Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.49.1
अथाङ्गदस्तदा सर्वान् वानरानिदमब्रवीत्।
परिश्रान्तो महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर्वचः ॥ ४.४९.१ ॥
Entonces Aṅgada, muy sabio aunque agotado, recobrando lentamente el aliento, habló estas palabras a todos los vānaras.
4.49.2
वनानि गिरयो नद्यो दुर्गाणि गहनानि च।
दरी गिरिगुहाश्चैव विचिताः सर्वमन्ततः ॥ ४.४९.२ ॥
Bosques, montañas, ríos, lugares inaccesibles y espesuras, cuevas y oquedades de montaña: todo ha sido rastreado por completo en todas direcciones.
4.49.3
तत्र तत्र सहास्माभिर्जानकी न च दृश्यते।
तथा रक्षोऽपहर्ता च सीतायाश्चैव दुष्कृती ॥ ४.४९.३ ॥
Aunque hemos buscado juntos por todas partes, Jānakī no se ve, ni tampoco el demonio malvado que se llevó a Sītā.
4.49.4
कालश्च नो महान् यातः सुग्रीवश्चोग्रशासनः।
तस्माद् भवन्तः सहिता विचिन्वन्तु समन्ततः ॥ ४.४९.४ ॥
Mucho tiempo ha pasado para nosotros, y Sugrīva es un jefe severo. Por eso, todos ustedes, buscad juntos por todos lados.
4.49.5
विहाय तन्द्रीं शोकं च निद्रां चैव समुत्थिताम्।
विचिनुध्वं तथा सीतां पश्यामो जनकात्मजाम् ॥ ४.४९.५ ॥
Dejad de lado la pereza, el dolor y el sueño que os ha sobrevenido, y buscad, para que veamos a Sītā, la hija de Janaka.
4.49.6
अनिर्वेदं च दाक्ष्यं च मनसश्चापराजयम्।
कार्यसिद्धिकराण्याहुस्तस्मादेतद् ब्रवीम्यहम् ॥ ४.४९.६ ॥
No desesperar, la habilidad y una firmeza de mente invencible: dicen que estas cualidades llevan las tareas a buen fin; por eso digo esto.
4.49.7
अद्यापीदं वनं दुर्गं विचिन्वन्तु वनौकसः।
खेदं त्यक्त्वा पुनः सर्वं वनमेव विचिन्वताम् ॥ ४.४९.७ ॥
Que los habitantes del bosque sigan buscando en este bosque difícil; abandonando el cansancio, busquen de nuevo en todo el bosque.
4.49.8
अवश्यं कुर्वतां तस्य दृश्यते कर्मणः फलम्।
परं निर्वेदमागम्य नहि नोन्मीलनं क्षमम् ॥ ४.४९.८ ॥
Para quienes actúan, el fruto de su acción ciertamente se ve; pero caer en la desesperanza no es conveniente, pues no abre los ojos.
4.49.9
सुग्रीवः क्रोधनो राजा तीक्ष्णदण्डश्च वानराः।
भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च महात्मनः ॥ ४.४९.९ ॥
Sugrīva es un rey iracundo de castigo severo, oh monos; siempre se le debe temer, y también al magnánimo Rāma.
4.49.10
हितार्थमेतदुक्तं वः क्रियतां यदि रोचते।
उच्यतां हि क्षमं यत् तत् सर्वेषामेव वानराः ॥ ४.४९.१० ॥
Esto se ha dicho por vuestro bien; si os agrada, hacedlo. Oh monos, que se diga lo que sea conveniente para todos.
4.49.11
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा वचनं गन्धमादनः।
उवाच व्यक्तया वाचा पिपासाश्रमखिन्नया ॥ ४.४९.११ ॥
Al oír las palabras de Aṅgada, Gandhamādana habló con voz clara, agotado por la sed y el esfuerzo.
4.49.12
सदृशं खलु वो वाक्यमङ्गदो यदुवाच ह।
हितं चैवानुकूलं च क्रियतामस्य भाषितम् ॥ ४.४९.१२ ॥
Ciertamente, lo que Aṅgada ha dicho os es conveniente; sus palabras son beneficiosas y agradables: que se pongan en práctica.
4.49.13
पुनर्मार्गामहे शैलान् कन्दरांश्च शिलांस्तथा।
काननानि च शून्यानि गिरिप्रस्रवणानि च ॥ ४.४९.१३ ॥
Busquemos de nuevo las montañas, las cuevas y las rocas, los bosques desiertos y los manantiales de las montañas.
4.49.14
यथोद्दिष्टानि सर्वाणि सुग्रीवेण महात्मना।
विचिन्वन्तु वनं सर्वे गिरिदुर्गाणि संगताः ॥ ४.४९.१४ ॥
Tal como indicó el magnánimo Sugrīva, buscad juntos en todos esos lugares, en el bosque y en las fortalezas de las montañas.
4.49.15
ततः समुत्थाय पुनर्वानरास्ते महाबलाः।
विन्ध्यकाननसंकीर्णां विचेरुर्दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.१५ ॥
Entonces aquellos monos poderosos se levantaron de nuevo y recorrieron la dirección sur, cuajada de bosques del Vindhya.
4.49.16
ते शारदाभ्रप्रतिमं श्रीमद्रजतपर्वतम्।
शृङ्गवन्तं दरीवन्तमधिरुह्य च वानराः ॥ ४.४९.१६ ॥
Aquellos monos subieron a la espléndida montaña de plata, semejante a una nube de otoño, con sus picos y cuevas.
4.49.17
तत्र लोध्रवनं रम्यं सप्तपर्णवनानि च।
विचिन्वन्तो हरिवराः सीतादर्शनकांक्षिणः ॥ ४.४९.१७ ॥
Allí había un hermoso bosque de árboles lodhra y bosques de saptaparṇa; los mejores monos buscaban allí, deseosos de ver a Sītā.
4.49.18
तस्याग्रमधिरूढास्ते श्रान्ता विपुलविक्रमाः।
न पश्यन्ति स्म वैदेहीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ ४.४९.१८ ॥
Habiendo subido a su cima, los monos de gran valor, fatigados, no vieron a Vaidehī, la amada reina principal de Rāma.
4.49.19
ते तु दृष्टिगतं दृष्ट्वा तं शैलं बहुकन्दरम्।
अध्यारोहन्त हरयो वीक्षमाणाः समन्ततः ॥ ४.४९.१९ ॥
Al ver aquella montaña llena de muchas cuevas que se alzaba ante su vista, los monos subieron a ella mirando en todas direcciones.
4.49.20
अवरुह्य ततो भूमिं श्रान्ता विगतचेतसः।
स्थिता मुहूर्तं तत्राथ वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.४९.२० ॥
Luego, habiendo descendido al suelo, cansados y con el ánimo abatido, se quedaron de pie un momento allí, apoyados al pie de un árbol.
4.49.21
ते मुहूर्तं समाश्वस्ताः किंचिद्भग्नपरिश्रमाः।
पुनरेवोद्यताः कृत्स्नां मार्गितुं दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.२१ ॥
Recobrando un poco el aliento por un instante y aliviado algo su cansancio, se dispusieron de nuevo a buscar por toda la región del sur.
4.49.22
हनुमत्प्रमुखास्तावत् प्रस्थिताः प्लवगर्षभाः।
विन्ध्यमेवादितः कृत्वा विचेरुश्च समन्ततः ॥ ४.४९.२२ ॥
Encabezados por Hanumān, aquellos toros entre los monos partieron; tomando los montes Vindhya como punto de partida, se dispersaron por todas partes.