Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.98.1
निवेश्य सेनां तु विभुः पद्भ्यां पादवतां वरः।
अभिगन्तुं स काकुत्स्थमियेष गुरुवर्त्तकम् ॥ २.९८.१ ॥
Nachdem er das Heer angehalten hatte, wollte der mächtige Bharata, der Beste unter den Fußgängern, auf dem Weg der Ältesten zu Kākutstha (Rāma) gelangen.
2.98.2
निविष्टमात्रे सैन्ये तु यथोद्देशं विनीतवत्।
भरतो भ्रातरं वाक्यं शत्रुघ्नमिदमब्रवीत् ॥ २.९८.२ ॥
Sobald das Heer, wie befohlen, Stellung bezogen hatte, sprach Bharata, bescheiden wie immer, diese Worte zu seinem Bruder Śatrughna.
2.98.3
क्षिप्रं वनमिदं सौम्य नरसङ्घैः समन्ततः।
लुब्धैश्च सहितैरेभिस्त्वमन्वेषितुमर्हसि ॥ २.९८.३ ॥
O Sanfter, du solltest diesen Wald schnell von allen Seiten absuchen, mit Gruppen von Männern und mit diesen Jägern.
2.98.4
गुहो ज्ञातिसहस्रेण शरचापासिधारिणा।
समन्वेषतु काकुत्स्थावस्मिन् परिवृतः स्वयम् ॥ २.९८.४ ॥
Möge Guha mit tausend Verwandten, die Pfeile, Bogen und Schwert tragen, selbst umringt, in diesem Wald gründlich nach den beiden Kākutsthas suchen.
2.98.5
अमात्यैः सह पौरैश्च गुरुभिश्च द्विजातिभिः।
वनं सर्वं चरिष्यामि पद्भ्यां परिवृतः स्वयम् ॥ २.९८.५ ॥
Zusammen mit Ministern, Stadtbewohnern, Ältesten und Brahmanen werde ich selbst zu Fuß, umringt von ihnen, den ganzen Wald durchstreifen.
2.98.6
यावन्न रामं द्रक्ष्यामि लक्ष्मणं वा महाबलम्।
वैदेहीं वा महाभागां न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.६ ॥
Bis ich Rāma oder den mächtigen Lakṣmaṇa oder die hochbegnadete Vaidehī (Sītā) sehe, wird kein Frieden für mich sein.
2.98.7
यावन्न चन्द्रसङ्काशं द्रक्ष्यामि शुभमाननम्।
भ्रातुः पद्मपलाशाक्षं न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.७ ॥
Solange ich das glückverheißende, mondgleiche Antlitz meines Bruders mit den Lotusblatt-Augen nicht sehe, wird mir kein Frieden zuteil.
2.98.8
यावन्न चरणौ भ्रातुः पार्थिवव्यञ्जनान्वितौ।
शिरसा धारयिष्यामि न मे शान्तिर्भविष्यति ॥ २.९८.८ ॥
Solange ich die mit königlichen Zeichen versehenen Füße meines Bruders nicht auf meinem Haupt trage, wird mir kein Frieden zuteil.
2.98.9
यावन्न राज्ये राज्यार्हः पितृपैतामहे स्थितः।
अभिषेकजलक्लिन्नो न मे शान्तिर्भविष्ऺयति ॥ २.९८.९ ॥
Solange er, des Königtums würdig, nicht im Reich seiner Väter und Ahnen eingesetzt und mit dem Salbungswasser benetzt ist, wird mir kein Frieden zuteil.
2.98.10
सिद्धार्थः खलु सौमित्रिर्यश्चन्द्रविमलोपमम्।
मुखं पश्यति रामस्य राजीवाक्षं महाद्युति ॥ २.९८.१० ॥
Lakṣmaṇa ist wahrlich am Ziel seines Strebens, denn er blickt auf das Antlitz Rāmas, rein wie der Mond, lotusäugig und von großem Glanz.
2.98.11
कृतकत्या महाभागा वैदेही जनकात्मजा।
भर्तारं सागरान्तायाः पृथिव्या याऽनुगच्छति ॥ २.९८.११ ॥
Vaidehī, Tochter Janakas, glückselig und ihrer Pflicht genügend, folgt ihrem Gatten, dem Herrn der Erde bis zum Ozean.
2.98.12
सुभगश्चित्रकूटोऽसौ गिरिराजोपमो गिरिः।
यस्मिन् वसति काकुत्स्थः कुबेर इव नन्दने ॥ २.९८.१२ ॥
Jener schöne Berg Citrakūṭa, dem Königsberg gleich, wo Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha wohnt, wie Kubera im Hain Nandana.
2.98.13
कृतकार्यमिदं दुर्गं वनं व्यालनिषेवितम्।
यदध्यास्ते महातेजा रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ २.९८.१३ ॥
Dieser schwer zugängliche Wald, den wilde Tiere durchstreifen, ist der Ort, an dem Rāma wohnt, der Beste unter den Waffenträgern, von großer Strahlkraft.
2.98.14
एवमुक्त्वा महातेजा भरतः पुरुषर्षभः।
पद्भ्यामेव महाबाहुः प्रविवेश महद्वनम् ॥ २.९८.१४ ॥
So sprach Bharata, der strahlende Stier unter den Menschen, der Großarmige, und betrat den weiten Wald zu Fuß.
2.98.15
स तानि द्रुमजालानि जातानि गिरिसानुषु।
पुष्पिताग्राणि मध्येन जगाम वदतां वरः ॥ २.९८.१५ ॥
Er, der Beste unter den Rednern, ging mitten durch jene Baumgruppen, die an den Berghängen wuchsen und deren Wipfel blühten.
2.98.16
समीपत्वात्तन्मूलदर्शनमिति न पुनरुक्तिः ॥ २.९८.१६ ॥
Weil sie nahe sind, sieht man ihre Wurzeln — daher ist dies keine Wiederholung.
2.98.17
तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् मुमोह सहबान्धवः।
अत्र राम इति ज्ञात्वा गतः पारमिवाम्भसः ॥ २.९८.१७ ॥
Als er ihn sah, geriet der glorreiche Bharata samt seinen Verwandten in Verwirrung; er wusste, dass Rāma hier war, und fühlte sich, als hätte er das jenseitige Ufer des Wassers erreicht.
2.98.18
स चित्रकूटे तु गिरौ निशम्य रामाश्रमं पुण्यजनोपपन्नम्।
गुहेन सार्द्धं त्वरितो जगाम पुनर्निवेश्यैव चमूं महात्मा ॥ २.९८.१८ ॥
Nachdem er auf dem Berg Citrakūṭa von Rāmas Einsiedelei gehört hatte, die von heiligen Menschen besucht wurde, brach der Großherzige eilends mit Guha auf, nachdem er das Heer genau dort aufgestellt hatte.