வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.57.1
राक्षसं मृगरूपेण चरन्तं कामरूपिणम्।
निहत्य रामो मारीचं तूर्णं पथि न्यवर्तत ॥ ३.५७.१ ॥
மானின் வடிவில் சுற்றித் திரிந்த, விரும்பிய வடிவை எடுக்கவல்ல அந்த அரக்கன் மாரீசனைக் கொன்ற பின், ராமன் விரைவாக வழியிலேயே திரும்பினான்।
3.57.2
तस्य संत्वरमाणस्य द्रष्टुकामस्य मैथिलीम्।
क्रूरस्वनोऽथ गोमायुर्विननादास्य पृष्ठतः ॥ ३.५७.२ ॥
மைதிலியைக் காண விரும்பி விரைந்து வந்துகொண்டிருந்தபோது, அவருக்குப் பின்னால் ஒரு நரி கடுமையான குரலில் ஊளையிட்டது.
3.57.3
स तस्य स्वरमाज्ञाय दारुणं रोमहर्षणम्।
चिन्तयामास गोमायोः स्वरेण परिशङ्कितः ॥ ३.५७.३ ॥
அந்த நரியின் பயங்கரமான, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் குரலைக் கேட்டு அவன் அச்சமடைந்து சிந்திக்கலானான்।
3.57.4
अशुभं बत मन्येऽहं गोमायुर्वाश्यते यथा।
स्वस्ति स्यादपि वैदेह्या राक्षसैर्भक्षणं विना ॥ ३.५७.४ ॥
நரி ஊளையிடும் விதம் அபசகுனம் என்று நான் நினைக்கிறேன். அரக்கர்களால் வைதேகி உண்ணப்படாமல் நலம் இருக்குமோ?
3.57.5
मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालक्ष्य मामकम्।
विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणः शृणुयाद् यदि ॥ ३.५७.५ ॥
மாரீசன் என் குரலை அறிந்து, மானின் வடிவில் என் குரல் போல் கூவியிருக்கலாம்; லக்ஷ்மணன் அதைக் கேட்டிருந்தால்...
3.57.6
स सौमित्रिः स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाथ मैथिलीम्।
तयैव प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति ॥ ३.५७.६ ॥
சுமித்திரையின் மகன் லக்ஷ்மணன் அந்தக் குரலைக் கேட்டு, மைதிலியை விட்டுவிட்டு, அவளாலேயே அனுப்பப்பட்டு விரைவில் என்னிடம் வந்துவிடுவான்.
3.57.7
राक्षसैः सहितैर्नूनं सीताया ईप्सितो वधः।
काञ्चनश्च मृगो भूत्वा व्यपनीयाश्रमात्तु माम् ॥ ३.५७.७ ॥
நிச்சயமாக அரக்கர்கள் ஒன்று சேர்ந்து சீதையைக் கொல்லும் நோக்கத்துடன் பொன்மானாக உருவெடுத்து என்னை ஆசிரமத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்தினர்.
3.57.8
दूरं नीत्वाथ मारीचो राक्षसोऽभूच्छराहतः।
हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार ह ॥ ३.५७.८ ॥
அவனைத் தொலைவில் அழைத்துச் சென்ற பின், அம்பால் தாக்கப்பட்ட மாரீசன் என்ற அரக்கன், 'ஐயோ லக்ஷ்மணா, நான் கொல்லப்பட்டேன்!' என்று கூறிய வார்த்தைகளை உரைத்தான்.
3.57.9
अपि स्वस्ति भवेद् द्वाभ्यां रहिताभ्यां मया वने।
जनस्थाननिमित्तं हि कृतवैरोऽस्मि राक्षसैः ॥ ३.५७.९ ॥
காட்டில் என்னிடமிருந்து பிரிந்திருக்கும் உங்கள் இருவருக்கும் நலம் உண்டாகுமோ? ஜனஸ்தானத்தின் காரணமாக நான் அரக்கர்களுக்குப் பகைவனாகிவிட்டேன்.
3.57.10
निमित्तानि च घोराणि दृश्यन्तेऽद्य बहूनि च।
इत्येवं चिन्तयन् रामः श्रुत्वा गोमायुनिःस्वनम् ॥ ३.५७.१० ॥
இன்று பல கொடிய சகுனங்கள் தென்படுகின்றன என்று இவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த ராமன், நரியின் ஊளையொலியைக் கேட்டான்.
3.57.11
निवर्तमानस्त्वरितो जगामाश्रममात्मवान्।
आत्मनश्चापनयनं मृगरूपेण रक्षसा ॥ ३.५७.११ ॥
திரும்பி வந்த தன்னடக்கமுடைய ராமன் விரைவாக ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்; மானுருவம் கொண்ட அரக்கனால் தான் அப்புறப்படுத்தப்பட்டதை அவன் உணர்ந்தான்.
3.57.12
आजगाम जनस्थानं राघवः परिशङ्कितः।
तं दीनमानसं दीनमासेदुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.५७.१२ ॥
ராகவன் கவலையுடன் ஜனஸ்தானத்திற்கு வந்தான்; துயரமுற்ற மனத்தினனாய் இருந்த அவனை மான்களும் பறவைகளும் சூழ்ந்தன.
3.57.13
सव्यं कृत्वा महात्मानं घोरांश्च ससृजुः स्वरान्।
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि महाघोराणि राघवः।
न्यवर्तताथ त्वरितो जवेनाश्रममात्मनः ॥ ३.५७.१३ ॥
மகாத்மாவாகிய ராமரின் இடப்பக்கமாகச் சென்று அஞ்சத்தக்க ஒலிகளை எழுப்பின. அந்த மிகக் கொடிய சகுனங்களைக் கண்ட ராகவர் விரைவாகத் தம் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார்.
3.57.14
ततो लक्ष्मणमायान्तं ददर्श विगतप्रभम्।
ततोऽविदूरे रामेण समीयाय स लक्ष्मणः ॥ ३.५७.१४ ॥
அப்போது ஒளி மங்கிய நிலையில் லக்ஷ்மணன் வருவதை அவர் கண்டார். பின்னர் சற்று தொலைவில் லக்ஷ்மணன் ராமருடன் வந்து சேர்ந்தான்.
3.57.15
विषण्णः सन् विषण्णेन दुःखितो दुःखभागिना।
स जगर्हेऽथ तं भ्राता दृष्ट्वा लक्ष्मणमागतम् ॥ ३.५७.१५ ॥
துயரத்தில் இருந்த அவர், துயரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் தம்பியைக் கண்டு, வந்த லக்ஷ்மணனைக் கடிந்துகொண்டார்.
3.57.16
विहाय सीतां विजने वने राक्षससेविते।
गृहीत्वा च करं सव्यं लक्ष्मणं रघुनन्दनः ॥ ३.५७.१६ ॥
ராக்ஷசர்கள் நடமாடும் இந்த வெறிச்சோடிய காட்டில் சீதையை விட்டுவிட்டு, ரகுநந்தனரான ராமர் லக்ஷ்மணனின் இடக்கையைப் பற்றிக்கொண்டார்.
3.57.17
उवाच मधुरोदर्कमिदं परुषमार्तवत्।
अहो लक्ष्मण गर्ह्यं ते कृतं यत् त्वं विहाय ताम् ॥ ३.५७.१७ ॥
ராமர் துயருற்றவர் போல இந்தக் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னார், இவை முடிவில் இனிமையான பயன் தருவன: "ஆ லக்ஷ்மணா! நீ அவளை விட்டு வந்தது உனக்குத் தகாத செயல்."
3.57.18
सीतामिहागतः सौम्य कच्चित् स्वस्ति भवेदिति।
न मेऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा ॥ ३.५७.१८ ॥
"நல்லவனே! சீதையை இங்கே விட்டுவிட்டு வந்தாயே, அவளுக்கு நலம் இருக்குமோ? வீரனே! ஜனகனின் மகள் சீதைக்கு ஏதும் நேர்ந்திருக்கும் என்பதில் எனக்கு எந்த ஐயமும் இல்லை."
3.57.19
विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः।
अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ ३.५७.१९ ॥
வனத்தில் திரியும் அரக்கர்கள் அவளை அழித்திருக்கலாம் அல்லது உண்டிருக்கலாம்; எனக்கு அபசகுனங்களே மிகுதியாகத் தோன்றுகின்றன.
3.57.20
अपि लक्ष्मण सीतायाः सामग्र्यं प्राप्नुयामहे।
जीवन्त्याः पुरुषव्याघ्र सुताया जनकस्य वै ॥ ३.५७.२० ॥
லக்ஷ்மணா, ஜனகரின் மகளான சீதை உயிருடன் முழுமையாக நலமுடன் இருக்கக் கண்டடைவோமோ? ஓ புருஷ வ்யாக்ரா!
3.57.21
यथा वै मृगसंघाश्च गोमायुश्चैव भैरवम्।
वाश्यन्ते शकुनाश्चापि प्रदीप्तामभितो दिशम्।
अपि स्वस्ति भवेत् तस्या राजपुत्र्या महाबल ॥ ३.५७.२१ ॥
மான் கூட்டங்களும் நரிகளும் பயங்கரமாக ஒலிக்கின்றன; பறவைகளும் எரியும் திசையை நோக்கிக் கத்துகின்றன. ஓ மகாபலரே, அந்த அரச குமாரிக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.57.22
इदं हि रक्षो मृगसंनिकाशं
प्रलोभ्य मां दूरमनुप्रयातम्।
हतं कथंचिन्महता श्रमेण
स राक्षसोऽभून्म्रियमाण एव ॥ ३.५७.२२ ॥
மானைப் போன்ற இந்த அரக்கன் என்னை மயக்கித் தூரம் இழுத்துச் சென்றான்; பெரும் முயற்சியால் எப்படியோ அவனை வீழ்த்தினேன், இறக்கும் தருவாயிலேயே அவன் அரக்கனாக வெளிப்பட்டான்.
3.57.23
मनश्च मे दीनमिहाप्रहृष्टं
चक्षुश्च सव्यं कुरुते विकारम्।
असंशयं लक्ष्मण नास्ति सीता
हृता मृता वा पथि वर्तते वा ॥ ३.५७.२३ ॥
என் மனம் துன்பமுற்று மகிழ்ச்சியின்றி இருக்கிறது; என் இடது கண் துடிக்கிறது. லக்ஷ்மணா, சந்தேகமின்றி சீதை இங்கு இல்லை — அவள் கவர்ந்து செல்லப்பட்டாளோ, இறந்தாளோ, அல்லது வழியிலேயே இருக்கிறாளோ.