३.३ ॥
Jener rechtschaffene Sohn Daśarathas brach erfreut auf, umgeben von dem großen, dröhnenden vierfachen Heer.
2.93.4
सागरौघनिभा सेना भरतस्य महात्मनः ।
महीं सञ्छादयामास प्रावृषि द्यामिवाम्बुदः ॥ २.९३.४ ॥
Das Heer des großherzigen Bharata glich einer Flut des Ozeans; wie eine Wolke den Himmel in der Regenzeit bedeckt, so bedeckte es die Erde.
2.93.5
चिरकालमित्यनेन कदाचिल्लक्ष्यत इति गम्यते ॥ २.९३.५ ॥
Durch das Wort "lange Zeit" wird verstanden, dass dies zu bestimmten Zeiten gesehen wird.
2.93.6
स यात्वा दूरमध्वानं सुपरिश्रान्तवाहनः ।
उवाच भरतः श्रीमान् वसिष्ठं मन्त्रिणां वरम् ॥ २.९३.६ ॥
Nachdem er einen weiten Weg zurückgelegt hatte, seine Reittiere sehr erschöpft, sprach der glorreiche Bharata zu Vasiṣṭha, dem besten der Ratgeber.
2.93.7
यादृशं लक्ष्यते रूपं यथा चैव श्रुतं मया ।
व्यक्तं प्राप्ताः स्म तं देशं भरद्वाजो यमब्रवीत् ॥ २.९३.७ ॥
So, wie sich die Gestalt zeigt und wie ich es gehört habe, sind wir gewiss in jenes Gebiet gelangt, das Bharadvāja beschrieben hatte.
2.93.8
अयं गिरिश्चित्रकूट इयं मन्दाकिनी नदी ।
एतत् प्रकाशते दूरान्नीलमेघनिभं वनम् ॥ २.९३.८ ॥
Dies ist der Berg Citrakūṭa, dies ist der Fluss Mandākinī. Aus der Ferne leuchtet dieser Wald wie eine dunkelblaue Wolke.
2.93.9
गिरेः सानूनि रम्याणि चित्रकूटस्य सम्प्रति ।
वारणैरवमृद्यन्ते मामकैः पर्वतोपमैः ॥ २.९३.९ ॥
Die lieblichen Hänge des Berges Citrakūṭa werden nun von meinen bergähnlichen Elefanten niedergetrampelt.
2.93.10
मुञ्चन्ति कुसुमान्येते नगाः पर्वतसानुषु ।
नीला इवातपापाये तोयं तोयधरा घनाः ॥ २.९३.१० ॥
An den Berghängen streuen diese Bäume ihre Blüten, wie dunkelblaue, wasserschwere Wolken am Ende der Hitze Wasser verströmen.
2.93.11
किन्नराचरितं देशं पश्य शत्रुघ्न पर्वतम् ।
मृगैः समन्तादाकीर्णं मकरैरिव सागरम् ॥ २.९३.११ ॥
Sieh, Śatrughna, diesen von den Kinnaras bewohnten Berg und dieses Land, überall von Hirschen übersät, wie das Meer von Meeresungeheuern.
2.93.12
एते मृगगणा भान्ति शीघ्रवेगाः प्रचोदिताः ।
वायुप्रविद्धा शरदि मेघराजिरिवाम्बरे ॥ २.९३.१२ ॥
Diese Hirschherden, schnell in ihrem Lauf und vorwärtsgetrieben, leuchten wie Wolkenreihen am Herbsthimmel, vom Wind getrieben.
2.93.13
कुर्वन्ति कुसुमापीडान् शिरस्सु सुरभीनमी ।
मेघप्रकाशैः फलकैर्दाक्षिणात्या यथा नराः ॥ २.९३.१३ ॥
Wie die Männer des Südens tragen sie duftende Blütenkränze auf den Köpfen und halten Schilde, hell wie Wolken.
2.93.14
निष्कूजमिव भूत्वेदं वनं घोरप्रदर्शनम् ।
अयोध्येव जनाकीर्णा सम्प्रति प्रतिभाति मा ॥ २.९३.१४ ॥
Dieser Wald, nun ohne Vogelgesang und von schrecklichem Anblick, erscheint mir wie Ayodhyā, voller Menschen.
2.93.15
खुरैरुदीरितो रेणुर्दिवं प्रच्छाद्य तिष्ठति ।
तं वहत्यनिलः शीघ्रं कुर्वन्निव मम प्रियम् ॥ २.९३.१५ ॥
Der von den Hufen aufgewirbelte Staub verhüllt den Himmel und bleibt stehen; der Wind trägt ihn schnell fort, als täte er mir einen Gefallen.
2.93.16
स्यन्दनांस्तुरगोपेतान् सूतमुख्यैरधिष्ठितान् ।
एतान् सम्पततः शीघ्रं पश्य शत्रुघ्न कानने ॥ २.९३.१६ ॥
O Śatrughna, sieh diese Streitwagen, die schnell durch den Wald heranrücken, mit Pferden bespannt und von den besten Wagenlenkern geführt!
2.93.17
एतान् वित्रासितान् पश्य बर्हिणः प्रियदर्शनान् ।
एतमाविशतः शीघ्रमधिवासं पतत्ऺित्रणः ॥ २.९३.१७ ॥
Sieh diese verschreckten Pfauen an, so schön anzusehen; diese Vögel dringen eilig in diese Wohnstätte ein.
2.93.18
अतिमात्रमयं देशो मनोज्ञः प्रतिभाति मा ।
तापसानां निवासो ऽयं व्यक्तं स्वर्गपथो यथा ॥ २.९३.१८ ॥
Dieser Ort erscheint mir überaus lieblich; es ist die Wohnstätte der Asketen, offenbar wie der Weg zum Himmel.
2.93.19
मृगा मृगीभिः सहिता बहवः पृषता वने ।
मनोज्ञरूपा लक्ष्यन्ते कुसुमैरिव चित्रिताः ॥ २.९३.१९ ॥
Im Wald sieht man viele gefleckte Hirsche zusammen mit ihren Weibchen, von schöner Gestalt, als wären sie mit Blumen bemalt.
2.93.20
साधुसैन्याः प्रतिष्ठन्तां विचिन्वन्तु च कानने ।
यथा तौ पुरुषव्याघ्रौ दृश्येते रामलक्ष्मणौ ॥ २.९३.२० ॥
Mögen die tüchtigen Soldaten aufbrechen und im Wald suchen, damit jene beiden Besten unter den Männern, Rāma und Lakṣmaṇa, gesehen werden.
2.93.21
भरतस्य वचः श्रुत्वा पुरुषाः शस्त्रपाणयः ।
विविशुस्तद्वनं शूरा धूमं च ददृशुस्ततः ॥ २.९३.२१ ॥
Nachdem sie Bharatas Worte gehört hatten, betraten die tapferen Männer mit Waffen in der Hand jenen Wald und sahen von dort Rauch.
2.93.22
ते समालोक्य धूमाग्रमूचुर्भरतमागताः ।
नामनुष्ये भवत्याग्निर्व्यक्तमत्रैव राघवौ ॥ २.९३.२२ ॥
Als sie die Spitze des Rauches sahen, kamen sie und sagten zu Bharata: "Wo keine Menschen sind, da ist kein Feuer; gewiss sind die beiden Rāghavas genau hier."
2.93.23
अथ नात्र नरव्याघ्रौ राजपुत्रौ परन्तपौ ।
मन्ये रामोपमाः सन्ति व्यक्तमत्र तपस्विनः ॥ २.९३.२३ ॥
Nun sind jene beiden Prinzen, Tiger unter den Männern, Verbrenner der Feinde, nicht hier. Ich glaube, hier sind Asketen, Rāma ähnlich; das ist klar.
2.93.24
तच्छ्रुत्वा भरतस्तेषां वचनं साधुसम्मतम् ।
सैन्यानुवाच सर्वांस्तानमित्रबलमर्दनः ॥ २.९३.२४ ॥
Als Bharata, der Zermalmer feindlicher Heere, diese von den Guten gebilligten Worte hörte, sprach er zu allen Soldaten.
2.93.25
यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु नेतो गन्तव्यमग्रतः ।
अहमेव गमिष्यामि सुमन्त्रो गुरुरेव च ॥ २.९३.२५ ॥
Bleibt alle bereit; geht von hier nicht weiter. Ich allein werde gehen, dazu Sumantra und der Lehrer.
2.93.26
एवमुक्तास्ततः सर्वे तत्र तस्थुः समन्ततः ।
भरतो यत्र धूमाग्रं तत्र दृष्टिं समादधात् ॥ २.९३.२६ ॥
So angewiesen, standen alle dort ringsum; und Bharata richtete seinen Blick dorthin, wo die Spitze des Rauches war.
2.93.27
व्यवस्थिता या भरतेन सा चमूर्निरीक्षमाणापि च धूममग्रतः ।
बभूव हृष्टा नचिरेण जानती प्रियस्य रामस्य समागमं तदा ॥ २.९३.२७ ॥
Jenes von Bharata aufgestellte Heer, das den Rauch vor sich betrachtete, wurde froh, denn es wusste, dass es bald auf den geliebten Rāma treffen würde.