വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.61.1
ततस्तद् दारुणं कर्म दुष्करं सहसा कृतम्।
आचचक्षे मुनेः सर्वं सूर्यानुगमनं तथा ॥ ४.६१.१ ॥
പിന്നീട് അവൻ പെട്ടെന്ന് ചെയ്ത ആ ഭയങ്കരവും കഠിനവുമായ കർമ്മവും സൂര്യനെ പിന്തുടർന്നതും മുനിയോട് മുഴുവനായി പറഞ്ഞു.
4.61.2
भगवन् व्रणयुक्तत्वाल्लज्जया चाकुलेन्द्रियः।
परिश्रान्तो न शक्नोमि वचनं परिभाषितुम् ॥ ४.६१.२ ॥
ഭഗവാനേ! മുറിവുകളുള്ളതിനാലും ലജ്ജകൊണ്ടും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കലങ്ങിയും ക്ഷീണിച്ച ഞാൻ വാക്ക് പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല.
4.61.3
अहं चैव जटायुश्च संघर्षाद् गर्वमोहितौ।
आकाशं पतितौ दूराज्जिज्ञासन्तौ पराक्रमम् ॥ ४.६१.३ ॥
ഞാനും ജടായുവും മത്സരത്താൽ അഹങ്കാരം ബാധിച്ചവരായി, പരാക്രമം പരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ദൂരെനിന്ന് ആകാശത്തുനിന്ന് വീണു.
4.61.4
कैलासशिखरे बद्ध्वा मुनीनामग्रतः पणम्।
रविः स्यादनुयातव्यो यावदस्तं महागिरिम् ॥ ४.६१.४ ॥
കൈലാസ ശിഖരത്തിൽ മുനിമാരുടെ മുന്നിൽ പന്തയം വെച്ച്, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതുവരെ ആ മഹാപർവതം വരെ അവനെ പിന്തുടരണമെന്ന്.
4.61.5
अप्यावां युगपत् प्राप्तावपश्याव महीतले।
रथचक्रप्रमाणानि नगराणि पृथक् पृथक् ॥ ४.६१.५ ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഒരുമിച്ചെത്തി, ഭൂമിയിൽ രഥചക്രത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള വെവ്വേറെ നഗരങ്ങൾ കണ്ടു.
4.61.6
क्वचिद् वादित्रघोषश्च क्वचिद् भूषणनिःस्वनः।
गायन्तीः स्माङ्गना बह्वीः पश्यावो रक्तवाससः ॥ ४.६१.६ ॥
ചിലയിടത്ത് വാദ്യഘോഷവും ചിലയിടത്ത് ആഭരണങ്ങളുടെ ശബ്ദവും; ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച് പാടുന്ന അനേകം സ്ത്രീകളെയും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
4.61.7
तूर्णमुत्पत्य चाकाशमादित्यपदमास्थितौ।
आवामालोकयावस्तद् वनं शाद्वलसंस्थितम् ॥ ४.६१.७ ॥
വേഗത്തിൽ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന്, സൂര്യമാർഗത്തിൽ നിന്ന്, പുൽമേടിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വനത്തെ നമുക്കിരുവർക്കും നോക്കാം.
4.61.8
उपलैरिव संछन्ना दृश्यते भूः शिलोच्चयैः।
आपगाभिश्च संवीता सूत्रैरिव वसुंधरा ॥ ४.६१.८ ॥
കല്ലുകൾകൊണ്ട് മൂടിയതുപോലെ ഭൂമി ശിലാസമൂഹങ്ങളാൽ കാണപ്പെടുന്നു; നദികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വസുന്ധര നൂലുകൾകൊണ്ട് കെട്ടിയതുപോലെയുണ്ട്.
4.61.9
हिमवांश्चैव विन्ध्यश्च मेरुश्च सुमहागिरिः।
भूतले सम्प्रकाशन्ते नागा इव जलाशये ॥ ४.६१.९ ॥
ഹിമവാനും വിന്ധ്യനും മേരുവും മഹാഗിരിയും ഭൂതലത്തിൽ ജലാശയത്തിലെ നാഗങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
4.61.10
तीव्रः स्वेदश्च खेदश्च भयं चासीत् तदावयोः।
समाविशत मोहश्च ततो मूर्च्छा च दारुणा ॥ ४.६१.१० ॥
അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും കഠിനമായ വിയർപ്പും ക്ഷീണവും ഭയവും ഉണ്ടായി; പിന്നെ മോഹം കടന്നുവന്നു, ഭയങ്കരമായ മൂർച്ഛയും.
4.61.11
न च दिग् ज्ञायते याम्या न चाग्नेयी न वारुणी।
युगान्ते नियतो लोको हतो दग्ध इवाग्निना ॥ ४.६१.११ ॥
തെക്കുദിക്കോ, അഗ്നികോണോ, പടിഞ്ഞാറോ അറിയുന്നില്ല; യുഗാന്ത്യത്തിൽ നിശ്ചിതമായ ലോകം അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയുണ്ട്.
4.61.12
मनश्च मे हतं भूयश्चक्षुः प्राप्य तु संश्रयम्।
यत्नेन महता ह्यस्मिन् मनः संधाय चक्षुषी ॥ ४.६१.१२ ॥
എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും തകർന്നു; പക്ഷേ കണ്ണ് ഒരു ആശ്രയം കണ്ടെത്തി; മഹാപ്രയത്നത്താൽ ഇതിൽ മനസ്സും രണ്ടു കണ്ണുകളും ഉറപ്പിച്ചു.
4.61.13
यत्नेन महता भूयो भास्करः प्रतिलोकितः।
तुल्यपृथ्वीप्रमाणेन भास्करः प्रतिभाति नौ ॥ ४.६१.१३ ॥
വലിയ പരിശ്രമത്താൽ വീണ്ടും സൂര്യനെ കണ്ടു; ഭൂമിയോളം വലുപ്പമുള്ള സൂര്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നു.
4.61.14
जटायुर्मामनापृच्छ्य निपपात महीं ततः।
तं दृष्ट्वा तूर्णमाकाशादात्मानं मुक्तवानहम् ॥ ४.६१.१४ ॥
ജടായു എന്നോട് ചോദിക്കാതെ ഭൂമിയിൽ വീണു; അവനെ കണ്ട് ഞാൻ ഉടൻ ആകാശത്തുനിന്ന് സ്വയം വിട്ടു.
4.61.15
पक्षाभ्यां च मया गुप्तो जटायुर्न प्रदह्यत।
प्रमादात् तत्र निर्दग्धः पतन् वायुपथादहम् ॥ ४.६१.१५ ॥
എന്റെ ചിറകുകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ജടായു വെന്തില്ല; എന്നാൽ അശ്രദ്ധയാൽ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി വെന്തു, ആകാശമാർഗത്തിൽനിന്ന് വീണു.
4.61.16
आशङ्के तं निपतितं जनस्थाने जटायुषम्।
अहं तु पतितो विन्ध्ये दग्धपक्षो जडीकृतः ॥ ४.६१.१६ ॥
ജനസ്ഥാനത്ത് ജടായുവും വീണുകിടക്കുകയാവാം എന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു; ഞാനോ ചിറകുകൾ കരിഞ്ഞ് മരവിച്ച് വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ വീണു.
4.61.17
राज्याच्च हीनो भ्रात्रा च पक्षाभ्यां विक्रमेण च।
सर्वथा मर्तुमेवेच्छन् पतिष्ये शिखराद् गिरेः ॥ ४.६१.१७ ॥
രാജ്യവും സഹോദരനും ചിറകുകളും പരാക്രമവും നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി, പൂർണ്ണമായി മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ പർവതശിഖരത്തിൽനിന്ന് വീഴും.