വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.49.1
अथाङ्गदस्तदा सर्वान् वानरानिदमब्रवीत्।
परिश्रान्तो महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर्वचः ॥ ४.४९.१ ॥
അപ്പോൾ മഹാപ്രാജ്ഞനായ അംഗദൻ ക്ഷീണിതനായിരുന്നുവെങ്കിലും പതുക്കെ ശ്വാസം ശാന്തമാക്കി എല്ലാ വാനരന്മാരോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.49.2
वनानि गिरयो नद्यो दुर्गाणि गहनानि च।
दरी गिरिगुहाश्चैव विचिताः सर्वमन्ततः ॥ ४.४९.२ ॥
വനങ്ങളും പർവതങ്ങളും നദികളും ദുർഗമ സ്ഥലങ്ങളും ഇടതൂർന്ന കാടുകളും ഗുഹകളും പർവതഗുഹകളും എല്ലാം എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
4.49.3
तत्र तत्र सहास्माभिर्जानकी न च दृश्यते।
तथा रक्षोऽपहर्ता च सीतायाश्चैव दुष्कृती ॥ ४.४९.३ ॥
ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞിട്ടും ജാനകിയെ കാണുന്നില്ല; സീതയെ അപഹരിച്ച ആ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസനെയും കാണുന്നില്ല.
4.49.4
कालश्च नो महान् यातः सुग्रीवश्चोग्रशासनः।
तस्माद् भवन्तः सहिता विचिन्वन्तु समन्ततः ॥ ४.४९.४ ॥
ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി; കഠിനമായ ആജ്ഞ നൽകുന്ന സുഗ്രീവനുമുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് എല്ലാ ഭാഗത്തും തിരയട്ടെ.
4.49.5
विहाय तन्द्रीं शोकं च निद्रां चैव समुत्थिताम्।
विचिनुध्वं तथा सीतां पश्यामो जनकात्मजाम् ॥ ४.४९.५ ॥
മടിയും ദുഃഖവും പൊങ്ങിവന്ന ഉറക്കവും വിട്ടുകളഞ്ഞ് തിരയൂ; ജനകപുത്രിയായ സീതയെ നമുക്ക് കാണാം.
4.49.6
अनिर्वेदं च दाक्ष्यं च मनसश्चापराजयम्।
कार्यसिद्धिकराण्याहुस्तस्मादेतद् ब्रवीम्यहम् ॥ ४.४९.६ ॥
നിരാശപ്പെടായ്ക, സാമർഥ്യം, മനസ്സിന്റെ തോൽവിയില്ലാത്ത ഉറപ്പ്—ഇവയാണ് കാര്യം സാധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് പറയുന്നു.
4.49.7
अद्यापीदं वनं दुर्गं विचिन्वन्तु वनौकसः।
खेदं त्यक्त्वा पुनः सर्वं वनमेव विचिन्वताम् ॥ ४.४९.७ ॥
ഇപ്പോഴും ഈ ദുർഗമമായ വനം വനവാസികൾ അന്വേഷിക്കട്ടെ. ക്ഷീണം ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും മുഴുവൻ കാടും അന്വേഷിക്കുവിൻ.
4.49.8
अवश्यं कुर्वतां तस्य दृश्यते कर्मणः फलम्।
परं निर्वेदमागम्य नहि नोन्मीलनं क्षमम् ॥ ४.४९.८ ॥
കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്ക് അതിന്റെ ഫലം തീർച്ചയായും കാണാം. പക്ഷേ നിരാശയിൽ വീഴുന്നത് യോജിച്ചതല്ല; അത് കണ്ണു തുറപ്പിക്കുകയില്ല.
4.49.9
सुग्रीवः क्रोधनो राजा तीक्ष्णदण्डश्च वानराः।
भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च महात्मनः ॥ ४.४९.९ ॥
സുഗ്രീവൻ കോപിയായ രാജാവാണ്; അവന്റെ ശിക്ഷ കഠിനമാണ്, വാനരന്മാരേ. അവനെ എപ്പോഴും ഭയക്കണം; മഹാത്മാവായ രാമനെയും ഭയക്കണം.
4.49.10
हितार्थमेतदुक्तं वः क्रियतां यदि रोचते।
उच्यतां हि क्षमं यत् तत् सर्वेषामेव वानराः ॥ ४.४९.१० ॥
നിങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. ഇഷ്ടമെങ്കിൽ ചെയ്യുവിൻ. വാനരന്മാരേ, എല്ലാവർക്കും യോജിച്ചത് ഏതോ അതു പറയട്ടെ.
4.49.11
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा वचनं गन्धमादनः।
उवाच व्यक्तया वाचा पिपासाश्रमखिन्नया ॥ ४.४९.११ ॥
അംഗദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗന്ധമാദനൻ ദാഹവും ക്ഷീണവും കൊണ്ട് തളർന്ന വ്യക്തമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
4.49.12
सदृशं खलु वो वाक्यमङ्गदो यदुवाच ह।
हितं चैवानुकूलं च क्रियतामस्य भाषितम् ॥ ४.४९.१२ ॥
അംഗദൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് നിങ്ങൾക്ക് തീർച്ചയായും യോജിച്ചതാണ്. അവന്റെ വാക്ക് ഹിതകരവും അനുകൂലവുമാണ്; അത് ചെയ്യുവിൻ.
4.49.13
पुनर्मार्गामहे शैलान् कन्दरांश्च शिलांस्तथा।
काननानि च शून्यानि गिरिप्रस्रवणानि च ॥ ४.४९.१३ ॥
വീണ്ടും പർവതങ്ങളും ഗുഹകളും പാറകളും ശൂന്യമായ കാടുകളും മലയരുവികളും അന്വേഷിക്കാം.
4.49.14
यथोद्दिष्टानि सर्वाणि सुग्रीवेण महात्मना।
विचिन्वन्तु वनं सर्वे गिरिदुर्गाणि संगताः ॥ ४.४९.१४ ॥
മഹാത്മാവായ സുഗ്രീവൻ നിർദ്ദേശിച്ച എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും, കാട്ടിലും പർവതദുർഗങ്ങളിലും നിങ്ങളെല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് തിരയുക.
4.49.15
ततः समुत्थाय पुनर्वानरास्ते महाबलाः।
विन्ध्यकाननसंकीर्णां विचेरुर्दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.१५ ॥
അനന്തരം ആ മഹാബലരായ വാനരന്മാർ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ്, വിന്ധ്യാവനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ തെക്കൻ ദിക്കിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
4.49.16
ते शारदाभ्रप्रतिमं श्रीमद्रजतपर्वतम्।
शृङ्गवन्तं दरीवन्तमधिरुह्य च वानराः ॥ ४.४९.१६ ॥
ശരത്കാലമേഘം പോലെ തിളങ്ങുന്ന, ശിഖരങ്ങളും ഗുഹകളുമുള്ള ശ്രീമത്തായ വെള്ളിമലയിൽ ആ വാനരന്മാർ കയറി.
4.49.17
तत्र लोध्रवनं रम्यं सप्तपर्णवनानि च।
विचिन्वन्तो हरिवराः सीतादर्शनकांक्षिणः ॥ ४.४९.१७ ॥
അവിടെ ലോധ്രവൃക്ഷങ്ങളുടെ മനോഹരമായ വനവും സപ്തപർണ വൃക്ഷവനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; സീതയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാർ തിരഞ്ഞു.
4.49.18
तस्याग्रमधिरूढास्ते श्रान्ता विपुलविक्रमाः।
न पश्यन्ति स्म वैदेहीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ ४.४९.१८ ॥
അതിന്റെ ശിഖരത്തിൽ കയറിയ, ക്ഷീണിച്ച, മഹാവിക്രമികളായ വാനരന്മാർ രാമന്റെ പ്രിയ പട്ടമഹിഷിയായ വൈദേഹിയെ കണ്ടില്ല.
4.49.19
ते तु दृष्टिगतं दृष्ट्वा तं शैलं बहुकन्दरम्।
अध्यारोहन्त हरयो वीक्षमाणाः समन्ततः ॥ ४.४९.१९ ॥
കാഴ്ചയിൽ തെളിഞ്ഞ ആ പല ഗുഹകളുള്ള പർവതത്തെ കണ്ട്, ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് ആ വാനരന്മാർ അതിൽ കയറി.
4.49.20
अवरुह्य ततो भूमिं श्रान्ता विगतचेतसः।
स्थिता मुहूर्तं तत्राथ वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.४९.२० ॥
പിന്നെ നിലത്തിറങ്ങി, തളർന്നും മനസ്സു കെട്ടും അവർ അവിടെ ഒരു നിമിഷം ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചാരി നിന്നു.
4.49.21
ते मुहूर्तं समाश्वस्ताः किंचिद्भग्नपरिश्रमाः।
पुनरेवोद्यताः कृत्स्नां मार्गितुं दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.२१ ॥
അവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അല്പം ആശ്വസിച്ച്, ക്ഷീണം കുറഞ്ഞ്, തെക്കേ ദിക്ക് മുഴുവൻ അന്വേഷിക്കാൻ വീണ്ടും ഒരുങ്ങി.
4.49.22
हनुमत्प्रमुखास्तावत् प्रस्थिताः प्लवगर्षभाः।
विन्ध्यमेवादितः कृत्वा विचेरुश्च समन्ततः ॥ ४.४९.२२ ॥
ഹനുമാൻ മുഖ്യനായ ആ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാർ പുറപ്പെട്ടു; വിന്ധ്യപർവതത്തെത്തന്നെ തുടക്കമാക്കി അവർ എല്ലായിടവും അലഞ്ഞു.