வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः।
राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत् ॥ ३.२७.१ ॥
ராமனை நோக்கிச் செல்லும் கரனிடம், படைத்தலைவனான திரிசிரா என்ற அரக்கன் அருகில் வந்து இவ்வாறு கூறினான்.
3.27.2
मां नियोजय विक्रान्तं त्वं निवर्तस्व साहसात्।
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् ॥ ३.२७.२ ॥
என்னை அனுப்புக; நான் வீரத்துடன் போரிடுவேன். நீ துணிவின்றி திரும்பிச் செல். போரில் மகாபாகு ராமன் வீழ்த்தப்பட்டதைக் காண்பாய்.
3.27.3
प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे।
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम् ॥ ३.२७.३ ॥
உண்மையாக உனக்கு சத்தியம் செய்கிறேன்; என் ஆயுதத்தைத் தொட்டு சொல்கிறேன், அனைத்து அரக்கர்களுக்கும் கொல்லத்தக்க ராமனை நான் கொல்வேன்.
3.27.4
अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम।
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव ॥ ३.२७.४ ॥
ஒன்று நான் போரில் இவனுக்கு மரணமாவேன்; அல்லது இவன் போரில் எனக்கு மரணமாவான். போர்வேகத்தை சிறிது நேரம் நிறுத்தி, சாட்சியாக இரு.
3.27.5
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि।
मयि वा निहते रामं संयुगाय प्रयास्यसि ॥ ३.२७.५ ॥
ராமன் கொல்லப்பட்டதில் மகிழ்ந்து ஜனஸ்தானத்திற்குச் செல்வாய்; அல்லது நான் கொல்லப்பட்டால், போருக்காக ராமனிடம் செல்வாய்.
3.27.6
खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात् प्रसादितः।
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ ॥ ३.२७.६ ॥
மரண ஆசையால் திரிசிராவினால் மனம் மாற்றப்பட்ட கரன், "செல், போரிடு" என அனுமதி பெற்று ராகவனை நோக்கிச் சென்றான்.
3.27.7
त्रिशिरास्तु रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता।
अभ्यद्रवद् रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ३.२७.७ ॥
மூன்று தலைகளைக் கொண்ட அவன் குதிரைகள் பூட்டிய ஒளிர்ந்த தேரில் போரில் ராமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; மூன்று சிகரங்கள் கொண்ட மலை போல.
3.27.8
शरधारासमूहान् स महामेघ इवोत्सृजन्।
व्यसृजत् सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः ॥ ३.२७.८ ॥
பெரும் மேகம் போல அம்புமழைக் கூட்டங்களைச் சொரிந்தவன், நீரில் நனைந்த துந்துபியின் ஒலி போன்ற முழக்கத்தை எழுப்பினான்.
3.27.9
आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः।
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन् सायकान् शितान् ॥ ३.२७.९ ॥
வரும் திரிசிரஸ் என்ற அரக்கனைக் கண்ட ராகவன், தன் வில்லால் அவனை எதிர்கொண்டு கூர்மையான அம்புகளை ஆட்டினான்.
3.27.10
स सम्प्रहारस्तुमुलो रामत्रिशिरसोस्तदा।
सम्बभूवातिबलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव ॥ ३.२७.१० ॥
அப்போது ராமனுக்கும் திரிசிரஸுக்கும் இடையே அந்தக் கடும் மோதல் நடந்தது; மிகு வலிமையுடைய சிங்கமும் யானையும் மோதுவது போல.
3.27.11
ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः।
अमर्षी कुपितो रामः संरब्ध इदमब्रवीत् ॥ ३.२७.११ ॥
பின்னர் திரிசிரஸின் மூன்று அம்புகளால் நெற்றியில் தாக்கப்பட்ட ராமன், சினத்தாலும் பொறுக்க இயலாமையாலும் கொதித்து இவ்வாறு கூறினான்.
3.27.12
अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम्।
पुष्पैरिव शरैर्योऽहं ललाटेऽस्मि परिक्षतः ॥ ३.२७.१२ ॥
ஆ! வீரத்தில் சூரனான இந்த அரக்கனின் வலிமை இத்தகையதோ; அம்புகளால் என் நெற்றி காயப்பட்டுவிட்டதே, பூக்களால் எறிந்தது போல்.
3.27.13
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणाच्च्युतान्।
एवमुक्त्वा सुसंरब्धः शरानाशीविषोपमान् ॥ ३.२७.१३ ॥
என் வில்லின் நாணிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளையும் நீயே ஏற்றுக்கொள். இவ்வாறு சொல்லி, மிகுந்த சினத்துடன் விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளை எய்தான்.
3.27.14
त्रिशिरोवक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश।
चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः ॥ ३.२७.१४ ॥
சினமுற்ற ராமன் த்ரிசிரஸின் மார்பில் பதினான்கு அம்புகளை எய்தான்; அவனுடைய குதிரைகளை வளைந்த முனைகளுடைய நான்கு அம்புகளால் தாக்கினான்.
3.27.15
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः।
अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत् ॥ ३.२७.१५ ॥
ஒளிமிகு ராமன் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் வீழ்த்தினான்; எட்டு அம்புகளால் தேரோட்டியை தேர்த்தட்டில் வீழ்த்தினான்.
3.27.16
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम्।
ततो हतरथात् तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम् ॥ ३.२७.१६ ॥
ராமன் ஒரே அம்பால் அவனுடைய உயர்ந்த கொடியை அறுத்தான்; பின்னர் தேரிழந்து மேலே பாய்ந்த அந்த இரவுச்சரனை.
3.27.17
चिच्छेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः।
सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः ॥ ३.२७.१७ ॥
ராமன் அவனைத் தன் அம்புகளால் தாக்கினான்; அவன் நெஞ்சில் அடிபட்டு உணர்வற்றவன் ஆனான். அளவிட முடியாத ஆன்மா கொண்ட ராமன் சினத்துடன் அந்த அரக்கன் மீது அம்புகளை எய்தான்.
3.27.18
शिरांस्यपातयत् त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शरैः।
स धूमशोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः ॥ ३.२७.१८ ॥
அவர் மூன்று வேகமான அம்புகளால் அவனுடைய மூன்று தலைகளையும் வீழ்த்தினார்; புகையும் குருதியும் உமிழ்ந்தவனாய், ராமபாணங்களால் வருந்தியவன் வீழ்ந்தான்.
3.27.19
न्यपतत् पतितैः पूर्वं समरस्थो निशाचरः।
हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रयाः ॥ ३.२७.१९ ॥
போர்க்களத்தில் நின்றிருந்த அந்த இரவுஞ்சரன் முன்பு விழுந்தவர்களின் மேல் விழுந்தான். பின்னர் உயிர் தப்பிய, கரனை நம்பியிருந்த அரக்கர்கள் சிதறி ஓடினர்.
3.27.20
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव।
तान् खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितस्त्वरन्।
राममेवाभिदुद्राव राहुश्चन्द्रमसं यथा ॥ ३.२७.२० ॥
அவர்கள் புலிக்கு அஞ்சிய மான்களைப் போல ஓடினர், நிற்கவில்லை. ஓடுபவர்களைக் கண்ட கரன் சினந்து திரும்பி விரைந்து, ராகு சந்திரனின் மேல் பாய்வது போல ராமன் மேலேயே பாய்ந்தான்.