வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.27.1
इत्युक्ताः सीतया घोरं राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
काश्चिज्जग्मुस्तदाख्यातुं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.२७.१ ॥
சீதை இவ்வாறு கூறியதும், கோபத்தால் மயங்கிய சில அரக்கிகள் அதைத் தீய ஆத்மா கொண்ட ராவணனுக்குத் தெரிவிக்கச் சென்றனர்.
5.27.2
ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यो भीमदर्शनाः।
पुनः परुषमेकार्थमनर्थार्थमथाब्रुवन् ॥ ५.२७.२ ॥
பின்னர் பயங்கர தோற்றமுடைய அரக்கிகள் சீதையை அணுகி, ஒரே நோக்கத்துடன் மீண்டும் கடுமையும் தீங்குமான சொற்களைக் கூறினர்.
5.27.3
अद्येदानीं तवानार्ये सीते पापविनिश्चये।
राक्षस्यो भक्षयिष्यन्ति मांसमेतद् यथासुखम् ॥ ५.२७.३ ॥
"ஏ இழிந்தவளே சீதே, தீய உறுதி கொண்டவளே! இன்றே அரக்கிகள் உன் இந்த மாம்சத்தை விருப்பம்போல் தின்பார்கள்."
5.27.4
सीतां ताभिरनार्याभिर्दृष्ट्वा संतर्जितां तदा।
राक्षसी त्रिजटा वृद्धा प्रबुद्धा वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२७.४ ॥
அந்த இழிந்த அரக்கிகளால் சீதை அச்சுறுத்தப்படுவதைக் கண்டு, அப்போது விழித்தெழுந்த முதிய அரக்கி த்ரிஜடா இவ்வாறு கூறினாள்.
5.27.5
आत्मानं खादतानार्या न सीतां भक्षयिष्यथ।
जनकस्य सुतामिष्टां स्नुषां दशरथस्य च ॥ ५.२७.५ ॥
"ஏ இழிந்தவர்களே! நீங்களே உங்களைத் தின்னுங்கள்; சீதையைத் தின்ன மாட்டீர்கள். அவள் ஜனகனின் அன்புமகளும் தசரதனின் மருமகளும் ஆவாள்."
5.27.6
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः।
राक्षसानामभावाय भर्तुरस्या भवाय च ॥ ५.२७.६ ॥
"இன்று நான் கண்ட கனவு கொடியதும் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்வதுமாகும்; அது அரக்கர்களின் அழிவையும் இவளது கணவனின் நலனையும் குறிக்கிறது."
5.27.7
एवमुक्तास्त्रिजटया राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
सर्वा एवाब्रुवन् भीतास्त्रिजटां तामिदं वचः ॥ ५.२७.७ ॥
திரிஜடா இவ்வாறு கூறியதும், கோபத்தால் மயங்கிய அனைத்து அரக்கிகளும் அச்சத்துடன் திரிஜடையிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறின.
5.27.8
कथयस्व त्वया दृष्टः स्वप्नोऽयं कीदृशो निशि।
तासां श्रुत्वा तु वचनं राक्षसीनां मुखोद्गतम् ॥ ५.२७.८ ॥
இரவில் நீ இந்தக் கனவை எப்படிக் கண்டாய், அதைச் சொல். அரக்கிகளின் வாயிலிருந்து வந்த அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு.
5.27.9
उवाच वचनं काले त्रिजटा स्वप्नसंश्रितम्।
गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकामन्तरिक्षगाम् ॥ ५.२७.९ ॥
அப்போது திரிஜடா தக்க சமயத்தில் கனவைப் பற்றிய சொற்களைக் கூறினாள்: யானைத் தந்தத்தால் ஆன, தெய்வீக, ஆகாயத்தில் செல்லும் பல்லக்கு.
5.27.10
युक्तां वाजिसहस्रेण स्वयमास्थाय राघवः।
शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन समागतः ॥ ५.२७.१० ॥
ஆயிரம் குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட அந்தப் பல்லக்கில் ராகவன் தானே ஏறி அமர்ந்திருந்தான்; வெண்மையான மாலைகளும் ஆடையும் அணிந்து, இலக்குவனுடன் வந்திருந்தான்.
5.27.11
स्वप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता शुक्लाम्बरावृता।
सागरेण परिक्षिप्तं श्वेतपर्वतमास्थिता ॥ ५.२७.११ ॥
இன்று கனவில் நான் சீதையை வெண்ணிற ஆடை போர்த்தியவளாக, கடலால் சூழப்பட்ட ஒரு வெள்ளை மலையின்மீது அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன்.
5.27.12
रामेण संगता सीता भास्करेण प्रभा यथा।
राघवश्च पुनर्दृष्टश्चतुर्दन्तं महागजम् ॥ ५.२७.१२ ॥
ராமனுடன் இணைந்த சீதை, சூரியனுடன் ஒளி இருப்பதுபோல் இருந்தாள். மீண்டும் ராகவன் நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட பெரிய யானையின்மீது காணப்பட்டான்.
5.27.13
आरूढः शैलसंकाशं चकास सहलक्ष्मणः।
ततस्तु सूर्यसंकाशौ दीप्यमानौ स्वतेजसा ॥ ५.२७.१३ ॥
மலையைப் போன்ற யானையின் மீது ஏறி லக்ஷ்மணனுடன் அவர் பிரகாசித்தார். பின்னர் தன் ஒளியால் ஒளிரும் சூரியனைப் போன்ற இருவர் (தோன்றினர்).
5.27.14
शुक्लमाल्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौ।
ततस्तस्य नगस्याग्रे ह्याकाशस्थस्य दन्तिनः ॥ ५.२७.१४ ॥
வெள்ளை மாலையும் ஆடையும் அணிந்த இருவரும் ஜானகியின் அருகில் நின்றனர். பின்னர் அந்த மலையின் உச்சியில், ஆகாயத்தில் நின்ற அந்த யானையின் மீது.
5.27.15
भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी स्कन्धमाश्रिता।
भर्तुरङ्कात् समुत्पत्य ततः कमललोचना ॥ ५.२७.१५ ॥
கணவனால் அணைக்கப்பட்ட ஜானகி தோளில் சாய்ந்திருந்தாள். பின்னர் தாமரைக் கண்ணாள் கணவனின் மடியிலிருந்து துள்ளி எழுந்தாள்.
5.27.16
चन्द्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिभ्यां परिमार्जती।
ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यामास्थितः स गजोत्तमः।
सीतया च विशालाक्ष्या लङ्काया उपरि स्थितः ॥ ५.२७.१६ ॥
சந்திரனையும் சூரியனையும் நான் கண்டேன்; கைகளால் துடைத்துக்கொண்டிருந்தவளைக் கண்டேன். பின்னர் அந்த இரு இளவரசர்களுடன் கூடிய அந்த உயர்ந்த யானையின் மீது, விசாலக்கண்ணாள் சீதையுடன் லங்கையின் மேல் நின்றார்.
5.27.17
पाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टयुजा स्वयम्।
इहोपयातः काकुत्स्थः सीतया सह भार्यया ॥ ५.२७.१७ ॥
வெள்ளைக் காளைகள் பூட்டிய, எட்டுக் குதிரை பூட்டிய தேரில் தாமே இங்கு வந்தார் காகுத்ஸ்தர், தம் மனைவி சீதையுடன்.
5.27.18
शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन सहागतः।
ततोऽन्यत्र मया दृष्टो रामः सत्यपराक्रमः ॥ ५.२७.१८ ॥
வெள்ளை மாலையும் ஆடையும் அணிந்து லக்ஷ்மணனுடன் அவர் வந்துள்ளார். பின்னர் வேறோர் இடத்தில் சத்தியபராக்கிரமரான ராமரை நான் கண்டேன்.
5.27.19
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह वीर्यवान्।
आरुह्य पुष्पकं दिव्यं विमानं सूर्यसंनिभम् ॥ ५.२७.१९ ॥
லட்சுமணனுடனும் சகோதரனுடனும், சீதையுடனும் வல்லமை மிக்கவர் சூரியனைப் போன்ற திவ்ய புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினார்.
5.27.20
उत्तरां दिशमालोच्य प्रस्थितः पुरुषोत्तमः।
एवं स्वप्ने मया दृष्टो रामो विष्णुपराक्रमः ॥ ५.२७.२० ॥
வடக்குத் திசையைப் பார்த்துப் புருஷோத்தமன் புறப்பட்டார். இவ்வாறு கனவில் விஷ்ணுவின் வல்லமையுடைய ராமரை நான் கண்டேன்.
5.27.21
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह भार्यया।
न हि रामो महातेजाः शक्यो जेतुं सुरासुरैः ॥ ५.२७.२१ ॥
லட்சுமணனும் சகோதரனும், சீதை எனும் மனைவியுடனும் கூடிய மகா தேஜஸ்வியான ராமரை, தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட வெல்ல இயலாது.
5.27.22
राक्षसैर्वापि चान्यैर्वा स्वर्गः पापजनैरिव।
रावणश्च मया दृष्टो मुण्डस्तैलसमुक्षितः ॥ ५.२७.२२ ॥
ராட்சசர்களாலோ பிறராலோ, பாவிகளால் சொர்க்கம் கைப்பற்றப்படுவதுபோல். மேலும் நான் ராவணனைக் கண்டேன் — மொட்டைத் தலையும், எண்ணெய் பூசிய உடலுமாக.
5.27.23
रक्तवासाः पिबन्मत्तः करवीरकृतस्रजः।
विमानात् पुष्पकादद्य रावणः पतितः क्षितौ ॥ ५.२७.२३ ॥
சிவப்பு ஆடை அணிந்து, மதுவருந்தி மயங்கி, அரளி மலர் மாலை அணிந்தவனாக, இன்று ராவணன் புஷ்பக விமானத்திலிருந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
5.27.24
कृष्यमाणः स्त्रिया मुण्डो दृष्टः कृष्णाम्बरः पुनः।
रथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपनः ॥ ५.२७.२४ ॥
ஒரு பெண்ணால் இழுத்துச் செல்லப்படும் மொட்டைத் தலையனும், கருப்பு ஆடை அணிந்தவனுமாக ராவணனை மீண்டும் கண்டேன் — கழுதைகள் பூட்டிய தேரில், சிவப்பு மாலைகளும் சாந்தும் அணிந்தவனாக.
5.27.25
पिबंस्तैलं हसन्नृत्यन् भ्रान्तचित्ताकुलेन्द्रियः।
गर्दभेन ययौ शीघ्रं दक्षिणां दिशमास्थितः ॥ ५.२७.२५ ॥
எண்ணெயைக் குடித்தும் சிரித்தும் ஆடியும், கலங்கிய மனமும் குழம்பிய புலன்களும் கொண்டவனாக, கழுதையின் மேல் விரைவாகத் தெற்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்.
5.27.26
पुनरेव मया दृष्टो रावणो राक्षसेश्वरः।
पतितोऽवाक्शिरा भूमौ गर्दभाद् भयमोहितः ॥ ५.२७.२६ ॥
பின்னர் மீண்டும் நான் ராட்சசர்களின் தலைவனான ராவணனைக் கண்டேன்; பயத்தால் மயங்கியவனாக அவன் கழுதையிலிருந்து தலைகுப்புற விழுந்து தரையில் கிடந்தான்.
5.27.27
सहसोत्थाय सम्भ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।
उन्मत्तरूपो दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन् बहु ॥ ५.२७.२७ ॥
திடீரென எழுந்து, பதற்றமடைந்து, பயத்தால் வாடி, மதத்தால் நிலைகுலைந்தவனாய், பித்தன் போல் தோற்றமுடையவனாய், ஆடையின்றி, பல தீய சொற்களைப் பிதற்றிக் கொண்டிருந்தான்.
5.27.28
दुर्गन्धं दुःसहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।
मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः ॥ ५.२७.२८ ॥
துர்நாற்றமும் தாங்க முடியாததும் கொடியதும் இருளடைந்ததும் நரகத்தை ஒத்ததுமான அழுக்குச் சேற்றுக்குள் நுழைந்து, ராவணன் விரைவில் அங்கு மூழ்கினான்.
5.27.29
प्रस्थितो दक्षिणामाशां प्रविष्टोऽकर्दमं ह्रदम्।
कण्ठे बद्ध्वा दशग्रीवं प्रमदा रक्तवासिनी ॥ ५.२७.२९ ॥
தெற்குத் திசை நோக்கிச் சென்று அவன் சேறற்ற ஒரு குளத்தில் நுழைந்தான்; அங்கே சிவப்பாடை அணிந்த ஒரு பெண் தசக்கிரீவனான ராவணனின் கழுத்தில் கயிற்றைக் கட்டி இழுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.
5.27.30
काली कर्दमलिप्तांगी दिशं याम्यां प्रकर्षति।
एवं तत्र मया दृष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ५.२७.३० ॥
சேற்றால் பூசப்பட்ட உடலுடைய கரியவள் அவனை தெற்குத் திசை நோக்கி இழுத்துக்கொண்டிருந்தாள். இவ்வாறு அங்கே நான் மஹாபலனான கும்பகர்ணனையும் கண்டேன்.
5.27.31
रावणस्य सुताः सर्वे मुण्डास्तैलसमुक्षिताः।
वराहेण दशग्रीवः शिशुमारेण चेन्द्रजित् ॥ ५.२७.३१ ॥
ராவணனின் மகன்கள் அனைவரும் மொட்டைத் தலையுடையவர்களாய், எண்ணெய் பூசப்பட்டவர்களாய் இருந்தனர்; தசக்ரீவன் பன்றியின் மீதும், இந்திரஜித் ஓங்கில் மீதும் (ஏறியிருந்தனர்).
5.27.32
उष्ट्रेण कुम्भकर्णश्च प्रयातो दक्षिणां दिशम्।
एकस्तत्र मया दृष्टः श्वेतच्छत्रो विभीषणः ॥ ५.२७.३२ ॥
கும்பகர்ணன் ஒட்டகத்தின் மீது தென் திசையை நோக்கிச் சென்றிருந்தான்; அங்கு நான் ஒருவனைக் கண்டேன் — வெண்குடை கொண்ட விபீஷணனை.
5.27.33
शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर्नृत्तगीतैरलंकृतः ॥ ५.२७.३३ ॥
வெண்மாலையும் வெண்ணாடையும் அணிந்து, வெண்மணத்தைப் பூசி, சங்கு மற்றும் துந்துபி ஒலிகளோடும் நடனமும் பாட்டும் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய் (இருந்தான்).
5.27.34
आरुह्य शैलसंकाशं मेघस्तनितनिःस्वनम्।
चतुर्दन्तं गजं दिव्यमास्ते तत्र विभीषणः ॥ ५.२७.३४ ॥
மலையைப் போன்றதும், மேகக் கர்ஜனை போன்ற பிளிறல் கொண்டதுமான நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட தெய்வீக யானையின் மீது ஏறி விபீஷணன் அங்கு அமர்ந்திருக்கிறான்.
5.27.35
चतुर्भिः सचिवैः सार्धं वैहायसमुपस्थितः ॥ ५.२७.३५ ॥
நான்கு அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து விபீஷணன் வானவழியாக அருகில் தோன்றினான்.
5.27.36
समाजश्च महान् वृत्तो गीतवादित्रनिःस्वनः।
पिबतां रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससाम् ॥ ५.२७.३६ ॥
சிவப்பு மாலையும் சிவப்பு ஆடையும் அணிந்து மது அருந்திக்கொண்டிருந்த அரக்கர்களின் பெரிய கூட்டம் நடந்துகொண்டிருந்தது; பாடலும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் எழுந்தன.
5.27.37
लङ्का चेयं पुरी रम्या सवाजिरथकुञ्जरा।
सागरे पतिता दृष्टा भग्नगोपुरतोरणा ॥ ५.२७.३७ ॥
அழகிய இந்த லங்கா நகரம், குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் கொண்டது, கடலில் விழுந்து கிடக்கக் காணப்பட்டது; அதன் கோபுரங்களும் தோரணங்களும் உடைந்திருந்தன.
5.27.38
लङ्का दृष्टा मया स्वप्ने रावणेनाभिरक्षिता।
दग्धा रामस्य दूतेन वानरेण तरस्विना ॥ ५.२७.३८ ॥
ராவணனால் காக்கப்பட்ட லங்காவை நான் கனவில் கண்டேன்; ராமனின் தூதனான அந்த வலிமையான குரங்கால் அது எரிக்கப்பட்டது.
5.27.39
पीत्वा तैलं प्रमत्ताश्च प्रहसन्त्यो महास्वनाः।
लङ्कायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसयोषितः ॥ ५.२७.३९ ॥
எண்ணெயைக் குடித்து மயங்கி, உரக்கச் சிரித்தபடி, சாம்பலால் வறண்டிருந்த லங்காவில் எல்லா ராட்சசப் பெண்களும் இருந்தனர்.
5.27.40
कुम्भकर्णादयश्चेमे सर्वे राक्षसपुंगवाः।
रक्तं निवसनं गृह्य प्रविष्टा गोमयह्रदम् ॥ ५.२७.४० ॥
கும்பகர்ணன் முதலான இந்த ராட்சசத் தலைவர்கள் அனைவரும் சிவப்பு ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டு சாணக் குளத்தில் நுழைந்தனர்.
5.27.41
अपगच्छत पश्यध्वं सीतामाप्नोति राघवः।
घातयेत् परमामर्षी युष्मान् सार्धं हि राक्षसैः ॥ ५.२७.४१ ॥
விலகிப் போங்கள்! பாருங்கள், ராகவன் சீதையை அடைவார்; மிகுந்த கோபமடைந்த அவர் உங்களையும் ராட்சசர்களுடன் சேர்த்து கொன்றுவிடுவார்.
5.27.42
प्रियां बहुमतां भार्यां वनवासमनुव्रताम्।
भर्त्सितां तर्जितां वापि नानुमंस्यति राघवः ॥ ५.२७.४२ ॥
அன்பிற்குரியவளும் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவளும், காட்டு வாசத்திலும் பின்தொடர்ந்த மனைவியுமான அவள் கடிந்து பேசப்பட்டாலும், அச்சுறுத்தப்பட்டாலும், ராகவன் அதற்கு இசையார்.
5.27.43
तदलं क्रूरवाक्यैश्च सान्त्वमेवाभिधीयताम्।
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते ॥ ५.२७.४३ ॥
கொடிய சொற்களால் போதும்; மென்மையான சொற்களையே சொல்லட்டும். வைதேஹியிடம் மன்றாடுவோம்; இதுவே எனக்கு விருப்பமானது.
5.27.44
यस्या ह्येवंविधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते।
सा दुःखैर्बहुभिर्मुक्ता प्रियं प्राप्नोत्यनुत्तमम् ॥ ५.२७.४४ ॥
துன்பப்படுபவளுக்கு இத்தகைய கனவு தோன்றுமானால், அவள் பல துன்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு மிகச் சிறந்த மகிழ்ச்சியை அடைவாள்.
5.27.45
भर्त्सितामपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया।
राघवाद्धि भयं घोरं राक्षसानामुपस्थितम् ॥ ५.२७.४५ ॥
அரக்கிகளே, இகழப்பட்டிருந்தாலும் அவளிடமே மன்றாடுங்கள்; பேசுவதில் என்ன பயன்? ராகவனால் அரக்கர்களுக்கு கொடிய பயம் வந்துவிட்டது.
5.27.46
प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा।
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात् ॥ ५.२७.४६ ॥
வணக்கத்தால் மகிழ்பவளான ஜனகன் மகளான மைதிலியே, அரக்கிகளே, இந்தப் பெரும் பயத்திலிருந்து உங்களைக் காக்க வல்லவள்.
5.27.47
अपि चास्या विशालाक्ष्या न किंचिदुपलक्षये।
विरूपमपि चांगेषु सुसूक्ष्ममपि लक्षणम् ॥ ५.२७.४७ ॥
இந்த விசாலக்கண்ணியின் அங்கங்களில் எந்தக் குறையையும் நான் காணவில்லை; மிகச் சிறிய அடையாளம் கூட பாதகமாகத் தெரியவில்லை.
5.27.48
छायावैगुण्यमात्रं तु शङ्के दुःखमुपस्थितम्।
अदुःखार्हामिमां देवीं वैहायसमुपस्थिताम् ॥ ५.२७.४८ ॥
நிழலில் ஒரு குறை மட்டுமே காண்கிறேன்; துன்பம் வந்துவிட்டதோ என்று ஐயுறுகிறேன். துன்பத்திற்கு தகுதியற்ற இந்தத் தேவி வானிலிருந்து வந்திருக்கிறாள்.
5.27.49
अर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः पश्याम्यहमुपस्थिताम्।
राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं राघवस्य च ॥ ५.२७.४९ ॥
வைதேஹிக்கு நிறைவேறும் காரியத்தையும், அரக்கர் தலைவனின் அழிவையும், ராகவனின் வெற்றியையும் நான் அருகில் வருவதாகக் காண்கிறேன்.
5.27.50
निमित्तभूतमेतत् तु श्रोतुमस्या महत् प्रियम्।
दृश्यते च स्फुरच्चक्षुः पद्मपत्रमिवायतम् ॥ ५.२७.५० ॥
இது அவளுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியான செய்தி கேட்கப்போவதற்கான அறிகுறி; அவளது கண் தாமரை இதழைப் போல நீண்டு துடிப்பதாகத் தெரிகிறது.
5.27.51
ईषद्धि हृषितो वास्या दक्षिणाया ह्यदक्षिणः।
अकस्मादेव वैदेह्या बाहुरेकः प्रकम्पते ॥ ५.२७.५१ ॥
அவளது வலது தோள் சற்று மகிழ்ந்து துடிக்கிறது; திடீரென வைதேஹியின் இடது கை ஒன்று நடுங்குகிறது.
5.27.52
करेणुहस्तप्रतिमः सव्यश्चोरुरनुत्तमः।
वेपन् कथयतीवास्या राघवं पुरतः स्थितम् ॥ ५.२७.५२ ॥
யானையின் துதிக்கை போன்ற அவளது இடது தொடை மிக உயர்ந்தது; அது நடுங்கி, முன்னே நிற்கும் ராகவனைப் பற்றிச் சொல்வது போல் இருக்கிறது.
5.27.53
पक्षी च शाखानिलयं प्रविष्टः
पुनः पुनश्चोत्तमसान्त्ववादी।
सुस्वागतां वाचमुदीरयाणः
पुनः पुनश्चोदयतीव हृष्टः ॥ ५.२७.५३ ॥
கிளைகளில் வாழும் அந்தப் பறவை மீண்டும் மீண்டும் உள்ளே வந்து, மிகுந்த ஆறுதல் தரும் சொற்களைப் பேசி, மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் தூண்டுவது போல் இருக்கிறது.
5.27.54
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुर्विजयहर्षिता।
अवोचद् यदि तत् तथ्यं भवेयं शरणं हि वः ॥ ५.२७.५४ ॥
அப்போது நாணமுள்ள அந்த இளம்பெண், கணவனின் வெற்றியால் மகிழ்ந்து, 'இது உண்மையானால், நான் உங்களுக்கு அடைக்கலமாவேன்' என்றாள்.