Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.98.1
निवेश्य सेनां तु विभुः पद्भ्यां पादवतां वरः।
अभिगन्तुं स काकुत्स्थमियेष गुरुवर्त्तकम् ॥ २.९८.१ ॥
Habiendo detenido al ejército, el poderoso Bharata, el mejor de los que van a pie, deseó acercarse a Kākutstha (Rāma) según el camino de los mayores.
2.98.2
निविष्टमात्रे सैन्ये तु यथोद्देशं विनीतवत्।
भरतो भ्रातरं वाक्यं शत्रुघ्नमिदमब्रवीत् ॥ २.९८.२ ॥
Apenas el ejército se detuvo según lo ordenado, Bharata, humilde como siempre, dijo estas palabras a su hermano Śatrughna.
2.98.3
क्षिप्रं वनमिदं सौम्य नरसङ्घैः समन्ततः।
लुब्धैश्च सहितैरेभिस्त्वमन्वेषितुमर्हसि ॥ २.९८.३ ॥
¡Oh amable!, debes buscar pronto este bosque por todos lados, con grupos de hombres y con estos cazadores.
2.98.4
गुहो ज्ञातिसहस्रेण शरचापासिधारिणा।
समन्वेषतु काकुत्स्थावस्मिन् परिवृतः स्वयम् ॥ २.९८.४ ॥
Que Guha, con mil parientes armados de flechas, arco y espada, rodeado por ellos mismos, busque bien en este bosque a los dos Kākutsthas.
2.98.5
अमात्यैः सह पौरैश्च गुरुभिश्च द्विजातिभिः।
वनं सर्वं चरिष्यामि पद्भ्यां परिवृतः स्वयम् ॥ २.९८.५ ॥
Junto con ministros, ciudadanos, ancianos y brahmanes, yo mismo, a pie y rodeado de ellos, recorreré todo el bosque.
2.98.6
यावन्न रामं द्रक्ष्यामि लक्ष्मणं वा महाबलम्।
वैदेहीं वा महाभागां न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.६ ॥
Hasta que vea a Rāma, o al poderoso Lakṣmaṇa, o a la muy afortunada Vaidehī (Sītā), no tendré paz.
2.98.7
यावन्न चन्द्रसङ्काशं द्रक्ष्यामि शुभमाननम्।
भ्रातुः पद्मपलाशाक्षं न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.७ ॥
Hasta que vea el rostro auspicioso de mi hermano, semejante a la luna, de ojos como pétalos de loto, no tendré paz.
2.98.8
यावन्न चरणौ भ्रातुः पार्थिवव्यञ्जनान्वितौ।
शिरसा धारयिष्यामि न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.८ ॥
Hasta que coloque sobre mi cabeza los pies de mi hermano, marcados con los signos de la realeza, no tendré paz.
2.98.9
यावन्न राज्ये राज्यार्हः पितृपैतामहे स्थितः।
अभिषेकजलक्लिन्नो न मे शान्तिर्भविष्ऺयति ॥ २.९८.९ ॥
Hasta que él, digno del reino, quede establecido en el reino de sus padres y abuelos y empapado con el agua de la consagración, no tendré paz.
2.98.10
सिद्धार्थः खलु सौमित्रिर्यश्चन्द्रविमलोपमम्।
मुखं पश्यति रामस्य राजीवाक्षं महाद्युति ॥ २.९८.१० ॥
Lakṣmaṇa, en verdad, ha cumplido su propósito, pues contempla el rostro de Rāma, puro como la luna, de ojos de loto y de gran resplandor.
2.98.11
कृतकत्या महाभागा वैदेही जनकात्मजा।
भर्तारं सागरान्तायाः पृथिव्या याऽनुगच्छति ॥ २.९८.११ ॥
Vaidehī, hija de Janaka, afortunada y cumplida en su deber, sigue a su esposo, señor de la tierra que termina en el océano.
2.98.12
सुभगश्चित्रकूटोऽसौ गिरिराजोपमो गिरिः।
यस्मिन् वसति काकुत्स्थः कुबेर इव नन्दने ॥ २.९८.१२ ॥
Aquella hermosa montaña Citrakūṭa, semejante al rey de las montañas, donde habita Rāma de la estirpe de Kakutstha, como Kubera en el bosque de Nandana.
2.98.13
कृतकार्यमिदं दुर्गं वनं व्यालनिषेवितम्।
यदध्यास्ते महातेजा रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ २.९८.१३ ॥
Este bosque difícil, frecuentado por fieras, es donde habita Rāma, el mejor de los portadores de armas, de gran esplendor.
2.98.14
एवमुक्त्वा महातेजा भरतः पुरुषर्षभः।
पद्भ्यामेव महाबाहुः प्रविवेश महद्वनम् ॥ २.९८.१४ ॥
Tras decir esto, Bharata, el gran toro entre los hombres, de grandes brazos, entró a pie en el vasto bosque.
2.98.15
स तानि द्रुमजालानि जातानि गिरिसानुषु।
पुष्पिताग्राणि मध्येन जगाम वदतां वरः ॥ २.९८.१५ ॥
Él, el mejor de los oradores, avanzó por en medio de aquellos grupos de árboles que crecían en las laderas de la montaña, con las copas en flor.
2.98.16
समीपत्वात्तन्मूलदर्शनमिति न पुनरुक्तिः ॥ २.९८.१६ ॥
Por la proximidad, se ven sus raíces; por tanto, esto no es una repetición.
2.98.17
तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् मुमोह सहबान्धवः।
अत्र राम इति ज्ञात्वा गतः पारमिवाम्भसः ॥ २.९८.१७ ॥
Al verlo, el glorioso Bharata, junto con sus parientes, quedó aturdido, sabiendo que Rāma estaba allí, como quien ha alcanzado la otra orilla del agua.
2.98.18
स चित्रकूटे तु गिरौ निशम्य रामाश्रमं पुण्यजनोपपन्नम्।
गुहेन सार्द्धं त्वरितो जगाम पुनर्निवेश्यैव चमूं महात्मा ॥ २.९८.१८ ॥
Habiendo oído en el monte Citrakūṭa del ermitaño de Rāma, frecuentado por gente santa, el magnánimo partió apresuradamente con Guha, tras dejar el ejército allí mismo.