رامايانا فالميكي · السارغا 3.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.57.1
राक्षसं मृगरूपेण चरन्तं कामरूपिणम्।
निहत्य रामो मारीचं तूर्णं पथि न्यवर्तत ॥ ३.५७.१ ॥
بعد أن قتل الرّاكشاسا ماريتشا، الذي كان يتجوّل في هيئة غزال ويتخذ أي هيئة يشاء، عاد راما مسرعًا على الطريق.
3.57.2
तस्य संत्वरमाणस्य द्रष्टुकामस्य मैथिलीम्।
क्रूरस्वनोऽथ गोमायुर्विननादास्य पृष्ठतः ॥ ३.५७.२ ॥
وبينما كان يسرع، متلهفًا لرؤية مايثيلي، عوى ابن آوى بصوت كريه خلفه.
3.57.3
स तस्य स्वरमाज्ञाय दारुणं रोमहर्षणम्।
चिन्तयामास गोमायोः स्वरेण परिशङ्कितः ॥ ३.५७.३ ॥
وإذ عرف صوت ابن آوى المروّع الذي يقشعر له البدن، أصابه القلق وأخذ يفكر.
3.57.4
अशुभं बत मन्येऽहं गोमायुर्वाश्यते यथा।
स्वस्ति स्यादपि वैदेह्या राक्षसैर्भक्षणं विना ॥ ३.५७.४ ॥
أظن أن عواء ابن آوى هذا نذير شؤم. هل يمكن أن تكون فايدهي بخير، ما لم تكن قد التهمها الرّاكشاسا؟
3.57.5
मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालक्ष्य मामकम्।
विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणः शृणुयाद् यदि ॥ ३.५७.५ ॥
ربما عرف ماريتشا صوتي ووعاه، فصاح في هيئة غزال بصوتي أنا؛ فإن سمعه لكشمانا...
3.57.6
स सौमित्रिः स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाथ मैथिलीम्।
तयैव प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति ॥ ३.५७.६ ॥
سيسمع لكشمانا ابن سومتْرا ذلك الصياح، فيترك مايثيلي، ويرسله هي نفسها، فيأتي إليّ سريعًا.
3.57.7
राक्षसैः सहितैर्नूनं सीताया ईप्सितो वधः।
काञ्चनश्च मृगो भूत्वा व्यपनीयाश्रमात्तु माम् ॥ ३.५७.७ ॥
لا شك أن الرakshasas اجتمعوا وأرادوا قتل سيتا، فتشكّلوا بهيئة غزال ذهبي وأبعدوني عن الناسك.
3.57.8
दूरं नीत्वाथ मारीचो राक्षसोऽभूच्छराहतः।
हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार ह ॥ ३.५७.८ ॥
ولمّا أبعدوه، صرخ الراكشاسا ماريتشا وقد أصابه السهم بهذه الكلمات: «آه يا لاكشمانا، لقد قُتلت!»
3.57.9
अपि स्वस्ति भवेद् द्वाभ्यां रहिताभ्यां मया वने।
जनस्थाननिमित्तं हि कृतवैरोऽस्मि राक्षसैः ॥ ३.५७.९ ॥
هل سيكون لكما الخير وأنتما بعيدان عني في الغابة؟ فبسبب جانَستهانا صرتُ في عداوة مع الراكشاسا.
3.57.10
निमित्तानि च घोराणि दृश्यन्तेऽद्य बहूनि च।
इत्येवं चिन्तयन् रामः श्रुत्वा गोमायुनिःस्वनम् ॥ ३.५७.१० ॥
«تظهر اليوم علامات مروّعة كثيرة»؛ وفيما هو يفكر هكذا، سمع راما عواء ابن آوى.
3.57.11
निवर्तमानस्त्वरितो जगामाश्रममात्मवान्।
आत्मनश्चापनयनं मृगरूपेण रक्षसा ॥ ३.५७.११ ॥
عاد راما مسرعاً إلى النسّاك، وهو الضابط لنفسه؛ فأدرك أن الراكشاسا في هيئة الغزال هو من أبعده.
3.57.12
आजगाम जनस्थानं राघवः परिशङ्कितः।
तं दीनमानसं दीनमासेदुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.५७.१२ ॥
وصل راغافا إلى جانَستهانا وقد امتلأ قلقاً؛ فدنت منه الغزلان والطيور، وهو منكسر النفس.
3.57.13
सव्यं कृत्वा महात्मानं घोरांश्च ससृजुः स्वरान्।
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि महाघोराणि राघवः।
न्यवर्तताथ त्वरितो जवेनाश्रममात्मनः ॥ ३.५७.१३ ॥
مرّت عن يسار المهاتما راما وأطلقت أصواتاً مرعبة. ولما رأى راغافا تلك العلامات الشديدة الرعب، عاد مسرعاً بسرعة إلى ناسكه.
3.57.14
ततो लक्ष्मणमायान्तं ददर्श विगतप्रभम्।
ततोऽविदूरे रामेण समीयाय स लक्ष्मणः ॥ ३.५७.१४ ॥
ثم رأى لاكشمانا قادماً وقد فقد بريقه. ثم التقى لاكشمانا براما على مسافة غير بعيدة.
3.57.15
विषण्णः सन् विषण्णेन दुःखितो दुःखभागिना।
स जगर्हेऽथ तं भ्राता दृष्ट्वा लक्ष्मणमागतम् ॥ ३.५७.१५ ॥
وكان هو نفسه حزيناً، فعاتب لاكشمانا، شريك حزنه أخاه، عندما رآه قادماً.
3.57.16
विहाय सीतां विजने वने राक्षससेविते।
गृहीत्वा च करं सव्यं लक्ष्मणं रघुनन्दनः ॥ ३.५७.१६ ॥
بعد أن ترك سيتا في هذه الغابة الموحشة التي يرتادها الراكشاسا، أمسك سرور الراغوين بيد لاكشمانا اليسرى.
3.57.17
उवाच मधुरोदर्कमिदं परुषमार्तवत्।
अहो लक्ष्मण गर्ह्यं ते कृतं यत् त्वं विहाय ताम् ॥ ३.५७.१७ ॥
قال راما كمن يتألم هذه الكلمات القاسية التي تنتهي بعاقبة حلوة: "آه يا لاكشمانا! ما فعلته مذموم، أن تتركها."
3.57.18
सीतामिहागतः सौम्य कच्चित् स्वस्ति भवेदिति।
न मेऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा ॥ ३.५७.१८ ॥
"أيها اللطيف! لقد جئت إلى هنا تاركاً سيتا، فهل يكون لها السلامة؟ أيها البطل! لا أشك البتة في أن ابنة جاناكا، سيتا، قد... بكل وجه..."
3.57.19
विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः।
अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ ३.५७.१९ ॥
لعلها قد هلكت أو التهمتها الرakshasas الذين يجوبون الغابة؛ فإنما تظهر لي العلامات المشؤومة بكثرة.
3.57.20
अपि लक्ष्मण सीतायाः सामग्र्यं प्राप्नुयामहे।
जीवन्त्याः पुरुषव्याघ्र सुताया जनकस्य वै ॥ ३.५७.२० ॥
يا لكشمانا، أفنجد سيتا ابنة جاناكا حيّةً وسالمةً تمام السلامة؟ أيها النمر بين الرجال!
3.57.21
यथा वै मृगसंघाश्च गोमायुश्चैव भैरवम्।
वाश्यन्ते शकुनाश्चापि प्रदीप्तामभितो दिशम्।
अपि स्वस्ति भवेत् तस्या राजपुत्र्या महाबल ॥ ३.५७.२१ ॥
كما تصيح قطعان الغزلان وبنات آوى صيحاً مخيفاً، وتصرخ الطيور من كل جانب نحو الجهة المشتعلة — فليكن للأميرة السلامة، أيها القوي!
3.57.22
इदं हि रक्षो मृगसंनिकाशं
प्रलोभ्य मां दूरमनुप्रयातम्।
हतं कथंचिन्महता श्रमेण
स राक्षसोऽभून्म्रियमाण एव ॥ ३.५७.२२ ॥
هذا الرakshasa الذي كان يشبه الغزال استدرجني بعيداً؛ وبجهد عظيم استطعت بطريقة ما أن أطيحه، ولم يظهر حقيقته رakshasa إلا وهو يحتضر.
3.57.23
मनश्च मे दीनमिहाप्रहृष्टं
चक्षुश्च सव्यं कुरुते विकारम्।
असंशयं लक्ष्मण नास्ति सीता
हृता मृता वा पथि वर्तते वा ॥ ३.५७.२३ ॥
قلبي مكتئب ولا فرح فيه، وعيني اليسرى ترتعش. بلا ريب يا لكشمانا، سيتا ليست هنا — فقد اختُطفت، أو ماتت، أو هي في مكان ما على الطريق.