வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.49.1
अथाङ्गदस्तदा सर्वान् वानरानिदमब्रवीत्।
परिश्रान्तो महाप्राज्ञः समाश्वास्य शनैर्वचः ॥ ४.४९.१ ॥
அப்போது மிகுந்த அறிவுடைய அங்கதன், களைப்புற்றிருந்தாலும் மெல்ல மூச்சைச் சீர்படுத்திக்கொண்டு, வானரர்கள் அனைவரிடமும் இவ்வாறு சொன்னான்.
4.49.2
वनानि गिरयो नद्यो दुर्गाणि गहनानि च।
दरी गिरिगुहाश्चैव विचिताः सर्वमन्ततः ॥ ४.४९.२ ॥
காடுகள், மலைகள், ஆறுகள், கடக்க முடியாத இடங்கள், அடர்ந்த புதர்கள், குகைகள், மலைக்குகைகள் ஆகிய அனைத்தும் எல்லா வகையிலும் தேடப்பட்டுவிட்டன.
4.49.3
तत्र तत्र सहास्माभिर्जानकी न च दृश्यते।
तथा रक्षोऽपहर्ता च सीतायाश्चैव दुष्कृती ॥ ४.४९.३ ॥
நாங்கள் அனைவரும் இடம்விட்டு இடம் தேடியும் ஜானகி காணப்படவில்லை; சீதையைக் கவர்ந்துசென்ற அந்தத் தீயவனான அரக்கனும் தென்படவில்லை.
4.49.4
कालश्च नो महान् यातः सुग्रीवश्चोग्रशासनः।
तस्माद् भवन्तः सहिता विचिन्वन्तु समन्ततः ॥ ४.४९.४ ॥
எங்களுக்கு மிகுந்த காலம் கடந்துவிட்டது; கடுமையான ஆணையிடும் சுக்ரீவனும் இருக்கிறான். ஆகவே நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து எல்லாப் பக்கமும் தேடுங்கள்.
4.49.5
विहाय तन्द्रीं शोकं च निद्रां चैव समुत्थिताम्।
विचिनुध्वं तथा सीतां पश्यामो जनकात्मजाम् ॥ ४.४९.५ ॥
சோம்பலையும் துக்கத்தையும், எழுந்து வந்த தூக்கத்தையும் விட்டுவிட்டு தேடுங்கள்; ஜனகனின் மகளான சீதையை நாம் காண்போம்.
4.49.6
अनिर्वेदं च दाक्ष्यं च मनसश्चापराजयम्।
कार्यसिद्धिकराण्याहुस्तस्मादेतद् ब्रवीम्यहम् ॥ ४.४९.६ ॥
மனம் தளராமை, திறமை, மனத்தின் வெல்ல முடியாத உறுதி ஆகியவையே செயலை நிறைவேற்றும் குணங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றன; ஆகவே நான் இதையே சொல்கிறேன்.
4.49.7
अद्यापीदं वनं दुर्गं विचिन्वन्तु वनौकसः।
खेदं त्यक्त्वा पुनः सर्वं वनमेव विचिन्वताम् ॥ ४.४९.७ ॥
இன்னும் இந்தக் கடினமான காட்டை வனவாசிகள் தேடட்டும். சோர்வை விட்டு, மீண்டும் முழுக் காட்டையும் தேடுங்கள்.
4.49.8
अवश्यं कुर्वतां तस्य दृश्यते कर्मणः फलम्।
परं निर्वेदमागम्य नहि नोन्मीलनं क्षमम् ॥ ४.४९.८ ॥
செயல் செய்பவர்களுக்கு அதன் பலன் நிச்சயம் தோன்றும். ஆனால் மனச்சோர்வை அடைவது தகாது; அதனால் கண் திறப்பு வராது.
4.49.9
सुग्रीवः क्रोधनो राजा तीक्ष्णदण्डश्च वानराः।
भेतव्यं तस्य सततं रामस्य च महात्मनः ॥ ४.४९.९ ॥
சுக்ரீவன் கோபக்காரன்; அரசன் கடுமையான தண்டனை கொண்டவன், வானரர்களே. அவனைத் தொடர்ந்து அஞ்ச வேண்டும்; மகாத்மா ராமரையும் அஞ்ச வேண்டும்.
4.49.10
हितार्थमेतदुक्तं वः क्रियतां यदि रोचते।
उच्यतां हि क्षमं यत् तत् सर्वेषामेव वानराः ॥ ४.४९.१० ॥
உங்கள் நன்மைக்காகவே இது சொல்லப்பட்டது. பிடித்திருந்தால் செய்யுங்கள். வானரர்களே, அனைவருக்கும் பொருத்தமானது எதுவோ அதைச் சொல்லுங்கள்.
4.49.11
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा वचनं गन्धमादनः।
उवाच व्यक्तया वाचा पिपासाश्रमखिन्नया ॥ ४.४९.११ ॥
அங்கதனின் சொற்களைக் கேட்ட கந்தமாதனன், தாகத்தாலும் களைப்பாலும் துன்புற்ற தெளிவான குரலில் பேசினான்.
4.49.12
सदृशं खलु वो वाक्यमङ्गदो यदुवाच ह।
हितं चैवानुकूलं च क्रियतामस्य भाषितम् ॥ ४.४९.१२ ॥
அங்கதன் சொன்ன சொல் உங்களுக்கு நிச்சயமாகப் பொருத்தமானது. அவனுடைய சொல் நன்மை பயப்பதும் இதமானதுமாகும்; அதையே செய்யுங்கள்.
4.49.13
पुनर्मार्गामहे शैलान् कन्दरांश्च शिलांस्तथा।
काननानि च शून्यानि गिरिप्रस्रवणानि च ॥ ४.४९.१३ ॥
மீண்டும் மலைகளையும், குகைகளையும், பாறைகளையும், வெறிச்சோடிய காடுகளையும், மலை அருவிகளையும் தேடுவோம்.
4.49.14
यथोद्दिष्टानि सर्वाणि सुग्रीवेण महात्मना।
विचिन्वन्तु वनं सर्वे गिरिदुर्गाणि संगताः ॥ ४.४९.१४ ॥
மகாத்மா சுக்ரீவன் குறிப்பிட்ட அனைத்து இடங்களிலும், காட்டையும் மலைக் கோட்டைகளையும், நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடித் தேடுங்கள்.
4.49.15
ततः समुत्थाय पुनर्वानरास्ते महाबलाः।
विन्ध्यकाननसंकीर्णां विचेरुर्दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.१५ ॥
பின்பு அந்த மகா பலம் கொண்ட வானரங்கள் மீண்டும் எழுந்து, விந்தியக் காடுகள் நிறைந்த தென் திசையில் சென்று அலைந்தன.
4.49.16
ते शारदाभ्रप्रतिमं श्रीमद्रजतपर्वतम्।
शृङ्गवन्तं दरीवन्तमधिरुह्य च वानराः ॥ ४.४९.१६ ॥
அவ்வானரங்கள் சரத்கால மேகம் போன்ற, சிகரங்களும் குகைகளும் கொண்ட ஒளிரும் வெள்ளி மலையில் ஏறின.
4.49.17
तत्र लोध्रवनं रम्यं सप्तपर्णवनानि च।
विचिन्वन्तो हरिवराः सीतादर्शनकांक्षिणः ॥ ४.४९.१७ ॥
அங்கே லோத்ர மரங்களின் அழகிய காடும், சப்தபர்ண மரக் காடுகளும் இருந்தன; சீதையைக் காணும் விருப்பத்துடன் சிறந்த வானரங்கள் தேடின.
4.49.18
तस्याग्रमधिरूढास्ते श्रान्ता विपुलविक्रमाः।
न पश्यन्ति स्म वैदेहीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ ४.४९.१८ ॥
அதன் உச்சியில் ஏறிய, களைத்த, மிகுந்த வீரம் கொண்ட வானரங்கள் ராமனின் அன்பான பட்டத்து ராணி வைதேஹியைக் காணவில்லை.
4.49.19
ते तु दृष्टिगतं दृष्ट्वा तं शैलं बहुकन्दरम्।
अध्यारोहन्त हरयो वीक्षमाणाः समन्ततः ॥ ४.४९.१९ ॥
பார்வைக்கு எட்டிய அந்தப் பல குகைகள் நிறைந்த மலையைக் கண்டு, அவர்கள் சுற்றிலும் நோக்கியவாறு அதன் மேல் ஏறினர்.
4.49.20
अवरुह्य ततो भूमिं श्रान्ता विगतचेतसः।
स्थिता मुहूर्तं तत्राथ वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.४९.२० ॥
பின்னர் நிலத்தில் இறங்கி, களைத்தும் மனம் தளர்ந்தும் அவர்கள் அங்கே ஒரு கணம் ஒரு மரத்தின் அடியை அடைந்து நின்றனர்.
4.49.21
ते मुहूर्तं समाश्वस्ताः किंचिद्भग्नपरिश्रमाः।
पुनरेवोद्यताः कृत्स्नां मार्गितुं दक्षिणां दिशम् ॥ ४.४९.२१ ॥
அவர்கள் ஒரு கணத்தில் சற்றுத் தேறி, களைப்பு சற்று நீங்கப்பெற்று, தென் திசை முழுவதையும் தேடுவதற்கு மீண்டும் முனைந்தனர்.
4.49.22
हनुमत्प्रमुखास्तावत् प्रस्थिताः प्लवगर्षभाः।
विन्ध्यमेवादितः कृत्वा विचेरुश्च समन्ततः ॥ ४.४९.२२ ॥
அனுமான் தலைமையில் அந்தச் சிறந்த குரங்குகள் புறப்பட்டனர்; விந்திய மலையையே தொடக்கமாகக் கொண்டு அவர்கள் சுற்றிலும் அலைந்து தேடினர்.