Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.57.1
राक्षसं मृगरूपेण चरन्तं कामरूपिणम्।
निहत्य रामो मारीचं तूर्णं पथि न्यवर्तत ॥ ३.५७.१ ॥
Habiendo abatido al demonio Mārīca, que vagaba con forma de ciervo y podía adoptar cualquier apariencia a voluntad, Rāma regresó de inmediato por el camino.
3.57.2
तस्य संत्वरमाणस्य द्रष्टुकामस्य मैथिलीम्।
क्रूरस्वनोऽथ गोमायुर्विननादास्य पृष्ठतः ॥ ३.५७.२ ॥
Mientras él se apresuraba, deseoso de ver a Maithilī, un chacal aulló con voz áspera tras él.
3.57.3
स तस्य स्वरमाज्ञाय दारुणं रोमहर्षणम्।
चिन्तयामास गोमायोः स्वरेण परिशङ्कितः ॥ ३.५७.३ ॥
Reconociendo el aullido espantoso y erizador de piel del chacal, se alarmó y comenzó a reflexionar.
3.57.4
अशुभं बत मन्येऽहं गोमायुर्वाश्यते यथा।
स्वस्ति स्यादपि वैदेह्या राक्षसैर्भक्षणं विना ॥ ३.५७.४ ॥
Creo que el aullido de este chacal es de mal agüero. ¿Podría Vaidehī estar a salvo, a menos que los demonios la hayan devorado?
3.57.5
मारीचेन तु विज्ञाय स्वरमालक्ष्य मामकम्।
विक्रुष्टं मृगरूपेण लक्ष्मणः शृणुयाद् यदि ॥ ३.५७.५ ॥
Mārīca, habiendo conocido mi voz y observado, pudo haber gritado con forma de ciervo imitando mi propia voz; si Lakṣmaṇa lo oyera...
3.57.6
स सौमित्रिः स्वरं श्रुत्वा तां च हित्वाथ मैथिलीम्।
तयैव प्रहितः क्षिप्रं मत्सकाशमिहैष्यति ॥ ३.५७.६ ॥
El hijo de Sumitrā, Lakṣmaṇa, al oír ese grito, abandonará a Maithilī y, enviado por ella misma, vendrá pronto a mi lado.
3.57.7
राक्षसैः सहितैर्नूनं सीताया ईप्सितो वधः।
काञ्चनश्च मृगो भूत्वा व्यपनीयाश्रमात्तु माम् ॥ ३.५७.७ ॥
Sin duda, los rākṣasas, aliados, desearon la muerte de Sītā: tomando la forma de un ciervo dorado, me alejaron del ermitaño.
3.57.8
दूरं नीत्वाथ मारीचो राक्षसोऽभूच्छराहतः।
हा लक्ष्मण हतोऽस्मीति यद्वाक्यं व्याजहार ह ॥ ३.५७.८ ॥
Tras llevarlo lejos, el rākṣasa Mārīca, herido por una flecha, pronunció estas palabras: '¡Ay, Lakṣmaṇa, he sido muerto!'
3.57.9
अपि स्वस्ति भवेद् द्वाभ्यां रहिताभ्यां मया वने।
जनस्थाननिमित्तं हि कृतवैरोऽस्मि राक्षसैः ॥ ३.५७.९ ॥
¿Habrá bienestar para vosotros dos, separados de mí en el bosque? Por causa de Janasthāna he provocado la enemistad de los rākṣasas.
3.57.10
निमित्तानि च घोराणि दृश्यन्तेऽद्य बहूनि च।
इत्येवं चिन्तयन् रामः श्रुत्वा गोमायुनिःस्वनम् ॥ ३.५७.१० ॥
«Hoy aparecen muchos presagios terribles»; pensando así, Rāma oyó el aullido de un chacal.
3.57.11
निवर्तमानस्त्वरितो जगामाश्रममात्मवान्।
आत्मनश्चापनयनं मृगरूपेण रक्षसा ॥ ३.५७.११ ॥
Volviendo apresuradamente, Rāma, dueño de sí, fue al ermitaño; comprendió que el rākṣasa con forma de ciervo lo había apartado de allí.
3.57.12
आजगाम जनस्थानं राघवः परिशङ्कितः।
तं दीनमानसं दीनमासेदुर्मृगपक्षिणः ॥ ३.५७.१२ ॥
Rāghava llegó a Janasthāna lleno de temor; los ciervos y las aves se acercaron a él, abatido de ánimo.
3.57.13
सव्यं कृत्वा महात्मानं घोरांश्च ससृजुः स्वरान्।
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि महाघोराणि राघवः।
न्यवर्तताथ त्वरितो जवेनाश्रममात्मनः ॥ ३.५७.१३ ॥
Pasando por el lado izquierdo del magnánimo Rāma, lanzaron terribles gritos. Al ver aquellos presagios tremendamente terribles, Rāghava regresó apresuradamente con rapidez a su ermita.
3.57.14
ततो लक्ष्मणमायान्तं ददर्श विगतप्रभम्।
ततोऽविदूरे रामेण समीयाय स लक्ष्मणः ॥ ३.५७.१४ ॥
Entonces vio a Lakṣmaṇa acercarse, privado de su brillo. Luego, no lejos de allí, Lakṣmaṇa se encontró con Rāma.
3.57.15
विषण्णः सन् विषण्णेन दुःखितो दुःखभागिना।
स जगर्हेऽथ तं भ्राता दृष्ट्वा लक्ष्मणमागतम् ॥ ३.५७.१५ ॥
Afligido él mismo, el compañero de dolor reprendió a Lakṣmaṇa al ver venir a su hermano.
3.57.16
विहाय सीतां विजने वने राक्षससेविते।
गृहीत्वा च करं सव्यं लक्ष्मणं रघुनन्दनः ॥ ३.५७.१६ ॥
Habiendo dejado a Sītā en este solitario bosque frecuentado por rākṣasas, el deleite de los Raghus tomó de la mano izquierda a Lakṣmaṇa.
3.57.17
उवाच मधुरोदर्कमिदं परुषमार्तवत्।
अहो लक्ष्मण गर्ह्यं ते कृतं यत् त्वं विहाय ताम् ॥ ३.५७.१७ ॥
Rāma, como afligido, pronunció estas palabras duras pero de final dulce: "¡Ah, Lakṣmaṇa! Lo que has hecho es censurable: que la hayas abandonado."
3.57.18
सीतामिहागतः सौम्य कच्चित् स्वस्ति भवेदिति।
न मेऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा ॥ ३.५७.१८ ॥
"¡Gentil! Has venido aquí dejando a Sītā atrás: ¿estará bien? ¡Héroe! No tengo ninguna duda de que Sītā, hija de Janaka, en todo sentido..."
3.57.19
विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः।
अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ ३.५७.१९ ॥
Destruida, o quizás devorada por los rākṣasas que vagan por el bosque; pues son presagios de mal agüero los que se me presentan en abundancia.
3.57.20
अपि लक्ष्मण सीतायाः सामग्र्यं प्राप्नुयामहे।
जीवन्त्याः पुरुषव्याघ्र सुताया जनकस्य वै ॥ ३.५७.२० ॥
¡Oh Lakṣmaṇa, ojalá encontremos a Sītā, la hija de Janaka, viva y en perfecto estado, oh tigre entre los hombres!
3.57.21
यथा वै मृगसंघाश्च गोमायुश्चैव भैरवम्।
वाश्यन्ते शकुनाश्चापि प्रदीप्तामभितो दिशम्।
अपि स्वस्ति भवेत् तस्या राजपुत्र्या महाबल ॥ ३.५७.२१ ॥
Como las manadas de ciervos y los chacales gritan espantosamente, y los pájaros chillan por todos lados hacia la región en llamas, ¡ojalá haya bienestar para esa princesa, oh poderoso!
3.57.22
इदं हि रक्षो मृगसंनिकाशं
प्रलोभ्य मां दूरमनुप्रयातम्।
हतं कथंचिन्महता श्रमेण
स राक्षसोऽभून्म्रियमाण एव ॥ ३.५७.२२ ॥
Este rākṣasa, semejante a un ciervo, me atrajo lejos; con gran esfuerzo logré abatirlo de alguna manera, y solo al morir se reveló como rākṣasa.
3.57.23
मनश्च मे दीनमिहाप्रहृष्टं
चक्षुश्च सव्यं कुरुते विकारम्।
असंशयं लक्ष्मण नास्ति सीता
हृता मृता वा पथि वर्तते वा ॥ ३.५७.२३ ॥
Mi mente está afligida y sin alegría aquí, y mi ojo izquierdo tiembla. Sin duda, oh Lakṣmaṇa, Sītā no está aquí: ha sido arrebatada, o está muerta, o se encuentra en algún lugar del camino.