Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
इत्युक्ताः सीतया घोरं राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
काश्चिज्जग्मुस्तदाख्यातुं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.२७.१ ॥
Así hablada por Sītā, algunas de las rākṣasī, cegadas por la ira, marcharon a informar de ello al malvado Rāvaṇa.
5.27.2
ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यो भीमदर्शनाः।
पुनः परुषमेकार्थमनर्थार्थमथाब्रुवन् ॥ ५.२७.२ ॥
Entonces las rākṣasī de aspecto terrible se acercaron a Sītā y, con el mismo propósito, volvieron a pronunciar palabras duras y nocivas.
5.27.3
अद्येदानीं तवानार्ये सीते पापविनिश्चये।
राक्षस्यो भक्षयिष्यन्ति मांसमेतद् यथासुखम् ॥ ५.२७.३ ॥
"¡Oh Sītā, innoble, de intención perversa! Hoy mismo las rākṣasī devorarán a su gusto esta carne tuya."
5.27.4
सीतां ताभिरनार्याभिर्दृष्ट्वा संतर्जितां तदा।
राक्षसी त्रिजटा वृद्धा प्रबुद्धा वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२७.४ ॥
Al ver a Sītā amenazada por aquellas innobles, la anciana rākṣasī Trijaṭā, que acababa de despertar, pronunció estas palabras.
5.27.5
आत्मानं खादतानार्या न सीतां भक्षयिष्यथ।
जनकस्य सुतामिष्टां स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.२७.५ ॥
"¡Innobles! Devoraos a vosotras mismas; a Sītā no la devoraréis. Ella es la querida hija de Janaka y la nuera de Daśaratha."
5.27.6
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः।
राक्षसानामभावाय भर्तुरस्या भवाय च ॥ ५.२७.६ ॥
"Hoy he tenido un sueño terrible y espeluznante, que anuncia la ruina de los rākṣasas y el bien de su esposo."
5.27.7
एवमुक्तास्त्रिजटया राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
सर्वा एवाब्रुवन् भीतास्त्रिजटां तामिदं वचः ॥ ५.२७.७ ॥
Así interpelada por Trijaṭā, todas las rākṣasī, sumidas en la cólera pero asustadas, dijeron a Trijaṭā estas palabras.
5.27.8
कथयस्व त्वया दृष्टः स्वप्नोऽयं कीदृशो निशि।
तासां श्रुत्वा तु वचनं राक्षसीनां मुखोद्गतम् ॥ ५.२७.८ ॥
Dinos qué clase de sueño viste esta noche. Habiendo escuchado aquellas palabras pronunciadas por las rākṣasī.
5.27.9
उवाच वचनं काले त्रिजटा स्वप्नसंश्रितम्।
गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकामन्तरिक्षगाम् ॥ ५.२७.९ ॥
Entonces Trijaṭā habló a tiempo sobre el sueño: un palanquín divino de marfil que se movía por el cielo.
5.27.10
युक्तां वाजिसहस्रेण स्वयमास्थाय राघवः।
शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन समागतः ॥ ५.२७.१० ॥
En aquel palanquín uncido a mil caballos, el propio Rāghava había subido, vistiendo guirnaldas y ropas blancas, y llegó junto a Lakṣmaṇa.
5.27.11
स्वप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता शुक्लाम्बरावृता।
सागरेण परिक्षिप्तं श्वेतपर्वतमास्थिता ॥ ५.२७.११ ॥
Y hoy, en un sueño, vi a Sītā cubierta de vestiduras blancas, sentada sobre una montaña blanca rodeada por el océano.
5.27.12
रामेण संगता सीता भास्करेण प्रभा यथा।
राघवश्च पुनर्दृष्टश्चतुर्दन्तं महागजम् ॥ ५.२७.१२ ॥
Sītā, unida a Rāma, era como el resplandor junto al sol. Y de nuevo vi a Rāghava sobre un gran elefante de cuatro colmillos.
5.27.13
आरूढः शैलसंकाशं चकास सहलक्ष्मणः।
ततस्तु सूर्यसंकाशौ दीप्यमानौ स्वतेजसा ॥ ५.२७.१३ ॥
Montado sobre un elefante semejante a una montaña, resplandecía junto con Lakṣmaṇa. Entonces los dos, semejantes al sol, brillaban con su propio esplendor.
5.27.14
शुक्लमाल्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौ।
ततस्तस्य नगस्याग्रे ह्याकाशस्थस्य दन्तिनः ॥ ५.२७.१४ ॥
Ambos, portando guirnaldas y vestiduras blancas, se pusieron junto a Jānakī. Entonces, en la cima de aquella montaña, sobre aquel elefante que estaba suspendido en el cielo.
5.27.15
भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी स्कन्धमाश्रिता।
भर्तुरङ्कात् समुत्पत्य ततः कमललोचना ॥ ५.२७.१५ ॥
Jānakī, abrazada por su esposo, se apoyaba en su hombro. Entonces, la de ojos de loto saltó del regazo de su esposo.
5.27.16
चन्द्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिभ्यां परिमार्जती।
ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यामास्थितः स गजोत्तमः।
सीतया च विशालाक्ष्या लङ्काया उपरि स्थितः ॥ ५.२७.१६ ॥
Vi la luna y el sol, y la vi secándolos con sus manos. Luego, junto con aquellos dos príncipes, sobre aquel noble elefante, junto con Sītā de ojos amplios, se puso de pie sobre Laṅkā.
5.27.17
पाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टयुजा स्वयम्।
इहोपयातः काकुत्स्थः सीतया सह भार्यया ॥ ५.२७.१७ ॥
El propio Kākutstha ha llegado aquí en un carro uncido con toros blancos y tirado por ocho caballos, junto con Sītā, su esposa.
5.27.18
शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन सहागतः।
ततोऽन्यत्र मया दृष्टो रामः सत्यपराक्रमः ॥ ५.२७.१८ ॥
Portando guirnaldas y vestiduras blancas, ha llegado junto con Lakṣmaṇa. Y en otro lugar vi a Rāma, de verdadero valor.
5.27.19
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह वीर्यवान्।
आरुह्य पुष्पकं दिव्यं विमानं सूर्यसंनिभम् ॥ ५.२७.१९ ॥
Con Lakṣmaṇa, su hermano, y con Sītā, el valiente subió al divino carro aéreo Puṣpaka, semejante al sol.
5.27.20
उत्तरां दिशमालोच्य प्रस्थितः पुरुषोत्तमः।
एवं स्वप्ने मया दृष्टो रामो विष्णुपराक्रमः ॥ ५.२७.२० ॥
Tras mirar hacia el norte, el mejor de los hombres partió. Así, en un sueño, vi a Rāma, de valor semejante al de Viṣṇu.
5.27.21
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह भार्यया।
न हि रामो महातेजाः शक्यो जेतुं सुरासुरैः ॥ ५.२७.२१ ॥
El gran resplandeciente Rāma, con Lakṣmaṇa su hermano y con Sītā su esposa, no puede ser vencido ni siquiera por dioses y demonios.
5.27.22
राक्षसैर्वापि चान्यैर्वा स्वर्गः पापजनैरिव।
रावणश्च मया दृष्टो मुण्डस्तैलसमुक्षितः ॥ ५.२७.२२ ॥
Como el cielo podría ser tomado por rākṣasas u otros hombres pecadores. Y vi a Rāvaṇa, rapado, untado con aceite.
5.27.23
रक्तवासाः पिबन्मत्तः करवीरकृतस्रजः।
विमानात् पुष्पकादद्य रावणः पतितः क्षितौ ॥ ५.२७.२३ ॥
Vestido de rojo, bebiendo, ebrio, con guirnaldas de adelfa, Rāvaṇa hoy ha caído del carro aéreo Puṣpaka a la tierra.
5.27.24
कृष्यमाणः स्त्रिया मुण्डो दृष्टः कृष्णाम्बरः पुनः।
रथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपनः ॥ ५.२७.२४ ॥
Siendo arrastrado por una mujer, rapado, vestido de negro, vi de nuevo a Rāvaṇa, en un carro uncido a asnos, con guirnaldas rojas y ungüentos.
5.27.25
पिबंस्तैलं हसन्नृत्यन् भ्रान्तचित्ताकुलेन्द्रियः।
गर्दभेन ययौ शीघ्रं दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ५.२७.२५ ॥
Bebiendo aceite, riendo y bailando, con la mente confundida y los sentidos turbados, partió velozmente sobre un asno hacia la dirección del sur.
5.27.26
पुनरेव मया दृष्टो रावणो राक्षसेश्वरः।
पतितोऽवाक्शिरा भूमौ गर्दभाद् भयमोहितः ॥ ५.२७.२६ ॥
De nuevo vi a Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, caído de cabeza al suelo desde el asno, desconcertado por el miedo.
5.27.27
सहसोत्थाय सम्भ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।
उन्मत्तरूपो दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन् बहु ॥ ५.२७.२७ ॥
Levantándose de repente, agitado, atormentado por el miedo, confundido por la embriaguez, con aspecto de loco y desnudo, balbuceaba muchas palabras insultantes.
5.27.28
दुर्गन्धं दुःसहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।
मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः ॥ ५.२७.२८ ॥
Entrando en un fango de inmundicia fétido, insoportable, terrible, oscuro y semejante al infierno, Rāvaṇa se hundió allí de inmediato.
5.27.29
प्रस्थितो दक्षिणामाशां प्रविष्टोऽकर्दमं ह्रदम्।
कण्ठे बद्ध्वा दशग्रीवं प्रमदा रक्तवासिनी ॥ ५.२७.२९ ॥
Partiendo hacia la dirección del sur, entró en un estanque sin fango; allí una mujer vestida de rojo ataba una soga al cuello de Rāvaṇa de diez cuellos y lo arrastraba.
5.27.30
काली कर्दमलिप्तांगी दिशं याम्यां प्रकर्षति।
एवं तत्र मया दृष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ५.२७.३० ॥
Una mujer oscura, con los miembros untados de fango, lo arrastraba hacia la dirección del sur. Así, allí también vi al muy poderoso Kumbhakarṇa.
5.27.31
रावणस्य सुताः सर्वे मुण्डास्तैलसमुक्षिताः।
वराहेण दशग्रीवः शिशुमारेण चेन्द्रजित् ॥ ५.२७.३१ ॥
Todos los hijos de Rāvaṇa tenían la cabeza rapada y estaban untados de aceite; Daśagrīva iba montado en un jabalí e Indrajit en un delfín.
5.27.32
उष्ट्रेण कुम्भकर्णश्च प्रयातो दक्षिणां दिशम्।
एकस्तत्र मया दृष्टः श्वेतच्छत्रो विभीषणः ॥ ५.२७.३२ ॥
Kumbhakarṇa había partido hacia el sur montado en un camello; y allí vi a uno solo: Vibhīṣaṇa, con parasol blanco.
5.27.33
शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्नृत्तगीतैरलंकृतः ॥ ५.२७.३३ ॥
Vestido de guirnaldas y ropas blancas, ungido con fragancia blanca, estaba adornado con el sonido de caracolas y tambores, con danza y canto.
5.27.34
आरुह्य शैलसंकाशं मेघस्तनितनिःस्वनम्।
चतुर्दन्तं गजं दिव्यमास्ते तत्र विभीषणः ॥ ५.२७.३४ ॥
Montado en un elefante divino semejante a una montaña, de bramido como nubes tronantes, de cuatro colmillos, allí se sienta Vibhīṣaṇa.
5.27.35
चतुर्भिः सचिवैः सार्धं वैहायसमुपस्थितः ॥ ५.२७.३५ ॥
Junto con cuatro ministros, Vibhīṣaṇa apareció, llegando por el aire.
5.27.36
समाजश्च महान् वृत्तो गीतवादित्रनिःस्वनः।
पिबतां रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससाम् ॥ ५.२७.३६ ॥
Se celebraba una gran asamblea de rakṣasas que bebían, con guirnaldas y vestiduras rojas, con sonido de canto e instrumentos.
5.27.37
लङ्का चेयं पुरी रम्या सवाजिरथकुञ्जरा।
सागरे पतिता दृष्टा भग्नगोपुरतोरणा ॥ ५.२७.३७ ॥
Esta hermosa ciudad de Laṅkā, con sus caballos, carros y elefantes, fue vista caída en el océano, con sus puertas y arcos rotos.
5.27.38
लङ्का दृष्टा मया स्वप्ने रावणेनाभिरक्षिता।
दग्धा रामस्य दूतेन वानरेण तरस्विना ॥ ५.२७.३८ ॥
Vi en un sueño a Laṅkā, protegida por Rāvaṇa; fue quemada por el poderoso mono, mensajero de Rāma.
5.27.39
पीत्वा तैलं प्रमत्ताश्च प्रहसन्त्यो महास्वनाः।
लङ्कायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसयोषितः ॥ ५.२७.३९ ॥
Habiendo bebido aceite, ebrias y riendo a carcajadas, todas las mujeres rākṣasa estaban en Laṅkā, seca de cenizas.
5.27.40
कुम्भकर्णादयश्चेमे सर्वे राक्षसपुंगवाः।
रक्तं निवसनं गृह्य प्रविष्टा गोमयह्रदम् ॥ ५.२७.४० ॥
Kumbhakarṇa y todos estos mejores de los rākṣasas, tomando vestiduras rojas, entraron en un estanque de estiércol de vaca.
5.27.41
अपगच्छत पश्यध्वं सीतामाप्नोति राघवः।
घातयेत् परमामर्षी युष्मान् सार्धं हि राक्षसैः ॥ ५.२७.४१ ॥
¡Apartaos! Mirad, Rāghava obtendrá a Sītā; muy enfurecido, os matará junto con los rākṣasas.
5.27.42
प्रियां बहुमतां भार्यां वनवासमनुव्रताम्।
भर्त्सितां तर्जितां वापि नानुमंस्यति राघवः ॥ ५.२७.४२ ॥
Aunque su amada y muy estimada esposa, que lo siguió al exilio en el bosque, sea reprendida o amenazada, Rāghava no lo aprobará.
5.27.43
तदलं क्रूरवाक्यैश्च सान्त्वमेवाभिधीयताम्।
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते ॥ ५.२७.४३ ॥
Basta ya de palabras crueles; que se digan solo palabras de consuelo. Supliquemos a Vaidehī: esto es lo que me agrada.
5.27.44
यस्या ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते।
सा दुःखैर्बहुभिर्मुक्ता प्रियं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ ५.२७.४४ ॥
Para la desdichada a quien se le aparece tal sueño, queda libre de muchos dolores y alcanza la suprema alegría.
5.27.45
भर्त्सितामपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया।
राघवाद्धि भयं घोरं राक्षसानामुपस्थितम् ॥ ५.२७.४५ ॥
¡Oh rākṣasīs! Aunque haya sido reprendida, suplicadle; ¿qué se gana con el deseo de hablar? Del Rāghava ha caído sobre los rākṣasas un terrible temor.
5.27.46
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा।
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात् ॥ ५.२७.४६ ॥
Maithilī, la hija de Janaka, se complace con las postraciones; ella sola puede protegeros, ¡oh rākṣasīs!, de este gran temor.
5.27.47
अपि चास्या विशालाक्ष्या न किंचिदुपलक्षये।
विरूपमपि चांगेषु सुसूक्ष्ममपि लक्षणम् ॥ ५.२७.४७ ॥
Pero en los miembros de esta de ojos grandes no percibo nada; ni siquiera la señal más sutil parece desfavorable.
5.27.48
छायावैगुण्यमात्रं तु शङ्के दुःखमुपस्थितम्।
अदुःखार्हामिमां देवीं वैहायसमुपस्थिताम् ॥ ५.२७.४८ ॥
Pero sospecho, solo por un defecto en su sombra, que el dolor ha caído sobre ella. Esta diosa, que no merece el dolor, ha llegado desde el cielo.
5.27.49
अर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः पश्याम्यहमुपस्थिताम्।
राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं राघवस्य च ॥ ५.२७.४९ ॥
Veo acercarse la realización del propósito de Vaidehī, la destrucción del señor de los rākṣasas y la victoria de Rāghava.
5.27.50
निमित्तभूतमेतत् तु श्रोतुमस्या महत् प्रियम्।
दृश्यते च स्फुरच्चक्षुः पद्मपत्रमिवायतम् ॥ ५.२७.५० ॥
Esto es señal de que va a oír una gran noticia alegre; su ojo se ve palpitar, largo y ancho como un pétalo de loto.
5.27.51
ईषद्धि हृषितो वास्या दक्षिणाया ह्यदक्षिणः।
अकस्मादेव वैदेह्या बाहुरेकः प्रकम्पते ॥ ५.२७.५१ ॥
Su hombro derecho tiembla levemente de alegría, y de pronto uno de los brazos izquierdos de Vaidehī tiembla.
5.27.52
करेणुहस्तप्रतिमः सव्यश्चोरुरनुत्तमः।
वेपन् कथयतीवास्या राघवं पुरतः स्थितम् ॥ ५.२७.५२ ॥
Su muslo izquierdo, como la trompa de un elefante, es excelente; temblando, parece hablar de Rāghava, que está ante ella.
5.27.53
पक्षी च शाखानिलयं प्रविष्टः
पुनः पुनश्चोत्तमसान्त्ववादी।
सुस्वागतां वाचमुदीरयाणः
पुनः पुनश्चोदयतीव हृष्टः ॥ ५.२७.५३ ॥
Aquel pájaro que habita en las ramas entra una y otra vez, pronunciando palabras muy consoladoras, y como si estuviera alegre, la impulsa una y otra vez.
5.27.54
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता।
अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः ॥ ५.२७.५४ ॥
Entonces aquella joven modesta, regocijada por la victoria de su esposo, dijo: 'Si esto es verdad, ciertamente seré refugio para ustedes.'