رامايانا فالميكي · السارغا 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः।
राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत् ॥ ३.२७.१ ॥
وبينما كان خرا ماضيًا نحو راما، دنا منه الراكشاسا تريشيراس، قائد الجيش، فقال هذا.
3.27.2
मां नियोजय विक्रान्तं त्वं निवर्तस्व साहसात्।
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् ॥ ३.२७.२ ॥
كلّفني أنا الشجاع، وأما أنت فارجع عن التهور. انظر إلى راما ذي الذراعين القويتين، وقد أُسقط في المعركة.
3.27.3
प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे।
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम् ॥ ३.२७.३ ॥
أعاهدك بالحق، ولامسًا سلاحي: سأقتل راما، المستحق للموت من جميع الراكشاس.
3.27.4
अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम।
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव ॥ ३.२७.४ ॥
إما أنني أكون موته في المعركة، أو يكون هو موتي في الحرب. أمسك حماسك للقتال لحظة، وكن شاهدًا.
3.27.5
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि।
मयि वा निहते रामं संयुगाय प्रयास्यसि ॥ ३.२७.५ ॥
إن قُتل راما وسررت، ستذهب إلى جناستانا؛ أو إن قُتلتُ أنا، فستذهب إلى راما للقتال.
3.27.6
खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात् प्रसादितः।
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ ॥ ३.२७.६ ॥
أقنعه تريشيراس بدافع الرغبة في الموت، فنال الإذن—«اذهب، قاتِل»—وسار نحو الراغافا.
3.27.7
त्रिशिरास्तु रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता।
अभ्यद्रवद् रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ३.२७.७ ॥
انقضّ تريشيراس على راما في المعركة على عربته اللامعة المربوطة بالخيل، كجبل ذي ثلاث قمم.
3.27.8
शरधारासमूहान् स महामेघ इवोत्सृजन्।
व्यसृजत् सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः ॥ ३.२७.८ ॥
أطلق كالسحابة العظيمة سيولاً من السهام، وأصدر صوتاً شبيهاً بصوت طبلة مبللة بالماء.
3.27.9
आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः।
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन् सायकान् शितान् ॥ ३.२७.९ ॥
لما رأى الراكشاسا تريشيراس مقبلاً، واجهه راغافا بقوسه، مُلوِّحاً بسهامه الحادة.
3.27.10
स सम्प्रहारस्तुमुलो रामत्रिशिरसोस्तदा।
सम्बभूवातिबलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव ॥ ३.२७.१० ॥
ثم نشب بين راما وتريشيراس ذلك القتال الهائل، كقتال أسد وفيل، كلاهما بالغ القوة.
3.27.11
ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः।
अमर्षी कुपितो रामः संरब्ध इदमब्रवीत् ॥ ३.२७.११ ॥
عندها، وقد أصابه ثلاثة سهام من تريشيراس في جبينه، لم يحتمل راما ذلك، فامتلأ غضباً وقال هذه الكلمات.
3.27.12
अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम्।
पुष्पैरिव शरैर्योऽहं ललाटेऽस्मि परिक्षतः ॥ ३.२७.१२ ॥
آه! هكذا قوة هذا الراكشاسا الشجاع في البأس، فقد جُرح جبيني بالسهام كأنها أزهار.
3.27.13
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणाच्च्युतान्।
एवमुक्त्वा सुसंरब्धः शरानाशीविषोपमान् ॥ ३.२७.१३ ॥
فاقبل أيضًا السهام المنطلقة من وتر قوسي. وقال ذلك، ثم أطلق في غضب شديد سهامًا كالأفاعي السامة.
3.27.14
त्रिशिरोवक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश।
चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः ॥ ३.२७.१४ ॥
غضب راما فأصاب صدر تريشيراس بأربعة عشر سهمًا، وأسقط خيوله بأربعة سهام ذات رؤوس منحنية.
3.27.15
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः।
अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत् ॥ ३.२७.१५ ॥
أسقط راما المتألق خيوله الأربعة، وبثمانية سهام أسقط السائق عن مقعد العربة.
3.27.16
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम्।
ततो हतरथात् तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम् ॥ ३.२७.१६ ॥
وقطع راما بسهم واحد رايته المرتفعة، ثم إلى ذلك الرَّاكشاسا الذي فقد عربته وانطلق يثب إلى الأعلى،
3.27.17
चिच्छेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः।
सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः ॥ ३.२७.१७ ॥
ضربه راما بالسهام في قلبه فأصبح مذهولًا. وراما ذو النفس اللامحدودة، مملوءًا غضبًا، أطلق سهامه على ذلك الراكشاسا.
3.27.18
शिरांस्यपातयत् त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शरैः।
स धूमशोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः ॥ ३.२७.१८ ॥
وبثلاثة سهام سريعة أسقط رؤوسه الثلاثة؛ فلفظ دخانًا ودمًا، ومعذبًا بسهام راما سقط.
3.27.19
न्यपतत् पतितैः पूर्वं समरस्थो निशाचरः।
हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रयाः ॥ ३.२७.१९ ॥
سقط الجوّال في الليل، الذي كان واقفًا في المعركة، فوق من سقطوا من قبل. ثم انهزم الراكشاسا الباقون الذين بقوا أحياء، والذين كانوا يعتمدون على خَرَ.
3.27.20
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव।
तान् खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितस्त्वरन्।
राममेवाभिदुद्राव राहुश्चन्द्रमसं यथा ॥ ३.२७.२० ॥
كانوا يفرّون كالغزلان التي أرعبها النمر، لا يثبتون. فلما رأى خَرَ الفارّين، عاد غاضبًا مسرعًا، وانقضّ على راما نفسه، كما ينقضّ راهو على القمر.