வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.73.1
दर्शयित्वा तु रामाय सीतायाः परिमार्गणे।
वाक्यमन्वर्थमर्थज्ञः कबन्धः पुनरब्रवीत् ॥ ३.७३.१ ॥
சீதையைத் தேடுவதில் ராமருக்கு வழி காட்டிய பின், பொருளறிந்த கபந்தன் மீண்டும் அர்த்தமுள்ள சொற்களைக் கூறினான்.
3.73.2
एष राम शिवः पन्था यत्रैते पुष्पिता द्रुमाः।
प्रतीचीं दिशमाश्रित्य प्रकाशन्ते मनोरमाः ॥ ३.७३.२ ॥
ராமா, இதுவே மங்கலமான வழி; மேற்குத் திசையை நோக்கி மலர்ந்த இம்மரங்கள் மனம் கவரும்படி ஒளிர்கின்றன.
3.73.3
जम्बूप्रियालपनसा न्यग्रोधप्लक्षतिन्दुकाः।
अश्वत्थाः कर्णिकाराश्च चूताश्चान्ये च पादपाः ॥ ३.७३.३ ॥
நாவல், பிரியாலம், பலா, ஆலமரம், அத்தி, திந்துகம், அரசு, கர்ணிகாரம், மாமரம் மற்றும் பிற மரங்கள்.
3.73.4
धन्वना नागवृक्षाश्च तिलका नक्तमालकाः।
नीलाशोकाः कदम्बाश्च करवीराश्च पुष्पिताः ॥ ३.७३.४ ॥
தன்வனம், நாகமரம், திலகம், நக்தமாலம், நீல அசோகம், கடம்பம் மற்றும் அரளி ஆகியவை மலர்ந்துள்ளன.
3.73.5
अग्निमुख्या अशोकाश्च सुरक्ताः पारिभद्रकाः।
तानारुह्याथवा भूमौ पातयित्वा च तान् बलात् ॥ ३.७३.५ ॥
அக்னிமுக்கியம், அசோகம், மிகச் சிவந்த பாரிபத்ரகம் ஆகிய மரங்கள்—அவற்றின் மேல் ஏறியோ, அல்லது வலுவாக வீழ்த்தியோ.
3.73.6
फलान्यमृतकल्पानि भक्षयित्वा गमिष्यथः।
तदतिक्रम्य काकुत्स्थ वनं पुष्पितपादपम् ॥ ३.७३.६ ॥
அமுதத்தை ஒத்த கனிகளை உண்டு நீங்கள் இருவரும் செல்வீர்கள்; காகுத்ஸ்தா, மலர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த அந்த வனத்தைக் கடந்து.
3.73.7
नन्दनप्रतिमं चान्यत् कुरवस्तूत्तरा इव।
सर्वकालफला यत्र पादपा मधुरस्रवाः ॥ ३.७३.७ ॥
நந்தன வனத்தைப் போன்ற மற்றொரு வனம்; வட குரு நாடுகளைப் போல. அங்கு மரங்கள் எல்லாக் காலங்களிலும் கனி தந்து தேனைச் சொரிகின்றன.
3.73.8
सर्वे च ऋतवस्तत्र वने चैत्ररथे यथा।
फलभारनतास्तत्र महाविटपधारिणः ॥ ३.७३.८ ॥
அங்கு சைத்ரரத வனத்தைப் போல எல்லா ருதுக்களும் உள்ளன; கனிகளின் பாரத்தால் வளைந்து, பெரிய கிளைகளைத் தாங்கும் மரங்கள் அங்கே உள்ளன.
3.73.9
शोभन्ते सर्वतस्तत्र मेघपर्वतसंनिभाः।
तानारुह्याथवा भूमौ पातयित्वाथवा सुखम् ॥ ३.७३.९ ॥
அங்கு அவை எங்கும் மேகமும் மலையும் போல் ஒளிர்கின்றன; அவற்றின் மீது ஏறியோ, நிலத்தில் வீழ்த்தியோ எளிதாக (கனிகளைப் பெறலாம்).
3.73.10
फलान्यमृतकल्पानि लक्ष्मणस्ते प्रदास्यति।
चङ्क्रमन्तौ वरान् शैलान् शैलाच्छैलं वनाद् वनम् ॥ ३.७३.१० ॥
அமுதத்தைப் போன்ற கனிகளை லட்சுமணன் உனக்குத் தருவான். நீங்கள் இருவரும் சிறந்த மலைகளில் உலாவி, ஒரு மலையிலிருந்து மற்றொரு மலைக்கும், ஒரு வனத்திலிருந்து மற்றொரு வனத்திற்கும் செல்வீர்கள்.
3.73.11
ततः पुष्करिणीं वीरौ पम्पां नाम गमिष्यथः।
अशर्करामविभ्रंशां समतीर्थामशैवलाम् ॥ ३.७३.११ ॥
பிறகு, வீரர்களே, நீங்கள் இருவரும் பம்பை என்ற பெயருள்ள தடாகத்திற்குச் செல்வீர்கள்.
3.73.12
राम संजातवालूकां कमलोत्पलशोभिताम्।
तत्र हंसाः प्लवाः क्रौञ्चाः कुरराश्चैव राघव ॥ ३.७३.१२ ॥
கற்கள் இல்லாதது, உறுதியான கரைகளும் சமமான துறைகளும் கொண்டது, பாசி இல்லாதது, மணல் பரவியது, தாமரையும் நீலோற்பலமும் அலங்கரிப்பது அந்தத் தடாகம். அங்கு அன்னங்களும், நீர்ப்பறவைகளும், கிரௌஞ்சங்களும், குரரங்களும் உள்ளன, ராகவா.
3.73.13
वल्गुस्वरा निकूजन्ति पम्पासलिलगोचराः।
नोद्विजन्ते नरान् दृष्ट्वा वधस्याकोविदाः शुभाः ॥ ३.७३.१३ ॥
பம்பா நீரில் திரியும் இனிய குரல் பறவைகள் கூவுகின்றன. வதம் என்பதை அறியாத அவை மனிதர்களைக் கண்டு அஞ்சுவதில்லை; அவை மங்களமானவை.
3.73.14
घृतपिण्डोपमान् स्थूलांस्तान् द्विजान् भक्षयिष्यथः।
रोहितान् वक्रतुण्डांश्च नलमीनांश्च राघव ॥ ३.७३.१४ ॥
ராகவா, நெய்க்கட்டிகளைப் போன்ற கொழுத்த அந்தப் பறவைகளையும், வளைந்த வாய் கொண்ட ரோகித மீன்களையும், நல மீன்களையும் நீ உண்பாய்.
3.73.15
पम्पायामिषुभिर्मत्स्यांस्तत्र राम वरान् हतान्।
निस्त्वक्पक्षानयस्तप्तानकृशानैककण्टकान् ॥ ३.७३.१५ ॥
ராமா, பம்பாவில் அங்கே நீ அம்புகளால் சிறந்த மீன்களைக் கொல்வாய்; தோலும் சிறகும் நீக்கி இரும்பைப் போலச் சுட்டு, கொழுத்த ஒற்றை முள் மீன்களை உண்பாய்.
3.73.16
तव भक्त्या समायुक्तो लक्ष्मणः सम्प्रदास्यति।
भृशं तान् खादतो मत्स्यान् पम्पायाः पुष्पसंचये ॥ ३.७३.१६ ॥
உன் மீது பக்தியுடன் கூடிய லக்ஷ்மணன் அவற்றைப் படைப்பான்; பம்பாவில் மலர் பறிக்கும் வேளையில் அந்த மீன்களை நீ மிகுதியாக உண்பாய்.
3.73.17
पद्मगन्धि शिवं वारि सुखशीतमनामयम्।
उद्धृत्य स तदाक्लिष्टं रूप्यस्फटिकसंनिभम् ॥ ३.७३.१७ ॥
தாமரை மணம் கொண்ட, தூய்மையான, இனிய குளிர்ச்சியான, நோயற்ற நீரை, வெள்ளியும் பளிங்கும் போன்ற தெளிந்த அதை அவன் எடுத்து வருவான்.
3.73.18
अथ पुष्करपर्णेन लक्ष्मणः पाययिष्यति।
स्थूलान् गिरिगुहाशय्यान् वानरान् वनचारिणः ॥ ३.७३.१८ ॥
பின்னர் லக்ஷ்மணன் தாமரை இலையால் அவற்றுக்குத் தண்ணீர் புகட்டுவான்; மலைக் குகைகளில் உறங்கும், காட்டில் திரியும் கொழுத்த வானரங்களுக்கு.
3.73.19
सायाह्ने विचरन् राम दर्शयिष्यति लक्ष्मणः।
अपां लोभादुपावृत्तान् वृषभानिव नर्दतः ॥ ३.७३.१९ ॥
ராமா, மாலை வேளையில் உலாவும் லக்ஷ்மணன் உனக்குக் காட்டுவான், நீரின் ஆசையால் அருகில் வந்து, கர்ஜிக்கும் காளைகளைப் போன்ற (குரங்குகளை).
3.73.20
स्थूलान् पीतांश्च पम्पायां द्रक्ष्यसि त्वं नरोत्तम।
सायाह्ने विचरन् राम विटपी माल्यधारिणः ॥ ३.७३.२० ॥
நரோத்தமா ராமா, பம்பா ஏரியில் பெரிய குரங்குகள் நீர் அருந்துவதை நீ காண்பாய்; மாலை வேளையில் உலாவும், மரங்களில் வாழும், மாலை அணிந்த (குரங்குகளை).
3.73.21
शिवोदकं च पम्पायां दृष्ट्वा शोकं विहास्यसि।
सुमनोभिश्चितास्तत्र तिलका नक्तमालकाः ॥ ३.७३.२१ ॥
பம்பா ஏரியின் மங்கல நீரைக் கண்டு நீ துக்கத்தை விடுவாய்; அங்கே மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட திலகமரங்களும் நக்தமால மரங்களும் உள்ளன.
3.73.22
उत्पलानि च फुल्लानि पङ्कजानि च राघव।
न तानि कश्चिन्माल्यानि तत्रारोपयिता नरः ॥ ३.७३.२२ ॥
ராகவா, அங்கே மலர்ந்த நீலத்தாமரைகளும் தாமரைகளும் உள்ளன; அம்மாலைகளை அங்கே எவரும் அணிவிப்பதில்லை.
3.73.23
न च वै म्लानतां यान्ति न च शीर्यन्ति राघव।
मतङ्गशिष्यास्तत्रासन्नृषयः सुसमाहिताः ॥ ३.७३.२३ ॥
ராகவா, அவை வாடுவதுமில்லை, உதிர்வதுமில்லை; அங்கே மதங்கரின் சீடர்களான, நன்கு ஒருமுகப்பட்ட ரிஷிகள் இருந்தனர்.
3.73.24
तेषां भाराभितप्तानां वन्यमाहरतां गुरोः।
ये प्रपेतुर्महीं तूर्णं शरीरात् स्वेदबिन्दवः ॥ ३.७३.२४ ॥
குருவுக்காக காட்டுப் பொருட்களைச் சுமந்து கொண்டு வந்த பாரத்தால் வருந்திய அவர்களின் உடலிலிருந்து விழுந்த வியர்வைத் துளிகள் விரைவில் பூமியில் விழுந்தன.
3.73.25
तानि माल्यानि जातानि मुनीनां तपसा तदा।
स्वेदबिन्दुसमुत्थानि न विनश्यन्ति राघव ॥ ३.७३.२५ ॥
ராகவா! அந்தக் காலத்தில் முனிவர்களின் தவ வலிமையால் உண்டான அந்த மாலைகள், வியர்வைத் துளிகளிலிருந்து தோன்றியவை, அழிவதில்லை.
3.73.26
तेषां गतानामद्यापि दृश्यते परिचारिणी।
श्रमणी शबरी नाम काकुत्स्थ चिरजीविनी ॥ ३.७३.२६ ॥
சென்றுவிட்ட அவர்களின் பணிப்பெண்ணாகிய, சபரி என்ற துறவினி இன்றும் காணப்படுகிறாள்; காகுத்ஸா, அவள் நீண்ட ஆயுள் கொண்டவள்.
3.73.27
त्वां तु धर्मे स्थिता नित्यं सर्वभूतनमस्कृतम्।
दृष्ट्वा देवोपमं राम स्वर्गलोकं गमिष्यति ॥ ३.७३.२७ ॥
ஆனால் தர்மத்தில் எப்போதும் நிலைத்தவரும், எல்லா உயிர்களாலும் வணங்கப்படுபவருமான உன்னை, தேவனைப் போன்ற உன்னை, ராமா, கண்டபின் அவள் சுவர்க்கலோகம் செல்வாள்.
3.73.28
ततस्तद्राम पम्पायास्तीरमाश्रित्य पश्चिमम्।
आश्रमस्थानमतुलं गुह्यं काकुत्स्थ पश्यसि ॥ ३.७३.२८ ॥
பின்னர், ராமா, பம்பையின் மேற்குக் கரையை அடைந்து, காகுத்ஸா, ஒப்பற்ற, மறைவான அந்த ஆசிரம இடத்தை நீ காண்பாய்.
3.73.29
न तत्राक्रमितुं नागाः शक्नुवन्ति तदाश्रमे।
ऋषेस्तस्य मतङ्गस्य विधानात् तच्च काननम् ॥ ३.७३.२९ ॥
அங்கே, அந்த ஆசிரமத்தில், யானைகளால் கூட நுழைய முடியாது; முனிவர் மதங்கரின் விதியால் அந்தக் காடும் (பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது).
3.73.30
मतङ्गवनमित्येव विश्रुतं रघुनन्दन।
तस्मिन् नन्दनसंकाशे देवारण्योपमे वने ॥ ३.७३.३० ॥
ரகுநந்தனா, அது 'மதங்கவனம்' என்றே பிரபலமாக அறியப்படுகிறது; நந்தனத்தைப் போன்ற, தேவ வனத்திற்கு ஒப்பான அந்தக் காட்டில்.
3.73.31
नानाविहगसंकीर्णे रंस्यसे राम निर्वृतः।
ऋष्यमूकस्तु पम्पायाः पुरस्तात् पुष्पितद्रुमः ॥ ३.७३.३१ ॥
ராமா, பல வகைப் பறவைகள் நிறைந்த அந்த வனத்தில் நீ மனநிறைவுடன் மகிழ்ந்திருப்பாய். பம்பைக்கு முன்புறத்தில் ரிஷ்யமூகம் உள்ளது; அதன் மரங்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன.
3.73.32
सुदुःखारोहणश्चैव शिशुनागाभिरक्षितः।
उदारो ब्रह्मणा चैव पूर्वकालेऽभिनिर्मितः ॥ ३.७३.३२ ॥
அம்மலை ஏறுவதற்கு மிகக் கடினமானது; இளம் யானைகள் அதைக் காக்கின்றன. பண்டைய காலத்தில் பிரம்மனால் அது மிகச் சிறப்பாகப் படைக்கப்பட்டது.
3.73.33
शयानः पुरुषो राम तस्य शैलस्य मूर्धनि।
यत् स्वप्नं लभते वित्तं तत् प्रबुद्धोऽधिगच्छति ॥ ३.७३.३३ ॥
ராமா, அந்த மலையின் உச்சியில் உறங்கும் மனிதன் கனவில் எதைப் பெறுகிறானோ, அதையே விழித்தெழுந்ததும் அடைகிறான்.
3.73.34
यस्त्वेनं विषमाचारः पापकर्माधिरोहति।
तत्रैव प्रहरन्त्येनं सुप्तमादाय राक्षसाः ॥ ३.७३.३४ ॥
ஆனால் தீய நடத்தையும் பாவச் செயலும் உடையவன் அம்மலையில் ஏறினால், அங்கேயே தூங்கும்போது அரக்கர்கள் அவனைப் பிடித்துத் தாக்குகிறார்கள்.
3.73.35
तत्रापि शिशुनागानामाक्रन्दः श्रूयते महान्।
क्रीडतां राम पम्पायां मतङ्गाश्रमवासिनाम् ॥ ३.७३.३५ ॥
அங்கேயும் ராமா, பம்பையில் விளையாடும் மதங்க ஆசிரமவாசிகளின் இளம் யானைகளின் பெரும் பிளிறல் கேட்கிறது.
3.73.36
सक्ता रुधिरधाराभिः संहत्य परमद्विपाः।
प्रचरन्ति पृथक्कीर्णा मेघवर्णास्तरस्विनः ॥ ३.७३.३६ ॥
இரத்த ஓட்டங்களால் நனைந்த, மேகம் போன்ற நிறமுடைய, வேகமான பெரிய யானைகள் கூடியும் சிதறியும் உலவுகின்றன.
3.73.37
ते तत्र पीत्वा पानीयं विमलं चारु शोभनम्।
अत्यन्तसुखसंस्पर्शं सर्वगन्धसमन्वितम् ॥ ३.७३.३७ ॥
அங்கே அவர்கள் தெளிந்த, அழகிய, இனிய நீரைப் பருகினர்; அதன் தொடுகை மிகவும் இனிமையானது, அது எல்லா நறுமணங்களும் கலந்தது.
3.73.38
निर्वृत्ताः संविगाहन्ते वनानि वनगोचराः।
ऋक्षांश्च द्वीपिनश्चैव नीलकोमलकप्रभान् ॥ ३.७३.३८ ॥
நிறைவடைந்த வனவிலங்குகள் காடுகளுக்குள் இறங்குகின்றன; கரடிகளும் சிறுத்தைகளும் நீல நிறமும் மென்மையான ரோம ஒளியும் கொண்டவை.
3.73.39
रुरूनपेतानजयान् दृष्ट्वा शोकं प्रहास्यसि।
राम तस्य तु शैलस्य महती शोभते गुहा ॥ ३.७३.३९ ॥
ருரு மான்களையும் வெள்ளாடுகளையும் கண்டு நீ துயரை விடுவாய். ராமா, அந்த மலையின் பெரிய குகை மிக அழகாகத் தெரிகிறது.
3.73.41
शिलापिधाना काकुत्स्थ दुःखं चास्याः प्रवेशनम्।
तस्या गुहायाः प्राग्द्वारे महान् शीतोदको ह्रदः॥॥ ४०
बहुमूलफलो रम्यो नानानगसमाकुलः।
तस्यां वसति धर्मात्मा सुग्रीवः सह वानरैः ॥ ३.७३.४१ ॥
ககுத்ஸ்தா, அதன் வாயில் கல்லால் மூடப்பட்டுள்ளது; அதில் நுழைவதும் கடினம். அந்தக் குகையின் கிழக்கு வாயிலில் குளிர்ந்த நீருடைய பெரிய ஏரி உள்ளது; வேர்களும் கனிகளும் மிகுந்தது, இனியது, பல மரங்களால் நிறைந்தது. அங்கேயே தர்மாத்மா சுக்ரீவன் வானரங்களுடன் வசிக்கிறான்.
3.73.42
कदाचिच्छिखरे तस्य पर्वतस्यापि तिष्ठति।
कबन्धस्त्वनुशास्यैवं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.७३.४२ ॥
கபந்தன் சில நேரங்களில் அந்த மலையின் சிகரத்திலும் நிற்பான். இவ்வாறு அறிவுறுத்திய பின், கபந்தன் அந்த ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் இருவரையும் (அனுப்பினான்).
3.73.43
स्रग्वी भास्करवर्णाभः खे व्यरोचत वीर्यवान्।
तं तु खस्थं महाभागं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.७३.४३ ॥
மாலை அணிந்து, சூரியனின் நிறமுடையவனாய், வீரியவான் ஆகாயத்தில் ஒளிர்ந்தான். ஆகாயத்தில் நின்ற அந்த மகாபாக்கியவானை ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இருவரும் (கண்டனர்).
3.73.44
प्रस्थितौ त्वं व्रजस्वेति वाक्यमूचतुरन्तिके।
गम्यतां कार्यसिद्ध्यर्थमिति तावब्रवीत् स च ॥ ३.७३.४४ ॥
"நீ செல், புறப்படு" என்று அருகில் இருந்த அவ்விருவரும் சொன்னார்கள். அவனும் அவர்களிடம், "காரியம் நிறைவேற்ற செல்லுங்கள்" என்று கூறினான்.
3.73.45
सुप्रीतौ तावनुज्ञाप्य कबन्धः प्रस्थितस्तदा ॥ ३.७३.४५ ॥
அவ்விருவரிடமும் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் விடைபெற்று, அப்போது கபந்தன் புறப்பட்டான்.
3.73.46
स तत् कबन्धः प्रतिपद्य रूपं
वृतः श्रिया भास्वरसर्वदेहः।
निदर्शयन् राममवेक्ष्य खस्थः
सख्यं कुरुष्वेति तदाभ्युवाच ॥ ३.७३.४६ ॥
அவன் அந்த உருவை ஏற்று, ஒளியால் சூழப்பட்டு, முழு உடலும் பிரகாசிக்க, வானில் நின்று ராமனைப் பார்த்து, "நட்பு கொள்" என்று அப்போது அவனிடம் கூறினான்.