ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 3.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.27.1
खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः।
राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत् ॥ ३.२७.१ ॥
ରାମ ଅଭିମୁଖେ ଯାଉଥିବା ଖରଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେନାପତି ତ୍ରିଶିରା ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଆସି ଏହା କହିଲା।
3.27.2
मां नियोजय विक्रान्तं त्वं निवर्तस्व साहसात्।
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् ॥ ३.२७.२ ॥
ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କର, ମୁଁ ପରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି। ତୁମେ ସାହସରେ ଫେରିଯାଅ। ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବାହୁ ରାମ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖ।
3.27.3
प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे।
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम् ॥ ३.२७.३ ॥
ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି; ମୋ ଅସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁ କହୁଛି, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ବଧଯୋଗ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ବଧ କରିବି।
3.27.4
अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम।
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव ॥ ३.२७.४ ॥
ମୁଁ ଏହାପାଇଁ ରଣରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବି, କିମ୍ବା ସେ ମୋ ପାଇଁ ସମରରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବ। ରଣୋତ୍ସାହକୁ କ୍ଷଣେ ରୋକି ସାକ୍ଷୀ ହୁଅ।
3.27.5
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि।
मयि वा निहते रामं संयुगाय प्रयास्यसि ॥ ३.२७.५ ॥
ରାମ ହତ ହେଲେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତୁମେ ଜନସ୍ଥାନକୁ ଯିବ; କିମ୍ବା ମୁଁ ହତ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ରାମ ନିକଟକୁ ଯିବ।
3.27.6
खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात् प्रसादितः।
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ ॥ ३.२७.६ ॥
ମୃତ୍ୟୁ ଲୋଭରେ ତ୍ରିଶିରା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଇ, "ଯାଅ, ଯୁଦ୍ଧ କର" ବୋଲି ଅନୁମତି ପାଇ ଖର ରାଘବ ଅଭିମୁଖେ ଗଲା।
3.27.7
त्रिशिरास्तु रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता।
अभ्यद्रवद् रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ३.२७.७ ॥
ତ୍ରିଶିରା ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ଦୀପ୍ତ ରଥରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା, ତିନି ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ପର୍ବତ ପରି।
3.27.8
शरधारासमूहान् स महामेघ इवोत्सृजन्।
व्यसृजत् सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः ॥ ३.२७.८ ॥
ମହାମେଘ ପରି ଶରଧାରାର ସମୂହ ବର୍ଷାଇ, ଜଳରେ ଭିଜା ଦୁନ୍ଦୁଭି ପରି ନାଦ ସେ କଲା।
3.27.9
आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः।
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन् सायकान् शितान् ॥ ३.२७.९ ॥
ଆସୁଥିବା ତ୍ରିଶିରା ରାକ୍ଷସକୁ ଦେଖି ରାଘବ ଧନୁରେ ତାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଝଙ୍କାରି।
3.27.10
स सम्प्रहारस्तुमुलो रामत्रिशिरसोस्तदा।
सम्बभूवातिबलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव ॥ ३.२७.१० ॥
ସେତେବେଳେ ରାମ ଓ ତ୍ରିଶିରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଭୀଷଣ ସଂଘର୍ଷ ହେଲା, ଅତିବଳବାନ ସିଂହ ଓ ହାତୀର ଯୁଦ୍ଧ ପରି।
3.27.11
ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः।
अमर्षी कुपितो रामः संरब्ध इदमब्रवीत् ॥ ३.२७.११ ॥
ତା'ପରେ ତ୍ରିଶିରାଙ୍କ ତିନି ବାଣରେ ଲଲାଟରେ ଆଘାତ ପାଇ ରାମ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଓ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏହା କହିଲେ।
3.27.12
अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम्।
पुष्पैरिव शरैर्योऽहं ललाटेऽस्मि परिक्षतः ॥ ३.२७.१२ ॥
ଅହୋ! ପରାକ୍ରମରେ ଶୂର ଏହି ରାକ୍ଷସର ବଳ ଏପରି! ଫୁଲ ପରି ବାଣରେ ମୋ ଲଲାଟ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇଛି।
3.27.13
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणाच्च्युतान्।
एवमुक्त्वा सुसंरब्धः शरानाशीविषोपमान् ॥ ३.२७.१३ ॥
ମୋ ଧନୁର ଗୁଣରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହା କହି ଅତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ବିଷଧର ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା।
3.27.14
त्रिशिरोवक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश।
चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः ॥ ३.२७.१४ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାମ ତ୍ରିଶିରାଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ଚଉଦଟି ବାଣ ମାରିଲେ; ନଇଥିବା ମୁଣ୍ଡର ଚାରିଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
3.27.15
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः।
अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत् ॥ ३.२७.१५ ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ରାମ ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ପକାଇଦେଲେ; ଆଠଟି ବାଣରେ ସାରଥିକୁ ରଥ-ଆସନରୁ ପକାଇଦେଲେ।
3.27.16
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम्।
ततो हतरथात् तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम् ॥ ३.२७.१६ ॥
ରାମ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜା କାଟିଦେଲେ; ପରେ ରଥହୀନ ହୋଇ ଉପରକୁ ଡେଇଁଥିବା ସେହି ନିଶାଚରକୁ।
3.27.17
चिच्छेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः।
सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः ॥ ३.२७.१७ ॥
ରାମ ତାଙ୍କୁ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ; ସେ ବକ୍ଷରେ ଆହତ ହୋଇ ଜଡ଼ବତ୍ ହୋଇଗଲା। ଅପ୍ରମେୟ ଆତ୍ମା ରାମ କ୍ରୋଧ ସହିତ ସେହି ରାକ୍ଷସ ଉପରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ।
3.27.18
शिरांस्यपातयत् त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शरैः।
स धूमशोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः ॥ ३.२७.१८ ॥
ସେ ତିନୋଟି ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ ତାଙ୍କର ତିନୋଟି ମୁଣ୍ଡ ପକାଇଦେଲେ; ଧୂଆଁ ଓ ରକ୍ତ ବାନ୍ତି କରି, ରାମବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ପଡ଼ିଗଲା।
3.27.19
न्यपतत् पतितैः पूर्वं समरस्थो निशाचरः।
हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रयाः ॥ ३.२७.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେ ନିଶାଚର ଆଗରୁ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା। ତା'ପରେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ବଞ୍ଚିଥିବା, ଖରଙ୍କ ଆଶ୍ରିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଛତ୍ରଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲେ।
3.27.20
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव।
तान् खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितस्त्वरन्।
राममेवाभिदुद्राव राहुश्चन्द्रमसं यथा ॥ ३.२७.२० ॥
ବାଘଭୟରେ ଭୀତ ହରିଣମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ପଳାଇଲେ, ଠିଆ ହେଲେ ନାହିଁ। ପଳାଉଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଖର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଫେରି ଶୀଘ୍ର, ରାହୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିବା ପରି ରାମଙ୍କ ଉପରେ ହିଁ ଝାସି ପଡ଼ିଲା।