ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.39.1
मणिं दत्त्वा ततः सीता हनूमन्तमथाब्रवीत्।
अभिज्ञानमभिज्ञातमेतद् रामस्य तत्त्वतः ॥ ५.३९.१ ॥
ଏଥିପରେ ସୀତା ଚୂଡ଼ାମଣି ଦେଇ ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ରାମଙ୍କର ପରିଚୟ-ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଜଣାଶୁଣା।
5.39.2
मणिं दृष्ट्वा तु रामो वै त्रयाणां संस्मरिष्यति।
वीरो जनन्या मम च राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.३९.२ ॥
ଏହି ମଣି ଦେଖି ବୀର ରାମ ମୋ ମାତା, ମୋତେ ଏବଂ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କୁ — ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ମରଣ କରିବେ।
5.39.3
स भूयस्त्वं समुत्साहचोदितो हरिसत्तम।
अस्मिन् कार्यसमुत्साहे प्रचिन्तय यदुत्तरम् ॥ ५.३९.३ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ସାହରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାବେ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ ତାହା ପୁଣି ଚିନ୍ତା କର।
5.39.4
त्वमस्मिन् कार्यनिर्योगे प्रमाणं हरिसत्तम।
तस्य चिन्तय यो यत्नो दुःखक्षयकरो भवेत् ॥ ५.३९.४ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହରେ ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରମାଣ। ସେ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର — କେଉଁ ଉଦ୍ୟମ ଦୁଃଖର ଅନ୍ତ କରିବ।
5.39.5
हनूमन् यत्नमास्थाय दुःखक्षयकरो भव।
स तथेति प्रतिज्ञाय मारुतिर्भीमविक्रमः ॥ ५.३९.५ ॥
ହେ ହନୁମାନ! ଉଦ୍ୟମ ଅବଲମ୍ବନ କରି ଦୁଃଖର ଅନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ହୁଅ। 'ସେମିତି ହେବ' କହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଭୀମବିକ୍ରମ ମାରୁତି...
5.39.6
शिरसाऽऽवन्द्य वैदेहीं गमनायोपचक्रमे।
ज्ञात्वा सम्प्रस्थितं देवी वानरं पवनात्मजम् ॥ ५.३९.६ ॥
ମସ୍ତକ ନୁଆଁଇ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ହନୁମାନ ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପବନପୁତ୍ର ବାନର ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବୋଲି ଦେବୀ ଜାଣିଲେ।
5.39.7
बाष्पगद्गदया वाचा मैथिली वाक्यमब्रवीत्।
हनूमन् कुशलं ब्रूयाः सहितौ रामलक्ष्मणौ ॥ ५.३९.७ ॥
ଲୁହରେ ଗଦ୍ଗଦ ସ୍ୱରରେ ମୈଥିଳୀ କହିଲେ - ହେ ହନୁମାନ୍, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଉଭୟଙ୍କ କୁଶଳ ସମାଚାର କହିବ।
5.39.8
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् वृद्धांश्च वानरान्।
ब्रूयास्त्वं वानरश्रेष्ठ कुशलं धर्मसंहितम् ॥ ५.३९.८ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ତାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ବାନରଙ୍କୁ ଧର୍ମସଙ୍ଗତ କୁଶଳ କହିବ।
5.39.9
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.३९.९ ॥
ମହାବାହୁ ରାଘବ ଏହି ଦୁଃଖସାଗରର ଅବରୋଧରୁ ମୋତେ ଯେପରି ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, ସେପରି ତୁମେ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
5.39.10
जीवन्तीं मां यथा रामः सम्भावयति कीर्तिमान्।
तत् त्वया हनुमन् वाच्यं वाचा धर्ममवाप्नुहि ॥ ५.३९.१० ॥
ହେ ହନୁମାନ୍, ଯଶସ୍ୱୀ ରାମ ମୁଁ ଏବେ ବି ଜୀବିତ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି, ତାହା ତୁମେ ବାଣୀରେ କହିବ; ଏହିପରି ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
5.39.11
नित्यमुत्साहयुक्तस्य वाचः श्रुत्वा मयेरिताः।
वर्धिष्यते दाशरथेः पौरुषं मदवाप्तये ॥ ५.३९.११ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ଏହି ବାଣୀ ଶୁଣି, ସର୍ବଦା ଉତ୍ସାହଯୁକ୍ତ ଦଶରଥ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ପୌରୁଷ ମୋତେ ପାଇବା ପାଇଁ ଅଧିକ ବଢ଼ିବ।
5.39.12
मत्संदेशयुता वाचस्त्वत्तः श्रुत्वैव राघवः।
पराक्रमे मतिं वीरो विधिवत् संविधास्यति ॥ ५.३९.१२ ॥
ମୋ ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ଏହି ବାଣୀ ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ, ବୀର ରାଘବ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପରାକ୍ରମରେ ମନ ଦେବେ।
5.39.13
सीतायास्तद् वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३९.१३ ॥
ସୀତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ମସ୍ତକରେ ଅଞ୍ଜଳି ଧାରଣ କରି ଉତ୍ତରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.39.14
क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्वृतः।
यस्ते युधि विजित्यारीन् शोकं व्यपनयिष्यति ॥ ५.३९.१४ ॥
କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ବାନର ଓ ଋକ୍ଷମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ଶୀଘ୍ର ଆସିବେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣି ତୁମର ଶୋକ ଦୂର କରିବେ।
5.39.15
नहि पश्यामि मर्त्येषु नासुरेषु सुरेषु वा।
यस्तस्य वमतो बाणान् स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ॥ ५.३९.१५ ॥
ମନୁଷ୍ୟ, ଅସୁର କିମ୍ବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏପରି କାହାକୁ ଦେଖେ ନାହିଁ ଯିଏ ତାଙ୍କର ବାଣ ବର୍ଷଣ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ।
5.39.16
अप्यर्कमपि पर्जन्यमपि वैवस्वतं यमम्।
स हि सोढुं रणे शक्तस्तव हेतोर्विशेषतः ॥ ५.३९.१६ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପର୍ଜନ୍ୟ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଏବଂ ବୈବସ୍ୱତ ଯମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସହିବାକୁ ସମର୍ଥ; ବିଶେଷ କରି ତୁମ ପାଇଁ।
5.39.17
स हि सागरपर्यन्तां महीं साधितुमर्हति।
त्वन्निमित्तो हि रामस्य जयो जनकनन्दिनि ॥ ५.३९.१७ ॥
ସମୁଦ୍ରସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଜିଣିବାକୁ ସେ ଯୋଗ୍ୟ; ହେ ଜନକନନ୍ଦିନୀ, ରାମଙ୍କ ବିଜୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ନିମିତ୍ତରେ ହେବ।
5.39.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सम्यक् सत्यं सुभाषितम्।
जानकी बहु मेने तं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.३९.१८ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ସମ୍ୟକ୍ ସତ୍ୟ ଓ ସୁଭାଷିତ ବୋଲି ଶୁଣି ଜାନକୀ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ଏବଂ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.39.19
ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः।
भर्तृस्नेहान्वितं वाक्यं सौहार्दादनुमानयत् ॥ ५.३९.१९ ॥
ଆଉ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ସୀତା ବାରମ୍ବାର ଚାହିଁ, ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟରେ କହି ତାଙ୍କୁ ଅନୁନୟ କଲେ।
5.39.20
यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिंदम।
कस्मिंश्चित् संवृते देशे विश्रान्तः श्वो गमिष्यसि ॥ ५.३९.२० ॥
ହେ ବୀର, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଯଦି ତୁମେ ଉଚିତ ମନେ କର ତେବେ ଏକ ଦିନ କୌଣସି ଗୋପନ ସ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଇ କାଲି ଯାଇଥିବ।
5.39.21
मम चैवाल्पभाग्यायाः सांनिध्यात् तव वानर।
अस्य शोकस्य महतो मुहूर्तं मोक्षणं भवेत् ॥ ५.३९.२१ ॥
ହେ ବାନର, ଅଳ୍ପଭାଗ୍ୟା ମୋ ପାଇଁ ତୁମ ସାମୀପ୍ୟରେ ଏହି ମହାଶୋକରୁ କ୍ଷଣେକ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ।
5.39.22
ततो हि हरिशार्दूल पुनरागमनाय तु।
प्राणानामपि संदेहो मम स्यान्नात्र संशयः ॥ ५.३९.२२ ॥
ହେ ହରିଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ, ତାପରେ ତୁମେ ପୁଣି ଫେରିବ କି ନାହିଁ ସେ ବିଷୟରେ ମୋ ପ୍ରାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ଦେହ ହେବ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
5.39.23
तवादर्शनजः शोको भूयो मां परितापयेत्।
दुःखादुःखपरामृष्टां दीपयन्निव वानर ॥ ५.३९.२३ ॥
ତୁମକୁ ନ ଦେଖିବାରୁ ଜାତ ଶୋକ ପୁଣି ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବ; ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ବରୁ ପୀଡ଼ିତ ମୋତେ, ହେ ବାନର, ତାହା ଯେପରି ଅଧିକ ଜଳାଇବ।
5.39.24
अयं च वीर संदेहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः।
सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वर ॥ ५.३९.२४ ॥
ହେ ବୀର, ହେ ହରୀଶ୍ୱର, ତୁମ ସହାୟକ ବାନର-ଋକ୍ଷଙ୍କ ଉପରେ କେତେ ଭରସା କରାଯାଇପାରେ, ସେ ବିଷୟରେ ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ମୋ ସାମନାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପରି ଲାଗୁଛି।
5.39.25
कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम्।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ ५.३९.२५ ॥
ସେହି ହର୍ଯୃକ୍ଷ ସେନାମାନେ କିମ୍ବା ସେହି ଦୁଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହି ଦୁସ୍ତର ମହାସାଗରକୁ କିପରି ପାର ହେବେ?
5.39.26
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्येह लङ्घने।
शक्तिः स्याद् वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ ५.३९.२६ ॥
ଏହି ସାଗରକୁ ଲଙ୍ଘିବାର ଶକ୍ତି କେବଳ ତିନି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି: ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ଼), ତୁମ୍ଭଠାରେ, କିମ୍ବା ମାରୁତ (ପବନ-ପୁତ୍ର)ଙ୍କ ପୁତ୍ରଠାରେ।
5.39.27
तदस्मिन् कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे।
किं पश्यसे समाधानं त्वं हि कार्यविदां वरः ॥ ५.३९.२७ ॥
ତେଣୁ ହେ ବୀର, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହରେ ଏପରି ଦୁରତିକ୍ରମ୍ୟ ବାଧା ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମେ କି ସମାଧାନ ଦେଖୁଛ? ତୁମେ ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.39.28
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः ॥ ५.३९.२८ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁବୀର ସଂହାରକ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନରେ ତୁମେ ଏକା ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ; ତୁମକୁ ଯଶ ଦେବା ଫଳ ଉଦୟ ହେବ।
5.39.29
बलैः समग्रैर्युधि मां रावणं जित्य संयुगे।
विजयी स्वपुरं यायात् तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३९.२९ ॥
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନାସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଓ ରାବଣଙ୍କୁ ଜିତି ବିଜୟୀ ହୋଇ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ।
5.39.30
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः।
मां नयेद् यदि काकुत्स्थस्तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३९.३० ॥
ଶତ୍ରୁସେନା ମର୍ଦ୍ଦନକାରୀ କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ) ସେନାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲଙ୍କାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ମୋତେ ନେଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ।
5.39.31
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः।
भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ ५.३९.३१ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବିକ୍ରମ ଯୁଦ୍ଧଶୂରଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ, ସେପରି ତୁମେ ତାହା ସାଧନ କର।
5.39.32
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्।
निशम्य हनुमान् शेषं वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३९.३२ ॥
ସେହି ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ, ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହନୁମାନ ଅବଶିଷ୍ଟ ବାକ୍ୟର ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
5.39.33
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः।
सुग्रीवः सत्यसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ ५.३९.३३ ॥
ହେ ଦେବୀ, ବାନର-ଭାଲୁ ସେନାର ଅଧିପତି, ଡେଇଁବାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ ସୁଗ୍ରୀବ ତୁମ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ କରିସାରିଛନ୍ତି।
5.39.34
स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः।
क्षिप्रमेष्यति वैदेहि राक्षसानां निबर्हणः ॥ ५.३९.३४ ॥
ସେ ହଜାର ହଜାର ବାନରଙ୍କ କୋଟି ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ହେ ବୈଦେହୀ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସଂହାରକ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଆସିବେ।
5.39.35
तस्य विक्रमसम्पन्नाः सत्त्ववन्तो महाबलाः।
मनःसंकल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः ॥ ५.३९.३५ ॥
ତାଙ୍କ ବିକ୍ରମରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ସାହସୀ, ମହାବଳୀ ବାନର, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଗତି ମନର ସଂକଳ୍ପ ସଦୃଶ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
5.39.36
येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक् सज्जते गतिः।
न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः ॥ ५.३९.३६ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଗତି ଉପରେ, ତଳେ କିମ୍ବା ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବରେ ରୁଦ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ସେମାନେ ମହତ୍ କର୍ମରେ ଶିଥିଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
5.39.37
असकृत् तैर्महोत्साहैः ससागरधराधरा।
प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः ॥ ५.३९.३७ ॥
ବାୟୁମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସେହି ମହୋତ୍ସାହୀ ବାନରମାନେ ସମୁଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିଛନ୍ତି।
5.39.38
मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः।
मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसंनिधौ ॥ ५.३९.३८ ॥
ସେଠାରେ ମୋ ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମୋ ସମାନ ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି; ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ମୋ ଅପେକ୍ଷା ନିମ୍ନ କେହି ନାହିଁ।
5.39.39
अहं तावदिह प्राप्तः किं पुनस्ते महाबलाः।
नहि प्रकृष्टाः प्रेष्यन्ते प्रेष्यन्ते हीतरे जनाः ॥ ५.३९.३९ ॥
ମୁଁ ତ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ତେବେ ସେହି ମହାବଳୀମାନେ କେତେ ଅଧିକ ସମର୍ଥ ହେବେ! ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ପଠାଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ପଠାଯାଆନ୍ତି ଅନ୍ୟ ଲୋକ।
5.39.40
तदलं परितापेन देवि शोको व्यपैतु ते।
एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः ॥ ५.३९.४० ॥
ତେଣୁ ହେ ଦେବୀ, ଏ ପରିତାପ ଯଥେଷ୍ଟ; ତୁମର ଶୋକ ଦୂର ହେଉ। ବାନରଯୂଥପତିମାନେ ଏକ ଲମ୍ଫରେ ଲଙ୍କାକୁ ଆସିବେ।
5.39.41
मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ।
त्वत्सकाशं महासङ्घौ नृसिंहावागमिष्यतः ॥ ५.३९.४१ ॥
ମୋ ପିଠିରେ ଥିବା ସେହି ଦୁଇଜଣ, ଉଦିତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି, ବିଶାଳ ସେନା ସହିତ ନରସିଂହ ରୂପେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।
5.39.42
तौ हि वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ।
आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः ॥ ५.३९.४२ ॥
ସେହି ଦୁଇ ବୀର, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏକତ୍ର ଲଙ୍କାନଗରୀରେ ଆସି ନିଜ ବାଣରେ ତାକୁ ଧ୍ବଂସ କରିବେ।
5.39.43
सगणं रावणं हत्वा राघवो रघुनन्दनः।
त्वामादाय वरारोहे स्वपुरीं प्रति यास्यति ॥ ५.३९.४३ ॥
ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାଘବ, ସହଚର ସହିତ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମକୁ ନେଇ ନିଜ ନଗରକୁ ଯିବେ।
5.39.44
तदाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं प्रज्वलन्तमिवानलम् ॥ ५.३९.४४ ॥
ତେଣୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ସମୟର ଅପେକ୍ଷା କର; ଶୀଘ୍ର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
5.39.45
निहते राक्षसेन्द्रे च सपुत्रामात्यबान्धवे।
त्वं समेष्यसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.३९.४५ ॥
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ପୁତ୍ର, ଅମାତ୍ୟ ଓ ବନ୍ଧୁ ସହିତ ନିହତ ହେଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ରୋହିଣୀ ପରି ତୁମେ ରାମଙ୍କ ସହ ମିଳିବ।
5.39.46
क्षिप्रं त्वं देवि शोकस्य पारं द्रक्ष्यसि मैथिलि।
रावणं चैव रामेण द्रक्ष्यसे निहतं बलात् ॥ ५.३९.४६ ॥
ହେ ଦେବୀ ମୈଥିଲୀ, ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଶୋକର ପାରିକୁ ଦେଖିବ; ଏବଂ ରାବଣ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ନିହତ ହେବାକୁ ଦେଖିବ।
5.39.47
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः।
गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीं पुनरब्रवीत् ॥ ५.३९.४७ ॥
ଏହିପରି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ଯିବାକୁ ସ୍ଥିର କରି ପୁଣି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.39.48
तमरिघ्नं कृतात्मानं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम्।
लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपागतम् ॥ ५.३९.४८ ॥
ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ସେହି ରାଘବଙ୍କୁ ଏବଂ ଧନୁ ହାତରେ ଲଙ୍କାଦ୍ୱାରକୁ ଆସିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବ।
5.39.49
नखदंष्ट्रायुधान् वीरान् सिंहशार्दूलविक्रमान्।
वानरान् वारणेन्द्राभान् क्षिप्रं द्रक्ष्यसि संगतान् ॥ ५.३९.४९ ॥
ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ଯାହାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ସିଂହ ଓ ବାଘ ପରି ପରାକ୍ରମୀ, ଗଜରାଜ ସଦୃଶ ସେହି ବୀର ବାନରମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ର ଦେଖିବ।
5.39.50
शैलाम्बुदनिकाशानां लङ्कामलयसानुषु।
नर्दतां कपिमुख्यानामार्ये यूथान्यनेकशः ॥ ५.३९.५० ॥
ହେ ଆର୍ଯ୍ୟେ! ଲଙ୍କାର ମଳୟ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ, ପର୍ବତ ଓ ମେଘ ସଦୃଶ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରନାୟକମାନଙ୍କର ଅନେକ ଯୂଥ ତୁମେ ଦେଖିବ।
5.39.51
स तु मर्मणि घोरेण ताडितो मन्मथेषुणा।
न शर्म लभते रामः सिंहार्दित इव द्विपः ॥ ५.३९.५१ ॥
ମନ୍ମଥଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ ମର୍ମସ୍ଥଳରେ ଆହତ ସେହି ରାମ, ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହସ୍ତୀ ପରି କୁଆଡ଼େ ବି ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
5.39.52
रुद मा देवि शोकेन मा भूत् ते मनसो भयम्।
शचीव भर्त्रा शक्रेण सङ्गमेष्यसि शोभने ॥ ५.३९.५२ ॥
ହେ ଦେବୀ! ଶୋକରେ କାନ୍ଦ ନାହିଁ, ତୁମ ମନରେ ଭୟ ନ ଥାଉ। ହେ ଶୋଭନେ! ଶଚୀ ଯେପରି ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହେଲେ, ସେପରି ତୁମେ ବି ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହେବ।
5.39.53
रामाद् विशिष्टः कोऽन्योऽस्ति कश्चित् सौमित्रिणा समः।
अग्निमारुतकल्पौ तौ भ्रातरौ तव संश्रयौ ॥ ५.३९.५३ ॥
ରାମଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଏ ଅଛି? ସୌମିତ୍ରି (ଲକ୍ଷ୍ମଣ)ଙ୍କ ସମାନ ଆଉ କିଏ? ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ସଦୃଶ ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ।
5.39.54
नास्मिंश्चिरं वत्स्यसि देवि देशे
रक्षोगणैरध्युषितेऽतिरौद्रे।
न ते चिरादागमनं प्रियस्य
क्षमस्व मत्संगमकालमात्रम् ॥ ५.३९.५४ ॥
ହେ ଦେବୀ! ରାକ୍ଷସଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିବ ନାହିଁ। ତୁମ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଆଗମନ ବହୁ ବିଳମ୍ବରେ ହେବ ନାହିଁ; ମୋ ସହ ମିଳନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ପାଇଁ କ୍ଷମା କର।