ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 4.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.61.1
ततस्तद् दारुणं कर्म दुष्करं सहसा कृतम्।
आचचक्षे मुनेः सर्वं सूर्यानुगमनं तथा ॥ ४.६१.१ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಭಯಂಕರ, ಕಠಿಣ ಕರ್ಮವನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಸಂಗತಿಯನ್ನೂ ಮುನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
4.61.2
भगवन् व्रणयुक्तत्वाल्लज्जया चाकुलेन्द्रियः।
परिश्रान्तो न शक्नोमि वचनं परिभाषितुम् ॥ ४.६१.२ ॥
ಭಗವನ್! ಗಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದರಿಂದ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕಲಕಿ ಹೋಗಿ, ದಣಿದ ನಾನು ಮಾತನಾಡಲಾರೆ.
4.61.3
अहं चैव जटायुश्च संघर्षाद् गर्वमोहितौ।
आकाशं पतितौ दूराज्जिज्ञासन्तौ पराक्रमम् ॥ ४.६१.३ ॥
ನಾನು ಮತ್ತು ಜಟಾಯು, ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ, ದೂರದಿಂದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದೆವು.
4.61.4
कैलासशिखरे बद्ध्वा मुनीनामग्रतः पणम्।
रविः स्यादनुयातव्यो यावदस्तं महागिरिम् ॥ ४.६१.४ ॥
ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳ ಮುಂದೆ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿ, ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತವಾಗುವವರೆಗೆ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತದವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು.
4.61.5
अप्यावां युगपत् प्राप्तावपश्याव महीतले।
रथचक्रप्रमाणानि नगराणि पृथक् पृथक् ॥ ४.६१.५ ॥
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಲುಪಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರಥಚಕ್ರದ ಗಾತ್ರದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಗರಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು.
4.61.6
क्वचिद् वादित्रघोषश्च क्वचिद् भूषणनिःस्वनः।
गायन्तीः स्माङ्गना बह्वीः पश्यावो रक्तवाससः ॥ ४.६१.६ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷ, ಕೆಲವೆಡೆ ಆಭರಣಗಳ ಧ್ವನಿ; ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು.
4.61.7
तूर्णमुत्पत्य चाकाशमादित्यपदमास्थितौ।
आवामालोकयावस्तद् वनं शाद्वलसंस्थितम् ॥ ४.६१.७ ॥
ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ವನವನ್ನು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನೋಡೋಣ.
4.61.8
उपलैरिव संछन्ना दृश्यते भूः शिलोच्चयैः।
आपगाभिश्च संवीता सूत्रैरिव वसुंधरा ॥ ४.६१.८ ॥
ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಭೂಮಿ ಶಿಲಾರಾಶಿಗಳಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ನದಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವಸುಂಧರೆ ದಾರಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.
4.61.9
हिमवांश्चैव विन्ध्यश्च मेरुश्च सुमहागिरिः।
भूतले सम्प्रकाशन्ते नागा इव जलाशये ॥ ४.६१.९ ॥
ಹಿಮವಂತ, ವಿಂಧ್ಯ, ಮೇರು ಮತ್ತು ಮಹಾಗಿರಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿನ ನಾಗಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
4.61.10
तीव्रः स्वेदश्च खेदश्च भयं चासीत् तदावयोः।
समाविशत मोहश्च ततो मूर्च्छा च दारुणा ॥ ४.६१.१० ॥
ಆಗ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ತೀವ್ರ ಬೆವರು, ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಂತರ ಮೋಹ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಮೂರ್ಛೆಯೂ ಬಂತು.
4.61.11
न च दिग् ज्ञायते याम्या न चाग्नेयी न वारुणी।
युगान्ते नियतो लोको हतो दग्ध इवाग्निना ॥ ४.६१.११ ॥
ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಾಗಲಿ, ಆಗ್ನೇಯವಾಗಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮವಾಗಲಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿಯತ ಲೋಕ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟಂತಿದೆ.
4.61.12
मनश्च मे हतं भूयश्चक्षुः प्राप्य तु संश्रयम्।
यत्नेन महता ह्यस्मिन् मनः संधाय चक्षुषी ॥ ४.६१.१२ ॥
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹತವಾಯಿತು; ಆದರೆ ದೃಷ್ಟಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು; ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.
4.61.13
यत्नेन महता भूयो भास्करः प्रतिलोकितः।
तुल्यपृथ्वीप्रमाणेन भास्करः प्रतिभाति नौ ॥ ४.६१.१३ ॥
ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದೆನು; ಭೂಮಿಯ ಗಾತ್ರದಷ್ಟಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
4.61.14
जटायुर्मामनापृच्छ्य निपपात महीं ततः।
तं दृष्ट्वा तूर्णमाकाशादात्मानं मुक्तवानहम् ॥ ४.६१.१४ ॥
ಜಟಾಯು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳದೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಆಕಾಶದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆನು.
4.61.15
पक्षाभ्यां च मया गुप्तो जटायुर्न प्रदह्यत।
प्रमादात् तत्र निर्दग्धः पतन् वायुपथादहम् ॥ ४.६१.१५ ॥
ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಜಟಾಯು ಸುಡಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದೆನು.
4.61.16
आशङ्के तं निपतितं जनस्थाने जटायुषम्।
अहं तु पतितो विन्ध्ये दग्धपक्षो जडीकृतः ॥ ४.६१.१६ ॥
ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಟಾಯು ಕೂಡ ಬಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ನಾನು ಶಂಕಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನಾದರೋ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟು ಮರಗಟ್ಟಿ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದೆನು.
4.61.17
राज्याच्च हीनो भ्रात्रा च पक्षाभ्यां विक्रमेण च।
सर्वथा मर्तुमेवेच्छन् पतिष्ये शिखराद् गिरेः ॥ ४.६१.१७ ॥
ರಾಜ್ಯ, ಸಹೋದರ, ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಯಲು ಬಯಸಿ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ.